ସମସ୍ତ କାର୍ଯ୍ୟ ଏଠାରେ କୋଟିଗୁଣ ହୋଇଯାଏ, ଏଥିରେ କିଛି ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ। ଏଠାରେ ଆସି ମନୁଷ୍ୟ ତାଙ୍କ ସମସ୍ତ ପାପରୁ ମୁକ୍ତି ଲାଭ କରେ, ଯେପରି ଏକ ନାଗ ତାହାର ପୁରୁଣା ଚାମ ଛାଡ଼ି ଦିଏ। ଯେଉଁମାନେ ମହାକାଳଙ୍କ ଦର୍ଶନ କରନ୍ତି, ସେମାନେ ହଜାର ଗାଈ ଦାନ କରିବାର ଫଳ ପ୍ରାପ୍ତ କରନ୍ତି। ଏହା ସହିତ, ଏଠାରେ ଥିବା ଚାନ୍ଦ୍ରାୟଣ ବ୍ରତ ହଜାର ଥର କରିବାର ଫଳ ମିଳେ। ଯଦି କେହି ମହାସ୍ନାନ କରି, ଶୁଭ ଗନ୍ଧ ଓ ପୁଷ୍ପରେ ଭଗବାନଙ୍କ ପୂଜା କରନ୍ତି, ସେମାନେ ଦେବତାମାନେ ଯେଉଁ ଫଳ ପାଇବାକୁ ଅପେକ୍ଷା କରନ୍ତି, ଏହି ସମସ୍ତ କାମନା ପୂରଣ ହୁଏ। ଋତୁ ଅନୁଯାୟୀ ଗନ୍ଧ ଓ ପୁଷ୍ପ, ଶୁଭ ପୋଶାକ ପିନ୍ଧି, ସମସ୍ତୁଙ୍କୁ ସମାନ ଭାଗରେ ବାଣ୍ଟି, ପାଟରେ ଚକୁଟି କରିବା ଉଚିତ। ଏହି ପଞ୍ଚମ ଅବନ୍ତ୍ୟ ଖଣ୍ଡରେ, ଅବନ୍ତି ମାଣ୍ଡଳର ମହାତ୍ମ୍ୟ ବର୍ଣ୍ଣିତ ଏଇ 'ରୁଦ୍ରସରସ୍ୟ ମାହାତ୍ମ୍ୟ' ଅଧ୍ୟାୟ ଏକ ଅଂଶ ଅଟୁଟ ଭାବେ ବଣ୍ଣିତ ହୋଇଛି। ଶିବା, ଯିଏ ମଙ୍ଗଳଦାୟିନୀ, ପବିତ୍ର ଏବଂ ପୁଣ୍ୟଲୋକ ଦାନକାରୀ, ତାଙ୍କ ଅନୁଗ୍ରହରେ ଯିଏ ରୁଦ୍ରସରସ୍ନାନ କରି, କୋଟିଶ୍ୱର ଶିବଙ୍କ ଦର୍ଶନ କରେ, ଏବଂ ଦେବତାମାନଙ୍କ ଦେବତାଙ୍କୁ ଗନ୍ଧ, ପୁଷ୍ପ ଓ ନମସ୍କାର ଦ୍ୱାରା ପୂଜା କରେ, ସେଠି ଭଗବାନ ତାଙ୍କ କପାଳ ଭୂମିରେ ରଖିଥିଲେ। ଏହି ସ୍ଥାନକୁ 'କପାଳମୋଚନ' ବୋଲି କୁହାଯାଏ, ଯାହା ସମସ୍ତ ପାପକୁ ନିଶ୍ଚିହ୍ନ୍ନ କରେ। ଏଠାରୁ ଅର୍ଦ୍ଧ ଅର୍ଦ୍ଧ ପଦ ଚାଲି, ଧନ ନେଇ କୌଣସି ଚତୁରତା ନ ଥିବା ଭାବରେ, ପ୍ରଥମେ କପିଳେଶ୍ୱରଙ୍କ ଦର୍ଶନ କରିବା ଉଚିତ। ତା'ପରେ ଏକାଗ୍ର ମନେ ଦିବ୍ୟ ହନୁମତ୍କେଶ୍ୱରଙ୍କୁ ଯିବା ଉଚିତ। ତା'ପରେ ଚିରଅବିନାଶୀ ମହାଦେବ ପୈପ୍ପଳାଖ୍ୟଙ୍କୁ ଯିବା ଉଚିତ। ଏହାପରେ ଭକ୍ତି ଓ ଶ୍ରଦ୍ଧା ସହିତ ସ୍ୱପ୍ନେଶ୍ୱରଙ୍କୁ ଯିବା ଦରକାର। ପରେ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଦିଗମୁଖୀ ମହାଦେବ ଈଶାନଙ୍କୁ ଦର୍ଶନ କରିବା ଉଚିତ। ତା'ପରେ କ୍ରୋଧ ଓ ଇନ୍ଦ୍ରିୟ ଜୟ କରି ସୋମେଶ୍ୱରଙ୍କୁ ଯିବା ଦରକାର। ପୁନି ଏକାଗ୍ର ମନେ ବୈଶ୍ୱାନରେଶ୍ୱରଙ୍କୁ ଦର୍ଶନ କରିବା ଉଚିତ। ଏହାଠାରୁ ଲକୁଳୀଶଙ୍କୁ, ଯିଏ ହସ୍ତେ ବିଲ୍ୱଫଳ ଧାରଣ କରିଛନ୍ତି, ଦର୍ଶନ କରିବା ଦରକାର। ତା'ପରେ ଗଦ୍ୟାଣ ମହାଦେବଙ୍କୁ ଯିବା ଉଚିତ, ଯିଏ ସଦା ଦେବତାମାନେ ଉପାସନା କରନ୍ତି ଏବଂ ସିଦ୍ଧି ପାଇଁ ଅନୁରୋଧ କରନ୍ତି। ଏହାପରେ ଚିରଅବିନାଶୀ ବୃଦ୍ଧ ମହାକାଳଙ୍କୁ ଯିବା ଦରକାର। ତା'ପରେ ପ୍ରାଣ ଓ ବଳର ସ୍ୱାମୀ ବିଘ୍ନନାଶଙ୍କୁ ଦର୍ଶନ କରିବା ଦରକାର। ସେଠାରେ ସ୍ନାନ କଲେ ସମସ୍ତ ସିଦ୍ଧି ଲାଭ ହୁଏ। ତା'ପରେ ସେମାନଙ୍କ ପୁତ୍ରଙ୍କୁ ଅଟକେଇ ଦେଖି, ଦଣ୍ଡପାଣିଙ୍କୁ ଯିବା ଉଚିତ। ଏହାପରେ ଭକ୍ତି ଓ ଶ୍ରଦ୍ଧା ସହିତ ପୁଷ୍ପଦନ୍ତଙ୍କୁ ଯିବା ଦରକାର। ଏକାଗ୍ର ମନେ ଗୁପ୍ତ ସ୍ଥାନ ଓ ମହାକାଳଙ୍କୁ ଦର୍ଶନ କରିବା ଉଚିତ। ତା'ପରେ ଧ୍ୟାନରେ ନିସ୍ଥାପିତ ହୋଇ, ଚରମ ଦେବତା ଦୁର୍ବାସାଙ୍କୁ ଯିବା ଉଚିତ। ପ୍ରାଣ ନିଗ୍ରହ କରି, ଦୁର୍ବାସାଙ୍କୁ ଉପସ୍ଥିତ ହେବା ଦରକାର। ସମସ୍ତ ପ୍ରକାରେ ପୂଜା କରି, ପ୍ରାଣକୁ ମୁକ୍ତ କରିବା ଉଚିତ। ମାତ୍ର ଦର୍ଶନ କଲେ ମନୁଷ୍ୟ ଯମଲୋକ ଦେଖିବାକୁ ପାଉନାହାନ୍ତି। ମାତ୍ର ଦର୍ଶନ କଲେ କଣ୍ଠତା ହୁଏ ନାହିଁ। ଯଦି ତାଙ୍କ ନାମ ଉଚ୍ଚାରଣ କରାଯାଏ ନାହିଁ, ତେବେ ସେଠିରେ ତୀର୍ଥଯାତ୍ରା ଅଫଳ ହୁଏ। ଏହିପରି, ଭକ୍ତିରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ହୋଇ, ପୁନିପୁନି ନମସ୍କାର କରି କହିବା ଉଚିତ— "ହେ ଜଗନ୍ନାଥ, ଏହି ଭୟଙ୍କର ସଂସାର ସାଗରରୁ ମୋତେ ଉଦ୍ଧାର କର।" ଏହି କାର୍ଯ୍ୟ ଦ୍ୱାରା ପୃଥିବୀର ସପ୍ତଦ୍ୱୀପ ତୀର୍ଥଯାତ୍ରା ସମାନ ଫଳ ମିଳେ।