ପ୍ରାଚୀନ କୃତୟୁଗର ଆରମ୍ଭରେ, ସମସ୍ତ ଜଗତଙ୍କ ପିତାମହ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କୁ ଉପାସନା କରାଯାଉଥିଲା। ମଦ, ମାଂସ ଓ ବିଭିନ୍ନ ପ୍ରକାର ଖାଦ୍ୟ ଦ୍ୱାରା ଦେବୀଙ୍କୁ ଉପାସନା କରାଯାଉଥିଲା। ବିଶେଷତଃ ମହାନବମୀ ଦିନେ ଯେଉଁଠାରେ ଏକ ମହିଷ ବଳି ଦିଆଯାଉଥିଲା, ସେଠାରେ ଦେବୀଙ୍କୁ ଉପାସନା କରିବାର ଉପକ୍ରମ ଦେଖି ସମସ୍ତ ଆଶ୍ଚର୍ୟ ହେଉଥିଲେ। ଏହି ସମସ୍ତ ଘଟଣା ବିଷୟରେ ଶୁଣିବାକୁ ଅନୁରୋଧ କରାଯାଇଥିଲା। ତାପରେ ସନତ୍କୁମାର କହିଲେ—ଏହି ଘଟଣା ଆରମ୍ଭ ହୋଇଥିଲା କୃତୟୁଗର ଆରମ୍ଭରେ, ଯେଉଁବେଳେ ବ୍ରହ୍ମା ଚିନ୍ତା କରୁଥିଲେ। ସେତେବେଳେ ଶୁଭ ରାତ୍ରି ଦେବୀ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରେ ଉପସ୍ଥିତ ହେଲେ। ବ୍ରହ୍ମା ଦେବୀଙ୍କୁ କହିଲେ—“ହେ ଦେବୀ, ତୁମେ ଏହି କାର୍ଯ୍ୟ କିପରି କରିବା ଉଚିତ, ଏହାର ତତ୍ତ୍ୱ ଶୁଣ। ଏଠାରେ ଏକ ଦାନବ ରାଜା ଅଛି, ତାରକ ନାମକ, ଯିଏ ଦେବତାମାନଙ୍କର ଅଜୟ ଶତ୍ରୁ। ଏହି ଦାନବକୁ ଦଳନ କରିବା ପାଇଁ ମହେଶ୍ବର ଦୟା କରି ଏକ ପୁତ୍ର ଦେବା ଅନୁମତି ଦେବେ। ଶିବଙ୍କ ପତ୍ନୀ ସତୀ, ଡକ୍ଷ ପ୍ରଜାପତିଙ୍କ କନ୍ୟା, ପରେ ହିମଶିଳା ପର୍ବତର କନ୍ୟା ଭାବରେ ଜନ୍ମ ନେବେ, ଯିଏ ସମସ୍ତ ଜଗତକୁ ପବିତ୍ର କରିବେ।" "ହିମଶିଳା ପର୍ବତର ଗୁହାରେ, ଯେଉଁଠାରେ ସିଦ୍ଧମାନେ ଅସ୍ତିତ୍ୱ ରଖନ୍ତି, ସେଠାରେ ଦେବୀ ଦୀର୍ଘ ତପସ୍ୟା କରିଥିଲେ। ଏହି ତପସ୍ୟାର ଫଳରେ ମହାଦେବ ଜନ୍ମ ନେବେ। ଦେବୀ ଜନ୍ମ ନେବା ସମୟରେ ଅଳ୍ପ ଜ୍ଞାନ ରହିବ। ଦୁଇ ଜଣ ଦୀର୍ଘ ତପସ୍ୟାରେ ଲିନ ହେଇ, ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ବିବାହ ହେବ। ଦେବତାଙ୍କ କାର୍ଯ୍ୟ ପାଇଁ, ଋଷିଙ୍କ ଉପଦେଶ ଅନୁଯାୟୀ କାର୍ଯ୍ୟ କର।" "ମା, ତୁମେ ତାଙ୍କ ଗର୍ଭରେ ତୁମ ଆକୃତି ଦେଇ ତାଙ୍କୁ ଆନନ୍ଦ ଦିଅ। ସେ ହସିବେ, ତାଙ୍କୁ କାଳୀ ବୋଲି ଡାକାଯିବ, ଏବଂ ସତୀ କ୍ରୋଧିତ ହେବେ। ପରେ ସେ ଶର୍ବ ନାମକ ଦେବ ଜନ୍ମ ଦେବେ, ଯିଏ ଚନ୍ଦ୍ର ଓ ସୂର୍ଯ୍ୟ ପରି ଅପ୍ରଭା ପ୍ରଦାନ କରିବେ। ତୁମେ ମଧ୍ୟ, ଦେବୀ, ସମସ୍ତ ଜଗତର ଅଜୟ ଦାନବମାନେ ଯେଉଁଠାରେ ଅଛନ୍ତି, ସେମାନେ ଉପରେ ବିଜୟ ଲାଭ କରିବାକୁ ପଡିବ। ତାଙ୍କ ସହିତ ଯୋଗ ହେଲେ, ତୁମେ ଦାନବମାନେ ଦଳନ କରିପାରିବ।" "ଗୌରୀ ନିଜ ବ୍ରତ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ କରିବା ପରେ, ଗୌରୀ ଭାବେ ପରିଚିତ ହେବେ। ତାପରେ ତୁମ ଅଂଶ ମଧ୍ୟ ଉତ୍ପନ୍ନ ହେବ। ଦେବୀ, ବରଦାନ କରିବାରୀ, ସମସ୍ତ ଜଗତ ତୁମକୁ ଏକାନଂଶା ଭାବେ, ବିଭିନ୍ନ ରୂପ ଓ ବିଭିନ୍ନ ବିଶେଷତା ସହିତ, ସମସ୍ତ ଇଚ୍ଛା ପୂରଣ କରିବାର ଦେବୀ ଭାବେ ଉପାସନା କରିବ।" "ତୁମେ ଗାୟତ୍ରୀ ରୂପରେ, ଯେଉଁଠାରେ ମୁଖରେ ଓଁକାର ଅଛି, ବେଦ ଉଚ୍ଚାରଣ କରିଥିବା ଦେବୀ ଅଟୁଟ ଅଛ। ଲୋକମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ତୁମେ କମଳା ଦେବୀ, ଶୂଦ୍ରମାନେ ପାଇଁ ତୁମେ ମା। ବିଶିଷ୍ଟମାନେ ପାଇଁ ତୁମେ କୀର୍ତି, ସମସ୍ତ ଜୀବମାନେ ପାଇଁ ତୁମେ ସମୃଦ୍ଧି। ଶୋଭା ପାଇଁ ତୁମେ ଶୋଭା, ଆନନ୍ଦ ଦେଇଥିବା କାର୍ଯ୍ୟରେ ତୁମେ ଶାନ୍ତି। ସମୁଦ୍ରର ମହା ସୀମା ତୁମେ, ଖେଳାଳିମାନେ ପାଇଁ ତୁମେ ଖେଳ।" "ଏଭଳି ଦେବୀ, ତୁମେ ବିଭିନ୍ନ ରୂପରେ ଜଗତରେ ଉପାସିତ ହେଉଛ। ସମସ୍ତ ଇଚ୍ଛା ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ ପୂରଣ ହେବ, ଏହାର କିଛି ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ।" ଏଭଳି ମହାଦେବୀଙ୍କୁ ବ୍ରହ୍ମା ପ୍ରଶଂସା କରି ପୂଜା କଲେ। ଏହିପରେ, ଯେଉଁଠାରେ ପାର୍ବତୀ ନିଏଯାଇଥିଲେ ଓ ହରାଙ୍କ ଉପରେ ସଫଳତା ଆସିଥିଲା, ସେଠାରେ ଦୁଇ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଦାନବ—ଚଣ୍ଡ ଓ ପ୍ରଚଣ୍ଡ—ଜନ୍ମ ନେଲେ। ଏଠାରେ, ହିମାଦ୍ରି ରାଜା ତାଙ୍କ ହାତରେ ଚାଲ ଓ ଚାଲକପ ଧରିଥିବା ଦେଖିବାକୁ ମିଳିଲା। ଦେବୀଙ୍କୁ ଡାକି, "ହେ ଦେବତାମାନଙ୍କ ଦେବୀ! ମୁଁ ତୁମର ଦାସ" ବୋଲି କହିଲେ। ଏହି ସମୟରେ ଦେବତା ମନୋଭାବିତ ହେଲେ, ତେବେ ଦେବତାଙ୍କର କଣ୍ଟକ ଭାବରେ ଏହି ଦୁଇ ଦାନବ ଆସିଗଲେ। ତାପରେ ନନ୍ଦୀଙ୍କୁ ସେମାନେ ତ୍ରିଶୂଳ ଦ୍ୱାରା ଆঘାତ କରି ଆହତ କଲେ। ଶିଳାଦଙ୍କ ପୁତ୍ର ନନ୍ଦୀନା ଆଘାତ ପାଇଲେ, ତେବେ କହିଲେ—“ଏହି ଦୁଇ ଦାନବକୁ ମାର, ସେମାନେ ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ ହତ ହେଉ।” ଦେବୀଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଏହି ଦୁଇ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଦାନବ ହତ ହେବାକୁ ଦେଖି, ସମସ୍ତ ଆଶ୍ଚର୍ୟ ହେଲେ। ଏହି ଘଟଣା ପରେ, ଦେବୀ ମହାକାଳ ଠାରେ ‘ହରସିଦ୍ଧି’ ନାମରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ହେଲେ।