ପବିତ୍ର ଅମାବାସ୍ୟା, ପୂର୍ଣ୍ଣିମା, ଅଷ୍ଟମୀ କିମ୍ବା ନବମୀ ତିଥିରେ, ବ୍ରହ୍ମା, ଇନ୍ଦ୍ର, ରୁଦ୍ର, ସୂର୍ଯ୍ୟ, ଅଗ୍ନି, ଦେବତାମାନେ, ଦିବ୍ୟ ପିତୃଗଣ ଓ ପୃଥିବୀରେ ବସୁଥିବା ସର୍ପ, ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ପିତୃଗଣ ଓ ପୃଥିବୀର ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀଙ୍କ ପାଇଁ ଶ୍ରାଦ୍ଧ କରାଯାଏ। ଏହି ଶ୍ରାଦ୍ଧ ଯଦି କୃଷ୍ଣପକ୍ଷର ପଞ୍ଚଦଶୀ ଦିନରେ, ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଭକ୍ତି ସହିତ କରାଯାଏ, ତେବେ ପିତୃମାନେ ତାଙ୍କ ସନ୍ତାନଙ୍କର କୃତ୍ୟରୁ ପୂର୍ଣ୍ଣ ତୃପ୍ତି ଲାଭ କରନ୍ତି। ଏହିପରି ଶ୍ରାଦ୍ଧ କରିବା ଦ୍ୱାରା ପିତୃମାନେ ପ୍ରସନ୍ନ ହୁଅନ୍ତି। ଯେଉଁମାନେ ଶ୍ରାଦ୍ଧ କରନ୍ତି ଏବଂ ପିଣ୍ଡଦାନ କରନ୍ତି, ସେମାନେ ଯଦି ଏଠାରେ ଆସି ପବିତ୍ର ଜଳରେ ସ୍ନାନ କରନ୍ତି, ସେମାନେ ସମସ୍ତ ଇଚ୍ଛିତ ଫଳ ପ୍ରାପ୍ତ କରନ୍ତି। ଏହା ଦ୍ୱାରା ଲୋକଙ୍କର ମନ ଓ ଧନ ଶୁଦ୍ଧ ହୁଏ, ସମୟ ଓ ପ୍ରକ୍ରିୟା ମଧ୍ୟ ଶୁଭ ମନ୍ୟ ହୁଏ। ଏଠାରେ ଯେଉଁଠି ଦଶ ଟି ଅଶ୍ୱମେଧ ଯଜ୍ଞର ଫଳ ମିଳିଥାଏ, ଏହି କଥା ମନୁ, ରାଜା ଯୟାତି, ଅତ୍ରି, ଭୃଗୁ, ବ୍ୟାସ ଓ ଦତ୍ତାତ୍ରେୟ ମଧ୍ୟ କହିଛନ୍ତି। ପୂର୍ବରୁ ଉଲ୍ଲେଖିତ ଦେବତାଙ୍କୁ ଦର୍ଶନ କରିବା ଓ ସ୍ପର୍ଶ କରିବା ଦ୍ୱାରା ମଧ୍ୟ ଏହି ଫଳ ମିଳେ। ଏଠାରେ ଏକ ସୁନ୍ଦର ଗୁଣବାନ ଘୋଡ଼ା ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ଦାନ କରିବା ଉଚିତ। ଏହା ଦ୍ୱାରା ଲୋକ ଶିବଲୋକରେ ହଜାର-ହଜାର ବର୍ଷ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ସମ୍ମାନିତ ହୁଅନ୍ତି। ଏହିପରି ମହତ୍ତ୍ୱ ଦେଖି, ଯଦି ନିୟମ ଅନୁସାରେ ପୂଜା କରାଯାଏ, ସମସ୍ତ ସିଧ୍ଧି ଓ ସାଧନାର ଫଳ ମିଳିଯାଏ। ଏଠାରେ ଅଣିମା ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଶକ୍ତି, ମନ୍ତ୍ର ଓ ଔଷଧର ସମସ୍ତ ସିଧ୍ଧି ଲାଭ ହୁଏ, ଏହି ବିଷୟରେ କିଛି ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ। ଯେଉଁଠି ଦେବୀଙ୍କୁ ମଦ୍ୟ, ମାଂସ, ଓ ବିଭିନ୍ନ ଭୋଜ୍ୟବସ୍ତୁ ଦ୍ୱାରା ପୂଜା କରାଯାଏ, ବଡ଼ ନବମୀ ତିଥିରେ ଯିଏ ମହିଷ ବଳି ଦେଇ ଦେବୀଙ୍କୁ ପୂଜା କରେ, ସେ ଅସିମ୍ ଫଳର ଅନୁଭୂତି କରେ। ଏହି ସମସ୍ତ କଥା ଶୁଣିବାକୁ ଅନୁରୋଧ କରାଯିବା ପରେ, ସନତ୍କୁମାର କହିଲେ—ପ୍ରାଚୀନ କୃତୟୁଗର ଆରମ୍ଭରେ, ବ୍ରହ୍ମା, ସମସ୍ତ ଜଗତ୍ର ପିତାମହ, ଉପସ୍ଥିତ ହେଲେ। ତାଙ୍କ ସାମ୍ନାରେ ଶୁଭ ରାତ୍ରି ଦେବୀ ଉପସ୍ଥିତ ହେଲେ। ବ୍ରହ୍ମା ଦେବୀଙ୍କୁ କହିଲେ—ତୁମେ କ’ଣ କରିବା ଉଚିତ, ଏବଂ ଏହି ଘଟଣାର ନିଜ ଅର୍ଥ କ’ଣ, ଶୁଣ। ଏଠାରେ ଏକ ଦାନବ ରାଜା ଅଛି, ତାଙ୍କ ନାମ ତାରକ, ସେ ଦେବତାମାନେ ପାଇଁ ଅଜୟ ଶତ୍ରୁ। ଏହି କ୍ଷୁଦ୍ର ଦାନବକୁ ବିଜୟ କରିବା ପାଇଁ, ଯଦି ମହେଶ୍ୱର ଦୟା କରି ଅନୁଗ୍ରହ କରନ୍ତି, ତେବେ ତାଙ୍କଠାରୁ ଏକ ପୁତ୍ର ଜନ୍ମ ନେବେ। ଶିବଙ୍କ ସ୍ତ୍ରୀ ସତୀ, ଦକ୍ଷର କନ୍ୟା, ସେ ପୁନି ହିମାଳୟ ପର୍ବତର କନ୍ୟା ଭାବେ ଜନ୍ମ ନେବେ, ଯିଏ ସମସ୍ତ ଜଗତ୍କୁ ପବିତ୍ର କରିବେ। ହିମାଳୟର ଗୁହାରେ, ଯେଉଁଠି ସିଧ୍ଧମାନେ ବସନ୍ତି, ସେଠି ସେ ଭୟଙ୍କର ତପସ୍ୟା କରିବେ। ଏହି ତପସ୍ୟାର ଫଳରେ ମହାଦେବ ଜନ୍ମ ନେବେ। ଦେବୀ ଜନ୍ମ ନେବା ସହିତ ହିଁ ତାଙ୍କର ସ୍ମୃତି କ୍ଷୀଣ ହେବ। ଏହି ଦୁଇ ତପସ୍ବୀଙ୍କର ଏକତ୍ରିକରଣ ଶୁଭ ଓ ଉଚିତ ହେବ। ଦେବତାମାନେ ପାଇଁ ଏଠାରେ ଋଷିଙ୍କ ନିର୍ଦ୍ଦେଶାନୁସାରେ କାର୍ଯ୍ୟ କର। ମା, ତୁମେ ତାଙ୍କ ଗର୍ଭରେ ନିଜ ରୂପରେ ତାଙ୍କୁ ଆନନ୍ଦ ଦିଅ। ସେ ହସିବେ, ତାଙ୍କୁ କାଳୀ ବୋଲି କୁହାଯିବ, ତାପରେ ସତୀ କ୍ରୋଧିତ ହେବେ। ସେ ଶର୍ବଙ୍କୁ ଜନ୍ମ ଦେବେ, ଯିଏ ଚନ୍ଦ୍ର ସୂର୍ଯ୍ୟ ପରି ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ। ମା, ତୁମେ ମଧ୍ୟ ଏହି ଅଜୟ ଦାନବମାନେ ଯେଉଁମାନେ ସମସ୍ତ ଲୋକରେ ଅଜୟ, ସେମାନେଠାରେ ତୁମେ ନିଜେ ନାଶ କରିବାକୁ ସକ୍ଷମ ହେବ। ଏହି ଭାବେ ଦେବୀଙ୍କ ସଂଯୋଗରେ ତୁମେ ଦାନବମାନେଙ୍କୁ ଧ୍ୱଂସ କରିପାରିବ।