ଦେବତାମାନଙ୍କର ମହାପ୍ରଭୁ ଯେତେବେଳେ ଖପରା ଧୋଇବା ପାଇଁ ଜଳ ବ୍ୟବହାର କଲେ, ସେହି ଜଳକୁ ପରେ ପ୍ରବାହିତ କରିଦେଲେ। ଏହି ପବିତ୍ର ଦିନରେ, ଅଷ୍ଟମୀ ତିଥିରେ ଏବଂ ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କର ଅଧିନରେ, ଜଣେ ମନୁଷ୍ୟ ସମସ୍ତ ଦିଗ ଏବଂ ଉପଦିଗରେ ସ୍ନାନ କରିବା ପରେ, ବ୍ୟାସଦେବଙ୍କୁ ଭକ୍ତିପୂର୍ବକ କହାଯାଇଛି—ସେଠାରେ ନଉଟି ମୁଠି ସହିତ ଉଚିତ ଭୋଜ୍ୟଦ୍ରବ୍ୟ ଦାନ କରିବା ଉଚିତ। ଏହି ପବିତ୍ର କ୍ରିୟା ଦ୍ୱାରା ଏହି ଲୋକ ଓ ପରଲୋକ ଉତ୍ତମ ଗୁଣରେ ଉପଲକ୍ଷିତ ହୁଏ। ଯେଉଁ ଲୋକ ଏହି ଶ୍ରେଷ୍ଠ ମହାତ୍ମ୍ୟକୁ ଭକ୍ତିସହିତ ପାଠ କରନ୍ତି, ସେମାନେ ଏକାଗ୍ର ହୋଇ ଦେବତାମାନଙ୍କର ଦେବତା ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କୁ ସ୍ତୁତି କରିଥିଲେ। ତାପରେ, ଦିନର ନାୟକ ସୂର୍ଯ୍ୟ ପ୍ରସନ୍ନ ହୋଇ ଶଙ୍କରଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରେ ଆସିଲେ। ସୂର୍ଯ୍ୟ କହିଲେ, "ହେ ପ୍ରାଣୀମାନଙ୍କର ପ୍ରଭୁ, ତୁମେ ଏକ ଭୋଗ୍ୟ ଚୟନ କର; ମୁଁ ଭୋଗ୍ୟଦାତା, ତୁମକୁ ଏହା ଦେବି।" ଶଙ୍କର ଉତ୍ତର ଦେଲେ, "ତୁମ ଏକ ଅଂଶ ଏଠାରେ ଥାଉ, ସମସ୍ତ ଜୀବମାନଙ୍କର କଳ୍ୟାଣ ପାଇଁ।" ଶଙ୍କରଙ୍କର ଏହି ଅନୁଗ୍ରହରେ, ଦେବତାମାନଙ୍କର ଦେବତା ଶଙ୍କରଙ୍କ ଦେହରୁ ଶଙ୍କର-ଆଦିତ୍ୟ ନାମର ଏକ ଦିବ୍ୟ ଆକୃତି ଉଦ୍ଭୂତ ହେଲା, ଯାହା ଜଗତକୁ ଅନୁଗ୍ରହ ଦେଇଥାଏ। ଏହି ସ୍ଥାନ ଅତି ନିର୍ମଳ, ଯେଉଁଠି ତ୍ରିପୁରାସୁରଙ୍କ ନାଶକ ନିବାସ କରନ୍ତି। ତାପରେ, ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କୁ ଆରମ୍ଭ କରି ସମସ୍ତ ଉତ୍ତମ ଦେବତାମାନେ ପ୍ରସନ୍ନ ହେଲେ। ସେମାନେ ଦିବ୍ୟ ଆକୃତି ଧାରଣ କରି ଏହି ସ୍ଥାନକୁ ଅତି ଚମତ୍କାର ଭାବରେ ଅବତରଣ କଲେ। ଏଠାରେ ଦେବତାମାନେ ଶଙ୍କର-ଆଦିତ୍ୟଙ୍କ ଦର୍ଶନରୁ ବୃଦ୍ଧାବସ୍ଥା, ମୃତ୍ୟୁ, ଦୁଃଖ କିମ୍ବା ଅନ୍ୟ କେଉଁ ଦୁଃଖରେ ଆକ୍ରାନ୍ତ ହେବେ ନାହିଁ। ଏଠାରେ କେଉଁ ରୋଗ, ଦୁଃଖ, ଦାରିଦ୍ର୍ୟ କିମ୍ବା ନିଜ ଜନମାନେ ସହ ଭିନ୍ନତା ମିଳେ ନାହିଁ। ଏହି ଅଦ୍ଭୁତ ମହାତ୍ମ୍ୟ ପ୍ରାଚୀନ କାଳରେ ତ୍ରିଶୂଳଧାରୀ ଦେବତାମାନଙ୍କର ପ୍ରଭୁ ଘୋଷଣା କରିଥିଲେ। ହେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଋଷି, ଏଠାରେ ନିଜ ନାମରେ ଏକ ଉତ୍ତମ ତୀର୍ଥ ସ୍ଥାପିତ ହେଲା। ଏକ ଦିନ ବ୍ୟାସ ଏଠାରେ ଖପରା ଧୋଇବାକୁ ଆସିଲେ। ଧୋଇବା ପରେ, ସେ ଏହି ଅପୂର୍ବ ତୀର୍ଥରେ ଭୂମିରେ ଖପରା ରଖିଦେଲେ। ତତ୍କ୍ଷଣାତ, ସେଠି ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କର ରକ୍ତରେ ଭରିଗଲା। ଏଠାରେ ଶ୍ରାଦ୍ଧ ଓ ତର୍ପଣ କରିଲେ, ସେହି ଫଳ କ୍ଷୟ ହୋଇ ନଥାଏ। ଋଷିମାନେ ନିଜ ବଂଶ ଚିନ୍ତା କରି ଏଠାରେ ରହନ୍ତି। ବାର୍ଲି ପିଠା, ଦୁଧ ଭାତ, କିମ୍ବା କଳା ଚିଉର ଦାଲ ସହିତ ଏଠି ଶ୍ରାଦ୍ଧ କରାଯାଏ। ଯଦି କେଉଁ ଲୋକ ଏଠି ଦ୍ବାଦଶ ବର୍ଷ ଧରି ଶ୍ରାଦ୍ଧ କରନ୍ତି, ସେମାନଙ୍କର ପିତାମାତା ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ ତୃପ୍ତି ପାଉଛନ୍ତି। ସେମାନେ ପୂର୍ବଜମାନେ ତର୍ପଣ କରି ଏବଂ ସେମାନ ପାଇଁ ସ୍ୱର୍ଗ ସଦା ଅକ୍ଷୟ ରହିଥାଏ। ଏହି ଅକ୍ଷୟତାକୁ ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତା ବ୍ରହ୍ମା ନିଜେ ଘୋଷଣା କରିଛନ୍ତି। ବାରାଣସୀ କିମ୍ବା ଗୟା ରେ ଏହି ତୃପ୍ତି ମିଳେ ନାହିଁ। ଯେଉଁଠି ଅନ୍ୟ ଜଣେ ପାଇଁ ଇଚ୍ଛା କରି ଏଠି ଶ୍ରାଦ୍ଧ କରାଯାଏ, ନବମୀ, ଅଷ୍ଟମୀ, ଅମାବାସ୍ୟା, କିମ୍ବା ପୂର୍ଣ୍ଣିମାରେ—ବ୍ରହ୍ମା, ଇନ୍ଦ୍ର, ରୁଦ୍ର, ସମସ୍ତ ଦେବତା, ସୂର୍ଯ୍ୟ, ଅଗ୍ନି, ଦିବ୍ୟ ପୂର୍ବଜମାନେ, ସର୍ପ, ପୂର୍ବଜ ଗୋଷ୍ଠୀ ଓ ପୃଥିବୀରେ ବସିଥିବା ସମସ୍ତ ଜୀବପାଇଁ—କୃଷ୍ଣପକ୍ଷର ପନ୍ଦର ତିଥିରେ ଶ୍ରାଦ୍ଧ କରାଯାଏ, ଏଠି ଶ୍ରାଦ୍ଧରେ ପୂର୍ବଜମାନେ ନିଜ ସନ୍ତାନମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା କମାଯାଇଥିବା ତୃପ୍ତି ପାଉଛନ୍ତି। ଭକ୍ତିପୂର୍ବକ ଶ୍ରାଦ୍ଧ କରିଲେ, ପିତୃମାନେ ତୃପ୍ତି ପାଉଛନ୍ତି। ଯେଉଁ ଲୋକ ଏଠି ଶ୍ରାଦ୍ଧ କରନ୍ତି ଓ ପିଣ୍ଡ ଦାନ କରନ୍ତି, ଏଠାରେ ସଠିକ ଭାବରେ ସ୍ନାନ କରି ତୀର୍ଥର ଜଳ ଗ୍ରହଣ କରିଲେ, ସେମାନେ ଚାହିଁଥିବା ସମସ୍ତ ଫଳ ପାଇଥାନ୍ତି। ଏଠାରେ ଲୋକମାନଙ୍କର ମନ ଓ ଧନ ଶୁଦ୍ଧ ହୋଇଯାଏ, ଏବଂ କାଳ ଓ ପ୍ରକ୍ରିୟା ମଙ୍ଗଳମୟ ହୁଏ। ଏଠି ଏକ ଅଶ୍ୱମେଧ ଯଜ୍ଞର ଦଶଗୁଣ ଫଳ ମିଳେ, ହେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ପୁରୁଷ।