ନାରା ଏବଂ ନାରାୟଣାଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଆଲୋଚନା ହେବା ପରେ, ନାରା ନାରାୟଣାଙ୍କୁ କହିଲେ। ତାପରେ, ତିନି ଆମ୍ବ ଫୁଲ ଦ୍ୱାରା ଏକ ନାରୀଙ୍କ ଆକୃତି ତିଆରି କଲେ, ଯାହାର ଉରୁ ଏକ ସୁନ୍ଦର ନାରୀଙ୍କ ପରି ଥିଲା। ସେ ନାରୀ ଉଦ୍ଭବ ହେଲେ, ତାଙ୍କର ଦୀପ୍ତି ଅଗ୍ନି ପରି ଜ୍ୱଳମାନ ଏବଂ ଅତି ଶ୍ରେଷ୍ଠ ସୌନ୍ଦର୍ୟ ଥିଲା। ଏହି ଦୃଶ୍ୟ ଦେଖି ଶକ୍ର (ଇନ୍ଦ୍ର) ତାଙ୍କ ଉପରେ ଆକର୍ଷିତ ହେଲେ, ଏବଂ ଦେବତାମାନେଙ୍କୁ କହିଲେ—"ମୁଁ ଏହି ନାରୀକୁ ଚାହୁଁଛି, ତାଙ୍କର ଅନୁଗ୍ରହ ମୋତେ ଦିଅନ୍ତୁ।" ଦେବତାମାନେ ଉତ୍ତର ଦେଲେ—"ଆମର ଶବ୍ଦର ଶକ୍ତିରେ, ଏହି ଉର୍ବଶୀକୁ ଗ୍ରହଣ କର।" ଏହି ନାରୀ ଆମ୍ବ ଫୁଲର ଦ୍ୱାରା ତିଆରି ହେବାରୁ ତାଙ୍କୁ "ଉର୍ବଶୀ" ନାମ ଦିଆଯାଇଲା। ପରେ, ଶକ୍ର ଶ୍ବର୍ଗକୁ ଯାଇ, ଚିତ୍ରାଙ୍ଗଦାକୁ ଡାକି କହିଲେ—"ଏହି କାମକୁ ଶୀଘ୍ର କର, ସମସ୍ତ ପ୍ରୟାସ କର।" ଉର୍ବଶୀ ନୃତ୍ୟ ଏବଂ ସଙ୍ଗୀତରେ ଦକ୍ଷ ହେଲେ, ଏବଂ ଦେବମନ୍ଦିରରେ ବାସ କରିଲେ। ଇଲାଙ୍କ ପୁତ୍ର ପୁରୁରବା, ନ୍ୟାୟବାନ ଓ ଉତ୍ସାହି, ଉର୍ବଶୀଙ୍କୁ ଦେଖିଲେ ଯେଉଁଠି ସେ ବାସବ (ଇନ୍ଦ୍ର) ପାଖରେ ନୃତ୍ୟ କରୁଥିଲେ। ପୁରୁରବା ନିଜ ମନକୁ ଧୈର୍ୟ ଦେଇ କିଛି ସମୟ ପାଇଁ ଶାନ୍ତ ରହିଲେ। କିନ୍ତୁ ପରେ, ଆକାଂକ୍ଷାରେ ଭରି ଏବଂ ଉତ୍ତେଜିତ ହେଇ, ସେଉଁଠୁ ବାହାରିଗଲେ। ନିଜକୁ ପୁନଃ ସ୍ପଷ୍ଟ ଜ୍ଞାନରେ ଆଣି, ପୃଥିବୀର ଉପରେ ଉଠିଲେ। ପୁରୁରବା ତାହା ସ୍ମରଣ କରି ଏହି ଭୂମିକୁ ଯାଇଲେ, ଏବଂ ଚିତ୍ରାଙ୍ଗଦାଙ୍କ ଘରକୁ ପ୍ରବେଶ କରି, ଏକ ଦୂତକୁ ସହିତ ପଠାଇଲେ। ଉର୍ବଶୀ ନାହିଁ ଥିବାରୁ ଶ୍ବର୍ଗ ଦେବମାନେଙ୍କ ପାଇଁ ଖାଲି ହେଇଗଲା। ପୁରୁରବା ମଧ୍ୟ ତାଙ୍କୁ ହରାଇ, ଶୂନ୍ୟ ହୃଦୟ ନେଇ ଘୁରୁଥିଲେ। ସେ ପବିତ୍ର ସ୍ଥାନମାନେ ଦେଖି, କାଳ ର ମହାବନକୁ ପହଞ୍ଚିଲେ। ସେ ନ ଶୁଏ ନ ନାହାଏ, ଓ ରାଜା, ଏଭଳି କହିଥିଲେ। ରମ୍ଭା, ମେନକା, ପ୍ରମ୍ଲୋଚା, ପୁଞ୍ଜିକସ୍ଥଳୀ, ସୂର୍ୟଦତ୍ତା, ବିଶାଳାକ୍ଷୀ, ଚନ୍ଦ୍ର ଏବଂ ଚନ୍ଦ୍ରପ୍ରଭା ଏମାନେ ଉର୍ବଶୀଙ୍କୁ ପ୍ରଶ୍ନ କରିଲେ—"ଓ ସୁନ୍ଦରୀ, ଚମକୁଥିବା ଆଖିର ମାଲିକା, ଏକ ମର୍ତ୍ୟ ପାଇଁ କାହିଁକି କାନ୍ଦୁଛ?" ସେମାନେ ଏହି କଥା କହିଲେ—"ଏକ ନପୁଂସକ ମାନ ଓ ନାରୀର ଏକତ୍ୱର ଆନନ୍ଦ ଅନୁଭବ କରିପାରିବ ନାହିଁ।" ଏହି କଥା ଶୁଣି ସେମାନେ ଆଲୋଚନା କରି, ସଚେତନ ହେଲେ। ଏଠାରେ ସେମାନେ ରାଜାକୁ ଦେଖିଲେ, ଏକ ଗଛର ଛାୟା ତଳେ ବସିଥିଲେ। ଦେବୀୟ ନାରୀମାନେ ଆକାଂକ୍ଷାରେ ବ୍ୟାକୁଳ ହେଇ ପୁରୁରବାଙ୍କୁ ଦେଖିଲେ, ଯାହା ଏଇଲା ନାମରେ ପୃଥିବୀର ଶ୍ରେଷ୍ଠ ରାଜା ଭାବେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ। ଉର୍ବଶୀ ଏଭଳି କହିଥିବା ବେଳେ, ଅପ୍ସରାମାନେ ଏକତ୍ରିତ ହେଲେ। ଏହି ସମୟରେ, ପୂଜ୍ୟ ନାରଦ ଏଠାରେ ପହଞ୍ଚିଲେ। ସେ ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଦେଖି କହିଲେ—"ଏଠି କାହିଁକି ଏଭଳି ଶବ୍ଦ କରୁଛ?" ନାରଦ କହିଲେ—"ଶୀଘ୍ର ଇଚ୍ଛା କର, ବିଚ୍ଛେଦ ହେବ ନାହିଁ।" ଏଠି, ଏହି ଅସୁଭ ପବିତ୍ର ସ୍ଥାନରେ ଯେଉଁଠି ନାରୀ କିମ୍ବା ପୁରୁଷ ନାହାଏ, ତାଙ୍କୁ ଉପକାର ମିଳିଥାଏ। ଯେଉଁଠି ଜଣେ ନିଜକୁ ତିଳ କିମ୍ବା ଲୁଣରେ ଓଜନ କରେ, କିମ୍ବା ଗୁଡ଼ କିମ୍ବା ମଧୁ ଦେଇ ପାର୍ବତୀ ଦେବୀକୁ ଅର୍ପଣ କରେ, ଶର୍କରା ଦ୍ୱାରା ଅର୍ପଣ ବୃଦ୍ଧି ଆଣେ, ଗୁଡ଼ ଦ୍ୱାରା ଶରୀରରେ ପୂର୍ଣ୍ଣତା ଆସେ। ଦେବୀ ଓ ଦେବତାଙ୍କୁ ଦ୍ୱାଦଶ ଦମ୍ପତି ଭୋଜନ ଦେବା ଉଚିତ। ଭେତ୍ର ଘାସର ବେଲ୍ଟ, ଏକ ଚୋଳି, ଏବଂ ପଟ ଜାମା ଦେବା ଉଚିତ। ଏହି ଉପଚାର ଆଷାଢ଼, ଶ୍ରାବଣ କିମ୍ବା ଭାଦ୍ରପଦ ମାସରେ କରିବା ଉଚିତ।