ଏହି ପବିତ୍ର କଥାରେ ବର୍ଣ୍ଣିତ ହେଉଛି ଏମିତି କିଛି ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ, ଯେଉଁମାନେ ସ୍ୱାମିତ୍ୱ, ଅହଂକାର, ଆସକ୍ତି ଓ ସଂଗ୍ରହ ଛାଡ଼ି ଦେଇଛନ୍ତି । ସେମାନେ ତିନିପ୍ରକାର କାର୍ଯ୍ୟ ଦ୍ୱାରା ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀଙ୍କୁ ନିର୍ଭୟତା ଦେଇଥାନ୍ତି । ଏମିତି ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ପବିତ୍ର କ୍ଷେତ୍ରରେ ବସି, ବିଭିନ୍ନ ்ୟଜ୍ଞ କରିଥାନ୍ତି । ଏହିପରି କଠିନ ଓ ଅବିନାଶୀ ବ୍ରହ୍ମାନ୍ଦ ସାଂଯୋଗକୁ ସେମାନେ ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ ପ୍ରାପ୍ତ କରନ୍ତି । ପୁନର୍ଜନ୍ମକୁ ତ୍ୟାଗ କରି ସେମାନେ ମହେଶ୍ୱରଙ୍କ ନିୟମରେ ଅବିଚଳ ରହିଯାନ୍ତି । ଘରେ ରହି ସେମାନେ ଷଡ୍ଧର୍ମରେ ନିଷ୍ଠା ରଖନ୍ତି, ଏବଂ ଏହା ଦ୍ଵାରା ସମସ୍ତ ଦୁଃଖ ଠାରୁ ମୁକ୍ତି ଓ ବଡ଼ ଫଳ ଲାଭ କରନ୍ତି । ଦିବ୍ୟ ଏକତା ଦ୍ୱାରା ସେମାନେ ସ୍ୱ ଧନ-ସମ୍ପତ୍ତିରେ ବିରାଜ କରନ୍ତି । ହଜାର ହଜାର ନାରୀମାନେ ସେମାନଙ୍କ ଚାରିପାଖରେ ଥାନ୍ତି, ସେମାନେ ଇଚ୍ଛାମୁତାବକ ଯେଉଁଠି ଚାହାନ୍ତି, ସେଉଁଠି ଯିବା-ଆସିବା କରନ୍ତି । ସେମାନେ ପୁରୁଷମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସବୁଠୁ ଆକର୍ଷଣୀୟ, ସମସ୍ତ ଜାତି ମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଓ ଧନୀ ଅଟୁଥିବା ଜଣେ ମହାପୁରୁଷ । ଧର୍ମରେ ପାରଙ୍ଗତ, ରୁଦ୍ରଙ୍କୁ ଭକ୍ତି କରୁଥିବା, ସମସ୍ତ ଶାସ୍ତ୍ରରେ ଦକ୍ଷ, ବେଦାଧ୍ୟୟନରେ ନିଷ୍ଠାଶୀଳ, ଭିକ୍ଷା ଉପରେ ଜୀବନ ଚାଲାଉଥିବା ଏହି ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ଇନ୍ଦ୍ରିୟ ଜୟ କରିଥାନ୍ତି । ସେମାନେ ଯେତେବେଳେ ଯଥାସମୟରେ ଦେହ ତ୍ୟାଗ କରନ୍ତି, ସମସ୍ତ ଭୋଗ ଉପଭୋଗ କରି, ସେମାନେ ରୁଦ୍ରଙ୍କ ଗୁହ୍ୟକ ପରିକର ଭାଗୀ ହୁଅନ୍ତି ଓ ସମ୍ମାନ ପାଆନ୍ତି । ଏହି ଗୁହ୍ୟକମାନେ ପରି ସେମାନେ ସ୍ୱାଧୀନତା ଓ ସମ୍ମାନ ଲାଭ କରନ୍ତି, ଦେବ, ଦାନବ ଓ ମାନବମାନେ ମଧ୍ୟରେ ସବୁଠୁ ଆଦରିତ ହୁଅନ୍ତି । ହଜାର କୋଟି ବର୍ଷ ଓ ଅନେକ କୋଟି ବର୍ଷ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ସେମାନେ ରଜତ୍ର ଅଭିମାନରେ ଶାସନ କରିଥାନ୍ତି । ଏହି ଶ୍ରେଷ୍ଠ ପୁରୁଷ ଯେତେବେଳେ ଦେହ ତ୍ୟାଗ କରନ୍ତି, ତେଣୁ ସେମାନେ ମହାକାଳ ବନର ପବିତ୍ର କ୍ଷେତ୍ରରେ ବ୍ରହ୍ମଚାରୀ ଆଶ୍ରମରେ ବସିଥାନ୍ତି । ଏଠାରୁ ମୃତ୍ୟୁ ପରେ ସେମାନେ ସୂର୍ଯ୍ୟ ପ୍ରଭା ଦ୍ୱାରା ଦୀପ୍ତ ଦିବ୍ୟ ରଥରେ ଆରୋହଣ କରନ୍ତି । ରୁଦ୍ର ଲୋକକୁ ପହଞ୍ଚି, ସେଠାରେ ଗୁହ୍ୟକମାନଙ୍କ ସହିତ ଆନନ୍ଦ କରନ୍ତି । ହଜାର ବର୍ଷ ଧରି ସେମାନେ ରୁଦ୍ର ଲୋକରେ ସମ୍ମାନ ଓ ଆନନ୍ଦ ଉପଭୋଗ କରିଥାନ୍ତି । ସେଠାରେ ଦୋଷହୀନ ଲୋକରେ ସେମାନେ ସଦା ଖୁସି ରହନ୍ତି । ଏହିପରି ପୁରୁଷ ନାରୀମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଆକର୍ଷଣୀୟ ଦେହ ଓ ବଡ଼ ଧନର ମାଲିକ ହୁଅନ୍ତି । ପରେ ସେମାନେ ବନବାସୀ ଧର୍ମ ଅନୁସରଣ କରନ୍ତି, କିନ୍ତୁ ଅରଣ୍ୟ ଉଷଧି ତ୍ୟାଗ କରିଥାନ୍ତି । ସେମାନେ ଅଂଶ ଅଂଶ ଖାଦ୍ୟ, ପାଥର ଚୁରି ଖାଦ୍ୟ କିମ୍ବା ଦାନ୍ତ ନଥିବା ମୁସଳ ଦ୍ୱାରା ତିଆରି ଖାଦ୍ୟ ଭୋଜନ କରନ୍ତି । ଜଟା ଧାରଣ କରି, ଦିନକୁ ତିନି ପଟେ ସ୍ନାନ କରି, ମୁଣ୍ଡ ଖୋଲା ରଖି ଓ ଭଲ ଦଣ୍ଡ ଧାରଣ କରନ୍ତି । ପୃଥିବୀରେ କୀଟ, କାଟା, ପାଥର ଅଛିଥିବା ସ୍ଥାନରେ ଶୟନ କରନ୍ତି । ଅରଣ୍ୟ ଉଷଧି ଭୋଜନ କରି ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀଙ୍କୁ ନିର୍ଭୟତା ଦେଇଥାନ୍ତି । ସେମାନେ ରୁଦ୍ରଙ୍କୁ ଭକ୍ତି କରି, ପବିତ୍ର କ୍ଷେତ୍ରରେ ବସି, କାଳବନର ମହାତ୍ମା ହୁଅନ୍ତି । ଏହିଠାରେ ବ୍ୟାସଦେବ, ତୁମେ ଶୁଣ, ଯିଏ ଏଠି ବସିଥାଏ, ସେମାନଙ୍କ ଗତି କଣ ତାହା ଶୁଣ । ରୁଦ୍ରଙ୍କୁ ଭକ୍ତି କରୁଥିବା ସେମାନେ ଇଚ୍ଛାମୁତାବକ ଚଳିଥିବା ଦିବ୍ୟ ରଥରେ ଯାଆନ୍ତି । ଅପ୍ସରାମାନଙ୍କ ଦଳ ଚାରିପାଖରେ ଥାଏ, ଗୀତ-ସଙ୍ଗୀତ ଓ ବାଦ୍ୟର ଧ୍ୱନି ଅନୁସରଣ କରେ । ଯଦି ସେମାନେ ରୁଦ୍ର ଲୋକରୁ ତଳେ ପଡ଼ନ୍ତି, ତେବେ ବିଷ୍ଣୁ ଲୋକରେ ସମ୍ମାନ ପାଆନ୍ତି । ସେଠାରୁ ତଳେ ପଡ଼ିଲେ, ଦ୍ବୀପମାନେ ମଧ୍ୟରେ ଜନ୍ମ ନେଇଥାନ୍ତି । ସେଠାରେ ସେମାନେ ଧନ, ଶ୍ରୀ, ସୌନ୍ଦର୍ୟ, ଖ୍ୟାତି ଓ ରୁଦ୍ରଙ୍କ କୃପା ଉପଭୋଗ କରନ୍ତି । ବ୍ରାହ୍ମଣ, କ୍ଷତ୍ରିୟ, ବୈଶ୍ୟ, ଶୂଦ୍ର—ଯେଉଁମାନେ ପବିତ୍ର କ୍ଷେତ୍ରରେ ବସିଥାନ୍ତି, ସେମାନେ ସମସ୍ତ ଦିଗରେ ରୁଦ୍ରଙ୍କୁ ଭକ୍ତି କରି, ପ୍ରାଣୀମାନଙ୍କ କଲ୍ୟାଣ ପାଇଁ କାମ କରନ୍ତି । ଏମିତି ଲୋକମାନେ ମୃତ୍ୟୁ ପରେ ଦିବ୍ୟ ରଥରେ ଚଢ଼ି ରୁଦ୍ର ଲୋକକୁ ଯାଆନ୍ତି । କିମ୍ବା ଯଦି କେହି ଜ୍ଞାନାଗ୍ନିରେ ଦେହ ଅର୍ପଣ କରନ୍ତି, ସେମାନଙ୍କ ପାଇଁ ରୁଦ୍ର ଲୋକ ଅବିନାଶୀ ଓ ଚିରକାଳୀନ ଥାଏ, ଗୁହ୍ୟକମାନଙ୍କ ସହିତ ।