ତାପରେ, ଦେବତାମାନେ ନିଜ ମନରେ ଧୈର୍ଯ୍ୟ ସଂଗ୍ରହ କରି, ଶାସ୍ତ୍ର ଅନୁସାରେ ଭଗବାନଙ୍କୁ ଦେଖିଲେ। ସେମାନେ ନିଜ ହାତ ମୁଣ୍ଡ ଉପରେ ରଖି, ମାଥା ଭୂମିକୁ ଛୁଇଁ, ଗଭୀର ଶ୍ରଦ୍ଧାରେ ନମସ୍କାର କଲେ। ସେମାନେ କହିଲେ—"ଓ ବୃଷଭାସନ, ସମ୍ୟ, ତ୍ରିଶୂଳ ଓ ଶୂଳ ଧାରଣ କରୁଥିବା ଭଗବାନ, ଆପଣଙ୍କୁ ଆମର ପ୍ରଣାମ। ଦିଗ୍ବାସା, ଶୁଦ୍ଧ, ତୀବ୍ର ତେଜସ୍ବୀ, ଆପଣଙ୍କୁ ଆମର ନମସ୍କାର। ଅନ୍ଧକାସୁରକୁ ବିନାଶ କରିଥିବା, ପରମେଶ୍ୱର, ଆପଣଙ୍କୁ ପୁନଃପୁନଃ ନମସ୍କାର। ପର୍ବତେଶ୍ୱର, ଦେବତାମାନଙ୍କର ନାୟକ ଓ ପରମ ନିୟନ୍ତା, ଆପଣଙ୍କୁ ପୁନଃପୁନଃ ନମସ୍କାର। ଦେବାସୁରମହେଶ୍ୱର, ତପସ୍ୱୀମଧ୍ୟର ନାଥ, ଆପଣଙ୍କୁ ନମସ୍କାର। ଭୂତପତି, ବିରୂପାକ୍ଷ ଓ ଶୁଭ ନାମଧାରୀ, ସମସ୍ତ ରୂପର ଧାରକ, ଆପଣଙ୍କୁ ନମସ୍କାର। ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତା, ସମସ୍ତ ରୂପର ଧାରକ, ଦୈତ୍ୟନାଶକ, ଆପଣଙ୍କୁ ନମସ୍କାର। ନିରାକାର, ସୁନ୍ଦର, ଶତରୂପ ଧାରଣ କରୁଥିବା, ଆପଣଙ୍କୁ ନମସ୍କାର। ଵରଦାନଦାତା, ବରାହ ଓ ଶୁଭ କୂର୍ମ ରୂପରେ, ପୁନଃପୁନଃ ଆପଣଙ୍କୁ ନମସ୍କାର। ତ୍ରିନୟନ, ତ୍ରିପୁରାସୁରବିଧ୍ୱଂସୀ, ଆମର ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ।" ଏପରି ଭାବରେ ଦେବତାମାନେ ନମସ୍କାର କରିବା ପରେ, ଭଗବାନ ତାଙ୍କର ଦୁଃଖିତ ଓ କ୍ଷୀଣ ଦେହକୁ ଦେଖିଲେ। ତିନି ବେଦ, ଦୈବୀ ତେଜସ୍ୱୀ ଶକ୍ତି ଓ ଆତ୍ମା ସହିତ, ଦେବତାମାନେ ବ୍ରହ୍ମା ଓ ଅନ୍ୟମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା କୃତ ପୂଜା ଦେଖି, ଭଗବାନ କହିଲେ—"ଏହି ଦୈବୀ ପୂଜା ଦ୍ୱାରା ମୁଁ ବହୁତ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ। ଯେଉଁମାନେ ନିଷ୍ଠାପୂର୍ଣ୍ଣ ଉପବାସ ଓ ବ୍ରତ ପାଳନ କରନ୍ତି, ସେମାନେ ମାନବ ହେଉନ୍ତୁ କିମ୍ବା ଦେବତା, ସେମାନେ ମୋତେ ଦେଖିପାରନ୍ତି। ଏକାକି, ଦୁଇଜଣ, ତିନିଜଣ କିମ୍ବା ସମସ୍ତେ ଏକା ସମୟରେ ମଧ୍ୟ, ମୁଁ ସମସ୍ତଙ୍କୁ ସମାନ ଭାବେ ଦର୍ଶନ ଦେଉଛି। ତୁମମାନଙ୍କର କ୍ଷେମାର୍ଥେ, ମୁଁ ଉଜ୍ଜୟିନୀକୁ ଯାଉଛି।" ଏହି ସମୟରେ, ଦେବତାମାନେ ପ୍ରଶ୍ନ କଲେ—"କିଏ ଏହି ଭୂମିକୁ କମ୍ପିତ କରୁଛି, ଏବଂ ତିନି ଲୋକରେ ଏଉଁ ଅସ୍ଥିରତା ଆସିଛି?" ଭଗବାନ କହିଲେ—"ଦେବତାମାନଙ୍କ ରକ୍ଷା ପାଇଁ, ଏଠାରେ ଯେଉଁ କାରଣ ଅଛି, ତାହା ଶୁଣ। ଏଠାରେ ଏକ ଦୈତ୍ୟ ଅଛି, ନାମ ଡ୍ରୋହଣ, ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଓ ମାୟାବୀ। ଦୈତ୍ୟମାନେ, ଶତ୍ରୁନଗର ବିଜେତା, ସେଠାରେ ତାଙ୍କର ଅନୁସରଣ କରୁଥିଲେ। ସେମାନେ ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ଦେବତାମାନେଙ୍କୁ ବିନାଶ କରିବାକୁ ଚାହିଁ, ମାୟା ଓ ଗୁପ୍ତ ଚଳନରେ, ସଜ୍ଜ ହୋଇ ଯୁଦ୍ଧ ପାଇଁ ଉଠିଲେ। ସେମାନଙ୍କର ମୁଣ୍ଡ ପଡ଼ିବା ଓ ଭୂମି କମ୍ପିତ ହେବାରୁ, ସମସ୍ତ ଜଗତର ନିୟମ ଓ ସ୍ଥିରତା ନାଶ ପାଇବାକୁ ଚେଷ୍ଟା ଆରମ୍ଭ ହେଲା।" "ଦେବତାମାନଙ୍କୁ ଆପଣ କୃପା କରନ୍ତି, ଗୁଣସ୍ମୃତି ଦ୍ୱାରା ପୂଜିତ। ଦିବ୍ୟ ଦୃଷ୍ଟି ଓ ବିପୁଳ କୀର୍ତ୍ତି ଏବଂ ପ୍ରଭାବ ପାଇଁ ଆପଣ ସ୍ତୁତିତ। ଧ୍ୟାନ ଦ୍ୱାରା ଯାହା ଲାଭ ହୁଏ, ଅନ୍ୟଏଁ କୌଣସି ଲାଭ କରିପାରେ ନାହିଁ। ତପସ୍ୟା—ଯାହା କରିବା ଅତି କଠିନ, ମନ, ବାଣୀ ଓ ଶରୀର ଦ୍ୱାରା କରାଯାଏ। ଏହି ତପସ୍ୟା ଆପଣ ଦୀର୍ଘ ସମୟ ଧରି, ଶରୀର ନିୟନ୍ତ୍ରଣ କରି, ବଡ଼ ପ୍ରୟାସରେ ସାଧନ କରିଛନ୍ତି।" ଏପରି କହି, ଦେବତାମାନେ ମୁଣ୍ଡ ନମାଇ, ଦଣ୍ଡବତ୍ ପ୍ରଣାମ କରି, ଭଗବାନଙ୍କୁ କହିଲେ—"ଓ ବରଦାନଦାତା, ଆମେ ମର୍ତ୍ୟମାନେ ଆସିଛୁ, ଆମକୁ ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ, ଭୟହର ଦେବ, ଭକ୍ତମାନଙ୍କୁ ନିର୍ଭୟତା ଦେଇଥିବା ନାଥ।" ଭଗବାନ କହିଲେ—"ଅତି ଦୁର୍ଲଭ ଯେଉଁ ବରମାନେ ଅଛି, ସେମାନେ ମଧ୍ୟ ଆମି ତୁମକୁ ପୁନଃପୁନଃ ଦେବି।" ଏପରି କଥା କହିବା ପରେ, ବ୍ରହ୍ମା କହିଲେ—"ଓ ଭଗବାନ, ଆମେ ଏହି ମହାବର ପାଇଛୁ, ଏହା ଆମ ପାଇଁ ପ୍ରଚୁର।" ଶିବ କହିଲେ—"ଏହି ଜଗତରେ ଯେଉଁମାନେ ମୋର ଭକ୍ତ ଅଟୁଟ ରହନ୍ତି ଓ ଯେଉଁମାନେ ମୋ ଦ୍ୱାରା ବିନାଶ ପାଇଛନ୍ତି, ସେମାନେ ତାଙ୍କର ଜଟା ଓ ମୁଣ୍ଡ ସହିତ, ତ୍ରିଶୂଳ ଧାରଣ କରି, ତାଙ୍କୁ ବିନିୟମିତ କରିବା ଏବଂ ତୁମମାନଙ୍କୁ ଉତ୍ତର ଦେବା ପାଇଁ ରହିଥାନ୍ତି।