ଏହି ସମୟରେ, ବିଭିନ୍ନ ରୂପ ଧାରଣ କରିଥିବା ଗଣପତି ଦେଖାଗଲେ—କେହି ଏକ, କେହି ଦୁଇ, କେହି ତିନି ଚୂଡ଼ା ବନ୍ଧିଥିଲେ, ତାଙ୍କର ରୂପ ଅତ୍ୟନ୍ତ ବିଚିତ୍ର ଓ ଅନେକ ପ୍ରକାରର ଥିଲା। କେହି ଏକ କାନ, କେହି ଦୁଇ କାନ, କେହି ବହୁ କାନ ଓ କେହି ବିକୃତ କାନ ସହିତ ଦେଖାଗଲେ। କେହି ଏକ ପାଉଁ, କେହି ଦୁଇ, କେହି ବହୁ ପାଉଁ ଓ କେହି ପାଉଁ ବିନା ରହିଥିଲେ। ତାଙ୍କର କେହି ଶୁଭ୍ର, କେହି କଳା, କେହି ଶ୍ୟାମ ଓ ଶୁଭ୍ର ମିଶ୍ରିତ, କେହି ଚିତ୍ରିତ ଦେହ ଧାରଣ କରିଥିଲେ। ସେମାନେ କେହି ବାଣ, ତଳୱାର, ପଟିଶ, ଗଦା, ଲୋହା ଅସ୍ତ୍ର ଧରିଥିଲେ। କେହି ମୁଷଳ, ମୁଣ୍ଡା, ପାଥର, ମୁସଳ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଅସ୍ତ୍ର ନେଇଥିଲେ। କେହି ଢୋଳ, ଭମ୍ଭା, ଭେରୀ ଓ ବିଣା, ପଣବ, ବାଂଶୀ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଦ୍ୱନିବାଦ୍ୟ ର ବାଜା ଚାଲାଉଥିଲେ। କେହି ହୁଡ଼ଙ୍କା, ଶୃଙ୍ଗିକା ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ମୂସିକ ବଜାଉଥିଲେ। ଏମିତି ବିଭିନ୍ନ ଗଣପତିଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ, ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କୁ ଯେପରି ଗ୍ରହମାନେ ଘେରି ରଖନ୍ତି, ସେପରି ଗଣପତିଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଶିବଙ୍କୁ ଦେଖିଲେ ବ୍ୟାସଦେବ, ଯେଉଁଠାରେ ବ୍ରହ୍ମା ଓ ଅନ୍ୟ ସମସ୍ତ ଦେବତା ଉପସ୍ଥିତ ଥିଲେ। ଏହା ଦେଖି ବ୍ରହ୍ମା ଓ ଅନ୍ୟ ଦେବତାମାନେ, ଗଣପତିଙ୍କ ନେତୃତ୍ୱକୁ ସାକ୍ଷାତ୍କାର କରି, ସାହସ ସଂଗ୍ରହ କରି ନିଜେ ନିଜେ ମନ ଶାନ୍ତ କରି, ଶାସ୍ତ୍ର ଅନୁଯାୟୀ ଭାବରେ ଶିବଙ୍କୁ ଦେଖିଲେ। ସେମାନେ ଦୁଇ ହାତ ମୁଣ୍ଡ ଉପରେ ଧରି, ମଥା ଭୂମିକୁ ଛୁଇଁ ନମସ୍କାର କଲେ। ସେମାନେ କହିଲେ, “ବୃଷଭ ଉପରେ ବସିଥିବା, ଶାନ୍ତ, ତ୍ରିଶୂଳ ଓ ଶୂଳଧାରୀ ଭଗବାନ, ଦିଗ୍ବସ୍ତ୍ର ଧାରଣ କରିଥିବା, ଶୁଭ୍ର ଏବଂ ତୀବ୍ର ତଜ୍ଜ୍ୱଳ୍ୟ ର ମାଳିକ, ଆମେ ଆପଣଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କରୁଛୁ। ଅନ୍ଧକ ନାଶକ, ପରମେଶ୍ୱର, ଆପଣଙ୍କୁ ପୁନଃପୁନଃ ନମସ୍କାର। ପାହାଡ଼ର ନାଥ, ଦେବତାମାନଙ୍କ ନାଥ, ପରମ ଶାସକ, ଆପଣଙ୍କୁ ପୁନଃପୁନଃ ନମସ୍କାର। ଦେବ ଓ ଅସୁରଙ୍କ ନାୟକ, ତପସ୍ବୀମାନଙ୍କ ନାଥ, ବିରୂପାକ୍ଷ, ଶୁଭ ଏବଂ ବିଶ୍ୱମୂର୍ତ୍ତି ଭଗବାନ, ଆପଣଙ୍କୁ ନମସ୍କାର। ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତା, ବିଶ୍ୱମୂର୍ତ୍ତି, ଦୈତ୍ୟନାଶକ, ନିରାକାର, ସୁନ୍ଦର, ଶତ ରୂପଧାରୀ, ଆପଣଙ୍କୁ ପୁନଃପୁନଃ ନମସ୍କାର। ଦାତା, ବରାହ, ମଙ୍ଗଳମୟ କୂର୍ମ ଭାବେ ଆପଣଙ୍କୁ ନମସ୍କାର। ତ୍ରିନେତ୍ରଧାରୀ, ତ୍ରିପୁରାସୁର ନାଶକ, ଆମକୁ କୃପା କରନ୍ତୁ।" ତାପରେ ଭଗବାନ ଶିବ, ଦେବତାମାନଙ୍କ ଅତ୍ୟନ୍ତ କ୍ଷୀଣ ଶରୀର ଦେଖିଲେ। ତାଙ୍କର ଦିବ୍ୟ ତେଜ, ତ୍ରୟୀବେଦ ଓ ଆତ୍ମସ୍ୱରୂପ ସହିତ, ଶିବ ଦେବତାମାନଙ୍କ ପୂଜା ଦେଖି, କହିଲେ—"ଏଇ ଦିବ୍ୟ କ୍ରିୟା ଦ୍ୱାରା ମୋତେ ବଡ଼ ପ୍ରମାଣରେ ପୂଜିତ କରାଯାଇଛି। ପ୍ରତିଜ୍ଞାରେ ଅଟୁଟ ଯେଉଁମାନେ, ସେମାନେ ମାନବ ହେଉନ୍ତୁ କି ଦେବତା, ସେମାନେ ମୋତେ ଦେଖିପାରନ୍ତି। ଏକେକା, ଦୁଇ ଦୁଇ କରି, କିମ୍ବା ତିନି ତିନି କରି, କିମ୍ବା ସମସ୍ତେ ଏକାଠି, ମୁଁ ସମସ୍ତଙ୍କ ପାଇଁ ସମାନ। ତୁମମାନଙ୍କର ମଙ୍ଗଳ ପାଇଁ, ମୁଁ ଉଜ୍ଜୟିନୀକୁ ଯାଉଛି।" ତାପରେ ଦେବତାମାନେ ପ୍ରଶ୍ନ କଲେ: "କେଉଁ କାରଣରୁ ପୃଥିବୀ କମ୍ପିତ, ତିନି ଲୋକ ବିପର୍ଯ୍ୟସ୍ତ ହେଉଛି?" ଶିବ କହିଲେ, "ଦେବତାମାନଙ୍କ ସୁରକ୍ଷା ପାଇଁ ଏଠାରେ କାରଣ ଶୁଣ। ଡ୍ରୋହଣ ନାମକ ଏକ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଅସୁର ଅଛି, ଯାହା ମାୟାବୀ ଶକ୍ତିରେ ନିପୁଣ। ଦୈତ୍ୟମାନେ, ସେଉଁଠାରେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଓ ଶତ୍ରୁନଗର ଜୟୀ, ତାଙ୍କ ଅନୁଚର ଥିଲେ। ସେମାନେ ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ଦେବତାମାନେ ଙ୍କୁ ମାରିବା ଇଛାରେ, ମାୟା ଓ ଗୁପ୍ତ ଚଳନରେ ନିପୁଣ, ଅସ୍ତ୍ରଧାରୀ ଓ ଯୁଦ୍ଧ ପାଇଁ ପ୍ରସ୍ତୁତ ହେଇଥିଲେ। ସେମାନଙ୍କ ମୁଣ୍ଡ ପଡ଼ିବା ଓ ପୃଥିବୀ କମ୍ପନ ଦ୍ୱାରା, ସଂସାର ଧର୍ମ ଓ ସ୍ଥିତିର ନାଶ ପାଇଁ ପ୍ରୟାସ ଆରମ୍ଭ ହେଲା।" ଦେବତାମାନେ ପୁନଃ ପୁନଃ ପ୍ରାର୍ଥନା କଲେ—"ଆପଣ ଦେବତାମାନଙ୍କର ଦୟାଦାତା, ଗୁଣସ୍ମୃତି ଦ୍ୱାରା ପୂଜିତ। ଦିବ୍ୟ ଦୃଷ୍ଟିରେ, ଆପଣଙ୍କ ଯଶ ଓ ପ୍ରଭାବ ଅତ୍ୟନ୍ତ ପ୍ରଶଂସିତ। ଧ୍ୟାନ ଅଭ୍ୟାସ ଦ୍ୱାରା ଯାହା ଲାଭ ହୁଏ, ତାହା ଅନ୍ୟ କାହାରେ ମିଳେ ନାହିଁ। ଶାରୀରିକ, ବାଚିକ ଓ ମାନସିକ ତପସ୍ୟା ଅତ୍ୟନ୍ତ କଠିନ, ତଥାପି ଆପଣ ତାହା ସାଧନ କରିପାରନ୍ତି।" ଏପରି ଦେବତାମାନଙ୍କର ପ୍ରାର୍ଥନା, ଶିବଙ୍କ ଦୟା, ଦୈତ୍ୟ ଦମନ ଓ ଦେବତାମାନଙ୍କ ରକ୍ଷା ପାଇଁ ଏହି ଦିବ୍ୟ ଲୀଳା ଘଟିଲା।