ସେଇ ଅରଣ୍ୟରେ, ସମସ୍ତ ବ୍ରତୀମାନେ ମହାପ୍ରଭୁଙ୍କୁ ଭକ୍ତିସହିତ ପୂଜା କରୁଥିଲେ । ସେମାନେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଭକ୍ତି ଓ ଉତ୍କୃଷ୍ଟ କ୍ରିୟାରେ ଲିନ ଥିଲେ । ରୁଦ୍ରଙ୍କ ଧ୍ୟାନର ଅଗ୍ନିରେ ସେମାନଙ୍କର ସମସ୍ତ ପାପ ଦଗ୍ଧ ହୋଇଗଲା, ଏବଂ ସେମାନେ ଶୁଭ ଫଳ ଏବଂ ସମୃଦ୍ଧି ଲାଭ କଲେ । ଏହି ସମୟରେ ବ୍ରହ୍ମା ମଧ୍ୟ ଭଗବାନଙ୍କୁ ଭକ୍ତିସହିତ ପୂଜା କରିଥିଲେ । ହଜାର ଦିବ୍ୟ ବର୍ଷ ବିତିଗଲାପରେ, ଦେବାଦିଦେବ ମହାଦେବ, ବିଭିନ୍ନ ଗଣମାନେ, ନାନା ରତ୍ନ ଓ ଅଳଙ୍କାରରେ ଶୋଭିତ ହୋଇ, ଆସିଲେ । ସେମାନେ କେବଳ ଇଚ୍ଛା ଓ ନିର୍ଇଚ୍ଛା ରୂପରେ, ସମସ୍ତ କାମନା ପୂରଣ କରିବା ଶକ୍ତି ସହିତ, ଦିବ୍ୟ ଅଣିମା ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଯୋଗିକ ଶକ୍ତି ଧାରଣ କରି, ବିଭିନ୍ନ ରୂପ ନେଇଥିଲେ । କେହି ବାଘ, ବନ୍ୟପଶୁ, କାଉ, ଧନ୍ତି, ବା ଚମ୍ପଟ ମୁହଁରେ; କେହି ନିରାକାର, କେହି ଆକାରବାନ୍, କେହି ଅତ୍ୟନ୍ତ ସୁନ୍ଦର, କେହି ବିଭିନ୍ନ ଆକୃତିରେ ଦୃଶ୍ୟମାନ ହେଉଥିଲେ । କେତେକ ଏକ, ଦୁଇ, କିମ୍ବା ତିନି ଚୂଡ଼ା ଧାରଣ କରିଥିଲେ; କେହି ଏକ କାନ, ଦୁଇ କାନ, ବହୁ କାନ, ବିକୃତ କାନ ଥିଲେ; କେହି ଏକ ପାଦ, ଦୁଇ ପାଦ, ବହୁ ପାଦ, କିମ୍ବା ପାଦ ବିନା ଥିଲେ । କେହି ଧଳା, କେହି କଳା, କେହି ଧଳା-କଳା ମିଶ୍ରିତ ଦେହ ଧାରଣ କରିଥିଲେ । ସେମାନେ କେବଳ ଅସ୍ତ୍ର-ଶସ୍ତ୍ର ନେଇଥିଲେ—ଶୂଳ, ଖଡ଼ଗ, ପଟିଶ, ଗଦା, ଲୋହ ଅସ୍ତ୍ର; ଅନ୍ୟେ ଗଦା, ମୁସଳ, ପାଥର, ମୁସଳ ଓ ବିଭିନ୍ନ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଅସ୍ତ୍ର ଧାରଣ କରିଥିଲେ । ସେମାନେ ଢୋଳ, ଭମ୍ଭା, ଭେରୀ, ବୀଣା, ପଣବ, ବାଂଶୀ ଓ ଅନେକ ବାଦ୍ୟ ଯନ୍ତ୍ର ମାରୁଥିଲେ । ହୁଡ଼ଙ୍କା, ଶୃଙ୍ଗିକା ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ବାଦ୍ୟ ମଧ୍ୟ ଧ୍ୱନିତ ହେଉଥିଲା । ଏପରି ଭାବରେ, ଗଣନାୟକଙ୍କୁ ଘେରି, ସେମାନେ ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କୁ ଗ୍ରହମାନେ ଯେପରି ଘେରିଥାନ୍ତି, ସେପରି ଅପ୍ରାପ୍ୟ ଭାବରେ ଦେଖାଯାଉଥିଲେ । ବ୍ୟାସ, ଏହି ସମୟରେ ବ୍ରହ୍ମା ଓ ସ୍ୱର୍ଗର ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଦେବତାମାନେ ମିଶି, ଗଣନାୟକଙ୍କୁ ସାକ୍ଷାତ୍କାର କଲେ । ସେମାନେ ସାହସ ସଂଗ୍ରହ କରି, ନିୟମ ଅନୁସାରେ ଭଗବାନଙ୍କୁ ଦେଖିଲେ । ସମସ୍ତେ ହାତ ମୁଣ୍ଡ ଉପରେ ରଖି, ମାଥା ଭୂମିକୁ ଛୁଇଁ ସ୍ଥିର ଭାବେ ପ୍ରଣାମ କଲେ । ସେମାନେ କହିଲେ, “ଓ ବୃଷଭାରୂଢ଼, ଶାନ୍ତ, ତ୍ରିଶୂଳ ଓ ଶୂଳଧାରୀ, ଦିଗ୍ବାସା, ଶୁଦ୍ଧ, ତୀବ୍ର ତେଜସ୍ବୀ, ଆପଣଙ୍କୁ ନମସ୍କାର । ଅନ୍ଧକ ନାଶକ, ପରମେଶ୍ୱର, ଆପଣଙ୍କୁ ପୁନଃପୁନଃ ନମସ୍କାର । ଗିରିଶ, ଦେବେଶ, ପରମେଶ୍ୱର, ଆପଣଙ୍କୁ ପୁନଃପୁନଃ ନମସ୍କାର । ଦେବ ଓ ଅସୁରଙ୍କ ନାୟକ, ତପସ୍ବୀନାଥ, ଭଗବନ୍ତୁ ଆପଣଙ୍କୁ ନମସ୍କାର । ବିରୂପାକ୍ଷ, ଶୁଭ, ବିଶ୍ୱରୂପୀ, ଆପଣଙ୍କୁ ନମସ୍କାର । ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତା, ବିଶ୍ୱରୂପ, ଦୈତ୍ୟନାଶକ, ନିରାକାର, ସୁନ୍ଦର, ଶତରୂପୀ, ଆପଣଙ୍କୁ ପୁନଃପୁନଃ ନମସ୍କାର । ବରଦାତା, ବରାହ, ଶୁଭ କୂର୍ମ, ଆପଣଙ୍କୁ ପୁନଃପୁନଃ ନମସ୍କାର । ତ୍ରିନୟନ, ତ୍ରିପୁରାନ୍ତକ, ଆମେ ଆପଣଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କରୁଛୁ, ଆମକୁ ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ ।” ତାପରେ, ଭଗବାନ ଦେବତାମାନଙ୍କର ଦୁର୍ବଳ ଦେହ ଦେଖିଲେ । ସେମାନେ ଦିବ୍ୟ ତେଜ, ତ୍ରୟୀ ବେଦ ଓ ଆନ୍ତରିକ ଆତ୍ମା ସହିତ ପୂଜା କରୁଥିଲେ । ଦେବେଶ୍ୱର, ବ୍ରହ୍ମା ଓ ଅନ୍ୟ ଦେବମାନେ କରୁଥିବା ପୂଜା ଦେଖି, ଉଚ୍ଚାରଣ କଲେ, “ଏହି ଦିବ୍ୟ କ୍ରିୟା ଦ୍ୱାରା ମୁଁ ବହୁତ ପୂଜିତ ହୋଇଛି । ଯେଉଁମାନେ ନିଷ୍ଠାପୂର୍ଣ୍ଣ ବ୍ରତୀ, ସେମାନେ ମାନବ ହେଉନ୍ତୁ କି ଦେବତା, ସେମାନେ ମୋତେ ଦେଖନ୍ତି । ଏକେକ, ଦୁଇଜଣ, ତିନିଜଣ କିମ୍ବା ସମସ୍ତେ ଏକା ସମୟରେ ମୋତେ ଦେଖିପାରିବେ, ଏହା ତୁମମାନେ ପାଇଁ ସମାନ । ତୁମମାନଙ୍କର ମଙ୍ଗଳ ପାଇଁ ମୁଁ ଉଜ୍ଜୟିନୀକୁ ଯାଉଛି । କିଏ ଦେଖୁଛି, ପୃଥିବୀ କାହିଁକି କମ୍ପିତ ହେଉଛି, ଏବଂ ସମସ୍ତ ତିନି ଲୋକ କାହିଁକି ବିକ୍ଷୁଭିତ ହେଉଛି?