ବ୍ରହ୍ମା, ତାଙ୍କ ହୃଦୟରେ ସଠିକ୍ ସ୍ମୃତି ରଖି, ଦେବତାମାନେଙ୍କୁ କହିଲେ—“କେବଳ ଶ୍ରଦ୍ଧା, ଜ୍ଞାନ, ତପସ୍ୟା ଓ ଯୋଗ ଦ୍ୱାରା ମାତ୍ର ତାଙ୍କୁ ଜଣାଯାଇପାରିବ। ତପସ୍ୟାରେ ନିଷ୍ଠା ରଖିଥିବା ଲୋକେ ସମଗ୍ରତାକୁ ଦେଖନ୍ତି; ଜ୍ଞାନୀମାନେ ନିର୍ବିକଳ୍ପ ସ୍ଵରୂପକୁ ଅନୁଭବ କରନ୍ତି। ଯୋଗୀମାନେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଭକ୍ତିରେ ସମ୍ପୃକ୍ତ ହୋଇ ସୁପ୍ରେମ୍ ସ୍ଵରୂପକୁ ଦେଖନ୍ତି। ଏହିପରି ଦେବଗଣ, ଯେଉଁମାନେ ଦୀକ୍ଷିତ ନୁହଁନ୍ତି, ସେମାନେ ଶୈବ ଦୀକ୍ଷା ନେବା ଉଚିତ। ତପସ୍ୟା କର, ତୁମେ ଶୁଭ ହେବ; ରୁଦ୍ରଙ୍କ ପୂଜାରେ ଏକାଗ୍ର ହୁଅ। ସେ ସମୟରେ ତାଙ୍କୁ ଜଣାଯାଇପାରିବ; ଦୃଷ୍ଟି ଦେବା ମୋର କ୍ରିୟା।" ଶିବଙ୍କୁ ଦେଖିବା ଆଶାରେ ଦେବତାମାନେ ତାଙ୍କ ମନକୁ ଏକାଗ୍ର କରି, ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କୁ ଏହି ଭାବରେ କହିଲେ। ବ୍ରହ୍ମା ଏହି ଶବ୍ଦଗୁଡ଼ିକୁ ଶୁଣି ବିଚାର କରି ଉତ୍ତର ଦେଲେ। ଶିବ ଦୀକ୍ଷା ଦ୍ୱାରା ଦେବତାମାନେଙ୍କୁ ଶୀଘ୍ର ଦୀକ୍ଷିତ କରିବା ଚାହିଁ, ସେ କହିଲେ—“ଏଠି ଏକ ବେଦି ପ୍ରସ୍ତୁତ କର; ଅଷ୍ଟମୂର୍ତ୍ତି ଶିବଙ୍କୁ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ।” ସମ୍ପୃକ୍ତ ମନ ଓ ନମ୍ର ପୋଷାକରେ, ଦେବତାମାନେ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ପଛେ ପଛେ ଚାଲିଲେ। ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତା ବ୍ରହ୍ମା ଚନ୍ଦ୍ରକଳାଧାରୀ ଶିବଙ୍କ ପୂଜା ବିଧିମତ ଭାବେ କରିଲେ। ତାଙ୍କ ଆଶୀର୍ବାଦରେ, ଦେବତାମାନେ ଭକ୍ତିପୂର୍ଣ୍ଣ ଭାବେ ସମସ୍ତ କ୍ରିୟା କରିପାରିଲେ। ସେ ଦେବଗଣଙ୍କୁ ଦୀକ୍ଷା ଦେଲେ, କୌଣସି ବିରୋଧ ନ ହେଲା। ଯେଉଁ ଶୈବ ବିଧି ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ ଅଛି, ଯାହା ପାରମ୍ପରିକ ଚଳିତ ବ୍ୟବହାର ଅନୁସାରେ, ସେ ସବୁ ପ୍ରଦାନ କରିଲେ। ଶମ୍ଭୁ, ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଉପକାର କରିଥିବା, ସମସ୍ତ ଦେବତାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ବିଧିପୂର୍ବକ ସ୍ଥାପିତ ହେଲେ। ତାପରେ, ଆଶ୍ଚର୍ୟ ଛାଡ଼ି, ସୁବର୍ଣ୍ଣରୁ ଜନ୍ମିତ ବ୍ରହ୍ମା ଦେବତାମାନେଙ୍କୁ ଦୀକ୍ଷା ଦେଲେ। ଏହି ଦୀକ୍ଷା ପାପକୁ ନାଶ କରେ, ଦୁଃଖକୁ ଦୂର କରେ, ଉତ୍ପାଦନ, ସମୃଦ୍ଧି ଓ ଶକ୍ତି ବୃଦ୍ଧି କରେ। ଏହିପରି, ସମ୍ପୃକ୍ତ ଚେଷ୍ଟା ଓ ଏକାଗ୍ରତାରେ, ଭସ୍ମ ସ୍ନାନ କରିବା ଉପଦେଶ ଦିଆଯାଇଲା। ସମସ୍ତେ ଜଳପାତ୍ର ବୋହିଥିଲେ; ସମସ୍ତେ ରୁଦ୍ରାକ୍ଷ ମାଳା ପିନ୍ଧିଥିଲେ। ଏପରି, ଏହି ଅରଣ୍ୟରେ ନିୟମ ଅନୁସାରେ ଦେବତାମାନେ ମହାପ୍ରଭୁ ଶିବଙ୍କୁ ପୂଜା କରିଥିଲେ। ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଭକ୍ତିରେ ଏକାଗ୍ର ହୋଇ, ସର୍ବୋଚ୍ଚ ବିଧି କରି, ରୁଦ୍ର ଧ୍ୟାନର ଅଗ୍ନିରେ ପାପ ଦଗ୍ଧ ହେଲା, ସମସ୍ତେ ଶ୍ରୀ ଓ ସମୃଦ୍ଧିରେ ଏକାଗ୍ର ହେଲେ। ବ୍ରହ୍ମା ମଧ୍ୟ ପ୍ରଭୁ ଶିବଙ୍କ ପୂଜାରେ ଏକାଗ୍ର ହେଲେ। ଏଭଳି ଦିବ୍ୟ ଏକ ହଜାର ବର୍ଷ କଟିଗଲା। ତାପରେ ଦେବତାମାନେଙ୍କ ଦେବ, ଦେବତାମାନେଙ୍କ ସହିତ ବିଭିନ୍ନ ଗଣ ଏବଂ ଭିନ୍ନ ଭିନ୍ନ ଅଳଙ୍କାରରେ ସଜିତ, ଏହିପରି ଦେଖାଗଲେ—କେବେ ଇଚ୍ଛାରେ ଗଠିତ ରୂପ, କେବେ ନିର୍ଇଚ୍ଛାରେ ଗଠିତ ରୂପ, ସମସ୍ତ ଇଚ୍ଛା ପୂରଣ କରିପାରିବା ଶକ୍ତି ସହିତ; ଦିବ୍ୟ ଶକ୍ତି ଅଣିମା ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଯୋଗିଶ୍ୱର ଶକ୍ତି ସହିତ; ବାଘ, ଜଙ୍ଗଲୀ ପଶୁ, କାଉ, ଗରୁଡ଼, ବାଟ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଭୟଙ୍କର ମୁହଁ ରୂପରେ; ନିର୍ରୂପ, ରୂପବାନ୍, ସୁନ୍ଦର ଓ ଅନେକ ଆକୃତିରେ; ଏକ, ଦୁଇ, ତିନି ଚୁଡ଼ା ସହିତ ଅନେକ ରୂପରେ; ଏକ କାନ, ଦୁଇ କାନ, ଅନେକ କାନ ଓ ବିକୃତ କାନରେ; ଏକ ପା, ଦୁଇ ପା, ଅନେକ ପା ଓ ପା ବିନା ରୂପରେ; ଧଳା, କଳା, କଳା-ଧଳା, ନିଳ ଓ ଚିତ୍ରାଙ୍ଗ ଶରୀରରେ; ବିଭିନ୍ନ ଅସ୍ତ୍ର—ଶୁଳ, ତଳୱାର, ପଟିଶ, ଗଦା, ଲୋହା ଅସ୍ତ୍ର ଧରି; ହାତରେ ଗଦା, ମୁଷଳ, ପଥର, ମୁସଳ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଅସ୍ତ୍ର ଧରି; ଢୋଲ, ଭମ୍ଭା, ଭେରୀ ଓ ବିଣା, ପଣବା, ମୁରଳୀ ବଜାଇ; ହୁଡ଼ଙ୍କ, ଶୃଙ୍ଗିକ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ବାଦ୍ୟୟନ୍ତ୍ର ଚାଲି; ଗଣପତିମାନେଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଚାରିପଟେ ଘିରିତ, ଯେଉଁମାନେ ସୂର୍ଯ୍ୟକୁ ଗ୍ରହମାନେ ଘିରିଥିବା ପରି ପ୍ରାପ୍ତି ଅସାଧ୍ୟ, ସେହି ସମୟରେ ବ୍ୟାସ, ବ୍ରହ୍ମା ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ସ୍ୱର୍ଗ ଦେବତାଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଶିବଙ୍କୁ ଦେଖିଲେ। ଏପରି, ବ୍ରହ୍ମା ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଦେବତାମାନେ, ଗଣପତିଙ୍କ ନେତୃତ୍ୱକୁ ସାମ୍ନାରେ ଦେଖିଲେ।