ଏହି ଦିବ୍ୟ କଥାରେ, ବିଶାଳ ବଳ ଓ ମୃଦୁ ଦୃଷ୍ଟି ଥିବା ଏକ ଦିବ୍ୟ ଅତିଥି ତ୍ୱରିତ ଭାବରେ ଆସିଲେ। ତାଙ୍କର ଶୀତଳ ସ୍ୱଭାବ ଓ ଶୀତଳ କିରଣ ଦେଖି, ତାଙ୍କୁ ଚନ୍ଦ୍ର ଭାବରେ ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ କରାଗଲା। ସେ ଏକ ବୃକ୍ଷ ଉପରେ ଦଣ୍ଡାୟମାନ ହେଇ, ନିଜ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳତାରେ ସମସ୍ତ ଆଲୋକକୁ ଅତିକ୍ରମ କଲେ। ଏହି ସମୟରେ, ଏକ ଦିବ୍ୟ ପୁରୁଷ 'ଆସ, ଆସ' ବୋଲି କହି, ତାଙ୍କୁ ନିଜ ମୁଣ୍ଡ ଉପରେ ରଖିଲେ। ଏପରି ଭାବେ, ଆକାର ଥିବା ଅଗ୍ନି, ଅକ୍ଷର 'ଉ' ର ଅଗ୍ନି, ସ୍ଥାପିତ ହେଲା। ସେହି ଅଗ୍ନି ତାଙ୍କ ଆକାର ଧାରଣ କରି, ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କୁ ଏହି ପରମ ବାଣୀ କହିଲେ। ବ୍ରହ୍ମା ପଚାରିଲେ—"ହେ ଅଗ୍ନି, କେଉଁ ସ୍ଥାନ ତୁମେ ଚାହୁଁଛ?" କିନ୍ତୁ ଏହି ସୃଷ୍ଟିରେ ତୁମ ପାଇଁ ଯଥାଯଥ ସ୍ଥାନ ନାହିଁ, ତେଣୁ ଏହିପରି ହେବ। ଏହି ଜଗତର ବ୍ୟବସ୍ଥା ପାଇଁ ସଦା ତୁମେ କାରଣ ଭାବେ କାର୍ଯ୍ୟ କରିବ। ଯଦି ଏଠାରେ ତୁମେ, ବିଶାଳ ଜ୍ୱାଳାରେ ଶୋଭିତ, ଏହି ଆଦି ଧର୍ମ ନୁହଁ, ତେବେ ଏହା ମାୟା ଦ୍ୱାରା ଉତ୍ପନ୍ନ ଅଭିଳାଷାର ଭ୍ରାନ୍ତି ଅଟୁଟ ଅଛି। ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ଏପରି କଥାରେ, ସେ ଅଗ୍ନି ହଜାର ଭାବରେ ଜ୍ୱଳିଉଠିଲେ। ତାପରେ 'ଅ', 'ଇ', 'ଉ' ଏହି ଅକ୍ଷରଗୁଡ଼ିକୁ ବ୍ରହ୍ମା ଦେଖିଲେ। ଉପର, ତଳେ, ଓ ଚାରିପାଖରେ ସମସ୍ତ ଦିଗକୁ ଅସ୍ତିତ୍ୱର ଅଗ୍ନି ବ୍ୟାପି ରହିଲା। ଏହା ଦେଖି ବ୍ରହ୍ମା ବିଶେଷ ଭୟଭିତ ହେଇ ଗଭୀର ଚିନ୍ତା କରିବାକୁ ଲାଗିଲେ। ସେ ସମସ୍ତଙ୍କ ନାଥ, ଆଲୋକର ଧାନ୍ୟ, ପ୍ରଭୁଙ୍କୁ ଜାଣିବାକୁ ଇଚ୍ଛା କରି, ପ୍ରଜାପତି ସେଠାକୁ ଆସିଲେ। ସେ ପ୍ରଭୁଙ୍କୁ ସମ୍ମାନ ଜଣାଇଲେ—"ଓ ଆଲୋକର ଧାରା, ଅଦ୍ଭୁତ କଥା ଶୁଣୁଥିବା, ସମସ୍ତ ଜୀବର ମୂଳ, ମୋହ ଦେଇ ମୋହ ହରିବାରେ ସକ୍ଷମ, ତୁମେ ଉର୍ଦ୍ଧ୍ୱମୁଖୀ, ସତ୍ୟ ଓ ପୃଥିବୀର ତତ୍ତ୍ୱ। ହେ କମଳନୟନ, ମେଘ ଦେଉଳ ଓ ଅଗ୍ନି ଦେଉଳ, ତୁମ ଚକ୍ଷୁ କମଳ ଦଳ ପରି ଫୁଲିଥିବା। ବାରମ୍ବାର ନମସ୍କାର, ଯିଏ ଯଜ୍ଞର ଆକାର ଓ ଯଜ୍ଞ କରିଥିବା। ଅନ୍ଧକାର ହରିବାରେ, ମହାଧାରକ, ନିଜଙ୍କ ପ୍ରିୟ, ଅନ୍ଧକାର ନିବାରକ। ଜ୍ୱଳନ୍ତ ଭୈଷ୍ଵାନର ଅଗ୍ନି, ଉର୍ଦ୍ଧ୍ୱମୁଖୀ, ସମସ୍ତକୁ ବ୍ୟାପିଥିବା, ଉଜ୍ୱଳ, ଶୁଭ ଭାଗ୍ୟଶାଳୀ, ଅନ୍ଧକାର ମାର୍ଗରେ ଚାଲୁଥିବା, ଆପଣଙ୍କୁ ପୁନଃ ପୁନଃ ନମସ୍କାର।" ଏଭଳି ଶ୍ରଦ୍ଧା ସହିତ ପ୍ରଜାପତି ପ୍ରଭୁଙ୍କୁ ପ୍ରାର୍ଥନା କରିଲେ। ପ୍ରଭୁ ତାଙ୍କୁ ଉତ୍ତର ଦେଲେ—"ହେ ବ୍ରହ୍ମା, ମୁଁ ତୁମେ ପ୍ରସନ୍ନ, ତୁମର ସୃଷ୍ଟି କାର୍ଯ୍ୟ ସଫଳ ହେବ।" ବ୍ରହ୍ମା ଏହି ଶୁଣି, ମୁଣ୍ଡ ନମାଇ ପୁନି କଥା କହିଲେ। ପ୍ରଭୁ ତାଙ୍କୁ କହିଲେ—"ତୁମେ ପୁରୁଷ, ପ୍ରଜାଙ୍କର ନାଥ।" ଏହିପରି କଥାରେ, ବ୍ରହ୍ମା ଦିବ୍ୟ ଦୃଷ୍ଟିରେ ଶାଶ୍ୱତ ପ୍ରଭୁଙ୍କୁ ଦେଖିଲେ। ସେ ଦେବତା, ନିତ୍ୟ ଅଗ୍ନି, ଆକାଶ, ପୃଥିବୀ, ଦୃଶ୍ୟ ଓ ଅଦୃଶ୍ୟ, ପରମ ପଦ ସୃଷ୍ଟି କରନ୍ତି ଓ ଭୋଗ କରନ୍ତି, କାରଣ ସେ ସମସ୍ତଙ୍କ ନାଥ। ପ୍ରଜାପତି ଏକ ଶୁଭ ଓ ମହାନ୍ତ ଷ୍ଟୁତି ଗାଇ, ଏହି ଦେବଙ୍କୁ ଖୁବ ଲାଲ ଆଭାରେ ଦେଖି, ମୁଣ୍ଡ ନମାଇ ପ୍ରକଟ ଓ ଅପ୍ରକଟ ସମସ୍ତର ମୂଳ ଦେବଙ୍କୁ ପ୍ରଣାମ କଲେ। ପୃଥିବୀ, ବାୟୁ, ଆକାଶ ଓ ତିନି ଲୋକର ଯେଉଁଠି ଯାହା ଅଛି, ତଥା ତତ୍ତ୍ୱ ସୃଷ୍ଟି, ଭୂତ ସୃଷ୍ଟି, ଜୀବ ସୃଷ୍ଟି, ଚଳାଚଳ ଓ ଅଚଳ ଯେଉଁ ସମସ୍ତ ପଦାର୍ଥ ଅଛି, ସବୁକିଛି ଦେଖିବା ପରେ, ପ୍ରଭୁ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କୁ କହିଲେ—"ତୁମେ ସବୁକିଛି ଯଥାର୍ଥ ଦେଖିଛ। ମୁଁ ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତା, ତୁମେ ନକଳ କରିବାରେ ସାହାଯ୍ୟ କର, ଜଗତ୍ର ନିୟମ ରଖିବା ପାଇଁ।" ଏପରି ଦେବଦେବଙ୍କର ଉପଦେଶ ଶୁଣି, ବ୍ରହ୍ମା କହିଲେ—"ପ୍ରଭୁ, ତୁମ ଦୟାରେ ମୁଁ ଜୀବ ସୃଷ୍ଟି କରିପାରିଛି।" ତାପରେ ମହେଶ୍ୱର କହିଲେ—"ତୁମେ, ସନ୍ତାନ ଚାହିଁ, ସୃଷ୍ଟି ଇଚ୍ଛା କରି ଧ୍ୟାନ କରୁଥିଲ। ସନ୍ତାନ ଲାଭ କରିବା ପରେ, ମୁଁ ତୁମର ପଞ୍ଚମ ମୁଣ୍ଡ କାଟିଦେବି। ତାଙ୍କୁ ଶୁଭ ମିତ୍ର ଭାବରେ ପ୍ରଖ୍ୟାତ କର, ସେ ଆମର ପୂଜ୍ୟ ହେବ।" ଏଭଳି ଦିବ୍ୟ କଥାରେ, ସୃଷ୍ଟିର ଆଦି ଏବଂ ତତ୍ତ୍ୱର ଗୁପ୍ତ ରହସ୍ୟ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କୁ ପ୍ରକାଶିତ ହେଲା।