ରାମଙ୍କ ବାମ ପାର୍ଶ୍ୱରେ ଶ୍ରୀ ଦେବୀ ତାଙ୍କ ହସ୍ତେ ପଦ୍ମ ଧାରଣ କରି ଶରଣ ନେଲେ। ସେଠାରେ ବିଭିନ୍ନ ପ୍ରକାର ଅସ୍ତ୍ର-ଶସ୍ତ୍ର, ଧନୁଷ ଓ ତାଙ୍କର ତାର ଥିଲା। ରାମଙ୍କ ଡାହାଣ ପାର୍ଶ୍ୱରେ ବେଦ ବ୍ରାହ୍ମଣର ରୂପେ ଓ ବାମ ପାର୍ଶ୍ୱରେ ସାବିତ୍ରୀ ଉପସ୍ଥିତ ଥିଲେ। ମହାତ୍ମା ଋଷିମାନେ ଓ ସମସ୍ତ ପର୍ବତଗୁଡ଼ିକ ମଧ୍ୟ ଏଠାରେ ଉପସ୍ଥିତ ଥିଲେ। ଏହିପରି, ଅନ୍ତଃପୁରର ମହିଳାମାନେ କକୁତ୍ସ୍ଥଙ୍କ ପଛରେ ଚାଲିଥିଲେ। ଭାରତ, ଶତୃଘ୍ନ ଓ ଅନ୍ତଃପୁର ସହିତ ଯାତ୍ରା କରିଲେ। ଏହାପରେ, ମହାତ୍ମା ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ତାଙ୍କ ଅଗ୍ନି ସହିତ ଚାରିପାଖରେ ଯାଇଥିଲେ। ମନ୍ତ୍ରୀମାନେ ତାଙ୍କ ସେବକ, ପୁତ୍ର, ବାନ୍ଧବମାନେ ସହ ଯାତ୍ରା କଲେ। ସମସ୍ତ ନାଗରିକମାନେ, ଆନନ୍ଦ ଓ ସମୃଦ୍ଧିରେ ଆବୃତ, ଏହି ଯାତ୍ରାରେ ଅଂଶୀ ହେଲେ। ପ୍ରଜାମାନେ ମଧ୍ୟ ତାଙ୍କ ପୁତ୍ର, ବାନ୍ଧବମାନେ ସହିତ ଏଠାରେ ଯୋଗ ଦେଲେ। ସେମାନେ ସ୍ନାନ କରି, ଶୁଭ୍ର ବସ୍ତ୍ର ପିନ୍ଧି, ଶୁଦ୍ଧ ମନରେ ଏହି କାର୍ଯ୍ୟରେ ଅଂଶ ନେଲେ। କେହି ମନମରା, ଭୟଭୀତ କିମ୍ବା ଅତ୍ୟନ୍ତ ଶୋକାକୁଳ ନଥିଲେ। ସମସ୍ତ ରାଜ୍ୟବାସୀ ରାଜାଙ୍କ ମୋକ୍ଷ ଦେଖିବା ପାଇଁ ଏଠାରେ ଏକତ୍ରିତ ହେଲେ। ଅଠାରେ ଭାଲୁ, ବାନର, ରାକ୍ଷସ ଓ ନଗରବାସୀମାନେ ମଧ୍ୟ ଉପସ୍ଥିତ ଥିଲେ। ଏଉଁଠି ଅଦୃଶ୍ୟ ଥିବା ସତ୍ତ୍ୱମାନେ ମଧ୍ୟ ଥିଲେ। ଯେଉଁମାନେ କକୁତ୍ସ୍ଥଙ୍କୁ ଦେଖିଥିଲେ, ସେମାନେ ଚଳନଶୀଳ କିମ୍ବା ଅଚଳ, ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀ ଏଠାରେ ଥିଲେ। ଅୟୋଧ୍ୟାରେ ଏକମାତ୍ର ପ୍ରାଣୀ ମଧ୍ୟ ଅବଶିଷ୍ଟ ରହିଲେ ନାହିଁ, ସବୁଠୁ ସୂକ୍ଷ୍ମ ଜୀବମାନେ ମଧ୍ୟ ନଥିଲେ। ତେବେ ଆଧା ଯୋଜନା ଦୂର ଯିବା ପରେ, ସେ ପଶ୍ଚିମ ଦିଗକୁ ନଦୀ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଗଲେ। ସେହି ସମୟରେ, ବ୍ରହ୍ମା, ସଂସାରର ପିତାମହ, ଏଠାରେ ଆସିଲେ, ଯେଉଁଠି କକୁତ୍ସ୍ଥ ସ୍ୱର୍ଗଦ୍ୱାରରେ ଦଢ଼ିଥିଲେ। ସେ ଚାରିପାଖରେ ଅସଂଖ୍ୟ ଦିବ୍ୟ ବିମାନମାନେ ଘେରି ରହିଥିଲେ। ସେମାନେ ନିଜ ତେଜ ଓ ପୁଣ୍ୟର ଫଳରେ ଦୀପ୍ତିମାନ ହୋଇଥିଲେ। ତେବେ ବାୟୁ ଚାଳିତ ଦ୍ରୁତ ଓ ଶୁଭ୍ର ପୁଷ୍ପବୃଷ୍ଟି ହେଲା। ରାମ ତାଙ୍କ ପାଦ ଦ୍ୱାରା ସରୟୂ ନଦୀର ଜଳ ସ୍ପର୍ଶ କଲେ। ସମସ୍ତ ଜଗତରେ ଆପଣେ ସ୍ୱାମୀ, ହେ ଦେବ, କିନ୍ତୁ କେହି ଆପଣଙ୍କୁ ଜାଣିନାହାନ୍ତି। ଆପଣ ଅଚିନ୍ତ୍ୟ, ଅମୂର୍ତ୍ତି ଓ ବିଶ୍ୱର ଧାରକ ଅଦ୍ଭୁତ ମହାଶକ୍ତି। ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ଆଜ୍ଞାରେ, ସେ ନିଜେ ସେଠି ପ୍ରବେଶ କଲେ। ତେବେ ଦେବତାମାନେ, ବିଷ୍ଣୁରେ ଆନନ୍ଦିତ ହୋଇ, ସର୍ବୋତ୍କୃଷ୍ଟ ଦେବଙ୍କୁ ପୂଜା କଲେ। ସାଧ୍ୟ, ମାରୁତଗଣ, ଇନ୍ଦ୍ର, ଅଗ୍ନି ପ୍ରମୁଖ ଦେବତା, ସୁପର୍ଣ୍ଣ, ନାଗ, ଯକ୍ଷ, ଦୈତ୍ୟ, ଦାନବ, ଓ ରାକ୍ଷସମାନେ ସମସ୍ତେ ଉପସ୍ଥିତ ଥିଲେ। ସମସ୍ତ ଦେବତା ଆନନ୍ଦିତ ଓ ଶୁଭକାମନା ପୂର୍ଣ୍ଣ ହୋଇଥିଲେ। ତେବେ ବଳଶାଳୀ, ଦୀପ୍ତିମାନ ବିଷ୍ଣୁ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କୁ କହିଲେ: “ଏହି ସମସ୍ତେ ମୋ ପ୍ରତି ପ୍ରେମରେ ଏଠାରେ ଆସିଛନ୍ତି।” ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ କଥା ଶୁଣି, ସମସ୍ତ ଜଗତ୍ର ନାଥ କହିଲେ: “ଏହି ପବିତ୍ର ସ୍ଥାନ ସ୍ୱର୍ଗର ଦ୍ୱାର, ଏଠାରେ କେବଳ ରାମଙ୍କୁ ଧ୍ୟାନ କରିବା ଉଚିତ। ସମସ୍ତ ସନ୍ତାନିକମାନେ ବ୍ରହ୍ମାଲୋକରୁ ବିଦାୟ ନେଇ, ଯେଉଁଠାରୁ ଦେବତା ଓ ଦାନବମାନେ ବିଭିନ୍ନ ଦେହରେ ଜନ୍ମ ନେଇଛନ୍ତି, ସେମାନେ, ଋଷି, ନାଗ, ଯକ୍ଷମାନେ ମଧ୍ୟ ନିଜ ନିଜ ଲୋକକୁ ଯିବେ।” ସେମାନେ ସମୟରେ ଜଳରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ସରୟୂ ନଦୀକୁ ପ୍ରବେଶ କଲେ। ମାନବ ଦେହ ତ୍ୟାଗ କରି, ଦିବ୍ୟ ବିମାନରେ ଆରୋହଣ କଲେ। ସେଠାରେ ଦେହ ତ୍ୟାଗ କରି, ଦିବ୍ୟ ରୂପ ଧାରଣ କଲେ। ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଦିବ୍ୟତା ପ୍ରାପ୍ତ କରି, ସେମାନେ ଦେବଲୋକକୁ ପ୍ରବେଶ କଲେ; ସମସ୍ତେ ଏହି ସମୟରେ ଦେହ ତ୍ୟାଗ କରି ଦେବଲୋକକୁ ଗଲେ। ଏପରି, ସମସ୍ତେ ଜଗତ୍ର ଗୁରୁ, ଶକ୍ତିଶାଳୀ ପ୍ରଭୁଙ୍କୁ ସ୍ମରଣ କରି, ସ୍ୱର୍ଗକୁ ଗଲେ।