ତାପରେ ନାରାୟଣ ଏହି ଦାନକୁ ସର୍ବୋତ୍ତମ ଯୋଗ୍ୟ ପାତ୍ରକୁ ଦେଲେ। ତୁମର ପାତ୍ର ଏବେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ହୋଇଯାଇଛି—ଏପରି କହି, ସର୍ବୋଚ୍ଚ ପ୍ରଭୁ, ଯାହାଙ୍କର ଚକ୍ଷୁ ଚନ୍ଦ୍ର, ସୂର୍ଯ୍ୟ ଓ ଅଗ୍ନି, ଚନ୍ଦ୍ରକଳାରେ ଶୋଭିତ, ସେ ତାଙ୍କର ଆଙ୍ଗୁଠିରେ ଖପରକୁ ଟିପି ଦେଖାଇଲେ ଏବଂ କହିଲେ, "ଏହି ପାତ୍ର ଅତିରିକ୍ତ ଭରିଗଲା।" ତାପରେ ହରିଙ୍କ ପ୍ରଭୁ ନିଜ ଆଙ୍ଗୁଠିରେ ନିଜ ପାଶ୍ୱରୁ ରକ୍ତ ଆଣିଲେ। ସେଇ ରକ୍ତ ଘୁଞ୍ଚିବା ସହିତ ଦୀରେ-ଦୀରେ ତାହାରେ ଝାଗ ଓ ଫେନା ହେଲା। ଏହି ସମୟରେ ହଜାର ହସ୍ତ ଥିବା ଏକ ଲାଲ୍ ଚକ୍ଷୁ ମହାପୁରୁଷ ବାରମ୍ବାର ଧନୁର ତାର ଛୁଇଁଲେ। ତାହାପରେ ଏକ ପୁରୁଷ, ଯିଏ ଅର୍ଜୁନଙ୍କ ପରି ଦେଖାଯାଉଥିଲେ, ସେଇ ଖପର ମଧ୍ୟରୁ ପ୍ରକଟ ହେଲେ। ଖପର ମଧ୍ୟରେ ଏହି ପୁଣ୍ୟଶାଳୀ ପୁରୁଷ ଦେଖାଦେଲେ। ଏହି ପୁରୁଷଙ୍କୁ 'ନର' ବୋଲି କୁହାଯାଏ, ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଅସ୍ତ୍ରର ଆଚାର୍ଯ୍ୟମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସେ ପ୍ରଧାନ। ନର ଓ ନାରାୟଣ ଦୁଇଁଜଣ ଆଗାମୀ ଯୁଗରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧି ଲାଭ କରିବେ। ଏହି ନର ତୁମ ସହଚର ହେବେ, ହେ ନାରାୟଣ। ବିଶ୍ୱରେ ତାଙ୍କର ତେଜସ୍ୱୀତା ବିବେକର ପରୀକ୍ଷା ହେବ। ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ଶକ୍ତିରେ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ, ଏହି ପୁରୁଷ ତୁମ ହସ୍ତର ରକ୍ତରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ ହେଲେ। ଏହି ଯୁଗଳ ଉତ୍ପତ୍ତିରୁ ଶତ୍ରୁମାନେ ଭୟଭୀତ ହେବେ। ଏହି ଶକ୍ତି ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ଦେବତାଙ୍କ ଶତ୍ରୁମାନେ ପାଇଁ ଭୟର କାରଣ ହେବ। ଏହି ସ୍ଥାନରେ ହରି ହର ଓ କେଶବଙ୍କୁ ସ୍ତୁତି କଲେ—"ତୁମକୁ ବିଦ୍ୟାଧର, ତୁମକୁ ଖଡ୍ଗଧାରୀ, ପୁନଃପୁନଃ ଶ୍ରୀଧର, ଶ୍ରୀବାଣୀ ନାଥଙ୍କୁ ନମସ୍କାର।" ଏପରି କହି, ତିନି ହାତ ଜୋଡି ସମ୍ମାନ ସହିତ ଦୁଇଁଜଣଙ୍କୁ ଗ୍ରହଣ କଲେ। ଏହି କ୍ରୂର ପୁରୁଷ, ଯିଏ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ଘମରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ, ସେଇ ଅଟୁଟ ଶକ୍ତିର ଧାରକ। "ଏହା ସମ୍ପର୍କରେ ଶୀଘ୍ର ଜାଣ," ବୋଲି ହର କହିଲେ ଏବଂ ଅଦୃଶ୍ୟ ହେଲେ। ତାପରେ ତାଙ୍କ ବାମ ପାଦରେ ପ୍ରହାର କରି, ସେଇ ପୁରୁଷ କ୍ରୋଧରେ ଉଠିଲେ। ତାଙ୍କ ଧନୁର ତାରର ଧ୍ୱନି ସମସ୍ତ ଜୀବକୁ ଅନୁନାଦିତ କଲା। ଏହିପରି ଭାବେ ଭୂମିରେ ଏକ ସମାନ ଓ ଦିବ୍ୟ ଯୁଦ୍ଧ ଆରମ୍ଭ ହେଲା। ହେ ଋଷି, ଏହି ଦୁଇଁଜଣ—ଏକ ଘମ ଜନିତ, ଅନ୍ୟ ରକ୍ତ ଜନିତ—ଯୁଦ୍ଧ କରୁଥିବାବେଳେ ସମୟ କଟିଗଲା। ବ୍ରହ୍ମା ତାଙ୍କ ତୀରରେ ସେଇ ସର୍ବୋଚ୍ଚ ପୁରୁଷଙ୍କୁ ବିଦ୍ଧ କଲେ। ମୋ ଧୂଳିରେ ତୁମ ବ୍ରହ୍ମା ଉତ୍ତୋଳିତ ହୋଇ, ପୁଣି ପତିତ ହେଲେ। ଯଦି ଅନ୍ୟ ଜନ୍ମରେ, ମୋ ପୁରୁଷ ହରିଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପରାଜିତ ହୁଏ, ତେବେ ଦୁଇଁଜଣଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଯୁଦ୍ଧ ହେବା ପରେ ସେମାନଙ୍କୁ ନିୟନ୍ତ୍ରଣ କରି, ମୁଁ କଥା କହିବି। ଏମିତି ମହାଯୁଦ୍ଧ ଆସିଲେ, ସେଠାରେ ମୁଁ ତାଙ୍କୁ ସାକ୍ଷାତ୍ କରିବି। ଏହି ଦୁଇଁଜଣ ପୁରୁଷ, ଯେଉଁମାନେ ରୁଦ୍ର ସ୍ଵଭାବର, ସେମାନଙ୍କୁ ତୁମ ସାମର୍ଥ୍ୟ ଅନୁଯାୟୀ ରକ୍ଷା କର; ଏହି ଦୁଇଁଜଣ ତୁମ ଅଂଶ ହେଉଛନ୍ତି, ଦ୍ୱାପର ଶେଷରେ ସେମାନଙ୍କୁ ପୃଥିବୀରେ ନିଯୁକ୍ତ କର। ତାପରେ ଦେବତାଙ୍କ ପ୍ରଭୁ ଦୁଃଖିତ ହୋଇ ଏହି କଥା ବିଷ୍ଣୁଙ୍କୁ କହିଲେ—"ଏହି ମନ୍ବନ୍ତରରେ, ଯେତେବେଳେ ତ୍ରେତାଯୁଗ ଆସିଥିଲା, ବଳୀ ଦୀର୍ଘବାହୁ ସୁଗ୍ରୀବ ପାଇଁ ବଧ ହେଲେ। ଏହି ଶୋକରେ ମୁଁ ତୁମ ପୁରୁଷକୁ ଗ୍ରହଣ କରିପାରୁନି।" ତେବେ ବିଷ୍ଣୁ କହିଲେ, "ହେ ମଘବନ୍, ପୃଥିବୀର ଭାର ହ୍ରାସ ପାଇଁ—" ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ଏହି ଉତ୍ତରରେ ଇନ୍ଦ୍ର ଅତ୍ୟନ୍ତ ଆନନ୍ଦିତ ହେଲେ। ଏପରି କହି, ସେ ସୂର୍ଯ୍ୟ ଓ ଚନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ପୁନର୍ବାର ଜଗତକୁ ପଠାଇଲେ। "ହେ ବ୍ରାହ୍ମଣ, ପ୍ରଭୁଙ୍କୁ ହତ୍ୟା କରିବା ଇଚ୍ଛାରେ ଏକ ନିନ୍ଦନୀୟ କାର୍ଯ୍ୟ ହୋଇଗଲା।" ଏହି ପାପର ପବିତ୍ରତା ପାଇଁ ଉଚ୍ଚତମ ପ୍ରାୟଶ୍ଚିତ୍ତ କର।