ରାମଚନ୍ଦ୍ର, କକୁତ୍ସ୍ଥ ବଂଶଧର, ନିଜ ପ୍ରଭାବଶାଳୀ ସ୍ୱରରେ କହିଲେ: "ଏହି ରାଜ୍ୟର ଶାସନ କର, ନହେଲେ ମୋ ଆଜ୍ଞାକୁ ଅବହେଳା କରିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ।" ଏପରି କହି, ସେ ହନୁମାନଙ୍କୁ ସମ୍ବୋଧନ କରି କହିଲେ, "ଯେପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଲୋକେ ମୋର କଥା କହିବେ, ହେ ବନରାଜ ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ମୈନ୍ଦ ଓ ଦ୍ୱିବିଦ—ଏହି ଦୁଇଜଣ, ଯେଉଁମାନେ ଅମୃତ ଚାଷ କରିଥିଲେ—ସେମାନେ ଏଠାରେ ଥିବା ବନରମାନେ ଆମ ପୁଅ ଓ ନାତିମାନେଙ୍କୁ ସୁରକ୍ଷା ଦେଉନ୍ତୁ, କାରଣ ଆମେ ଏଠାରୁ ଏକାସାଥିରେ ବିଦାୟ ନେଉଛୁ।" ଏପରି ରାଘବ ସେମାନଙ୍କୁ ଉପଦେଶ ଦେଲେ। ରାତି ଶେଷ ହେଲାପରେ, ଏହି ବିରାଟ୍ ଛାତି ଓ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ରାମ, ପ୍ରଥମେ ଜ୍ୱଳମାନ ଅଗ୍ନିକୁ ପ୍ରଣାମ କଲେ। ତା’ପରେ ଦୀପ୍ତିମାନ ବସିଷ୍ଠ, ମନେ ଭଲଭାବରେ ବିଚାର କରି, ଶୁଭ୍ର ଚୀରବସ୍ତ୍ର ପିନ୍ଧି, ବ୍ରହ୍ମଚର୍ଯ୍ୟ ଅନୁଷ୍ଠାନରେ ନିପୁଣ, କୌଣସି ମଙ୍ଗଳ କିମ୍ବା ଅମଙ୍ଗଳ କଥା କହିଲେ ନାହିଁ। ରାମଙ୍କ ବାମପାଖରେ ଶ୍ରୀଦେବୀ ନିଜ କମଳ ସହିତ ଆଶ୍ରୟ ନେଲେ। ଏଠାରେ ବିଭିନ୍ନ ପ୍ରକାର ଅସ୍ତ୍ର-ଶସ୍ତ୍ର, ଧନୁର୍ବାଣ ଓ ତାରା ଥିଲା। ବାମ ଓ ଡାହାଣପଟେ ବ୍ରାହ୍ମଣ ରୂପେ ବେଦ ଓ ସାବିତ୍ରୀ ଉପସ୍ଥିତ ଥିଲେ। ମହାତ୍ମା ଋଷିମାନେ ଓ ସମସ୍ତ ପର୍ବତଗୁଡ଼ିକୁ ମଧ୍ୟ ଏଠାରେ ଦେଖାଯାଉଥିଲା। ଅନ୍ତଃପୁର ନାରୀମାନେ କକୁତ୍ସ୍ଥଙ୍କୁ ଅନୁସରଣ କରି ଯାଉଥିଲେ। ଭରତ, ଶତ୍ରୁଘ୍ନ ଓ ସମସ୍ତ ଅନ୍ତଃପୁର ସହିତ ଯାତ୍ରା କଲେ। ଏହିପରି, ମହାତ୍ମା ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ତାଙ୍କ ଅଗ୍ନି ସହିତ ସମସ୍ତ ଦିଗକୁ ଯାଉଥିଲେ। ମନ୍ତ୍ରୀମାନେ, ତାଙ୍କ ସେବକ, ପୁଅ ଓ ବାନ୍ଧବମାନେ ମଧ୍ୟ ଏହି ଯାତ୍ରାରେ ଯୋଗ ଦେଲେ। ଏହିପରି, ଖୁସି ଓ ଧନଧାନ୍ୟରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ନାଗରିକମାନେ ଚାରିପଟେ ଘେରି ରହିଥିଲେ। ସମସ୍ତ ପ୍ରଜା, ପୁଅ-ପରିବାର ସହିତ, ସ୍ନାନ କରି, ଶୁଭ୍ର ବସ୍ତ୍ର ପିନ୍ଧି, ଶୁଦ୍ଧ ଓ ଏକାଗ୍ର ମନେ ଯୋଗ ଦେଲେ। କେହି ଦୁଃଖିତ ନଥିଲେ, କିମ୍ବା ଭୟଭୀତ ନଥିଲେ, କିମ୍ବା ଅତି ଶୋକାକୁଳ ନଥିଲେ। ରାଜ୍ୟର ଲୋକମାନେ, ରାଜାଙ୍କ ମୋକ୍ଷ ଦେଖିବାକୁ ଆଗ୍ରହ କରି, ଏକଠା ହେଲେ। ଭାଲୁ, ବନର, ରାକ୍ଷସ ଓ ନଗରବାସୀମାନେ ମଧ୍ୟ ଏଠାରେ ଥିଲେ। ଯେଉଁମାନେ ଅଦୃଶ୍ୟ ହୋଇଥିଲେ ସେମାନେ ମଧ୍ୟ ଉପସ୍ଥିତ ଥିଲେ। ଚଳାଚଳ ଓ ଅଚଳ, ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀ ଯେଉଁମାନେ କକୁତ୍ସ୍ଥଙ୍କୁ ଦେଖିଥିଲେ, ଏଠାରେ ଏକ ଅତ୍ୟନ୍ତ ସୂକ୍ଷ୍ମ ଜୀବ ମଧ୍ୟ ଅଯୋଧ୍ୟାରେ ଅବଶିଷ୍ଟ ରହିଲା ନାହିଁ। ତେଣୁ ସେମାନେ ଅର୍ଧ ଯୋଜନା ଦୂର ଯାଇ, ପଶ୍ଚିମ ଦିଗକୁ ନଦୀ ପାଖକୁ ଗଲେ। ସେଇ ସମୟରେ, ବ୍ରହ୍ମା, ସମସ୍ତ ଜଗତଙ୍କ ପିତାମହ, ଏଠିକୁ ଆସିଲେ, ଯେଉଁଠି କକୁତ୍ସ୍ଥ ସ୍ୱର୍ଗ ଦ୍ୱାରରେ ଦଣ୍ଡାୟମାନ ଥିଲେ। ସେ ଚାରିପଟେ କୋଟି କୋଟି ଦିବ୍ୟ ବିମାନରେ ଘେରି ରହିଥିଲେ। ସେମାନଙ୍କ ନିଜ ତେଜସ୍ୱିତା ଓ ପୁଣ୍ୟର ଫଳରେ ଏହି ଦୀପ୍ତି ଦେଖାଯାଉଥିଲା। ପବନ ଦ୍ୱାରା ଚାଳିଥିବା ଶୁଭ ପୁଷ୍ପବୃଷ୍ଟି ହେଉଥିଲା। ତା’ପରେ ରାମ, ସରୟୂ ନଦୀର ଜଳକୁ ପଦପଦ୍ମରେ ସ୍ପର୍ଶ କଲେ। "ତୁମେ ଜଗତର ପ୍ରଭୁ, ହେ ଦେବ, କିନ୍ତୁ କେହି ତୁମକୁ ଜାଣିନାହାନ୍ତି। ତୁମେ ଅଚିନ୍ତ୍ୟ, ମହାଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ ଓ ଅବିନାଶୀ, ସମସ୍ତ ଜଗତକୁ ଧାରଣ କରୁଛ।" ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ଉପଦେଶାନୁସାରେ, ରାମ ନିଜେ ସେଠାରେ ପ୍ରବେଶ କଲେ। ତେବେ, ଦେବତାମାନେ, ବିଷ୍ଣୁରେ ଆନନ୍ଦିତ ହୋଇ, ଦେବମାନଙ୍କୁ ପୂଜା କଲେ। ସାଧ୍ୟ, ମାରୁତଗଣ, ଇନ୍ଦ୍ର, ଅଗ୍ନିପ୍ରମୁଖ ଦେବ, ସୁପର୍ଣ୍ଣ, ନାଗ, ଯକ୍ଷ, ଦୈତ୍ୟ, ଦାନବ, ରାକ୍ଷସମାନେ—ସମସ୍ତେ ଉପସ୍ଥିତ ଥିଲେ। ସମସ୍ତ ଦେବତା, ଆନନ୍ଦିତ ଓ ପୂର୍ଣ୍ଣ ଇଚ୍ଛା ସହିତ, ପ୍ରମୋଦିତ ହୋଇଥିଲେ। ତେବେ, ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଓ ଦୀପ୍ତିମାନ ବିଷ୍ଣୁ, ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କୁ କହିଲେ: "ଏହି ସମସ୍ତ ଜନମାନେ ମୋ ପ୍ରେମରେ ଏଠାକୁ ଆସିଛନ୍ତି।