ସାକେତ ନଗରରେ ରାମଙ୍କ ଆଜ୍ଞାରେ କେଉଁଠି ଏବଂ କିପରି ଲୋକମାନେ ଥିଲେ, ଏହା ବିଷୟରେ ଜ୍ଞାନୀ ପୁରୁଷଙ୍କୁ ପ୍ରଶ୍ନ କରାଯାଇଥିଲା। ରାଘବ କିପରି ଏହି କଥା କହିଥିଲେ, ଏହା ଜାଣିବାକୁ ଚାହାଯାଇଥିଲା। ରାମ କିପରି ସ୍ଵର୍ଗକୁ ଗଲେ ଏବଂ ସାକେତ ନଗରରେ ଥିବା ଲୋକମାନେ ମଧ୍ୟ କିପରି ସ୍ଵର୍ଗକୁ ଗଲେ, ଏହି ଘଟଣା ଜାଣିବାକୁ ଚାହାଯାଇଥିଲା। ଏକଥା ହେଉଛି, ରାମ ଦେବତାମାନଙ୍କର କାର୍ଯ୍ୟ ସଫଳ କରିବା ପରେ, ଅନ୍ତର୍ଗତ ଶକ୍ତିରେ ଅକଳାନ୍ତ ଥିଲେ। ତାଙ୍କର ଆଜ୍ଞା ଶୁଣିବା ପରେ, ରୂପ ଧାରଣ କରିପାରିଥିବା ବାନରମାନେ ତଥା ଦୂତମାନେ ଏହି ସମ୍ବାଦ ନେଇ ଆସିଥିଲେ। ଏହି ବାନରମାନେ ଦେବତା, ଗନ୍ଧର୍ବ ଓ ଋଷିମାନଙ୍କର ପୁତ୍ର ଥିଲେ। ସମସ୍ତ ବାନର ଦଳର ନେତାମାନେ ରାମଙ୍କ ପଛରେ ଚାଲି ଏହିପରି କହିଥିଲେ: “ଯଦି ଆପଣ ଆମେ ନଥିବାବେଳେ ଯାଆନ୍ତି, ରାମ, ତେବେ ଆମେ ଅସହଯ ହେବୁ।” ଏହି ପ୍ରସଙ୍ଗରେ, ଭଲୁଆ, ବାନର ଓ ରାକ୍ଷସମାନେ ଉଚ୍ଚାରିତ କଥା ଶୁଣିବା ପରେ, ରାମ ଭିଭୀଷଣଙ୍କୁ କହିଲେ: “ଯେପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଜୀବ ରହିଛନ୍ତି, ଭିଭୀଷଣ, ଏହି ରାଜ୍ୟର ଶାସନ କର; ମୋ ଆଜ୍ଞା କୁ ଅମାନ୍ୟ କରିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ।” ଏପରି କହି ରାମ, କକୁତ୍ସ୍ଥ ବଂଶଜ, ହନୁମାନଙ୍କୁ ଉପଦେଶ ଦେଲେ: “ଯେପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଲୋକ ମୋର କଥା କହିବେ, ବାନରମାନେ ମୋ ନାତି-ପୁତ୍ରମାନେ ରକ୍ଷା କରିବେ।” ମୈନ୍ଦ ଓ ଦ୍ୱିବିଦ, ଯେଉଁମାନେ ଅମୃତ ଚାଖିଥିଲେ, ସେମାନେ ମଧ୍ୟ ଏହି କଥା ଶୁଣିଥିଲେ। ରାମ ତାଙ୍କୁ କହିଲେ: “ମୁଁ ଯାଉଛି, ତୁମେ ଏଠି ଥିବା ମୋ ପୁତ୍ର-ନାତିମାନେ ରକ୍ଷା କର।” ରାତି ଶେଷ ହେବା ପରେ, ଚଉଡ଼ି ଛାତି ଓ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ବାହୁବଳୀ ରାମ ପ୍ରଥମେ ଦୱଜାଗ୍ନିସମୂହ ଉପରେ ଗଲେ, ଯେଉଁମାନେ ଦୀପ୍ତ ଅଗ୍ନିରେ ଜ୍ୱଳିଥିଲେ। ପରେ, ଚମକୁଥିବା ବସିଷ୍ଠ ତାଙ୍କ ମନରେ ସବୁ କଥା ବିଚାର କରି, ଶୁଧ୍ର ଚାଦର ପିନ୍ଧି, ନିରାମିଷ ଜୀବନ ଅନୁଷ୍ଠାନ କରିଥିଲେ। ରାମ, ମାନବମୂଳର ନାୟକ, ଏଠି କୌଣସି ଶୁଭ ଅଥବା ଅଶୁଭ କଥା ଉଚ୍ଚାରଣ କରିନଥିଲେ। ରାମଙ୍କ ବାମ ପାର୍ଶ୍ୱରେ ଶ୍ରୀ ତାଙ୍କ ମନ୍ଦାର ଫୁଲ ସହ ଶରଣ ନେଲେ। ସେଠାରେ ବିଭିନ୍ନ ପ୍ରକାର ଅସ୍ତ୍ର, ଧନୁଷ ଓ ଧନୁଷ ତାର ଥିଲା। ବ୍ରାହ୍ମଣ ରୂପରେ ବେଦ ଓ ସାବିତ୍ରୀ ତାଙ୍କ ଦାହିନା ଓ ବାମ ପାର୍ଶ୍ୱରେ ଥିଲେ। ମହାତ୍ମା ଋଷିମାନେ ଓ ସମସ୍ତ ପାହାଡ଼ ଏଠି ଉପସ୍ଥିତ ଥିଲେ। ଭିତର ରାଜମହଳର ମହିଳାମାନେ ମଧ୍ୟ କକୁତ୍ସ୍ଥଙ୍କୁ ଅନୁସରଣ କରିଥିଲେ। ଭରତ, ଶତୃଘ୍ନ ଓ ଭିତର ରାଜମହଳ ସହ ଯାତ୍ରା କରିଥିଲେ। ମହାତ୍ମା ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ତାଙ୍କ ଦୱଜାଗ୍ନି ସହ ଚାରିପାଖରେ ଯାଇଥିଲେ। ମନ୍ତ୍ରୀମାନେ ତାଙ୍କ ସେବକ, ପୁତ୍ର ଓ ବନ୍ଧୁମାନେ ସହ ଯାତ୍ରା କରିଥିଲେ। ଲୋକମାନେ ଆନନ୍ଦ ଓ ସମୃଦ୍ଧିରେ ଆବୃତ ହୋଇ, ରାମଙ୍କୁ ଅନୁସରଣ କରିଥିଲେ। ସମସ୍ତ ପ୍ରଜା, ତାଙ୍କ ପୁତ୍ର ଓ ବନ୍ଧୁମାନେ ସହ ଯାତ୍ରା କରିଥିଲେ। ସମସ୍ତେ ନିସ୍ପାପ ମନ ଓ ଶୁଭ୍ର ଚାଦର ପିନ୍ଧି, ସ୍ନାନ କରି ଯାତ୍ରା କରିଥିଲେ। କୌଣସି ଲୋକ ଦୁଃଖି, ଭୟଭୀତ କିମ୍ବା ଅତ୍ୟଧିକ ଶୋକିତ ନଥିଲେ। ରାଜାଙ୍କ ମୋକ୍ଷ ଦେଖିବା ଆଶାରେ ରାଜ୍ୟର ଲୋକମାନେ ଏକତ୍ରିତ ହେଇଥିଲେ। ଭଲୁଆ, ବାନର, ରାକ୍ଷସ ଓ ନଗରବାସୀମାନେ ମଧ୍ୟ ଏଠି ଉପସ୍ଥିତ ଥିଲେ। ଏକଥା ହେଉଛି, ନଗରରେ ଅଦୃଶ୍ୟ ହୋଇଯାଇଥିବା ଜୀବମାନେ ମଧ୍ୟ ଏହି ଦୃଶ୍ୟ ଦେଖିଥିଲେ। ସମସ୍ତ ଚଳ ଅଚଳ ପ୍ରାଣୀମାନେ କକୁତ୍ସ୍ଥଙ୍କୁ ଦେଖିଥିଲେ। ଅୟୋଧ୍ୟାରେ ଏକ ଅତି ସୂକ୍ଷ୍ମ ପ୍ରାଣୀ ମଧ୍ୟ ଅବଶିଷ୍ଟ ରହିନଥିଲା। ଏପରି ଭାବରେ ସମସ୍ତେ ଅଧ ଯୋଜନା ଦୂର ଗଲାପରେ, ରାମ ପଶ୍ଚିମ ଦିଗକୁ ନଦୀପାର ଯାଇଥିଲେ। ସେପରି ଦ୍ୱାରରେ, କକୁତ୍ସ୍ଥ ଦେଖିବାକୁ ଦେବତାମାନଙ୍କର ପ୍ରପିତାମହ ବ୍ରହ୍ମା ଆସିଲେ, ଯେଉଁଠି କକୁତ୍ସ୍ଥ ସ୍ଵର୍ଗ ଦ୍ୱାରରେ ଉଭୟ ଥିଲେ। ସେଠି, ତାଙ୍କୁ ଚାରିପାଖରେ ଶତକୋଟି ଦିବ୍ୟ ବିମାନ ଘେରି ରହିଥିଲେ।