ଓ ଦେବତା, ଏହି ଉତ୍କୃଷ୍ଟ କଥା ଶୁଣ। ପୂର୍ବରୁ ପରାଜିତ ହୋଇଥିବା ଦେବତାମାନେ ଅମୃତ ପାନ କରୁଥିଲେ। ସେ ସମୟରେ ରାହୁ ମଧ୍ୟ ଅମୃତ ପିଇଲେ, ଏହିପରି ଉପାୟରେ ସେ ଅମର ହେଲେ। ପରେ, ଦେବତାମାନେ ସମ୍ମିଳନ କରି ରାହୁଙ୍କୁ ଗ୍ରହମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସ୍ଥାପିତ କରିଦେଲେ। ତାଙ୍କୁ ଭୟ କରି, ପର୍ବତର ଶିଖରକୁ ଭେଦ କରି, ଏହି କାର୍ଯ୍ୟ ସଂପନ୍ନ ହେଲା; ଏହିପରି ଅବସ୍ଥାରେ, ମୋତେ କୃପା କର, ଏ ଅଭିଲାଷ ନାଶକ ଦେବ। ଏହି ଭୟରେ, ରାହୁ ଯେଉଁଠି କ୍ରୋଧୀ ଅଟୁଟ, ସେ ନିଶ୍ଚୟ ତୁମକୁ ଧରିବ। ତୁମେ ଯେତେବେଳେ ଗ୍ରହଣରେ ପଡିବ, ସେତେବେଳେ ନିମ୍ନଳିଖିତ କ୍ରିୟା—ସ୍ନାନ, ଦାନ ଓ ଅନ୍ୟ କାର୍ଯ୍ୟ କରିବା ଉଚିତ। ଏହି କାର୍ଯ୍ୟ କରିଲେ, ତୁମେ କେବେ ଦୁଃଖର ଅନୁଭୂତି କରିବେ ନାହିଁ। ମୋର ଶବ୍ଦ ଅନୁସାରେ, ଯେତେବେଳେ ଚନ୍ଦ୍ର ଉପରେ ଗ୍ରହଣ ଆସିବ, ତେବେ ଚନ୍ଦ୍ରୋଦ୍ଭେଦ ନାମକ ସ୍ଥାନ ବିଶ୍ୱରେ ପୁଣ୍ୟ ତୀର୍ଥ ଭାବରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ହେବ। ଗ୍ରହଣ ଆସିଲେ, ଯେଉଁଠି ଯେଉଁଠି ସ୍ନାନ କରିବେ, କିମ୍ବା ସୋମବାରରେ ଏଠାରେ ସ୍ନାନ କିମ୍ବା ଦର୍ଶନ କରିବେ, ସେମାନେ ମହାପୁଣ୍ୟ ଲାଭ କରିବେ। ଏପରି କଥା କହି, ଶିବ ଦୃଶ୍ୟ ରୁ ଅଦୃଶ୍ୟ ହେଲେ। ଏହିପରି ଚନ୍ଦ୍ରୋଦ୍ଭେଦ ତୀର୍ଥର ମହିମା ବିବର୍ଣ୍ନ କଥାରେ, ଅର୍ବୁଦଖଣ୍ଡର ତୃତୀୟ ଭାଗ, ପ୍ରଭାସ ଖଣ୍ଡର ପ୍ରସ୍ତୁତି ଅଂଶ ଶେଷ ହେଲା। ଏବେ ଶୁଣ, ଯେଉଁଠି ଗୌରୀ ତାଙ୍କର ତପସ୍ୟା କରିଥିଲେ, ଏହି ସ୍ଥାନ ଲୋକମାନେ ମଧ୍ୟ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ଓ ପୂଣ୍ୟ ଅତିରିକ୍ତ। ଏହି ସ୍ଥାନକୁ ଦର୍ଶନ କରିଲେ, ମନୁଷ୍ୟର ପାପ ମୁକ୍ତି ମିଳିଯାଏ। କିଏ ଏହି ସ୍ଥାନ ଏତେ ମହାନ ଓ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ? ଏହି କଥା ଶୁଣିଲେ ମଧ୍ୟ ମନୁଷ୍ୟର ସମସ୍ତ ପାପ ଦୂର ହୋଇଯାଏ। ପ୍ରାଚୀନ କାଳରେ, ଗୌରୀ ତପସ୍ୟାରେ ଲଗ୍ନ ଥିବାକୁ ଜାଣି, ଦେବତାମାନେ ଇନ୍ଦ୍ର ସହିତ ଏକତ୍ରିତ ହେଲେ। ଯଦି ତ୍ରିନେତ୍ର ଶିବଙ୍କର ବୀଜ ଗୌରୀଙ୍କ ଶରୀରରେ ପଡିବା, ତେବେ ତାଙ୍କର ସନ୍ତାନକୁ ନଶ୍ଟ କରିବାକୁ ଦେବଗଣ ଯିବେ। ଏପରି ଚିନ୍ତା କରି, ସେମାନେ କୈଳାସ ପର୍ବତକୁ ଗଲେ। ସମସ୍ତ ଦେବତାମାନେ ଚତୁର୍ତ୍ରିକ ଦଳକୁ ଭ୍ରମ କରି, ଭବଙ୍କୁ ବାୟୁ ମାଧ୍ୟମରେ କହିଲେ: "ତୁମେ ସନ୍ତାନ ଉତ୍ପନ୍ନ କରିବା ଉଚିତ ନୁହେଁ।" ବାୟୁ ତ୍ରିବେଗରେ ଶିବଙ୍କ ସ୍ଥାନକୁ ଯାଇ ଉପସ୍ଥିତ ହେଲେ। ଏହି ସମୟରେ, ଶିବ ଗଭୀର ଲଜ୍ଜାରେ ଅନ୍ତର୍ଗତ ହେଲେ। ତାପରେ, ଗୌରୀ ଭୟାନକ ଦୁଃଖରେ ବିପର୍ୟସ୍ତ ହୋଇ, ଦେବଲୋକବାସୀଙ୍କୁ ଶାପ ଦେଲେ—"ତମେ ମଧ୍ୟ ସନ୍ତାନ ହୀନ ହେବେ।" ବାୟୁ ଏହି ଜନହୀନ ସ୍ଥାନକୁ ଆସିଥିବାରୁ, ଗୌରୀ ତାଙ୍କର ପତିଙ୍କ ରୋଷରେ ବିଲୀନ ହୋଇ ଦୀର୍ଘ ନିଶ୍ୱାସ ଦେଲେ। ସନ୍ତାନ ପାଇଁ ଗୌରୀ ତପସ୍ୟା କରି, ଶରୀର, ବାଣୀ ଓ ମନକୁ ନିୟନ୍ତ୍ରଣ କଲେ। ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ଅନ୍ୟ ଦେବତାମାନେ ଏହି ସ୍ଥାନକୁ ଆସିଲେ। "ଏହି ଦେବ ଶିବ ତୁମ ନିକଟକୁ ଲଜ୍ଜା ସହ ଆସିଛନ୍ତି," ଏହିପରି କହି, "ମୁଁ ସନ୍ତାନ ଲାଭ କରି, ତାଙ୍କ ପାଖରେ ରହିବି," ଗୌରୀ କହିଲେ। ତାଙ୍କ ନିଶ୍ଚୟ ଜାଣି, ଦେବତା ନିଜେ ଆସିଲେ। "ମୁଁ ଦର୍ଶନ ଦେଇଛି, ଏ ଦେବୀ; ମୁଁ କଥା କହିଛି, ଏ ସୁନ୍ଦର ମୁହଁ ଦେବୀ; ତୁମେ ଅପୂର୍ବ ସମୟରେ ମୁକ୍ତି ଲାଭ କରିଛ; ଏକତା ଶେଷ ହୋଇଛି," ଶିବ କହିଲେ। "ଏହିପରି, ତୁମ ଶରୀରରୁ ଏକ ସନ୍ତାନ ଜନ୍ମିବ। ତୁମ ଶରୀରର ଅଶୁଦ୍ଧି ନେଇ, ଯେଉଁ ଆକାରରେ ଚାହୁଁ, ଦେବତା ଓ ଦାନବମାନେ ମଧ୍ୟରେ, ତୁମେ ଏହି କାର୍ଯ୍ୟ କରିପାରିବ।" ତ୍ରିନେତ୍ର ଦେବତାଙ୍କ କଥା ଶୁଣି, ଦେବୀ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ ହେଲେ। ଚତୁର୍ଥ ଦିନ ଆସିଲାପରେ, ଶିବା ଏକ ପବିତ୍ର ସ୍ନାନ କରି, ଶିବଙ୍କ ଆଜ୍ଞାରେ ଚାରି ହାତ ଥିବା ଭିନାୟକଙ୍କୁ ଉତ୍ପନ୍ନ କଲେ। ଏହିପରି ଗୌରୀଙ୍କ ତପସ୍ୟା, ଦେବଗଣଙ୍କ ଚିନ୍ତା, ଶିବଙ୍କ ଆଶୀର୍ବାଦ ଓ ଭିନାୟକଙ୍କ ଉତ୍ପତିର କଥା, ଏହି ତୀର୍ଥର ମହିମା ଏବଂ ପାପ ମୁକ୍ତିର ଉପାୟ ଅମୂଳ୍ୟ ଏବଂ ପୂଣ୍ୟ ଅତିରିକ୍ତ।