ଏହି ଦିବ୍ୟ କଥାରେ, ଯେଉଁଠାରେ ଅଶୁଭ କିଛି କାର୍ଯ୍ୟ ହୁଏ, ସେଉଁଠି ସେ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଭାବେ ନଶ୍ଟ ହୋଇଯାଏ; ଏବଂ ମଣିଷ ତାଙ୍କର ଦେହରେ ଥିବା କେଶର ସଂଖ୍ୟା ଅନୁଯାୟୀ ସ୍ବର୍ଗରେ ବାସ କରିଥାଏ। ଏହି ଗୁପ୍ତ ଦିବ୍ୟ ଲୀଳାରେ, ମହାଦେବ, ଅବିକାର ଦେହଧାରୀ, ନିଜେ ଲିଙ୍ଗକୁ ପ୍ରତିଷ୍ଠା କରିଥିଲେ। ଏହି ଲିଙ୍ଗକୁ କାହିଁକି ମହାତ୍ମା ବାଳଖିଲ୍ୟମାନେ ଭୂମିକୁ ଫିଙ୍କିଦେଲେ? ଏହି ଅଦ୍ଭୁତ ଘଟଣା କିପରି ଘଟିଲା, ମୁଁ ତୁମକୁ ସତ୍ୟସ୍ୱରୂପରେ କହିବି। ଏକ ପୁରାତନ କଥା ଆରମ୍ଭ ହେଉଛି—ଯେତେବେଳେ ସତୀ ଦେବୀ, ସତ୍ୟରେ ଦୃଢ଼, ନିଜ ଦେହ ତ୍ୟାଗ କରିଥିଲେ, ସେତେବେଳେ କାମଦେବ ତାଙ୍କର ପୁଷ୍ପଧନୁ ନେଇ ଶୀଘ୍ର ଭାବେ ମହାଦେବଙ୍କ ନିକଟକୁ ଆସିଲେ। କାମଦେବଙ୍କୁ ଏପରି ଦୃତି ଆସୁଥିବା ଦେଖି, ତ୍ରିପୁରାନ୍ତକ ଭୟରେ ଅଦୃଶ୍ୟ ହୋଇଗଲେ। ତାପରେ ଶିବ ଚାଲିଗଲେ ବାଳଖିଲ୍ୟମାନଙ୍କ ଆଶ୍ରମକୁ, ଯେଉଁଠି ପୁନ୍ୟବାନ ବୃକ୍ଷରେ ଶୋଭିତ ଥିଲା। ସେଠାରେ, ଦିଗମ୍ବରା ଅବସ୍ଥାରେ ଥିବା କିଛି ମହିଳା, ମୃଦୁ କଥା କହି, ମୋହିତ ହୋଇ, ଶିବଙ୍କୁ ବାରମ୍ବାର କହିଲେ, "ହେ ରାଜନ୍, ଆମ ସହ ଭୋଗ କର।" କିଏ ତାଙ୍କୁ ଆଲିଙ୍ଗନ କଲେ, କିଏ ଚୁମ୍ବନ କଲେ। କିନ୍ତୁ, ଭଗ୍ୟଶାଳୀ ଶମ୍ଭୁ, ସର୍ବୋଚ୍ଚ ପ୍ରଭୁ, ଅସଙ୍ଗ ଓ ନିର୍ଲିପ୍ତ ଥିଲେ। ଶମ୍ଭୁ ସେମାନଙ୍କ ଆଗରେ ଚାଲିଯାଉଥିଲେ। ଏପରି ଅସାମାନ୍ୟ ଚରିତ୍ର ଦେଖି ବାଳଖିଲ୍ୟ ଋଷିମାନେ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଦୁଃଖିତ ହେଲେ, କାରଣ ସେମାନଙ୍କର ସ୍ତ୍ରୀମାନେ ଏପରି ଚରିତ୍ର ଦେଖାଉଥିଲେ। ସେମାନେ କ୍ଷୁଭ୍ଧ ହୋଇ ଶିବଙ୍କୁ ଶାପ ଦେଲେ—"ତୁମେ ଆମ ସ୍ତ୍ରୀମାନଙ୍କ ସହ ମଜାକ କରୁଛ, ଏହି ସବୁ ତୁମ ଉପସ୍ଥିତି ଦ୍ୱାରା ଘଟୁଛି।" ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ଶବ୍ଦରେ ପୃଥିବୀ କମ୍ପିତ ହୋଇଯାଇଥିଲା। ଏହି ଭୟାନକ ଦୃଶ୍ୟ ଦେଖି, ସମସ୍ତ ଦେବତାମାନେ ଭୟଭୀତ ହୋଇ, ପ୍ରଜାପତି ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ନିକଟକୁ ଗଲେ ଏବଂ ସମସ୍ତ ଘଟଣା କହିଦେଲେ। "ହେ ପ୍ରଭୁ, ଏହି ଘଟଣାର କାରଣ ଆମେ ଜାଣୁନାହିଁ।" ବ୍ରହ୍ମା କହିଲେ, "ପିଣାକଧାରୀ ମହାଦେବଙ୍କ ଲିଙ୍ଗ ବାଳଖିଲ୍ୟମାନେ ଭୂମିକୁ ଫିଙ୍କିଦେଇଛନ୍ତି। ଏହି କାରଣରୁ ମୁଁ ସମସ୍ତ ଦେବତାଙ୍କୁ ସେଠାରେ ଆମନ୍ତ୍ରଣ କରିଛି।" "ଏହି ଅକାଳ ଦୁର୍ଘଟନା ଘଟିବା ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ, ବାଳଖିଲ୍ୟମାନଙ୍କ ଆଶ୍ରମରେ ଯେଉଁଠି ଲିଙ୍ଗ ପଡିଛି, ସେଠି ସେ ଲିଙ୍ଗ ଉପାସ୍ୟ ହେବ।" "ସେଠି ସର୍ବବ୍ୟାପୀ, ସମସ୍ତ ଯଜ୍ଞର ସାର ଥିବା ମହାଦେବଙ୍କୁ ନମସ୍କାର। ସମସ୍ତଙ୍କ ପ୍ରଭୁ, ଦେବ, ପରମ ଜ୍ୟୋତି, ତ୍ରୟମ୍ବକ, ଭୀମ, ଓ ପିଣାକଧାରୀଙ୍କୁ ନମସ୍କାର।" "ହେ ଦେବେଶ, ଏହି ସଂସାରରେ ଚରାଚର ଯାହା କିଛି ଅଛି, ସେସବୁ ତୁମରେ ବ୍ୟାପ୍ତ ନୁହେଁ କି? ସୃଷ୍ଟି ଓ ବିନାଶ ପାଇଁ ତୁମେ ସବୁ କିଛି ତିଆରି କର। ପୃଥିବୀ ଆଦି ଭୂତମାନେ ତୁମ ଇଚ୍ଛାରେ ତିଆରି ହୋଇଛନ୍ତି।" "ତେଣୁ, ହେ ଦେବେଶ, ଏହି ଲିଙ୍ଗ ଉପରେ ଦୟା କର।" "ଶୁଦ୍ଧି ହେବା ପୂର୍ବରୁ ମୁଁ କିପରି ଏହାକୁ ଉଠାଇପାରିବି? ବାଳଖିଲ୍ୟମାନେ ମାନିଲେ, ମୁଁ ସେମାନେକୁ ସହଜରେ ନିୟନ୍ତ୍ରଣ କରିପାରିବି। କିନ୍ତୁ, ଏହି ଲିଙ୍ଗ ଅଚଳ, ଏହାକୁ ଉଖଣିହେବ ନାହିଁ।" "ଯଦି ଆପଣ, ବ୍ରହ୍ମା, ମୋ ପାଇଁ ପ୍ରଥମେ ଏହି ଲିଙ୍ଗକୁ ପୂଜା କରନ୍ତି, ତେବେ ସମସ୍ତଙ୍କ ଓ ସମସ୍ତ ଜୀବର ଶାନ୍ତି ହେବ।" ତାପରେ ବ୍ରହ୍ମା ଗଭୀର ଭକ୍ତିରେ ପ୍ରଥମେ ଏହି ଲିଙ୍ଗକୁ ପୂଜା କଲେ। ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ପରେ ବିଷ୍ଣୁ, ତାପରେ ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ଅନ୍ୟ ଦେବତାମାନେ ପୂଜା କଲେ। ଏହି ପୂଜା ପରେ ସମସ୍ତ ଅଶୁଭ ଚିହ୍ନ ଶାନ୍ତ ହୋଇଗଲା। ତାପରେ ମହାଦେବ ସମସ୍ତ ଦେବତାମାନେଙ୍କୁ କହିଲେ, "ହେ ଦେବେଶ, ଏହିଠାରେ ଯେଉଁମାନେ ଉପାସନା କରିବେ, ସେମାନେ ସ୍ୱର୍ଗକୁ ପ୍ରାପ୍ତ ହେବେ ଓ ସେମାନଙ୍କର ପାପ ନଶ୍ଟ ହେବ।