ଏହି ଆଦିକଥାରେ, ଦେବୀ ଜଣେ ଅତି ଉତ୍ସୁକତାରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ହୋଇ, ମହେଶ୍ୱରଙ୍କ ନିକଟକୁ ଗଲେ। ଦେବୀଙ୍କୁ ରୂଦ୍ରଙ୍କ ଦିଗରେ ଆସୁଥିବା ଦେଖି, ତାଙ୍କର କ୍ରୋଧରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ଚେହେରା ଦେଖିବାକୁ ମିଳିଲା। ଦୁଇଜଣଙ୍କର ଏହି ସମ୍ମିଳନ ନାରଦ ଦେବୀଙ୍କୁ ସୂଚନା ଦେଲେ। ଦେବୀ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଗର୍ବିତ, କିନ୍ତୁ ମୃଦୁ ଉପଦେଶ ଦ୍ୱାରା ତାଙ୍କୁ ଶାନ୍ତ କରାଯାଏ। ସେ ଏହି ମୂହୂର୍ତ୍ତରେ ଧର୍ମାନୁଷ୍ଠାନ ହୋଇଥାନ୍ତି, ତେଣୁ ତାଙ୍କୁ ଶାନ୍ତି ଓ ମୃଦୁତାରେ ଆଗକୁ ଯିବା ଉଚିତ। ରୂଦ୍ରଙ୍କ ଏହି ଉପଦେଶ ଶୁଣି, ରାଜାଙ୍କୁ ଜହ୍ନବୀ ନମ୍ରତାରେ ଯୋଡିଥିବା ହାତ ନେଇ ଆଗକୁ ଆସିଲେ। ସେ କହିଲେ, “ପୂର୍ବେ, ଆପଣଙ୍କ ପ୍ରିୟଙ୍କ ଆଜ୍ଞାରେ, ମୁଁ ଆକାଶରୁ ପଡିଥିଲି। ତାପରେ ଭାଗୀରଥ ନାମକ ଲୋକଙ୍କ ପ୍ରତି ମୋର ଆସକ୍ତି ବଢ଼ିଗଲା। ଏବେ, ଆପଣଙ୍କ ଉପଦେଶ ଦ୍ୱାରା, ମୁଁ ଜାଣିପାରିଛି, ଦେବୀଙ୍କ ରାଣୀ। ସେ ତିନି ଲୋକର ସ୍ୱାମୀ; ସେ କିପରି ଏହାରୁ ଦୂର ହେବେ?” ମହେଶ୍ୱର ମୃଦୁ ଶବ୍ଦରେ କହିଲେ, “ତୁମେ ଯାହା କହିଛ, ଏହା ସତ୍ୟ। ତେଣୁ, ଶୁଭେ, ମୋଠୁ ଯେଉଁ ଇଛା ଅଛି, ଏକ ଵର ଚୟନ କର।” ଦେବୀ ଅନୁରୋଧ କଲେ, “ଏକ ଦିନ ତାଙ୍କ ସହ ଖେଳା କରିବା ଅବସର ଦିଅ।” ଦେବୀଙ୍କ ଆଜ୍ଞା ଅନୁସାରେ, ଚୈତ୍ର ମାସର ଶୁକ୍ଳ ପକ୍ଷର ତ୍ରୟୋଦଶୀ ଦିନ ଓ ରାତି, ଦେବୀଙ୍କ ରାଣୀ, ସେ ଖେଳ କରିବେ। ଏହି ଦିନ ଏ ଭୂମିରେ ଏକ ପୁଷ୍କରିଣୀ ଶିବ-ଗଙ୍ଗା ନାମରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ହୋଇଛି। ତାପରେ, ମହେଶ୍ୱର ଦେବୀଙ୍କୁ ପୁନିପୁନି ଆଲିଙ୍ଗନ କରି, ତାଙ୍କୁ ଛାଡ଼ିଦେଲେ। ଗଙ୍ଗା ଚାଲିଗଲାବେଳେ, ସେ ନମ୍ରତାରେ ମୁହଁ କମ୍ କରିଥିଲେ। ରାଜା, ଏହି ପୁଷ୍କରିଣୀରେ ପୂର୍ବକାଳରେ ଏପରି ଘଟଣା ଘଟିଥିଲା। ଚୈତ୍ର ମାସର ଶୁକ୍ଳ ପକ୍ଷରେ ଏଠାରେ ସ୍ନାନ କରିବା ଉଚିତ। ଏଠାରେ କୌଣସି ଅଶୁଭ କାର୍ଯ୍ୟ ହେଲେ, ସେ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଭାବେ ନିଶ୍ଚିନ୍ତ ହୋଇଯାଏ; ଏଠାରେ ସ୍ନାନ କରୁଥିବା ଜଣେ ମଣିଷ, ତାଙ୍କ ଶରୀରର ଚୁଲର ସଂଖ୍ୟା ଅନୁସାରେ ସ୍ୱର୍ଗରେ ବାସ କରିଥାନ୍ତି। ଏଠାରେ, ମହାପ୍ରଭୁ ଅଚଳ ରୂପରେ ଲିଙ୍ଗ ସ୍ଥାପନ କଲେ। କିନ୍ତୁ, ବାଲଖିଳ୍ୟ ମହାତ୍ମାମାନେ କିପରି ଏହି ଲିଙ୍ଗକୁ ପୃଥିବୀରେ ଫେଙ୍ଗିଦେଲେ? ଏହି ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ ଘଟଣା ସତ୍ୟ ଭାବେ କହିବାକୁ ଚାହୁଁଛି। ପୂର୍ବେ, ସତୀ ତତ୍ତ୍ୱନିଷ୍ଠା ଥିଲେ ଓ ତାଙ୍କର ଅନ୍ତ ହୋଇଥିଲା। ତାପରେ, କାମଦେବ ମନ୍ଦାର ଧନୁଷ ନେଇ ଶିବଙ୍କ ନିକଟକୁ ତ୍ୱରିତ ଗତିରେ ଆସିଲେ। ତାଙ୍କୁ ଦେଖି, ତ୍ରିପୁରାନ୍ତକ ଭୟରେ ଅଦୃଶ୍ୟ ହେଇଗଲେ। ଶିବ ଏବେ ବାଲଖିଳ୍ୟ ଋଷିମାନେ ଥିବା ଆଶ୍ରମକୁ ଯାଇପହଁଚିଲେ, ଯେଉଁଠାରେ ଉତ୍ତମ ବୃକ୍ଷରେ ଶୋଭିତ ପବିତ୍ରତା ଅଛି। ଦିଗମ୍ବର ଭାବେ ଥିବା ତାଙ୍କୁ, ଏଠାରେ ଅନ୍ତର୍ଗତ କାମନାରେ ଅନ୍ଧ ହୋଇଥିବା ନାରୀମାନେ ମୃଦୁ ଶବ୍ଦରେ କହିଲେ, “ହେ ରାଜା, ଆମ ସହ ଭୋଗ କର।” କିଏ ତାଙ୍କୁ ଆଲିଙ୍ଗନ କଲେ, କିଏ ଚୁମ୍ବନ କଲେ; କିନ୍ତୁ ଶିବ, ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଇଚ୍ଛା ଶୂନ୍ୟ ଏବଂ ଉତ୍ତମ ପ୍ରଭୁ, ଏହି କାମନାରେ ଅନ୍ତର୍ଗତ ନ ହେଲେ। ଶିବ ଏହାରୁ ଏଗେଇ ଚାଲିଗଲେ। ଏହି ଅଜବ ଆଚରଣ ଦେଖି, ବାଲଖିଳ୍ୟ ଋଷିମାନେ ତାଙ୍କ ଜନାନୀମାନେ ପାଇଁ ଅତି ଦୁଃଖିତ ହେଇ, ଶିବଙ୍କୁ ଶାପ ଦେଲେ, “ତୁମେ ଆମ ସହ ମଜାକ କରୁଛ; ତୁମର ସାନିଧ୍ୟରେ ଏପରି ଘଟୁଛି।” ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ଶବ୍ଦରେ, ରାଜା, ପୃଥିବୀ ଉପ୍ରେ ତରଳି ହେଲା। ତାପରେ, ସମସ୍ତ ଦେବମାନେ ଭୟରେ ଅତି ଭୀତ ହେଇ, ପିତାମହଙ୍କ ନିକଟକୁ ଯାଇ ସବୁ ଘଟଣା ବିବରଣୀ ଦେଲେ। “ହେ ପ୍ରଭୁ, ଆମେ ଜାଣିନାହିଁ, ଦେବମାନେ ମଧ୍ୟରେ ସ୍ରେଷ୍ଠ, ଏହି ଘଟଣାର କାରଣ କ’ଣ?” ଏହିପରି ଆଦି ଗୁପ୍ତ ଗାଥା ଏ ପୁଷ୍କରିଣୀରେ ଘଟିଥିଲା; ଏହା ସତ୍ୟ ଭାବେ ଏଠାରେ ଉଚ୍ଚାରିତ।