ଏହି ପବିତ୍ର କଥାରେ କହାଯାଇଛି, ଯେଉଁମାନେ ଉପବାସରେ ଦୃଢ଼ ଭକ୍ତି ରଖନ୍ତି, ସେମାନଙ୍କର ସମସ୍ତ ପାପ ପୂର୍ଣ୍ଣ ଭାବେ ନଶ୍ଟ ହୋଇଯିବ। ଯଦି କୌଣସି ପୁରୁଷଙ୍କର ପୁତ୍ର ନାହିଁ, କିମ୍ବା କୌଣସି ମହିଳା ଦୃଢ଼ ଭକ୍ତା ଅଟୁଟ ରହିଛନ୍ତି, ସେମାନେ ଶୀଘ୍ର ଭଲ ପୁତ୍ର ପାଇବେ—ଏହାର କିଛି ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ। ଏହି କ୍ରିୟା ଦ୍ୱାରା ଶତ୍ରୁମାନଙ୍କର ନଶ୍ଟ ଓ ରାଜ୍ୟର ଲାଭ ହେବ। ଅଗ୍ନି ଉଚ୍ଚାରଣ କଲେ: "ଯେଉଁମାନେ ଏଠାରେ ଶୁଦ୍ଧିରେ ଶ୍ରାଦ୍ଧ କ୍ରିୟା କରିଥାନ୍ତି, ସେମାନେ କେବେ ଅପୂର୍ବ ମୃତ୍ୟୁର ଭୟ ଅନୁଭବ କରିବେ ନାହିଁ। ମା, ସେମାନେ କେବେ ଚାରିପାଖରେ ପିତୃମାନଙ୍କ ଭୟରେ ଭୀତ ହେବେ ନାହିଁ। ଏହି ଜନ୍ମ ଓ ପରଜନ୍ମରେ ସେମାନେ ସଦା ଶୁଦ୍ଧ ରହିବେ। ଯେଉଁଠି ସେମାନେ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ପାଇଁ ଦାନ କରିଥାନ୍ତି, ସେମାନେ କେବେ ରୋଗରେ ପୀଡିତ ହେବେ ନାହିଁ। କୌଣସି ପରିସ୍ଥିତିରେ ସେମାନେ ଏହି ଜଗତରେ ଦରିଦ୍ର ହେବେ ନାହିଁ। ଏହି ଜନ୍ମ ଓ ପରଜନ୍ମରେ ସେମାନେ ସଦା ସୁଖୀ ରହିବେ।" ବସୁମାନେ କହିଲେ: "ଯେଉଁମାନେ ତିନି ରାତି ଉପବାସରେ ନିୟମିତ ରହିଥାନ୍ତି, ଛତା ଓ ଚପଲ ଦାନ କରିଥାନ୍ତି, ସେମାନେ ନିତ୍ୟ ଲୋକର ଲାଭ କରିବେ। ଏହି ଆଶ୍ରମରେ ସେମାନେ ବିଶେଷ ମହିମାବାନ ଓ ଲୋକମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ହେବେ। ସାତ ଜନ୍ମ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ସେମାନେ ରୂପବତୀ ହେବେ। ସେମାନେ ଏକ ହଜାର ଚାନ୍ଦ୍ରାୟଣ ବ୍ରତର ଫଳ ଲାଭ କରିବେ।" ଏହି ଆଜ୍ଞା ଦେଇ, ଦେବୀ ଉଦ୍ଧାର ହୋଇ ସ୍ଵର୍ଗକୁ ଯାଇ ଥିଲେ। ତାପରେ ମାନବମାନେ ଦେବୀଙ୍କୁ ଦେଖି ଆଶ୍ରମରେ ସ୍ଵର୍ଗକୁ ଯାଇଥିଲେ। ଏହା ପରେ ପୃଥିବୀରୁ ଅଗ୍ନିଷ୍ଟୋମ ଏବଂ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ କ୍ରିୟାମାନେ ଅପହୃତ ହେଲା। ତାପରେ, ଭୟଭୀତ ସହସ୍ରାକ୍ଷ ତାଙ୍କ ଶିକ୍ଷକଙ୍କ ସହ କଳାହ ଦେଲେ। ସେ ଗୃହ ଓ ସନ୍ତାନରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ ଅସ୍ତିରତା, ତ୍ରିଷ୍ଣା ଓ କ୍ଲାନ୍ତିରେ ଭାଗ୍ନ ହୋଇଥିଲେ। "ମୋ ଆଜ୍ଞା ଅନୁସାରେ, ଚଣ୍ଡିକାଙ୍କ ପବିତ୍ର ଆଳୟରେ ସେବା କର," ଏହିପରି ଉପଦେଶ ଦେଲେ। ଏପରି ଉପଦେଶ ପାଇଁ ସମସ୍ତ ଇଚ୍ଛା ଦ୍ରୁତ ଭାବେ ଅନ୍ତ ହେଲା। "ଏହି କଥା ଜାଣି, ଶୀଘ୍ର ଏଠାକୁ ଯାଅ, ରାଜା। ଯେଉଁମାନେ ଅବୁର୍ଦ୍ଧରେ ଚଣ୍ଡିକାଙ୍କୁ ଦେଖିବାକୁ ଯାଆନ୍ତି, ଏହି ଆଶ୍ରମରେ ଥିବା ପୁତ୍ର ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଉଦ୍ଧାର କରିବେ। ଏକ ଦ୍ୱାରା ରାଜ୍ୟ ଲାଭ ହେବ, ଦ୍ୱିତୀୟ ଦ୍ୱାରା ସ୍ଵର୍ଗ ଲାଭ ହେବ। ସେଥିପାଇଁ ସମସ୍ତ ପ୍ରୟାସରେ ଏଠାକୁ ଯିବା ଉଚିତ।" ଅନ୍ୟ ପବିତ୍ର ସ୍ଥାନମାନେ ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ ସ୍ନାନ ଓ ଦାନରେ ପବିତ୍ର ହେଇଯାନ୍ତି। ଯେଉଁମାନେ ଏହି କଥାକୁ ଶ୍ରଦ୍ଧାସହ ଶୁଣନ୍ତି, ଏହି କଥା ଗୃହରେ ପୁସ୍ତକରେ ଲେଖି ରଖନ୍ତି, କିମ୍ବା ଶ୍ରଦ୍ଧାସହ ଏହାକୁ ପାଠ କରନ୍ତି, ସେମାନେ ମହା ଫଳ ଲାଭ କରିବେ। ଏହା ପରେ, ଯେଉଁଠି ସର୍ପମାନେ ସୁନ୍ଦର ପାହାଡ଼ ଶ୍ରେଣୀରେ ତପସ୍ୟା କରିଥିଲେ, ସେଠି କଦ୍ରୁଙ୍କ ଶାପ ଶୁଣି ସମସ୍ତ ସର୍ପ ଭୟରେ ଭରିଯାଇଥିଲେ। "ମା'ର ଶାପରେ ଆମେ ଦୁଃଖିତ," ସର୍ପମାନେ କହିଲେ। ତାଙ୍କ ମା' କହିଥିଲେ: "ଯେଉଁମାନେ ତପସ୍ୟାରେ ଦୃଢ଼, ଧର୍ମିକ ଓ ନିୟମିତ, ପରୀକ୍ଷିତଙ୍କ ଯଜ୍ଞରେ ଅଗ୍ନି ସେମାନେ ଜଳାଇପାରିବ ନାହିଁ। ଏଠି ତପସ୍ୟାରେ ଦୃଢ଼ ହେବା ଉଚିତ। ତାଙ୍କ ନାମ ମାତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣରେ ଦୁର୍ଘଟନା ନଶ୍ଟ ହେଇଯିବ। ତାଙ୍କ ଦୟାରେ ତୁମେ ଦୁଃଖମୁକ୍ତ ହେବା; ଦେବ ହେଉ କି ମାନବ, ଅନ୍ୟ କୌଣସି ମୁକ୍ତି ଦେଇପାରିବେ ନାହିଁ।" ସର୍ପମାନେ ନମସ୍କାର କରି, ପରେ ଅର୍ବୁଦ ପାହାଡ଼ ଦିଗରେ ଯାଇଥିଲେ।