ସମସ୍ତ ଅସ୍ତ୍ର ଶେଷ ହେବା ପରେ, ସେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଦାନବ ଦେବାସ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା ଅତି ଶ୍ରେଷ୍ଠ ମାୟା କଳା କଲେ, ହେ ଦେବତାମାନଙ୍କର ସ୍ୱାମୀ। ସେ ଏକ ପର୍ବତ ସଦୃଶ ବିଶାଳ ଦେହ ଥିବା ମହାମହିମା ମହିଷ ଉତ୍ପନ୍ନ କଲା। ଏହି ସମୟରେ ଦେବୀ ଏହି ସିଂହ-ଭୁଜା ଥିବା ମହିଷ ଉପରେ ଆରୋହଣ କଲେ। ଦେବତାମାନଙ୍କର ଦେବୀ ତାଙ୍କର ଶୂଳ ଦ୍ୱାରା ସେହି ମହିଷର ପିଠିକୁ ବିଦ୍ରୂତ କଲେ। ତା’ପରେ, ତଳୱାର ଓ ଢାଳ ଧରି, ସେ ଭୟଙ୍କର ଦାନବ ଚିତ୍କାର କଲେ—"ଥମ୍ବ, ଥମ୍ବ!"—ଏବଂ ଉଠାଇଥିବା ତଳୱାର ଦ୍ୱାରା ଆକ୍ରମଣ କଲେ, ଯାହାର ଫଳରେ ସେ ମହିଷ ଜୀବନ ହରାଇଲା। ଏହା ପରେ, କ୍ରୋଧରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ହୋଇ, ଦେବୀ ପୁନି ଦାନବମାନଙ୍କୁ ଆକ୍ରମଣ କଲେ। ଭୟଭୀତ ଓ ଜୀବନ ରକ୍ଷା ପାଇଁ ଦାନବମାନେ ପାତାଳକୁ ପଳାଇ ଗଲେ। ଏହି ବିଜୟ ଦେଖି, ସମସ୍ତ ବିଶ୍ୱଦେବ, ସାଧ୍ୟ, ରୁଦ୍ର, ଗୁହ୍ୟକ ଓ କିନ୍ନରମାନେ ସମସ୍ତ ଦିଗରୁ ସେହି ଦେବୀ ଉପରେ ଦିବ୍ୟ ପୁଷ୍ପ ବର୍ଷା କଲେ। ସମସ୍ତେ କହିଲେ, "ହେ ମହାଦେବୀ, ଏହି ଅତ୍ୟନ୍ତ ପାପୀଙ୍କୁ ବଧ କରିବା ଯଥାଯଥ ହେଲା।" ତୁମର ଦ୍ୱାରା ସ୍ୱର୍ଗର ରାଜ୍ୟ ପୁନି ବାସବଙ୍କୁ ମିଳିଛି, ସମସ୍ତ ଦେବତା ସନ୍ତୁଷ୍ଟ ଓ ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ ଆଶୀର୍ବାଦ ଦେବେ। ତା’ପରେ ଅନୁଗ୍ରହ କରି କହିଲେ, "ମୋର ପବିତ୍ର ଆଶ୍ରମ ଏଠାରେ ସୃଷ୍ଟି ହେଉ, ଏହା ସମସ୍ତ ଦିଗରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ହେଉ। ଏଠାରେ, ହେ ଦେବତାମାନେ, ମୁଁ ଏହି ଶ୍ରେଷ୍ଠ ପର୍ବତରେ ସଦା ବସିବି। ହେ ଦେବତାମାନଙ୍କର ଦେବୀ, ଯେଉଁ ମାନବ ତୁମକୁ ଏହି ରୂପରେ ଦେଖିବେ, ସେମାନେ ବ୍ରହ୍ମ ଜ୍ଞାନରେ ସମ୍ପନ୍ନ ହେବେ।" "ତୁମେ ଯେଉଁଠି ଏହି ଭୟାନକ କାର୍ଯ୍ୟ କରି ଦାନବମାନଙ୍କୁ ବଧ କରିଛ, ଏହି ଆଶ୍ରମ ତୁମ ନାମରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ହେବ। ଏଠାରେ, ଆଶ୍ୱିନ ମାସର କୃଷ୍ଣଚତୁର୍ଦ୍ଦଶୀ ଦିନେ ଯେଉଁମାନେ ଉପବାସ କରି ଦେବୀଙ୍କୁ ପୂଜିବେ, ସେମାନେ ଗୟା-ଶ୍ରାଦ୍ଧର ଫଳ ଅବଶ୍ୟ ପାଇବେ। ଉପବାସରେ ନିଷ୍ଠା ରଖିଥିବା ଲୋକମାନଙ୍କର ସମସ୍ତ ପାପ ନଶ୍ଟ ହେବ।" "ଯେଉଁ ପୁରୁଷଙ୍କ ପୁତ୍ର ନାହିଁ, କିମ୍ବା ଯେଉଁ ସ୍ତ୍ରୀ ଭକ୍ତିଶୀଳ, ସେମାନେ ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ ଶୀଘ୍ର ଭଲ ପୁତ୍ର ପ୍ରାପ୍ତ କରିବେ। ସେମାନେ ସମସ୍ତ ଶତ୍ରୁ ନାଶ ଓ ସାମ୍ରାଜ୍ୟ ଲାଭ କରିବେ।" ତା’ପରେ ଅଗ୍ନିଦେବ କହିଲେ, "ଏଠାରେ ଯେଉଁ ମାନବ ଶୁଚିତା ସହିତ ଶ୍ରାଦ୍ଧ କରିବେ, ସେମାନେ କ୍ଷୁଦ୍ର ମୃତ୍ୟୁ ଭୟ କେବେ ଅନୁଭବ କରିବେ ନାହିଁ। ହେ ଦେବୀ, ସେମାନେ କୌଣସି ପିତୃଦ୍ୱାରା ଆସୁଥିବା ଭୟରୁ ସଦା ମୁକ୍ତ ରହିବେ। ସେମାନେ ଏହି ଲୋକ ଓ ପରଲୋକରେ ସଦା ପବିତ୍ର ଓ ନିରୋଗ ରହିବେ। ଯେଉଁଠି ସେମାନେ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନଙ୍କୁ ଦାନ କରିବେ, ସେଠାରେ ସେମାନେ କେବେ ରୋଗୀ ହେବେ ନାହିଁ। ସେମାନେ କେବେ ଦୁଃଖୀ ହେବେ ନାହିଁ, ସଦା ସୁଖୀ ଓ ସମୃଦ୍ଧିଶାଳୀ ରହିବେ।" ତା’ପରେ ବସୁମାନେ କହିଲେ, "ଏଠାରେ ଯିଏ ତିନି ରାତି ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଉପବାସ କରିବେ, କିମ୍ବା ଛତା ଓ ପାଦୁକା ଦାନ କରିବେ, ସେମାନେ ଶାଶ୍ୱତ ଲୋକ ପ୍ରାପ୍ତ କରିବେ। ସେ ସେହି ଆଶ୍ରମରେ ବିଶେଷ ପ୍ରସିଦ୍ଧି ଲାଭ କରିବେ, ଲୋକମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ପ୍ରଶଂସିତ ହେବେ। ସପ୍ତ ଜନ୍ମ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ସେ ଶୋଭା ଓ ସୌନ୍ଦର୍ୟରେ ଭରପୂର ହେବେ। ସେ ହଜାର ଚାନ୍ଦ୍ରାୟଣ ବ୍ରତର ଫଳ ଅର୍ଜନ କରିବେ।" ଏପରି ଆଶୀର୍ବାଦ ଦେଇ, ଦେବୀ ଦେବତାଙ୍କ ଆଜ୍ଞାନୁସାରେ ସ୍ୱର୍ଗକୁ ଅରୋହଣ କଲେ ଓ ସେଠାରେ ବସିଲେ। ଏହି ଆଶ୍ରମରେ ଦେବୀଙ୍କ ଦର୍ଶନ କରି, ମର୍ତ୍ୟମାନେ ସ୍ୱର୍ଗକୁ ଅରୋହଣ କଲେ। ଏହି ବିଶେଷ କାଳରେ ଭୂମିରୁ ସମସ୍ତ ଅଗ୍ନିଷ୍ଟୋମ ଓ ଅନ୍ୟ ଯଜ୍ଞ କ୍ରମ ଲୁପ୍ତ ହେଲା। ଏହା ଦେଖି, ଭୟଭୀତ ସହସ୍ରାକ୍ଷ ତାଙ୍କ ଗୁରୁଙ୍କ ସହିତ ଆଲୋଚନା କଲେ। ଘର ଓ ସନ୍ତାନ ଦ୍ୱାରା ଉତ୍ପନ୍ନ ମନୋବ୍ୟଥା, ତ୍ରୁଷ୍ଣା ଓ କ୍ଲାନ୍ତିରେ ତାଙ୍କ ମନ ଅତିବ୍ୟାକୁଳ ହୋଇପଡିଲା।