ଏହି ସମୟରେ, ମହିଷାସୁରଙ୍କ ଆଦେଶରେ ତାଙ୍କର ଦୂତ ଏକ ମହତ୍ତ୍ୱପୂର୍ଣ୍ଣ କାର୍ଯ୍ୟ ପାଇଁ ଅର୍ବୁଦ ପର୍ବତକୁ ଯାଇଥିଲେ। ସେଠାରେ ଯାଇ, ଦୂତ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ ଭରା କଣ୍ଠରେ ସମସ୍ତ ଘଟଣା ମହିଷାସୁରଙ୍କୁ ଜଣାଇଲେ। ଦୂତ କହିଲେ—ଦେବୀଙ୍କ ଦିବ୍ୟ ତଜ୍ଜ୍ୱଳ ତେଜରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ ଏକ କନ୍ୟା ଏଠି ଅଦ୍ଭୁତ ସୌନ୍ଦର୍ୟରେ ଏଉଁ ଦିନ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ବିଶିଷ୍ଟ ଅଛନ୍ତି। ସେଠାରେ ଥିବା ସମସ୍ତ ତପସ୍ୱୀମାନେ ଏହି ଅଦ୍ଭୁତ କନ୍ୟା ବିଷୟରେ ପ୍ରଶ୍ନ କରାଗଲା। ତାଙ୍କର ରୂପ, ଯୌବନ ଓ ତେଜ ଅବର୍ଣ୍ଣନୀୟ। ଏହା ପରେ, ମହିଷାସୁର ଜ୍ଞାନୀ ଏକ ଦାନବକୁ ଦୂତ ଭାବେ ପଠାଇଲେ। ସେ କହିଲେ, "ହେ ବୁଦ୍ଧିମାନ, ତୁମେ ଶୀଘ୍ର ଯାଅ ଏବଂ ମୋ ପାଇଁ ସେଇ ତପସ୍ଵିନୀଙ୍କ ସମ୍ନିଧିକୁ ପହଞ୍ଚ।" ଦୂତ ଦ୍ରୁତ ଗତିରେ ଯାଇ, ଦେବୀଙ୍କ ପାଖରେ ନମ୍ରତା ସହିତ ନମସ୍କାର କରି କହିଲେ, "ମହିଷ ନାମକ ଏକ ବିଶ୍ୱବିଖ୍ୟାତ, ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଏବଂ ତିନି ଲୋକର ସ୍ୱାମୀ ଅଛନ୍ତି। ସେ ଆପଣଙ୍କୁ ଧର୍ମାନୁସାରେ ନିଜ ଧର୍ମପତ୍ନୀ ଭାବେ ଚାହାନ୍ତି। ଯଦି ସେ ଆପଣଙ୍କୁ ପ୍ରିୟ ଲାଗିଥାଏ, ଏବଂ ଆପଣ ମଧ୍ୟ ସେଉଁଠି ପ୍ରେମ ଅନୁଭବ କରନ୍ତି—" ଏପରି ଉପସ୍ଥାପନା ପରେ, ଦେବୀ ଉତ୍ତର ଦେଇ କହିଲେ, "ଦୂତ ସବୁଠି ଅସ୍ପୃଶ୍ୟ ଏବଂ ସୁରକ୍ଷିତ ମନାଯାଇଛି। ତୁମେ ଯାଅ ଏବଂ ସେଇ ଦୁଷ୍ଟ ନିଚ ଦାନବ ମହିଷାକୁ କହ, ଏହି ସମସ୍ତ ପ୍ରୟାସ ମୁଁ ତାଙ୍କ ବିନାଶ ପାଇଁ କରିଛି।" ଦେବୀଙ୍କ ଏହି ଶବ୍ଦ, ତାଙ୍କ ଅଦ୍ଭୁତ ସୌନ୍ଦର୍ୟ ଓ ଭୟ ଦେଖି ଦୂତ ଭୟଭୀତ ହୋଇଗଲେ। ଏହି କଥା ଶୁଣି, ରାଜା, ମହିଷାସୁର ଅତ୍ୟନ୍ତ କାମବାଣ ଦ୍ୱାରା ବିଧ୍ୱସ୍ତ ହେଲେ। ସେ ଆଦେଶ ଦେଲେ ଯେ, "ଅର୍ବୁଦ ପର୍ବତରେ ଅଜୟ ସେନା ସଂଗଠନ କର।" ତେଣୁ, ସେ ଚାରି ପ୍ରକାରର ଭଳି ସଜ୍ଜିତ ସେନା ତିଆରି କଲେ—ସ୍ୱର୍ଣ୍ଣ ମୁଣ୍ଡିତ ହାଥୀ, ବିର ଯୋଦ୍ଧାମାନେ ବସିଥିବା ରଥ, ବିମାନ ଭଳି ରଥ, ବାୟୁ ବେଗର ଶୁଭ୍ର ଘୋଡ଼ା, ଏବଂ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ପଦାତି। ସେଠି ଏକ ଲକ୍ଷ ହାଥୀ ଥିଲେ, ତାଙ୍କ ତିନି ଗୁଣା ରଥ ଥିଲେ। ଏହି ସେନା ସମୂହ ଦୂରରୁ ଦେବୀଙ୍କୁ ଘେରି ନେଲେ। ସେଠି, ଧ୍ୟାନରତ ଦେବୀଙ୍କୁ ଦେଖି, ମହିଷାସୁର ଆବେଗରେ ଭରିଯାଇଲେ। ସେ କହିଲେ, "ତୁମ ସୌନ୍ଦର୍ୟ ଶୁଣି ମୁଁ ଏଠିକୁ ଆସିଛି, ମୋର ସଠିଏ ଷଷ୍ଟି ହଜାର ପତ୍ନୀ ଅଛନ୍ତି, ତୁମେ ଏହି କଠିନ ତପସ୍ୟା କାହିଁକି କରୁଛ। ଚାଲ, ଆନନ୍ଦ ଉପଭୋଗ କର।" ଏପରି ଉପେକ୍ଷା ଓ ଅଭିଲାଷା ପୂର୍ଣ୍ଣ କଥା ଶୁଣି ମଧ୍ୟ, ଦେବୀ କିଛି ଉତ୍ତର ଦେଲେ ନାହିଁ। ମହିଷାସୁରଙ୍କ ଲୋଭ ଦେଖି, ଦେବୀ କ୍ରୋଧିତ ହୋଇଗଲେ ଏବଂ କଠୋର କଥା କହିଲେ—"ଯା, ଯା!" ଏହାପରେ, ମହିଷାସୁର ତାଙ୍କ ମନ୍ତ୍ରୀମାନେ ସହିତ ଦେବୀଙ୍କୁ ସମସ୍ତ ଦିଗରୁ ଘେରି ନେଲେ। ସେଥିରେ, ସର୍ବୋତ୍କୃଷ୍ଟ ଦେବୀ ଉଚ୍ଚସ୍ୱରେ ହସିଲେ। ସେମାନେ ସଜ୍ଜିତ ଏବଂ ଦୁର୍ଦାନ୍ତ କ୍ରୋଧରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ଥିଲେ। ସମସ୍ତେ ଏକାଠି ହୋଇ ମହିଷାସୁରଙ୍କୁ ଆକ୍ରମଣ କରିଲେ। ଏହାରୁ ଦେବୀଙ୍କ ସେନା ଓ ଦାନବ ମଧ୍ୟରେ ଭୟଙ୍କର ଯୁଦ୍ଧ ଆରମ୍ଭ ହେଲା। ଏହି ଯୁଦ୍ଧ ଦେଖି, ମହିଷାସୁର ତାଙ୍କର ମନ୍ତ୍ରୀମାନେ ଦ୍ୱାରା ଆକ୍ରମିତ ହୋଇ ଶକ୍ତିରେ ଉମେଇଯାଇଲେ। ସେ ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ରଥ ଉପରେ ଚଢ଼ି ତାଙ୍କ ରଥିକୁ କହିଲେ, "ଆଜି ମୁଁ ଏହି ଦୁଷ୍କର କ୍ରୋଧ ସାଗରକୁ ଦେବୀଙ୍କୁ ବିଧ୍ୱଂସ କରି ଉତ୍ତୀର୍ଣ୍ଣ ହେବି।