ସେଠାରେ, ରାଜା, ଚଉଡ଼ିଆ ପତ୍ର ଦେଖିବା ନୟନ, ସୁକୁମାର କମର ଓ ଶୁଦ୍ଧ ହସ ଥିବା ନାରୀମାନେ ବସିଥିଲେ। କହିବାକୁ ଏତେ, ଯେଉଁଠି ସେ ପର୍ବତ ଅଛି, ସେଠିରେ ଥିବା ସମସ୍ତ ଜିନିଷ ଏହି ଜଗତର ଅନ୍ୟ ସମସ୍ତ ଜିନିଷକୁ ଅତିକ୍ରମ କରେ; ସେ ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ପର୍ବତରେ ଏହି ସମସ୍ତ ଦୃଶ୍ୟ ଦେଖାଯାଏ। ପର୍ବତଟି ଦଶ ଯୋଜନ ଚଉଡ଼ିଆ ଏବଂ ଦୁଇଟି ପର୍ବତରେ ଯୁକ୍ତ ଅଛି। ମୁଁ ଉତ୍ସୁକ୍ତିରେ ଭରି ଏଠୁ ଓ ସେଠୁ ଦେଖିଲି। ଏଠି ମୁଁ ଏକ ଅଦ୍ଭୁତ ନାରୀକୁ ଦେଖିଲି; ସେ ଦେବୀ ନୁହେଁ, ଗନ୍ଧର୍ବୀ ନୁହେଁ, ଅସୁରୀ ନୁହେଁ, ମାନବୀ ନୁହେଁ। ସେ ରତି, ପ୍ରୀତି, ଉମା, ଲକ୍ଷ୍ମୀ, ସାବିତ୍ରୀ କିମ୍ବା ସରସ୍ୱତୀ ମଧ୍ୟ ନୁହେଁ। ଏମିତି ଏକ ଅଦ୍ଭୁତ ରୂପ ଦେଖି, ମୋ ମନ ଅତି ଆକୁଳ ହେଲା। ତାପରେ ମୁଁ ନିଜ ଦୃଢ଼ ନିଷ୍ଠାକୁ ରଖି, ମନରେ ଚିନ୍ତା କରିଲି। କେବଳ ଦେଖିବାରେ, ମୋ ହୃଦୟରେ ଅଧିକ ଆକାଂକ୍ଷା ଜନ୍ମ ନେଲା। ଦୀର୍ଘ ସମୟ ଧରି ମୁଁ ନିଷ୍ଠା ଓ ନିର୍ମଳ ଜୀବନ ଅନୁଷ୍ଠାନ କରୁଥିଲି; ତେଣୁ, କୌଣସି ବିଘ୍ନ ଆସିବା ପୂର୍ବରୁ ମୁଁ ଅନ୍ୟଠାକୁ ଯିବି। ସ୍ୱୟଂଭୂ ଆଗରୁ ନାରୀମାନେ ତପସ୍ୟାର ବିଘ୍ନ ସୃଷ୍ଟି କରିଥିଲେ। ଯେପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଦୃଢ଼ ନିଷ୍ଠା, ତପସ୍ୟା, ସତ୍ୟ ଓ ପରିବାର ମର୍ଯ୍ୟାଦା ଅଛି—ମୁଁ ଏଭଳି ଅନେକ ଭାବରେ ଚିନ୍ତା କରିଲି, ତାପରେ ମୁଁ ନୟନ ମୁଦିଲି। ଏହି କଥା ଶୁଣିବା ପରେ, ରାଜା, ସେ ମୁନିକୁ ପୁନି ପ୍ରଶ୍ନ କଲେ— “କେବଳ ଦେଖିବାରେ, ମହାରାଜ, ଆପଣ କିଏଙ୍କୁ ଦେଖି ଏପରି ଆକାଂକ୍ଷାରେ ଅନ୍ତର୍ଗତ ହେଲେ? ସେ କି ଦେବୀ, ମାନବୀ, ଯକ୍ଷୀ କିମ୍ବା ନାଗିନୀ?” ମୁନି କହିଲେ, “ମୋ ସ୍ଥିତି ଏହିପରି: ସେ ଏକ ଦୀପ୍ତିମାନ କନ୍ୟା। ତେଣୁ, ଦୈତ୍ୟମହାରାଜ, ମୁଁ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କର ନିତ୍ୟ ଲୋକକୁ ଯିବି।” ଏପରି କହି, ରାଜା, ସେ ମୁନି ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ଲୋକକୁ ଯିବାକୁ ଆରମ୍ଭ କଲେ। ସେଠାକୁ ଶୀଘ୍ର ଯାଇ, ସେ ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ନାରୀକୁ ଦେଖିଲେ। ତାପରେ, ମହିଷ ରାଜାଙ୍କ ଆଦେଶରେ ଏକ ଦୂତ ଅର୍ବୁଦ ପର୍ବତକୁ ଗଲା। ସେ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟରେ ଏହି ଦୂତ ମହିଷ ରାଜାଙ୍କୁ ଏହି ଖବର ଦେଲା। ସେ କନ୍ୟା ଦିବ୍ୟ ତେଜରୁ ଜନ୍ମ ନେଇଛି, ଏବଂ ଆଜିଯାଏ ତାଙ୍କର ରୂପ ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଅତିକ୍ରମ କରେ। ସେଠାରେ ଥିବା ସମସ୍ତ ତପସ୍ୱୀମାନେ ଏହି ନାରୀ ବିଷୟରେ ପ୍ରଶ୍ନ କରାଗଲା। ତାଙ୍କର ରୂପ, ଯୁବତ୍ବ ଓ ତେଜ ବର୍ଣ୍ନନା କରିବା ଅସମ୍ଭବ। ମହିଷ ଏକ ବୁଦ୍ଧିମାନ ଦୈତ୍ୟକୁ ଦୂତ ଭାବେ ପଠାଇଲା। “ବୁଦ୍ଧିମାନ, ଶୀଘ୍ର ଯାଇ, ମୋ ପାଇଁ ସେ ତପସ୍ୱିନୀ ନାରୀଙ୍କୁ ଦେଖିବାକୁ ଯାଅ,” ଆଦେଶ ଦେଲା। ଏହି ବୁଦ୍ଧିମାନ ଦୂତ ଶୀଘ୍ର ଯାଇ, ବିନୟରେ ନମସ୍କାର କରି, ତାଙ୍କୁ କହିଲେ— “ମହିଷ ନାମକ ଏକ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ତିନି ଲୋକର ସ୍ୱାମୀ। ସେ ଆପଣଙ୍କୁ ଧର୍ମାନୁସାରେ ନାୟିକା ଭାବରେ ଚାହାଁନ୍ତି। ଯଦି ଆପଣଙ୍କୁ ସେ ଭଲ ଲାଗେ, ଏବଂ ସେ ଆପଣଙ୍କୁ ପ୍ରିୟ ହେଉନ୍ତି...” ଏପରି ଦୂତ କହିବା ପରେ, ଦେବୀ ଉତ୍ତର ଦେଲେ— “ଦୂତ ସବୁଠି ଅପରିହାର୍ଯ୍ୟ ମନାଯାଏ। ତୁମେ ଯାଅ, ଏହି ଦୁଷ୍ଟ, ନିଚ୍ଚ ଦୈତ୍ୟ ମହିଷକୁ କହିଦିଅ— ଏହି ସମସ୍ତ ଉଦ୍ୟମ ମୋର ତୁମ ନାଶ ପାଇଁ କରାଯାଇଛି।” ଦୂତ ତାଙ୍କର ରୂପ ଦେଖି, ଭୟରେ ଭରିଗଲେ, ତାଙ୍କର ଶବ୍ଦ ଶୁଣି ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ ହେଲେ। ଏହି କଥା ଶୁଣି, ରାଜା, ମହିଷ ଆକାଂକ୍ଷାର ବାଣରେ ଦୁଃଖିତ ହେଲେ। ସେ ଅର୍ବୁଦ ପର୍ବତରେ ଅଜୟ ସେନା ଏକତ୍ର କରିବାକୁ ଆଦେଶ ଦେଲେ। ସେ ଚାରି ପ୍ରକାରର ସେନା ସଜାଇଲେ, ଯେଉଁଠି ମୁଦ୍ରା ଓ ଅସ୍ତ୍ରଧାରୀ ସେନାପତିମାନେ ହାତୀରେ ବସି ଯୁଦ୍ଧ ପାଇଁ ତିଆରି ହେଲେ।