ପୁଲସ୍ତ୍ୟ ମହାର୍ଷି କହିଲେ, ଏଭଳି ଉପଦେଶ ପାଇଁ ସମସ୍ତ ଦେବତାମାନେ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଆନନ୍ଦିତ ହେଲେ। ସେଠାରେ, ବାଣୀର ଇଶ୍ୱର ବ୍ରହ୍ମା ସମସ୍ତ ପବିତ୍ର ଏବଂ ସ୍ନାନ କରିଥିବା ଦେବତାଙ୍କୁ ଦୀକ୍ଷା ଦେଲେ। ସେଠି, ତାଙ୍କର ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ପରିବାର ସହିତ, ତିନିଜଣ ଏକାଠି ଅନୁଷ୍ଠାନରେ ଅଂଶଗ୍ରହଣ କରିଲେ। ନିଜେ ନିଜେ ଭିନ୍ନ-ଭିନ୍ନ ମନ୍ତ୍ର ଓ ଶୁଭ୍ର ସ୍ତୁତି ଦ୍ୱାରା, ଭକ୍ତିସହିତ ସେମାନେ ଉପାସନା କରିଥିଲେ। ସେମାନେ ମମତା ଓ ଅହଂକାରରୁ ମୁକ୍ତ ଥିଲେ, ଗୁରୁ ଭକ୍ତିରେ ନିଷ୍ଠାବାନ୍ ଥିଲେ। ଏପରି ଭାବରେ ଦେବତାମାନେ ଉପସ୍ଥିତ ଥିଲେ, ଓ ରାଜନ୍, ଏକ ଦୀପର ଆଲୋକ ଭଳି ଦିବ୍ୟ ତେଜ ତାଙ୍କ ଶରୀରକୁ ପ୍ରବେଶ କଲା। ଛଅ ମାସ ମଧ୍ୟରେ, ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଦ୍ୱାଦଶ ସୂର୍ଯ୍ୟ ସମାନ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ତେଜ ଉତ୍ପନ୍ନ ହେଲା। ତାହାପରେ, ବ୍ରହ୍ମା ଏକ ସମସ୍ତ ସିଦ୍ଧି ଦେଇଥିବା ମଣ୍ଡଳ ରଚନା କଲେ। ସେମାନଙ୍କ ଶରୀରରେ ଥିବା ଶକ୍ତି, ଶ୍ରେଷ୍ଠ ମନ୍ତ୍ର ଓ ଶକ୍ତିରେ ଏକତ୍ରିତ ହୋଇ, ଏଠାରେ ଏକ ଦୀପ୍ତିମାନ କନ୍ୟା ତାଙ୍କ ସ୍ୱରୂପରେ ଉତ୍ପନ୍ନ ହେଲେ। ଇନ୍ଦ୍ର ତାଙ୍କୁ ଭଜ୍ର ଦେଲେ, ଜଳଦେବ ବରୁଣ ତାଙ୍କୁ ପାଶ ଦେଲେ, ଏବଂ ଅନ୍ୟ ସମସ୍ତ ଦେବତାମାନେ ଆନନ୍ଦରେ ତାଙ୍କୁ ନିଜ-ନିଜ ଅସ୍ତ୍ର ଦେଲେ। ସମସ୍ତେ ଉଚ୍ଚାରଣ କଲେ: "ଓ ପଦ୍ମନୟନି, ତୁମକୁ ନମସ୍କାର। ହେ ଜଗତ୍ଜନନୀ, ତୁମକୁ ନମସ୍କାର। ତୁମେ ସଂସାରର ରୂପ, ସଂସାର ଯେଉଁଠି ତୁମକୁ ପୂଜେ, ତୁମକୁ ନମସ୍କାର। ତୁମେ ଖ୍ଷମା, ଶ୍ରୀ, ତେଜ, ସ୍ୱହା, ସାବିତ୍ରୀ, କମଳା ଓ ସତୀ; ତୁମେ ଭୟଙ୍କର ରୂପ ଭୈରବୀ, ଚଣ୍ଡ ଓ ମୁଣ୍ଡ ଉପରେ ତୁମର ଖଡ଼ା ଚଳେ। ମଦ୍ୟ ଓ ମାଂସରେ ତୁମର ସ୍ନେହ, ଭକ୍ତଙ୍କୁ ସଦା ରକ୍ଷା କରିବାରେ ତୁମେ ନିଷ୍ଠାବାନ।" ସେ ଦେବୀ କହିଲେ, "ହେ ଦେବଗଣ, ତୁମେ ଯେଉଁ ଵର ଚାହଁ, ମୁଁ ଦେବି।" ଦେବତାମାନେ କହିଲେ, "ମହିଷାସୁରଙ୍କୁ ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀ ଓ ଦେବତାମାନେ ଅଜୟ କରିଛନ୍ତି, କିନ୍ତୁ ଏକ ନାରୀ ଛଡ଼ା। ତେଣୁ ଦେବୀ, ତୁମେ ତାଙ୍କୁ ବିନାଶ କର।" ଦେବୀ କହିଲେ, "ଯେତେବେଳେ ସମୟ ଆସିବ, ମୁଁ ତାଙ୍କୁ ବିନାଶ କରିବି।" ଏଭଳି ଦେବୀ ପ୍ରସନ୍ନ ହୋଇ, ପାହାଡ଼ର ଏକ ଢାଳାରେ ବସିଥିଲେ। ସେଠାରେ ତୀର୍ଥଯାତ୍ରାରେ ଲିନ ଦେବୀଙ୍କୁ ଦେଖି, ଏକ ଋଷି ଆସିଲେ। ମହିଷାସୁର ତାଙ୍କୁ ଦେଖି ଶିର ନମାଇଲେ। ସେ ନିୟମ ଅନୁଯାୟୀ ମଧୁପର୍କ ଓ ଅର୍ଘ୍ୟ ଦେଇ ଆତିଥ୍ୟ କଲେ। ମହିଷାସୁର ପଚାରିଲେ, "ହେ ମହାମୁନି, ଆପଣ କେଉଁଠୁ ଆସିଛନ୍ତି? କି କାମରେ ଆସିଛନ୍ତି? ମୋ ସହ କିଛି ସେବକ ଅଛନ୍ତି, ଏହା ଆପଣଙ୍କ ପାଇଁ କଣ ଉପଯୋଗୀ? ଆପଣ ଯାହା କହିବେ ଆମେ ଗ୍ରହଣ କରିବାକୁ ପ୍ରସ୍ତୁତ; କାରଣ ଆମେ ସଦା ନିର୍ଲୋଭ ଓ ମୁନିଧର୍ମରେ ଅଟୁଟ।" ଋଷି କହିଲେ, "ମୁଁ ଜିଜ୍ଞାସାବଶତଃ ଏଠାକୁ ଆସିଛି; ଦୀର୍ଘ ସମୟ ହେଲା ତୁମକୁ ଦେଖିନଥିଲି। ଭାଗ୍ୟ କିମ୍ବା ପୁରୁଷାର୍ଥ ଦ୍ୱାରା, ଏଇ ଦାନବମାନେ ବନ୍ଧିତ ହୋଇଛନ୍ତି। ତିନି ଲୋକରେ, ଚଳାଚଳ ଓ ଅଚଳ ଜନ୍ତୁମାନେ ଯେଉଁଠି ଦେଖାଯାଇଛନ୍ତି, ସେଠି ଏହି ନିୟମ ଅଛି।" ପୃଥିବୀରେ ଏକ ପର୍ବତ ଅଛି, ଯାହାକୁ ଅର୍ବୁଦ ପର୍ବତ ବୋଲି କୁହାଯାଏ। ସେଠି ବକୁଳ, ଚମ୍ପକ, ଆମ୍ବ, ଅଶୋକ ଓ କର୍ଣ୍ଣିକାର ଗଛ ରେ ଶୋଭିତ। ସାଲ, କଠଲ, ତିଣ୍ଡୁକ ଓ କରବୀର ଗଛ ମଧ୍ୟ ଅଛି। ବିଭିନ୍ନ ପ୍ରକାର ଗନ୍ଧ ମଲ୍ୟ ଫୁଲ ତାହାର ଶୂଭା ବଢ଼ାଏ। ସେଠି କୌଣସି ଗଛ, ଲତା ବା ଔଷଧି ନାହିଁ ଯାହା ଉପଲବ୍ଧ ନୁହେଁ। ଚକୋର, ମୟୂର, ଚାଟକ ଭଳି ମିଷ୍ଟି କଣ୍ଠୀୟ ପକ୍ଷୀ ତାହାଁରେ ଥାଏ। ସେମାନଙ୍କର ସ୍ୱର ଶୁଣି, ମୁନିମାନେ ମଧ୍ୟ ଲୀନ ହୋଇଯାନ୍ତି। ସେଠି ରମଣୀୟ ଝରଣା ଓ ପବିତ୍ର ଜଳ ଭରିଥିବା ନଦୀ ଅଛି।