ସୂର୍ଯ୍ୟ ତାଙ୍କର ଅନୁମୋଦନାରେ ତାଙ୍କର ଉଜ୍ଜ୍ୱଳତା ସହ ଆଲୋକିତ ହୁଏ। ଏହିପରି, ସମସ୍ତ ଲୋକପାଳମାନେ ମଧ୍ୟ ତାଙ୍କର କାର୍ଯ୍ୟ ସମ୍ପାଦନ କରିଥିଲେ। ଏହାପରେ କିଛି ସମୟ ପରେ, ସମସ୍ତ ଦେବତାମାନେ ଏକଠା ହେଲେ। ସେମାନେ କହିଲେ, "ହେ ପ୍ରଭୁ, ଆମେ କ'ଣ କରିବା? କେଉଁଠି ଯିବା? ଆମେ ଏବେ ଅଶ୍ରୟହୀନ।" ଦେବତାମାନେ ଏପରି ପ୍ରଶ୍ନ କଲେ, ଗୁରୁ ଦୀର୍ଘ ସମୟ ଧରି କାଳ ଉପରେ ଧ୍ୟାନ କଲେ। ତାପରେ ସେ କହିଲେ, "ଏହି ସମସ୍ତ ଦେବତାଙ୍କୁ ଯିଏ ଅଜୟ, କିନ୍ତୁ ଏକ ନାରୀ ବ୍ୟତୀତ ଅନ୍ୟ କେହି ତାଙ୍କୁ ହରାଇପାରିବେ ନାହିଁ। ତେଣୁ ତୁମେ ତ୍ୱରିତ ତାପସ୍ୟା ପାଇଁ ସେଠି ତୁମର ସିଦ୍ଧି ଆରମ୍ଭ କର। ଏହି ବ୍ରହ୍ମାଣ୍ଡ ଯାହା ଦ୍ୱାରା ବ୍ୟାପ୍ତ, ସେ ନାରୀଙ୍କୁ ଏକାନ୍ତରେ ଉପାସନା କର। ସେ ଏକ ଅବତାର ନେବାର ପ୍ରୟାସ କରିବେ। ମୁଁ ତୁମକୁ ଶକ୍ତିର ସର୍ବୋଚ୍ଚ ମନ୍ତ୍ର କହିଦେବି।" ପୁଲସ୍ତ୍ୟ ମୁନି କହିଲେ, ଏପରି ଉପଦେଶ ପାଇଁ ସମସ୍ତ ଦେବତାମାନେ ବହୁତ ଆନନ୍ଦିତ ହେଲେ। ସେଠି ଶୁଦ୍ଧ ଓ ସ୍ନାତ ହୋଇଥିବା ସମସ୍ତଙ୍କୁ ବାଣୀର ଦେବତା ଦୀକ୍ଷା ଦେଲେ। ସେଠି, ସେମାନେ ତାଙ୍କର ପରିକର ସହିତ, ତିନି ଜଣ ଏକାଠି ଅଭିଷେକିତ ହେଲେ। ବିଭିନ୍ନ ମନ୍ତ୍ର ଓ ସୁନ୍ଦର ସ୍ତୁତିରେ, ଭକ୍ତି ସହିତ, ସେମାନେ ଉପାସନା କଲେ। ସେମାନେ ସ୍ୱାମିତ୍ୱ ଓ ଅହଂକାର ଛାଡ଼ି, ଗୁରୁ ପ୍ରତି ନିଷ୍ଠା ରଖିଥିଲେ। ଏପରି ଭାବରେ ସେମାନେ ଦଢ଼ ହୋଇ ଦଁଡାଇଥିବା ବେଳେ, ଏକ ଦୀପର ଆଲୋକ ପରି ଏକ ତେଜସ୍ୱୀ ପ୍ରଭା ସେମାନଙ୍କ ଶରୀରକୁ ପ୍ରବେଶ କଲା। ଛଅ ମାସ ମଧ୍ୟରେ ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ବାରଟି ସୂର୍ଯ୍ୟ ସମାନ ତେଜ ଉଦ୍ଭବ ହେଲା। ସେଠି ସମସ୍ତ ସିଦ୍ଧି ଦେଇଥିବା ଏକ ମଣ୍ଡଳ ସୃଷ୍ଟି କଲେ। ସେମାନଙ୍କ ଶରୀରରେ ବସିଥିବା ଶକ୍ତି ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ଶକ୍ତି ଓ ମନ୍ତ୍ର ସହିତ ପ୍ରକାଶିତ ହେଲା। ଏହି ତେଜରୁ, ସେଠି ଏକ ଦୀପ୍ତିମାନ କନ୍ୟା ତାଙ୍କର ନିଜସ୍ୱ ରୂପରେ ଉଦ୍ଭବ ହେଲେ। ଇନ୍ଦ୍ର ତାଙ୍କୁ ବଜ୍ର ଦେଲେ, ଜଳର ଦେବତା ତାଙ୍କୁ ପାଶ ଦେଲେ। ଅନ୍ୟ ଦେବତାମାନେ ଆନନ୍ଦରେ ତାଙ୍କୁ ନିଜ-ନିଜ ଅସ୍ତ୍ର ଦାନ କଲେ। ସମସ୍ତେ କହିଲେ, "ଓ କମଳନୟନି, ତୁମକୁ ନମସ୍କାର। ଓ ଜଗତ୍ଜନନୀ, ତୁମକୁ ନମସ୍କାର। ତୁମେ ବିଶ୍ୱର ରୂପା, ବିଶ୍ୱ ଯାହାଙ୍କୁ ସ୍ତୁତି କରେ, ସେଇ ତୁମେ। ତୁମେ ଖ୍ଷମା, ଶ୍ରୀ, ତେଜ, ସ୍ୱହା, ସାବିତ୍ରୀ, କମଳା ଓ ସତୀ। ତୁମେ ଭୟଙ୍କର ଭୈରବୀ, ଚଣ୍ଡ ଓ ମୁଣ୍ଡ ଉପରେ ତାଲୱାର ଧାରଣ କରିଥିବା। ମଦ୍ୟ ଓ ମାଂସ ପ୍ରିୟ, ତୁମେ ସଦା ଭକ୍ତଙ୍କୁ ରକ୍ଷା କରିଥିବା।" ତାପରେ ସେ ଦେବତାମାନେଁ କୁ କହିଲେ, "ତୁମେ ଯେଉଁ ଆଶୀର୍ବାଦ ଚାହଁ, ମୁଁ ଦେଇବି।" ଦେବତାମାନେ କହିଲେ, "ସେ ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀ ଓ ଦେବତାଙ୍କୁ ଅଜୟ ହୋଇଛନ୍ତି, କିନ୍ତୁ ଏକ ନାରୀ ବ୍ୟତୀତ। ଏହି କାରଣରୁ, ଓ ଦେବୀ, ତୁମେ ତାଙ୍କୁ ବିନାଶ କରିବାକୁ ଅବତୀର୍ଣ୍ଣ ହେଉ।" ଦେବୀ କହିଲେ, "ଯେତେବେଳେ ନିର୍ଦ୍ଧାରିତ ସମୟ ଆସିବ, ମୁଁ ତାଙ୍କୁ ବିଧ୍ୱଂସ କରିବି।" ଏହିପରି ଦେବୀ ଆନନ୍ଦିତ ହୋଇ ପର୍ବତ ଶୃଙ୍ଗରେ ବସିଲେ। ସେଠି ତୀର୍ଥଯାତ୍ରାରେ ଲିନ ଦେବୀଙ୍କୁ ଦେଖି, ଏକ ଋଷି ଆସୁଥିବାକୁ ଦେଖି, ମହିଷାସୁର ତାଙ୍କୁ ବନ୍ଦନା କଲେ। ପରେ ସେ ନିୟମାନୁସାରେ ମଧୁପର୍କ ଓ ଅର୍ଘ୍ୟ ଦେଇ ଉପାସନା କଲେ। "ଆପଣ କେଉଁଠୁ ଆସିଛନ୍ତି, କଣ କାରଣରେ?" ବୋଲି ପ୍ରଶ୍ନ କଲେ। "ମୁଁ ସେବକମାନେ ସହିତ ଆସିଛି; ଏହା ଆପଣଙ୍କ ପାଇଁ କିପରି ଉପଯୁକ୍ତ?" ମହିଷାସୁର କହିଲେ। "ଆପଣ ଯାହା କହନ୍ତି, ସେହି ସବୁକୁ ଆମେ ସ୍ୱୀକାର କରୁଛୁ; ଆମେ ସଦା ନିର୍ଲୋଭ, ଋଷିମାନେ ଯେପରି ନିୟମରେ ଅଟୁଟ।" "ମୁଁ କୌତୁହଳବଶତଃ ଏଠାକୁ ଆସିଛି; ବହୁଦିନ ହେଲା ଆପଣଙ୍କୁ ଦେଖିନଥିଲି," ବୋଲି ଋଷି କହିଲେ।