ଏଠି ଏକ ପବିତ୍ର ସ୍ଥାନ ଅଛି, ଯେଉଁଠାରେ ଜଣେ ମଣିଷ ଶ୍ରଦ୍ଧା ଓ ଏକାଗ୍ରତା ସହିତ ଯଥାବିଧି ସ୍ନାନ କଲେ, ସେ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଶୁଭ ଫଳ ଲାଭ କରନ୍ତି। ଏହି ପବିତ୍ର ସ୍ଥାନର ପଶ୍ଚିମ ପାର୍ଶ୍ୱରେ ଏକ ଲିଙ୍ଗ ଅଛି, ରାଜନ୍। ଯେଉଁଠି ମାମୁ-ହ୍ରଦ ନାମକ ପବିତ୍ର ତଳାବରେ ସ୍ନାନ କରି, ସେହି ଲିଙ୍ଗ ଦର୍ଶନ କରେ, ସେ ସମସ୍ତ ତୀର୍ଥ ମଧ୍ୟରେ ଦୁର୍ଲଭ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ମଙ୍ଗଳ ଲାଭ କରିଥାଏ। ଯିଏ ସେଠାରେ ଶ୍ରାଦ୍ଧ କରେ, ଦାନ ଦିଏ, ମୂର୍ତ୍ତିରେ ଶରଣ ନେଇଥାଏ, ସେ ବଡ଼ ଫଳ ପାଏ। ସେଠି ନୀବାର ଧାନ ଦାନକୁ ମହାର୍ଷିମାନେ ବଡ଼ ମହତ୍ତ୍ୱ ଦେଇ ପ୍ରଶଂସା କରନ୍ତି। ତାପରେ ରାଜା ନିଜର ଉତ୍ସୁକତାରେ ପୁଲସ୍ତ୍ୟ ଋଷିଙ୍କୁ ପ୍ରାର୍ଥନା କଲେ, “ମୁଦ୍ଗଳଙ୍କ ଆଶ୍ରମ ବିଷୟରେ ନିୟମାନୁସାରେ ସବୁ ବିସ୍ତୃତ ଭାବେ କୁହନ୍ତୁ।” ପୁଲସ୍ତ୍ୟ କହିଲେ, “ଏକଥା କାଳରେ ମହାତ୍ମା ମୁଦ୍ଗଳ ସେଠି ବସିଥିଲେ। ସେ କହିଲେ, ‘ମୁଁ ଦେବତାମାନଙ୍କ ରାଜାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପଠାଯାଇଛି, ମୁଁ ତୁମକୁ ଯାହା ଚାହୁଁଛ, କୁହ, ଶୁଣିଲେ ସେହିଠିକ କାମ କରିବି। ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଏହି କଥା କୁହ, ମୁଁ ପରେ ଆସିବି। ମୋ ନିଜର ପୁଣ୍ୟବଳରେ ଏଠାକୁ ଆସିଛି। ମୁଁ ଏଠି ମହାତପସ୍ୟା କରି ମହେଶ୍ୱରଙ୍କ ପୂଜା କରିବି। ତୁମ ନିଶ୍ଚୟ ଦୃଢ଼ ଥାଏ, ତେବେ ମୁଁ ସଂକ୍ଷିପ୍ତରେ କହିବି।’” ସେଠି ଦିବ୍ୟ ନନ୍ଦନ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ହରିତ ଉଦ୍ୟାନ ଅଛି। ଏଠି, ପ୍ରଭୁ, ଭୁକ୍ତି, ତ୍ରିଷ୍ଣା, ନିଦ୍ରା ବା ଆଳସ୍ୟ କେହିକୁ ବ୍ୟାପ୍ତ କରେନାହିଁ; ବଦଳରେ ଅନେକ ଗୀତ, ନୃତ୍ୟ ଦ୍ୱାରା ସେମାନେ ଆନନ୍ଦିତ ହୁଅନ୍ତି। ଏପରି ତପସ୍ୟାରେ ନିପୁଣ ମଣିଷମାନେ ସ୍ୱର୍ଗରେ ବାସ କରନ୍ତି। କିନ୍ତୁ, ମୁଁ ଏକ ଦୋଷ ଦେଖୁଛି, ମୁନିବର—ସ୍ୱର୍ଗରେ କେହି କୌଣସି ନୂତନ ପୁଣ୍ୟ କରିପାରେନାହାନ୍ତି। ଏଠି, ଏଠାରେ କରାଯାଇଥିବା ନିର୍ମଳ କାର୍ଯ୍ୟର ଫଳ ସ୍ୱର୍ଗରେ ଉପଭୋଗ କରାଯାଏ। ସ୍ୱର୍ଗରେ ଅଳ୍ପ ପୁଣ୍ୟ ଥିବା ଲୋକମାନେ ବଡ଼ ତେଜସ୍ୱୀ ଲୋକମାନେକୁ ଦେଖନ୍ତି। ମୁଁ ମାନବ ଲୋକରେ ବେଶି ପୁଣ୍ୟ କରିନଥିଲି। ଏହିପରି ଦେଖି, ହଜାର ହଜାର ଲୋକ ପତିତ ହେଉଛନ୍ତି। ଏହି ସମସ୍ତ ଧର୍ମ ଓ ଅଧର୍ମର କାରଣ ତୁମକୁ କୁହିଦେଲି। ତେଣୁ, ଦୂତ, ମୋତେ ସ୍ୱର୍ଗର କୌଣସି ଆକାଂକ୍ଷା ନାହିଁ। ଏହି କଥା ସ୍ପଷ୍ଟ ଭାବେ ଦେବତାମାନଙ୍କ ରାଜାଙ୍କୁ କୁହ। ମୁଁ ଏମିତି କାର୍ଯ୍ୟ କରିବି, ଯାହା ଦ୍ୱାରା ଆମେ କେବେ ପତନର ଭୟ ନ ପାଇବା, ଏମିତି ଲୋକ ପ୍ରାପ୍ତ କରିବି, ଯାହା ସଦା ପତନ ରହିତ ହେବ। ପୁଲସ୍ତ୍ୟ କହିଲେ, “ଏଭଳି ଉଚ୍ଚାରଣ କରି, ମୁଦ୍ଗଳ, ଯିଏ ସ୍ୱର୍ଗରେ ଆସକ୍ତିହୀନ ଥିଲେ, ସେ ଦୂତଙ୍କୁ ଦେଖିଲେ। ଶକ୍ରଙ୍କ ଦୂତ ସେ ଲମ୍ବା ସମୟ ଧରି ମୁଦ୍ଗଳଙ୍କ କଥା ଶୁଣିଲେ। ଦେବଦୂତଙ୍କ ପାଇଁ ଦିବ୍ୟ ଯାନ ତୁମେ ପ୍ରସ୍ତୁତ କରିଥିଲ। ଏହିପରି, ତୁମେ ଶୀଘ୍ର ଯାଅ ଓ ଜୋରଦେଇ ସେହି ଋଷିଙ୍କୁ ଆଣ। ପୁଲସ୍ତ୍ୟ କହିଲେ, ଶକ୍ରଙ୍କ କଥା ଶୁଣି, ଦେବଦୂତ ଭୟଭିତ ହେଲେ। ମୁଦ୍ଗଳ ମଧ୍ୟ, ଦେବଦୂତଙ୍କୁ ଦିବ୍ୟ ଯାନରେ ଆସିଥିବା ଦେଖି, ତାଙ୍କ କଥାରେ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ ହେଲେ, ମନେ ହେଲା ଯେଉଁଠି ଲେଖାଯାଇଛି, ସେପରି ଅବସ୍ଥା। ଦେବତାମାନଙ୍କ ରାଜା ଦେଖିଲେ ଦେବଦୂତ ବହୁ ସମୟ ଧରି ବିଳମ୍ବ କରିଛନ୍ତି। ମୁଦ୍ଗଳଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଦୂତ ଅଚଳ ହୋଇଯିବା ଦେଖି, ସେ ଚିନ୍ତା କଲେ। ସେହି ମୁହୂର୍ତ୍ତରେ ଦୁଷ୍ଟ ଅପଶକୁନ ଦେଖାଦେଲା; ଏହା ଦେଖି, ମୁଦ୍ଗଳ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ ହୋଇ ଚିନ୍ତା କରିବାକୁ ଲାଗିଲେ। ତାପରେ, ଆକାଶରେ ହସ୍ତରେ ବଜ୍ର ଧରିଥିବା ହରିଙ୍କୁ ଦେଖିଲେ। ସେଠାରେ ଶକ୍ର ଅନୁଷ୍ଠାନ ଭଙ୍ଗ ହୋଇ, ରାଜାଙ୍କୁ ପ୍ରଶଂସା କଲେ। ସ୍ୱର୍ଗ କିମ୍ବା ପୃଥିବୀରେ, ଯେଉଁଠି ଚାହ, ସେଠି ବାସ କର, ଦ୍ୱିଜଶ୍ରେଷ୍ଠ। ଏବେ ତୁମ ମନରେ ଯାହା ଆଛି, ତାହା ଚୟନ କର, ତୁମ ମଙ୍ଗଳ ହେଉ।