ହେ ରାଜନ୍, ସେଠାରେ ତାଙ୍କର ଦ୍ୱିତୀୟ ଛାୟା ହରାଇଯାଇନଥିଲା। ଏହିଭଳି, ସେ ପୁନି ପୁଷ୍କର ଅରଣ୍ୟକୁ ଏବଂ ତାପରେ ଅମରକଣ୍ଟକକୁ ଗଲେ। ପରେ ସେ ପ୍ରଭାସକୁ, ସୋମଙ୍କ ପବିତ୍ର ସ୍ଥଳକୁ ଏବଂ କ୍ରିମିଜଙ୍ଗଳକୁ ଯାଇଥିଲେ। ତାପରେ ସେ ରୁଦ୍ରକୋଟି, ବିରୂପାକ୍ଷ ଏବଂ ପଞ୍ଚନଦକୁ ଯାଇ, ଏଭଳି ପୃଥିବୀରେ ଘୁରିବାକୁ ଲାଗିଲେ। ଏହାରେ ରାଜା ଖୁବ କ୍ଳାନ୍ତ ହେଇପଡ଼ିଲେ। ହଜାର ବର୍ଷ ପରେ ସେ ଅର୍ବୁଦ ପର୍ବତକୁ ପହଞ୍ଚିଲେ। ସେଠାରେ ବିଭିନ୍ନ ଦଳର ତପସ୍ୱୀ ଏବଂ ବେଦଶାସ୍ତ୍ରରେ ପାରଙ୍ଗତ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନଙ୍କୁ ଦେଖିଲେ। ଏହି ପର୍ବତରେ ରକ୍ତାନୁବନ୍ଧ ନାମକ ପବିତ୍ର ସ୍ଥଳକୁ ସେ ପହଞ୍ଚିଲେ। ସେଠାରେ ନାରୀହତ୍ୟାରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ ଦ୍ୱିତୀୟ ଛାୟା ଦେଖାଯିବା ନଥିଲା। ଦୁର୍ଗନ୍ଧ ହରାଯିଲା, ତାଙ୍କର ତେଜ ବଢ଼ିଗଲା, ଏବଂ ସମସ୍ତ ଦିଗରେ ବାର୍ଦ୍ଧମାନେ ତାଙ୍କୁ ପ୍ରଶଂସା କଲେ। ଏହାପରେ ସେ ଘରକୁ ଫେରିବାକୁ ପ୍ରସ୍ଥାନ କଲେ। ପରେ ରାଜନ୍, ସେ ରକ୍ତାନୁବନ୍ଧ ଏବଂ ସୋମଙ୍କ ପବିତ୍ର ସ୍ଥଳକୁ ଅତିକ୍ରମ କରିଗଲେ। ସେଠାରେ, ରାଜାଙ୍କୁ ଦ୍ୱିତୀୟ ଛାୟା ପୁନି ତାଙ୍କ ଦେହରେ ଦେଖାଦେଲା। ଦୁଃଖରେ ଅତି ଅନ୍ତର୍ଭୂତ ହୋଇ, ସେ ସେଠାକୁ ତୁରନ୍ତ ଫେରିଗଲେ। ସେ ପବିତ୍ର ସ୍ଥଳର ମହତ୍ତ୍ୱ ଜାଣି, ଶ୍ରେଷ୍ଠ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେଁକୁ ଦାନ ଦେଲେ ଏବଂ ପବିତ୍ର ଅଗ୍ନିକୁ ପ୍ରବେଶ କଲେ। ତାପରେ ଦିବ୍ୟ ରଥ ଉପରେ ଆରୋହଣ କରି, ସେ ତାଙ୍କର ମର୍ତ୍ୟଦେହକୁ ତ୍ୟାଗ କଲେ। ସେ ଶିବଙ୍କ ଲୋକକୁ ପ୍ରାପ୍ତ ହେଲେ। ସମସ୍ତ ତୀର୍ଥମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଏହି ତୀର୍ଥ ସବୁଠାରୁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଏବଂ ପବିତ୍ର ମନାଯାଏ। ଏହି ଘଟଣାରୁ ଏହି ତୀର୍ଥ ପୃଥିବୀରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ହେଲା। ଏହିକାରଣରୁ ଏହାକୁ ରକ୍ତାନୁବନ୍ଧ ବୋଲି କୁହାଯାଏ ଏବଂ ପୃଥିବୀରେ ଏହା ପ୍ରଶଂସିତ। ଯେଉଁମାନେ ସୂର୍ଯ୍ୟର ସଂକ୍ରାନ୍ତିରେ ଏଠାରେ ସ୍ନାନ କରନ୍ତି, କିମ୍ବା ଗୟାରେ ପିତୃକ୍ଷେତ୍ରରେ ଶ୍ରାଦ୍ଧ କରନ୍ତି, ଶ୍ରେଷ୍ଠ ରାଜା, ସେମାନେ ଚନ୍ଦ୍ର ବା ସୂର୍ଯ୍ୟ ଗ୍ରହଣରେ ଗାଈ ଦାନ କରିବା ଉଚିତ। ତାପରେ, ପୁଲସ୍ତ୍ୟ ମହାର୍ଷି କହିଲେ: ଏହାପରେ, ରାଜା, ମହାବିନାୟକ ତୀର୍ଥକୁ ଯିବା ଉଚିତ। ଏଉଁପରେ ଯୟାତି ପଚାରିଲେ: "ବିନାୟକ ପୂର୍ବକାଳରେ ଏଠାରେ କିପରି ମହତ୍ତ୍ୱ ପାଇଥିଲେ?" ତାପରେ, ବିନୋଦ ପାଇଁ ଏକ ସୁନ୍ଦର ଶିଶୁ ସୃଷ୍ଟି କରାଯାଇଥିଲା। କିନ୍ତୁ ରାଜା, ତାହାର ମସ୍ତକ ନଥିଲା, ଶେଷ ଅଙ୍ଗଗୁଡ଼ିକ ଅଛିଲେ ମଧ୍ୟ। "ସ୍କନ୍ଦ, ଶୀଘ୍ର ମସ୍ତକ ପାଇଁ ଉଁଜା କର, ଏହା ତୁମ ପାଇଁ ଶୁଭ ହେଉ," ବୋଲି ଆଜ୍ଞା ହେଲା। ତାପରେ ଗୌରୀଙ୍କ ଆଜ୍ଞାରେ ଉଁଜା ଆଣାଯିଲା। ଯେଉଁଠାରେ ଉଁଜା ଦେଖାଗଲା, ସେଠାରେ ଲଗାଯିଲା। ଏବଂ ପାର୍ବତୀ ମନେ ମନେ "ମୋତେ ଛୁଅନି" ବୋଲି ବାରମ୍ବାର କହୁଥିଲେ। ଏହିକାରଣରୁ ଅଙ୍ଗଗୁଡ଼ିକୁ ବିଶେଷ ନେତୃତ୍ୱ ମିଳିଲା। ରାଜା, ସେ ତିନି ତଳ ଗଭୀର, ଚାରି ହାତ ଏବଂ ସାତ ଭାଗ ଲାଲ ଥିଲେ। ତିନି ତଳ ଚଉଡ଼ା ଦେଖି, ଗୌରୀ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ ହେଲେ। ଦେବୀ ତାଙ୍କୁ ପ୍ରାଣ ଦେଲେ, ସେ ତୁରନ୍ତ ଉଠିଲେ। ତାଙ୍କର ଅଦ୍ଭୁତ ଆକୃତି ଦେଖି, ଗୌରୀ ତାଙ୍କୁ ପୁନିପୁନି "ପୁଅ" ବୋଲି ଡାକୁଥିଲେ। ତାପରେ ଦେବୀ ତାଙ୍କ ପୁଅଙ୍କୁ କହିଲେ: "ଏହି ମୋ ଦେହର ଉଁଜାରୁ ଜନ୍ମିତ।" "ଏହି ମସ୍ତକ, ଯାହା ସ୍କନ୍ଦ ଯୋଗ କଲେ, ତୁମେ ଏହାକୁ ମହାନ୍ ବୋଲି ଘୋଷଣା କର। ଏହିକାରଣରୁ ତାଙ୍କ ଦେହରେ ନେତୃତ୍ୱ ପ୍ରତିଷ୍ଠିତ ହେଲା। ହେ ପାର୍ବତୀ, ସେ ସମସ୍ତ ଗଣଙ୍କ ଉପରେ ପ୍ରଭୁତ୍ୱ ପାଇଲେ।" "ଯେଉଁ ମାନବ ଯେକୌଣସି କାର୍ଯ୍ୟ ଆରମ୍ଭରେ ଏହି ଗଣପତିଙ୍କୁ ପୂଜା କରନ୍ତି, ସେମାନେ ଶୁଭ ଫଳ ପାଆନ୍ତି।" ଏହାପରେ ସ୍କନ୍ଦ ତାଙ୍କୁ ଖେଳ ପାଇଁ ଏକ ଛୋଟ କୁଟାର ଦେଲେ।