ଏହି ପବିତ୍ର କଥାରେ, ଦେବତାମାନେ ଦେଲେ ଆଶୀର୍ବାଦ—“ତୁମର କୀର୍ତ୍ତି ପୃଥିବୀରେ ବ୍ୟାପି ଯାଉ, ଏହା ଆମ ପ୍ରସାଦରେ। ଯିଏ ଏଠାରେ ଯଥାବିଧି ସ୍ନାନ କରେ, ସେ ଅଗ୍ନିଲୋକକୁ ପ୍ରାପ୍ତି କରେ। ଏହି ପୁଣ୍ୟସ୍ଥଳୀରେ ଯିଏ ଏକାଗ୍ର ଚିତ୍ତରେ ତିଳ ଦାନ କରେ, ସେ ଅଶେଷ ଫଳ ଲାଭ କରେ।” ଏପରେ, ପୂଣି ଅଗ୍ନିଦେବ ତାଙ୍କର ପୂର୍ବବତ କାର୍ଯ୍ୟକୁ ଆରମ୍ଭ କଲେ। ଯିଏ ପ୍ରତିଦିନ ପ୍ରଭାତେ ଏହି କଥା ପଢ଼େ, ସେ ପରମ ଲକ୍ଷ୍ୟକୁ ପାଇଥାଏ। ଏହା କେବଳ ଶୁଣିଲେ ମଧ୍ୟ ଦିନ ଓ ରାତିରେ କୃତ ଅପରାଧରୁ ମୁକ୍ତି ମିଳେ। ଏଠାରେ ଯଥାବିଧି ସ୍ନାନ କଲେ, ବ୍ରାହ୍ମଣ ହତ୍ୟା ପାପରୁ ମୁକ୍ତି ମିଳେ। ପୃଥିବୀର ଏକ ରାଜା ଥିଲେ, ତାଙ୍କ ନାମ ଇନ୍ଦ୍ରସେନ। ତାଙ୍କର ଜୀବନସାଥୀ ସୁନନ୍ଦା ଅତ୍ୟନ୍ତ ପତିବ୍ରତା, ସ୍ନେହ ଓ ଭକ୍ତିରେ ଅଟୁଟ। କିଛି ସମୟ ପରେ, ଏହି ରାଜା ଓ ତାଙ୍କ ପରିବାର ନିଜ ଭାଗ୍ୟକୁ ପ୍ରାପ୍ତି କଲେ—ଅର୍ଥାତ୍ ମୃତ୍ୟୁବରଣ କଲେ। ଏହି ଯୁଦ୍ଧରେ ଯିଏ ଜିତିଲେ, ସେ ବହୁ ଧନ ସଂଗ୍ରହ କରି ଘରକୁ ଫେରିଗଲେ। ତାପରେ ଆଦେଶ ମିଳିଲା—“ସୁନନ୍ଦାଙ୍କୁ ଖବର ଦିଅ, ଇନ୍ଦ୍ରସେନ ଯୁଦ୍ଧରେ ବଧ୍ ହୋଇଛନ୍ତି। ଯଦି ସେ ମୃତ୍ୟୁ ନେବାକୁ ଦୃଢ଼ ନିଶ୍ଚୟ କରନ୍ତି, ତେବେ ତାଙ୍କୁ ତାହା ଜଣାଇଦିଅ।” ଏଭଳି ଶୁଣି, ଦୂତ ତୁରନ୍ତ ଯାଇଲେ। ସେଠାରେ ସୁନନ୍ଦା ଦୂତଙ୍କ କଥା ଶୁଣି ମୃଦୁ ହସିଲେ। ତାଙ୍କର ମୃତ୍ୟୁ ସମୟରେ, ତାଙ୍କ ଦେହ ଉପରେ ଦ୍ୱିତୀୟ ଏକ ଛାୟା ଦେଖାଗଲା—ଏହା ଅନ୍ଧକାର, ଦୁର୍ଗନ୍ଧ ଓ ବିକୃତ ରୂପରେ ଥିଲା। ଏହି ଦୃଶ୍ୟ ଦେଖି ଏକ ପୁରୁଷ ଦୁଃଖ, ବିନାଶ ଓ ଶୋକରେ ଭାସି, ଦୟାନିୟ ଭାବେ କନ୍ଦିଲେ। ବ୍ରାହ୍ମଣମାନଙ୍କ ଉପଦେଶରେ, ସେ ଆଉ ଏକ ଯାତ୍ରା କଲେ—ବାରାଣସୀକୁ ଗଲେ ଏବଂ ସେଠାରେ ବହୁ ଦାନ କଲେ। ପ୍ରସିଦ୍ଧ କପାଳମୋଚନ ତୀର୍ଥରେ, ଯାହା ସମସ୍ତ ପାପକୁ ନାଶ କରେ, ସେଠି ମଧ୍ୟ ସେ ଦ୍ୱିତୀୟ ଛାୟାରୁ ମୁକ୍ତି ପାଇଲେ ନାହିଁ। ଏଭଳି ସେ ପୁନି ପୁଷ୍କର ଅରଣ୍ୟ, ତାପରେ ଅମରକଣ୍ଟକକୁ ଗଲେ। ପରେ ପ୍ରଭାସ, ସୋମ ତୀର୍ଥ ଓ କ୍ରିମିଜାଙ୍ଗଳ, ରୁଦ୍ରକୋଟି, ବିରୂପାକ୍ଷ ଓ ପଞ୍ଚନଦକୁ ମଧ୍ୟ ଯାଇ, ସମସ୍ତ ପୃଥିବୀ ଭ୍ରମଣ କରି ବିଶ୍ରାନ୍ତ ହେଲେ। ହଜାର ବର୍ଷ ପରେ, ସେ ଅର୍ବୁଦ ପର୍ବତକୁ ପହଞ୍ଚିଲେ। ସେଠାରେ ବିଭିନ୍ନ ତପସ୍ବୀ ଓ ବେଦଶାସ୍ତ୍ରରେ ପାରଙ୍ଗତ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ଥିଲେ। ସେ ଉପରେ ରକ୍ତାନୁବନ୍ଧ ନାମକ ପବିତ୍ର ସ୍ଥାନକୁ ଗଲେ। ସେଠାରେ ନାରୀହତ୍ୟାରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ ଦ୍ୱିତୀୟ ଛାୟା ଦେଖାଗଲା ନାହିଁ; ଦୁର୍ଗନ୍ଧ ଅଦୃଶ୍ୟ ହେଲା, ତାଙ୍କର ତେଜ ବଢ଼ିଗଲା, ଏବଂ ସମସ୍ତ ଦିଗରେ ବର୍ଣ୍ଣିତ ହେଇ ସେ ଘରକୁ ଚାଲିଗଲେ। କିନ୍ତୁ ରକ୍ତାନୁବନ୍ଧ ଓ ସୋମ ତୀର୍ଥକୁ ଅତିକ୍ରମ କରିବା ପରେ, ସେଠି ପୁନି ଦ୍ୱିତୀୟ ଛାୟା ଦେଖିଲେ। ଏହି ଦୁଃଖରେ ସେ ତୁରନ୍ତ ପଛକୁ ଫେରିଗଲେ। ସେଠାରେ ଏହି ପବିତ୍ର ସ୍ଥାନର ମହତ୍ତ୍ୱ ଜାଣି, ବ୍ରାହ୍ମଣମାନଙ୍କୁ ଦାନ ଦେଇ, ଅଗ୍ନିକୁ ପ୍ରବେଶ କଲେ। ଏହିପରେ ସେ ଦିବ୍ୟ ରଥ ଆରୋହଣ କରି ମର୍ତ୍ୟ ଦେହକୁ ତ୍ୟାଗ କଲେ ଓ ଶିବଲୋକକୁ ପ୍ରାପ୍ତି କଲେ। ସମସ୍ତ ତୀର୍ଥମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଏହା ସର୍ବୋତ୍କୃଷ୍ଟ ଓ ପବିତ୍ରତମ। ଏହି ସମୟରୁ ଏହି ତୀର୍ଥ ପୃଥିବୀରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ହେଲା ଓ “ରକ୍ତାନୁବନ୍ଧ” ନାମରେ ଖ୍ୟାତି ଲାଗିଲା। ଯିଏ ସୂର୍ଯ୍ୟ ସଂକ୍ରାନ୍ତିରେ ଏଠାରେ ସ୍ନାନ କରେ, କିମ୍ବା ଗୟାରେ ପିତୃ କ୍ଷେତ୍ରରେ ଶ୍ରାଦ୍ଧ କରେ, ସେ ପରମ ଫଳ ଲାଭ କରେ।