ଏହିପରି ଚିନ୍ତା କରି, ଅଗ୍ନିଦେବ ଦୁଃଖ ଏବଂ କ୍ରୋଧରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ହୋଇ, ନିଜ ମନରେ ଏକ ଦୃଢ଼ ସଂକଳ୍ପ କଲେ । ଅଗ୍ନିଦେବ ହଠାତ୍ ଅଦୃଶ୍ୟ ହୋଇଯିବା ସହିତେ, ସମସ୍ତ ଯଜ୍ଞ କ୍ରିୟା, ଯେପରିକି ଅଗ୍ନିଷ୍ଟୋମ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ରିତି, ସବୁ ବନ୍ଦ ହୋଇଗଲା । ଏହି ଅପୂର୍ବ ଘଟଣା ଦେଖି ସମସ୍ତ ଦେବତାମାନେ ଭୟ ଓ ସନ୍ଦେହରେ ପଡ଼ିଗଲେ । ମଣିଷମାନେ ଅଗ୍ନିଦେବଙ୍କର ଅନୁଗ୍ରହ ହରାଇଦେବା ପରେ, ସେମାନେ ନଶ୍ୱ ହେବାକୁ ଲାଗିଲେ । ତେଣୁ ଦେବତାମାନେ ଏହି ଉପାୟ ଚିନ୍ତା କଲେ—ଅଗ୍ନିଦେବ କେଉଁଠି ଅଛନ୍ତି, ତାଙ୍କୁ ଖୋଜିବା ଆବଶ୍ୟକ । ସେମାନେ ପୃଥିବୀର ଉପରେ ସମସ୍ତଠାରେ ଅଗ୍ନିଦେବଙ୍କୁ ଖୋଜିବାକୁ ଆରମ୍ଭ କଲେ । ଏଭଳି ଖୋଜିଖୋଜି କ୍ଲାନ୍ତ ହୋଇ ଯିବା ପରେ, ଦେବତାମାନେ ଏକ ଟିଆଁପଖୀକୁ ଦେଖିଲେ । ସେଇ ଟିଆଁପଖୀ କହିଲା—"ଯିଏ ଅଗ୍ନିଦେବ, ଯିଏ ମହାନ୍ ଏବଂ ଅତି ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ, ଯିଏ ହବି ଗ୍ରହଣ କରନ୍ତି, ସେ ଅନ୍ତର୍ଧାନ ହୋଇଯାଇଛନ୍ତି—ମୁଁ ତାଙ୍କୁ ଦେଖିଛି ।" ଏହି ଟିଆଁପଖୀ କ୍ରୋଧିତ ହୋଇ ଅଗ୍ନିକୁ ଶାପ ଦେଲା । ଅଗ୍ନିଦେବ ଶମୀ ଓ ଅଶ୍ୱତ୍ଥ ଗଛର ଭିତରକୁ ପ୍ରବେଶ କରିଲେ । ଟିଆଁପଖୀ ତାଙ୍କୁ କହିଲା—"ତୁମର ଜିଭ ଉଲ୍ଟା ହେଇଯିବ ।" ଏପରି ଭାବେ ଅଗ୍ନିଦେବ ଦେବତାମାନେ ଚିହ୍ନିପାରିବେ ନାହିଁ ବୋଲି ଗଛ ଭିତରେ ଲୁଚି ରହିଲେ । ଏଠି, ଜଳପ୍ରପାତ ଓ ପାହାଡ଼ ଉପରେ ଅଗ୍ନିଦେବ ବସିଛନ୍ତି । ଟିଆଁପଖୀ କହିଲା—"ମୁଁ ମୃତ୍ୟୁର ମୁଖରୁ ବଡ଼ କଷ୍ଟରେ ପଳାଇଛି, ହେ ଦେବଗଣ ।" ପରେ ଅଗ୍ନିଦେବ ଏକ ବାଙ୍କୁ ଶାପ ଦେଇଥିଲେ—"ତୁମେ ଜିଭ ହୀନ ହେବ ।" ଏହାପରେ ସମସ୍ତ ଦେବତାମାନେ ଜଳରୁ ବାହାରିଲେ । ସେମାନେ ଅଗ୍ନିଙ୍କୁ ବିନତି କଲେ—"ଯଦି ତୁମେ ନାହାଁ, ସମସ୍ତ ଜଗତ ଶୀଘ୍ର ନଶ୍ୱ ହେବ ।" "ତୁମେ ସମସ୍ତ ଦେବତାଙ୍କର ମୁଖ, ସମସ୍ତ ଲୋକ ତୁମେ ଉପରେ ଅଟଳ । ତୁମେ ନାଥିଲେ ଆମେ ସବୁ ନଶ୍ୱ ହେବା ନିଶ୍ଚିତ । ତେଣୁ ଆମକୁ ରକ୍ଷା କର ।" "ତୁମେ ବ୍ରହ୍ମା, ତୁମେ ମହାଦେବ, ତୁମେ ବିଷ୍ଣୁ, ତୁମେ ସୂର୍ଯ୍ୟ ।" "ଇନ୍ଦ୍ର ଆଦି ସମସ୍ତ ଦେବତା ମଧ୍ୟ ତୁମ ଉପରେ ନିର୍ଭର କରନ୍ତି, ହେ ଯଜ୍ଞପତି । ହେ ଭଗବନ୍ତ, ଆମେ ନିର୍ଦ୍ଦୋଷ ଥିଲେ ମଧ୍ୟ କାହିଁକି ଆମକୁ ତ୍ୟାଗ କରିବାକୁ ଚାହୁଁଛ ?" ତା'ପରେ, ସେଇ ଝରଣାର ପାରେ ଅଗ୍ନିଦେବ କହିଲେ, "ଏହି ହେଉଛି କାରଣ ଯେ, ଦେବତାମାନେ ମଣିଷମାନେ ଉପରେ ବର୍ଷା ନ କରନ୍ତି । ତେଣୁ ମୁଁ ପୃଥିବୀକୁ ତ୍ୟାଗ କରି ଏଠି ଝରଣାରେ ପ୍ରବେଶ କରିଛି ।" ଏଠି ଥିଲେ ଏକ ଧର୍ମିକ କ୍ଷତ୍ରିୟ ଦେବାପି, ଯିଏ ବିଶେଷ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ଥିଲେ । ତାଙ୍କର ପୁଅ ପ୍ରତୀପ ନୀତିଶୀଳ ଏବଂ ଶିଷ୍ଟ ଚରିତ୍ରର ଅଗ୍ରଗାମୀ ଥିଲେ, ସେ ରାଜ୍ୟ ତ୍ୟାଗ କରି ଶାନ୍ତନୁଙ୍କୁ ରାଜ୍ୟ ଦେଲେ । ଏହି କାରଣରୁ ତାଙ୍କର ରାଜ୍ୟରେ ବର୍ଷା ବନ୍ଦ ହୋଇଗଲା । ପରେ ସେ ଶୀଘ୍ର ଭୂପୃଷ୍ଠିରେ ବର୍ଷା ପାଇଁ ଆଦେଶ ଦେଲେ । ଏହାରେ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ଆଦେଶରେ, ମେଘମାନେ ବିଦ୍ୟୁତ୍ ସହ ଆକାଶକୁ ଢାକିଦେଲେ, ଏବଂ ଭୟଙ୍କର ବର୍ଷା ଆରମ୍ଭ ହେଲା । ଏହିପରି ଦେଖି, ଅଗ୍ନିଦେବ ଅତ୍ୟନ୍ତ ପ୍ରସନ୍ନ ହେଲେ । ଦେବତାମାନେ କହିଲେ, "ତୁମେ ଯାହାକୁ ପ୍ରିୟ ଭାବୁଛ, ଶୀଘ୍ର ଆମକୁ କୁହ ।" "ତୁମ ଅନୁଗ୍ରହରେ ତୁମର କୀର୍ତ୍ତି ପୃଥିବୀରେ ବ୍ୟାପିଯାଉ ।" "ଏଠି ଯିଏ ନିୟମରେ ସ୍ନାନ କରିବେ, ସେ ଅଗ୍ନିଲୋକକୁ ପ୍ରାପ୍ତ ହେବେ ।" "ଏଠି ଯିଏ ଏକାଗ୍ର ମନେ ତିଳ ଦାନ କରିବେ, ସେ ମହାପୁଣ୍ୟ ଲାଭ କରିବେ ।" ଏପରି ଅଗ୍ନିଦେବ ପୁନର୍ବାର ପୂର୍ବବତ କାର୍ଯ୍ୟ କରିବାକୁ ଆରମ୍ଭ କଲେ । "ଏହି କଥା ଯିଏ ପ୍ରତିଦିନ ସକାଳେ ଉଠି ପଢ଼ିବେ, ସେ ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ଲୋକକୁ ପ୍ରାପ୍ତ ହେବେ ।" "ଏହା ଶୁଣିଲେ ମଧ୍ୟ ଦିନ ଓ ରାତିର ସମସ୍ତ ପାପରୁ ମୁକ୍ତି ମିଳେ ।" ଏଠି ଯେଉଁଠାରେ ଯଥାବିଧି ସ୍ନାନ କରାଯାଏ, ସେଠି ବ୍ରାହ୍ମଣ ବଧ ଦୋଷରୁ ମୁକ୍ତି ମିଳେ । ଏକ ସମୟରେ ଇନ୍ଦ୍ରସେନ ନାମକ ଏକ ରାଜା ଥିଲେ, ଯିଏ ପୃଥିବୀର ଶାସକ ଏବଂ ତାଙ୍କର ଜନାନୀ ଅତି ଦମ୍ପତିନିଷ୍ଠ ଏବଂ ପତି ପ୍ରତି ଅଟୁଟ ଭକ୍ତିଶୀଳ ଥିଲେ । କିଛି ସମୟ ପରେ, ସେଇ ରାଜା ଓ ତାଙ୍କର ପରିବାର ନିଜ ଭାଗ୍ୟକୁ ଉପଭୋଗ କରିବାକୁ ପଡ଼ିଲା । ତାଙ୍କୁ ହତ୍ୟା କରି ଏବଂ ବହୁ ଧନ ଦଳି, ବିଜୟୀ ନିଜ ଘରକୁ ଚାଲିଗଲା ।