ମା' ଭୟରେ କମ୍ପି ଉଠିଲେ, ଦୁଃଖର ସାଗରରେ ବିଲୀନ ହୋଇ, ତିନିଠାରେ ତିନିଠାରେ ଦୌଡ଼ି ନିଜ ଗୋକୁଳକୁ ପହଞ୍ଚିଲେ। ତାଙ୍କର ଶବ୍ଦ ଶୁଣି, ଛେନା ପିଲା ତାଙ୍କର ମା'କୁ ଚିହ୍ନିଲା। ମା' ଅସମୟରେ ଆସିଥିବା ଦୃଶ୍ୟ ଭୟଙ୍କର ଏବଂ ଭୀତିଜନକ ଥିଲା। ପିଲା ପ୍ରଶ୍ନ କଲା, “ମା', ତୁମେ ଏହି ଅସମୟରେ କାହିଁକି ଆସିଛ?” ମା' କହିଲେ, “ପୁଆ, ମୁଁ ତୁମ ପ୍ରତି ମମତାରେ ଆସିଛି; ତୁମ ଇଚ୍ଛା ପୂରଣ କର। ଏହି ମିଳନ ଅତି ଦୁର୍ଲଭ, ଆଉ ଏପରି ମିଳନ ଆସିବ ନାହିଁ। ଏବେ ମୁଁ ମୋ ଜୀବନକୁ ରୂପ ନେବା ଟିଗରକୁ ଦେବାକୁ ପଡ଼ିବ। ଆଜି ମୁଁ ପଶୁର ରାଜା ପାଖକୁ ଯିବାକୁ ପଡ଼ିବ। ପୁଆ, ତୁମ ସହିତ ମରିବା ମୋ ପାଇଁ ପ୍ରଶଂସାର ଯୋଗ୍ୟ, ଏଥିରେ ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ। ତୁମ ବିନା ମୁଁ ଏକା ମରିବାକୁ ପଡ଼ିବ। ମା' ପ୍ରତି ଭକ୍ତି ଥିବାର ଭାଗ୍ୟ ନିଶ୍ଚୟ ମୋର ହେବ। ଅଥବା, ଏଠାରେ ରୁହ; ତୁମ ନିଷ୍ଠା ମୋର ହେଉ। ମା' ବିନା ଜୀବନ ମୋ ପାଇଁ ମୂଲ୍ୟବାନ ନୁହେଁ। ମା' ପରି ରକ୍ଷକ ଅନ୍ୟ କେହି ନାହିଁ, ମା' ପଥ ପରି ଅନ୍ୟ ପଥ ନାହିଁ। ଏହି ମୃତ୍ୟୁ ଅନ୍ୟ ମୃତ୍ୟୁ ଠାରୁ ଭିନ୍ନ ନୁହେଁ। ପୁଆ, ଏହା ମା'ଙ୍କର ଶେଷ ଏବଂ ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଉପଦେଶ। ତୁମେ ସଦା ଜଙ୍ଗଲରେ ବସ, ଜାଗୃତିରେ ଲାଗିରୁ। ଲୋଭରେ କେବେ ଜଙ୍ଗଲର ଅପଦ୍ରବ୍ୟ ମନେ ଏକ ତିଆ ଘାସ ଉଠାଇବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ। ଲୋଭରେ ମୁହାଁ ହୋଇ ଲୋକେ ସାଗର, ଜଙ୍ଗଲ, ଯୁଦ୍ଧରେ ପ୍ରବେଶ କରନ୍ତି। ଲୋକ ତିନିଟି ଦୁଃଖରେ ପୀଡିତ: ଲୋଭ, ଅସାବଧାନତା ଏବଂ ଅନ୍ୟଠାରେ ଭରସା। ପୁଆ, ସଦା ବଡ଼ ପ୍ରୟାସରେ ନିଜକୁ ରକ୍ଷା କରିବା ଦରକାର। ଜଙ୍ଗଲରେ ଘୁଞ୍ଚିବା ବେଳେ ପଶୁ ଏବଂ ଦୁଷ୍ଟ ଜନ୍ମର ବ୍ୟକ୍ତିଙ୍କୁ ସଦା ସାବଧାନ ରୁହ। ଏବେ ଆମର ଉତ୍ତର ଶୁଣ, ଯାହା ଦୁଃଖକୁ ନଶ୍ଟ କରେ; ଯେପରି ଏକ ବ୍ୟକ୍ତି ବିଶ୍ରାମ ନେଇ ଫେରେ, ଏହି ଭାବରେ ଜୀବ ମିଳନ ହେଉଛି। ସେମାନେ ମା' ଏବଂ ମିତ୍ରମାଣଙ୍କୁ ଦେଖିବାକୁ ଏଠାରେ ଏକତ୍ରିତ ହେଲେ। ମା' ପୁଆ ପ୍ରତି ଦୁଃଖରେ ଭାଗ୍ନ ହୋଇ କହିଲେ, “ମୋ ପିଲା ଫେନପା ଅସହାୟ, ଦୁଃଖୀ ଏବଂ ଦୁର୍ବଳ। ଏହି ପିଲା ଭବିଷ୍ୟତ ପାଇଁ ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ, ଏବେ ବିଶେଷ ଭାବରେ। ସେ ଅପଦ୍ରବ୍ୟ ସ୍ଥାନରେ ଘୁଞ୍ଚି, ଅନ୍ୟ ଦଳରେ ଘୁଞ୍ଚି। ମୁଁ ଖ୍ୟମା କର, ମୁଁ ଏବେ ସତ୍ୟରେ ଭରସା କରି ଯିବି। ତାଙ୍କର ଉପଦେଶ ଶୁଣି ସମସ୍ତ ମହିଳା ଦୁଃଖରେ ଭରିଗଲେ। ସେମାନେ କହିଲେ, “ତୁମେ କପିଳାକୁ ଯିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ; କୌଣସି ଦୋଷ ଆସିବ ନାହିଁ।” ଏଠାରେ ପୂର୍ବରୁ ଋଷିମାନେ ଧର୍ମ ଉପରେ ଏକ ଶ୍ଲୋକ ଗାଇଥିଲେ। କପିଳା କହିଲେ, “ମୁଁ ନିଜ ପାଇଁ କେବେ ଅଳ୍ପ ମିଥ୍ୟା ବ୍ୟବହାର କରେନି। ଏକ ହଜାର ଅଶ୍ୱମେଧ ଏବଂ ସତ୍ୟ ତୁଳାରେ ଏକାଠି କରିଲେ, ସତ୍ୟ ଉପରି ଅଧିକ। ସେଉଁଥିରେ, ଜୀବନ ବଞ୍ଚାଇବା ପାଇଁ ମୁଁ ମିଥ୍ୟା କହିବି ନାହିଁ। ତୁମେ ଉଚ୍ଚତମ ସତ୍ୟ ପାଇଁ ଏତେ କଷ୍ଟରେ ଜୀବନ ଛାଡ଼ିଦେଉଛ, ଏହା ଅତି ଦୁର୍ଲଭ। ନିଶ୍ଚୟ, ସତ୍ୟ ପାଇଁ କେବେ ମୃତ୍ୟୁ ଆସିବ ନାହିଁ। ତାପରେ, କପିଳାକୁ ଦେଖି ସମସ୍ତଙ୍କର ଆଖି ଆଶ୍ଚର୍ୟରେ ଫୁଲିଗଲା। ସତ୍ୟ ପ୍ରତି ଭକ୍ତି ଥିବା ଲୋକଙ୍କ ପାଇଁ କେବେ ଅଶୁଭ କିଛି ଘଟେ ନାହିଁ। ତୁମେ ପୂର୍ବରୁ କପିଳା, ଶପଥ ଦେଇ ଏବଂ ନିଷ୍ଠା ପାଇଁ ଉପଦେଶ ଦେଇଛ।