ଓଡ଼ିଆ ନାରେଟିଭ୍: ଶିର୍ଷ ସମୁଦ୍ରର ଦୁଧ ତରଙ୍ଗ ଉପରେ ଶେଷ ନାଗରେ ବିଶ୍ରାମ କରୁଥିବା ଶ୍ରୀବିଷ୍ଣୁଙ୍କୁ ଦେଖିବାକୁ ମିଳେ, ଯେଉଁଠାରେ ନାରଦ ଓ ଅନ୍ୟ ଅଗ୍ରଗଣ୍ୟ ଋଷିମାନେ ତାଙ୍କର ମହିମା ଗାଇ କରୁଥିଲେ। ବିଷ୍ଣୁଙ୍କର ପିତାମ୍ବର ଦୁଧ ସମୁଦ୍ରର ତରଙ୍ଗର ଫୁଟା ଚିହ୍ନ ଦେଖାଉଥିଲା, ସେ ହଳଦିଆ ପୋଶାକରେ ଦୀପ୍ତିମାନ୍ ଏବଂ ଆନନ୍ଦ ଭରା ମୁହଁରେ ଦୀପ୍ତି ରହିଥିଲେ। ସେ ଶ୍ଵେତଦ୍ୱୀପରେ ରହୁଥିବା ଏକ ସ୍ପଷ୍ଟ ମଣିମାଳା ପରି ଦେଖାଯାଉଥିଲେ, ରାହୁର ଭୟ ପରେ ମିତ୍ର ଫେରି ଆସିଥିବା ପରି ଅଦ୍ଭୁତ ଦୃଶ୍ୟ ହୋଇଥିଲା। ବିଷ୍ଣୁ ଚତୁର୍ମୁଖ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କର ଶ୍ରେଷ୍ଠ ସୃଷ୍ଟିକୁ ଅନ୍ତର୍ଗତ ଭାବରେ ଚିନ୍ତା କରୁଥିଲେ। ଏହି ସମୟରେ ଶମ୍ଭୁ (ଶିବ) ଏବଂ ଦେବମାନେ ସମେତ ଅନେକ ଦେବତା ଏଠାକୁ ଆସିଲେ। ସେମାନେ ଗଭୀର ମୋହ ଦୂର କରୁଥିବା, ଚନ୍ଦ୍ରମା ପରି ଶିତଳ ହରିଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କଲେ। ବିଷ୍ଣୁଙ୍କୁ ଜ୍ଞାନର ଦୀପ୍ତିମାନ୍ ମଣିମାଳା, ଚିତ୍ତର ଏକତ୍ୱର ଚନ୍ଦ୍ରକିରଣ, ତିନି ଲୋକରେ ବ୍ୟାପ୍ତ ଲୀଳାଶକ୍ତି, ବାୟୁରେ ହଲୁଥିବା ପଦ୍ମପତ୍ରର ଟିପ୍ସରେ ବସିଥିବା ଅନ୍ୟ ଦେବତାଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କଲେ। ସେମାନେ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କୁ ଦୂର୍ଦ୍ଦୀପ୍ତିମାନ୍ ସୂର୍ଯ୍ୟର ଉତ୍ସ, ଚେତନାର କିରଣରେ ସଜିତ, ଯୋଗୀମାନଙ୍କର ନିର୍ବଳ ଆଶ୍ରୟ, ଯଜ୍ଞର ଅଂଶ, ଋଗ୍, ଯଜୁର୍, ସାମର ଶରୀରୀ, ପ୍ରଶାନ୍ତ ଧର୍ମର ଭଣ୍ଡାର, କ୍ଷେତ୍ରଜ୍ଞ, ଅମୃତ ତତ୍ତ୍ୱ, ଦୁର୍ଗମ ମାୟାର ନାୟକ, ହଜାର ମୁଣ୍ଡିଆ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କଲେ। ଏହିପରେ ସେମାନେ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କୁ ଯୋଗନିଦ୍ରାର ତତ୍ତ୍ୱ, ନାଭିର ପଦ୍ମରୁ ଉଦ୍ଭୂତ ସୃଷ୍ଟିର ସ୍ୱାମୀ, କ୍ରିୟାର ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟ ଓ ମାପ, ପ୍ରବଳ, ଜୀବ, ପରମାତ୍ମା, ଗର୍ବିତ ଶିଂହ ଶରୀରୀ, ଦାନବ ନାଶକ, ଅଜ୍ଞାନର ଅନ୍ଧକାରକୁ ଚିରି ଦେବା, ସଂସାରର କାରଣ, ଶାନ୍ତି ଦାନକାରୀ, ନିର୍ବିକଳ୍ପ ମୋକ୍ଷ ଦାନକାରୀ, ନୀଳପଦ୍ମର ପତ୍ର ପରି ଶ୍ୟାମ, ଚମକୁଥିବା ତନୁ, ଦୟାମୟ ଦୃଷ୍ଟିରେ ଦେବମାନେ ଉପରେ ଅମୃତ ବର୍ଷା କରୁଥିବା ବିଷ୍ଣୁଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କଲେ। ଦାନବମାନେ ଯୁଦ୍ଧରେ ଅପାର ଶୂରତାରେ ଆସ୍ତିତ୍ୱ ଦାବି କରିଥିଲେ, ଶକ୍ତିଶାଳୀମାନେ ଦୁର୍ବଳମାନେଙ୍କୁ ଦମନ କରିଥିଲେ, ଏବଂ ଅନ୍ୟ ଶକ୍ତିଶାଳୀମାନେ ପୁନି ସେମାନଙ୍କୁ ଅପରାଜିତ କରିଥିଲେ। ବିଷ୍ଣୁ କହିଲେ—“ମୁଁ ଏବେ ଅୟୋଧ୍ୟା ନଗରକୁ ଯାଇବି, ଏବଂ ସର୍ବୋଚ୍ଚ ତପସ୍ୟା କରିବି। ତୁମେମାନେ ମଧ୍ୟ ଶୁଦ୍ଧ ଚିତ୍ତରେ ଦୀର୍ଘ ତପସ୍ୟା କର।" ଏପରେ ଅଗସ୍ତ୍ୟ କହିଲେ—ଏଭଳି କଥା କହି, ଗରୁଡରେ ବସିଥିବା ଦେବତା ବିଷ୍ଣୁ ଦେବମାନେଙ୍କର ଦୃଷ୍ଟିରୁ ଅଦୃଶ୍ୟ ହେଲେ। ସେ ଲୁଚିଗଲାପରେ, ଦେବମାନେଙ୍କ ଶକ୍ତି ବୃଦ୍ଧି ପାଇଁ ଏକ ଦିବ୍ୟ ଘଟଣା ଘଟିଲା। ହରି ଆସିବା ପୂର୍ବରୁ ତାଙ୍କର ହାତରୁ କିଛି ବସ୍ତୁ ପଡିଗଲା। ଏହି ଦୁଇଟିକୁ ଦେଖିଲେ ମାନେ ଏକାଗ୍ର ହେଇ ସମସ୍ତ ପାପ ମୁକ୍ତି ମିଳେ। ବିଷ୍ଣୁ ଯୁଦ୍ଧରେ ସମସ୍ତ ଦାନବମାନେଙ୍କୁ ଜିତି, ତାଙ୍କର ନିଜ ଅବସ୍ଥାନକୁ ପ୍ରାପ୍ତ ହେଲେ। ଏପରେ ସମସ୍ତ ଦେବମାନେ ବ୍ରିହସ୍ପତିଙ୍କ ନେତୃତ୍ୱରେ ଶୀଘ୍ର ଏକତ୍ରିତ ହେଲେ, ହରିଙ୍କୁ ଦେଖିବା ପାଇଁ ଅୟୋଧ୍ୟାକୁ ଆସିଲେ। ସେଉଁଠି ପହଞ୍ଚି, ବିଷ୍ଣୁଙ୍କର ବିଭିନ୍ନ ଗୁଣ ଓ ଶ୍ରଦ୍ଧା ଶୁଣି, ସେମାନେ ନିଜ ଚିତ୍ତକୁ ଏକାଗ୍ର କରି ହରିଙ୍କୁ ଧ୍ୟାନ କଲେ। ବିଷ୍ଣୁ ଦେଖିଲେ, ସେମାନେ ଭକ୍ତିରେ ତାଙ୍କର ପାଦରେ ନମସ୍କାର କରୁଛନ୍ତି। ବିଷ୍ଣୁ କହିଲେ—“ଏବେ, ଦେବମାନେ, ତୁମେ ଯେଉଁ ଇଚ୍ଛା କରିଛ, ମୁଁ ସେହି ଇଚ୍ଛା ପୂରଣ କରିବି।" ଦେବମାନେ କହିଲେ—“ଓ ପ୍ରଭୁ, ଦେବମାନେଙ୍କର ଦେବତା, ତୁମେ ଆମ ପାଇଁ ସମସ୍ତ କାର୍ଯ୍ୟ ସଫଳ କରିଛ। ତଥାପି, ଓ ପ୍ରଭୁ, ତୁମେ ସଦା, ସଦା ଉପସ୍ଥିତ ରହିବା ଆବଶ୍ୟକ। ଏହିଭଳି, ଶତ୍ରୁମାନେଙ୍କର ଦଳକୁ ସଦା ନାଶ କରିବା ଦାୟିତ୍ୱ ରହିବା ଚାହିଁ।" ବିଷ୍ଣୁ କହିଲେ—“ଦେବମାନେ, ମୁଁ ସଦା ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଶ୍ରୀର ବୃଦ୍ଧି କରିବି।" ଏଭଳି ଦିବ୍ୟ ଦୃଶ୍ୟ ଏବଂ ଦେବମାନେଙ୍କର ଅନୁଗ୍ରହରେ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କର ମହିମା ପ୍ରକାଶିତ ହେଲା।