ଏକ ସମୟର କଥା, ଏକ ରାଜାଙ୍କ ହାତରୁ ପଡ଼ିଯାଇଥିବା ସୁନା କିଛି ଭଳି ମିଳିଲା ନାହିଁ। କିନ୍ତୁ ଏହାରେ କୌଣସି କ୍ଷତି ନାହିଁ—ନ ଏହି ଲୋକରେ, ନ ଅଗଲୋକରେ। ପୁରୁଣା ସୁନାଟି ଏଠାରେ କୋଟିଗୁଣା ବୃଦ୍ଧି ପାଇଛି। ଏହିପରି ହେବାରୁ, ଯାହା ମାପିଯାଏ ଓ ଯାହା ମାପାଯାଏ ନାହିଁ—ସବୁର ହିସାବ ହୁଏ। ଏଠି ଶ୍ରାଦ୍ଧ କାର୍ଯ୍ୟ, ବିଶେଷକରି ସୁନା ସହିତ, ଉତ୍ସାହରେ କରିବା ଉଚିତ। ଏଠି ଯେଉଁମାନେ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ଦାନ ଦେବେ, ସେହି ଦାନର ମାପ କୌଣସି ସୀମା ନାହିଁ। ଏହି ଉପଦେଶ ଶୁଣି ରାଜାଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରେ ଆକାଶରୁ ଦେବୀ ସରସ୍ୱତୀ ପ୍ରକଟ ହେଲେ। ଏହାରୁ ପ୍ରସନ୍ନ ହୋଇ, ସେ ଏକ ପବିତ୍ର ଓ ବଡ଼ ଦାନ, କୃପାସମ୍ପନ୍ନ ଭାବରେ, ପିତୃଦେବ ଓ ଦେବତାଙ୍କୁ ଉପହାର ଦେଲେ। ଏହି ଦାନର ଶକ୍ତିରେ, ସେ ରାଜା ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଫଳ ପାଇଲେ। ଏଠି, ସୂର୍ଯ୍ୟର ଗତିର ସମୟରେ ଯିଏ ଶ୍ରାଦ୍ଧ କରେ, ସେ ବ୍ରାହ୍ମଣ, ଋଷି, ଦେବତା ଓ ମହାନାଗମାନେ ସ୍ନାନ କରି ସନ୍ତୁଷ୍ଟ ହୁଅନ୍ତି। ତେଣୁ, ଏଠି ସ୍ନାନ କରିବା ପାଇଁ ସବୁଚେଷ୍ଟା କରିବା ଉଚିତ। ଏହିପରି କଥା ଅଟୁଟ ରହି, କନଖଳ ତୀର୍ଥର ମହିମାର ବିବରଣୀ ସମାପ୍ତ ହେଲା। ପୁନି ଏଠି, ପୁରାତନ କାଳରେ, ଶକ୍ତିଶାଳୀ ବିଷ୍ଣୁ ତାଙ୍କର ଚକ୍ର ମୁକ୍ତ କରିଥିଲେ। ଦାନବମାନେଂକୁ ବିଧ୍ୱଂସ କରି, ସେ ପବିତ୍ର ଝରଣାରେ ସ୍ନାନ କରିଥିଲେ। ଏଠି, ଯେଉଁମାନେ ହରିଙ୍କ ଶୟନ କିମ୍ବା ଜାଗ୍ରଣ ସମୟରେ ଶ୍ରାଦ୍ଧ କରନ୍ତି, ସେମାନେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଫଳ ପାନ୍ତି। ଏହା ପରେ ଚକ୍ର ତୀର୍ଥର ମହିମା ବିବରଣୀ ସମାପ୍ତ ହେଲା। ଏକ ଅନ୍ୟ ତୀର୍ଥରେ, ଯେଉଁଠାରେ ଯେଉଁମାନେ ଠିକ୍ ଭାବରେ ସ୍ନାନ କରନ୍ତି, ସେମାନେ ସଦା ମାନବ ଜନ୍ମ ପାନ୍ତି। ବହୁ ପାପ କରିଥିଲେ ମଧ୍ୟ, ପଶୁ ଜନ୍ମ ହୁଏ ନାହିଁ। ଏଠି ଏକ ମୃଗ ଦଳ, ଶିକାରୀମାନେ ଚାରିପାଖରେ ଘେରି ରହିଥିଲେ, ସେମାନେ ଏକାଥରେ ମାନବ ଜନ୍ମ ପାଇଲେ ଏବଂ ପୂର୍ବ ଜନ୍ମ ସ୍ମରଣ କରିପାରିଲେ। ସେମାନେ ବଣ୍ଡୁକ ଓ ଧନୁଷ ବାଣ ଧରିଥିଲେ, ଯେପରି ଯମଦୂତମାନେ। ସେମାନେ ଏହି ତୀର୍ଥରେ, ପବିତ୍ର ଜଳାଶୟ ପାଖକୁ ଆସି, ଦଳ ସହିତ ଅତି କ୍ଲାନ୍ତ ଓ ଖୁଦା-ତୃଷ୍ଣାରେ ଅସ୍ତିର ହୋଇଥିଲେ। ଏହି ତୀର୍ଥର ଶକ୍ତିରେ, ଏହା ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ ଘଟିଥିଲା। ଏଠି ସ୍ନାନ କରିଲେ ସାଥ ସାଥେ ସିଦ୍ଧି ମିଳେ। ଏହା ପରେ, ଇନ୍ଦ୍ର ଏହି ପାପ ନାଶକ ତୀର୍ଥକୁ ଦେଖିଲେ। ଏଠି ଏଯାଁ ଅଷ୍ଟମୀ ତିଥିରେ ବୁଝିବା ସହିତ ଲୋକମାନେ ଯାଆନ୍ତି। ଏଠି ଶ୍ରାଦ୍ଧ ଓ ଦାନ ଫଳ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ମିଳେ। ଏହାପରେ ମନୁଷ୍ୟ ତୀର୍ଥର ଶକ୍ତି ବିବରଣୀ ସମାପ୍ତ ହେଲା। ଏଠି ଯେଉଁଠାରେ ଯେଉଁମାନେ ଠିକ୍ ଭାବରେ ସ୍ନାନ କରନ୍ତି, ସେମାନେ ସମସ୍ତ ପାପରୁ ମୁକ୍ତି ଲାଭ କରନ୍ତି। ପ୍ରାଚୀନ କାଳରେ, ସୁପ୍ରଭ ନାମକ ଏକ ପ୍ରଭଳ ରାଜା ଥିଲେ, ଶତ୍ରୁ ସେନାନୀଙ୍କ ନାଶକ। ସେ ନ ନାରୀମାନେ, ନ ଭୋଗ, ନ ଘୋଡ଼ା କିମ୍ବା ହାତୀରେ ଆସକ୍ତ ଥିଲେ, କିନ୍ତୁ ଏକଦିନ ସେ ଶିକାର ରୁଚିରେ ଅର୍ବୁଦ ପାହାଡ଼କୁ ଗଲେ। ସେଠାରେ ସେ ଦେଖିଲେ ଏକ ସ୍ନିଗ୍ଧ ମୃଗ ତାହାର ଶିଶୁକୁ ଦୁଧ ପିଇଉଥିବାବେଳେ। ଏହି ଦୃଶ୍ୟ ଦେଖି, ରାଜା ଧନୁଷ ତାଣିଲେ। ମୃଗୀ ରାଗରେ ରାଜାଙ୍କୁ କହିଲେ—"ଶୟନ, ସଂଯୋଗ, ଦୁଧପାନ କିମ୍ବା ରୋଗରେ ପୀଡିତ ଅବସ୍ଥାରେ ମୋ ମୃତ୍ୟୁ ଆସିଛି। ଆପଣ ଅନ୍ୟାୟରେ ମୋତେ ମାରିଛନ୍ତି।" ତା'ପରେ ରାଜା ତାହାର ଅନ୍ତିମ ସ୍ୱାସ୍ଥ୍ୟ ରହିଥିବା ମୃଗୀକୁ ଶାନ୍ତ କରିବାକୁ ଚେଷ୍ଟା କଲେ, "ମୁଁ ଅଜ୍ଞାନ ଓ କ୍ରୂରତାରେ ତୁମକୁ ମାରିଦେଇଛି, ମୃଦୁ ମୃଗୀ।" ଏଭଳି ଏହି ତୀର୍ଥମାନଙ୍କ ମହିମା ଓ ଏଠି ଘଟିଥିବା ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ ଘଟଣାମାନେ ପୁରାଣରେ ବର୍ଣ୍ଣିତ।