ନଭସ୍ୟ ମାସର ଅମାବାସ୍ୟା ତିଥିରେ ପ୍ରତିବର୍ଷ ଏହି ତୀର୍ଥଯାତ୍ରା ଉଦ୍ଧୃତ ହୁଏ। ସିନ୍ଧୁ ନଦୀରେ ଜନ୍ମ ନେଇଥିବା ଘୋଡାମାନେ ଯେଉଁଠାରେ ପାଣି ପିଉଥିଲେ, ସେଠି Tilodaki ନାମକ ପବିତ୍ର ନଦୀ ବିଶ୍ରୁତ। ଏହି ନଦୀରେ ସ୍ନାନ କରିଲେ ସପ୍ତଜନ୍ମର ସଞ୍ଚିତ ପାପ ମଧ୍ୟ ଦୂର ହୋଇଯାଏ। ଏହି Tilodaki ନଦୀରେ ସ୍ନାନ କଲେ, ଦାନ, ନିୟମ ଓ ଯଜ୍ଞ—ଏସବୁ ଅକ୍ଷୟ ହୁଏ। ଏମିତି ନିୟମିତ ପ୍ରକାରରେ ତୀର୍ଥଯାତ୍ରା କରିଲେ ମହାପୁଣ୍ୟ ଲାଭ ହୁଏ। ସୀତାର ପୋଖରୀ ସମସ୍ତ ଆଶା ପୂରଣ କରୁଥିବା ଏକ ପବିତ୍ର ସ୍ଥାନ ଭାବେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ। ଏଠାରେ ସ୍ନାନ କଲେ ସମସ୍ତ ପାପ ନାଶ ହୁଏ, ଏହି ସ୍ଥାନ ରାମଙ୍କ ଅନୁଗ୍ରହରେ ମହାଫଳଦାୟି ହୋଇଯାଇଛି। ଏହି ପୋଖରୀର କଥା ମୁଁ ତୁମ ପାଇଁ କହୁଛି, ମନର ଆନନ୍ଦ ପାଇଁ। ଏଠାରେ ସ୍ନାନ, ଦାନ, ପାଠ, ହୋମ କିମ୍ବା ତପସ୍ୟା କଲେ ଅତି ମହତ୍ତ୍ୱ ମିଳେ। କୃଷ୍ଣପକ୍ଷ ଚତୁର୍ଦ୍ଦଶୀ ତିଥିରେ ଏଠାରେ ସ୍ନାନ କରିବା ବିଶେଷ ପୁଣ୍ୟଦାୟକ। ଏହିପରି ରାମ ଜନସମୂହର ପ୍ରିୟ ଥିବା ସୀତାଙ୍କୁ ଏହି ବର ଦେଇଥିଲେ। ଏହି ପୋଖରୀ ‘ସୀତାର ପୋଖରୀ’ ଭାବେ ଲୋକମାନେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ କରିଛନ୍ତି। ଏଠାରେ ସ୍ନାନ, ଦାନ ଓ ବିଶେଷ କରି ତପସ୍ୟା କଲେ, ରାମ ଓ ସୀତାଙ୍କୁ ସ୍ମରଣ କରି, ନିଶ୍ଚିତ ମୁକ୍ତି ମିଳେ। ଏଠାରେ ନିୟମ ଓ ମାସ ଅନୁଯାୟୀ ସ୍ନାନ କଲେ ଗର୍ଭଧାରଣ ହୁଏ ନାହିଁ। ଏହି ଶୁଭ୍ର ପଶ୍ଚିମ ତୀରରେ ହରି ବା ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ପବିତ୍ର ସ୍ଥାନ ଅଛି, ଯାହାର ମହିମା ମାନବମାନେ ମାପିପାରିବେ ନାହାନ୍ତି। ପଶ୍ଚିମ ଦିଗରେ ‘ହରିସ୍ମୃତି’ ନାମକ ପବିତ୍ର ତୀର୍ଥ ଅଛି, ଯାହାକୁ ଦେଖିଲେ ସମସ୍ତ ପାପ ଦୂର ହୋଇଯାଏ। ଏହି ସ୍ଥାନଗୁଡିକୁ ଦେଖିଲେ ଦେହଧାରୀ ପ୍ରାଣୀମାନଙ୍କର ପାପ ଅପସାରିତ ହୁଏ। ପ୍ରାଚୀନ କାଳରେ ଦେବତା ଓ ଦାନବମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଭୟଙ୍କର ଯୁଦ୍ଧ ଆରମ୍ଭ ହେଲା। ଦେବତାମାନେ ଭୟରେ ପଳାଇଲେ, ତାଙ୍କର ନେତୃତ୍ୱ କରୁଥିଲେ ହରି। ବିଷ୍ଣୁ ଶେଷ ନାଗ ଉପରେ କ୍ଷୀରସାଗରରେ ଶୟନ କରୁଥିଲେ। ତାଙ୍କର ମହିମା ଗାଇ ନାରଦ ଓ ଅନ୍ୟ ମହାମୁନିମାନେ ଉପସ୍ଥିତ ଥିଲେ। ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ପିତାମ୍ବରରେ କ୍ଷୀରସାଗରର ତରଙ୍ଗର ଚିହ୍ନ ଦେଖିବାକୁ ମିଳୁଥିଲା। ସେ ହସୁଥିବା ମୁହଁରେ ଅଦ୍ଭୁତ ତେଜ ଓ ଶୁଭ୍ର ପିତାମ୍ବର ପିନ୍ଧିଥିଲେ, ସ୍ଫୁରିତ ଅଲଉକିକ ଚମକ ରହିଥିଲା। ସେ ଶ୍ୱେତଦ୍ୱୀପରେ ମଣିମାଳା ପରି ଚମକୁଥିଲେ। ରାହୁଙ୍କ ଭୟ ଶେଷ ହେଲାପରେ ମିତ୍ର ଯେମିତି ଫେରିଅସୁଥିବେ, ଏହା ମଧ୍ୟ ଏକ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ ଦୃଶ୍ୟ। ସେ ଚାରିମୁହଁ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କର ଶ୍ରେଷ୍ଠ ସୃଷ୍ଟିକୁ ଅନ୍ତର୍ଦ୍ଦୃଷ୍ଟିରେ ଚିନ୍ତା କରୁଥିଲେ। ଏହି ସମୟରେ ଶିବ ଓ ସମସ୍ତ ଦେବମଣ୍ଡଳ ମିଶି, ଏହି ମହାମୋହ ନାଶକ ଚନ୍ଦ୍ରମା-ସଦୃଶ ହରିଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କଲେ। ତାଙ୍କ ଚେତନାର ମଣି-ଜ୍ୱାଲାକୁ, ମନର ଏକତାର ଚନ୍ଦ୍ରକାନ୍ତିକୁ, ତିନି ଲୋକରେ ବିଆପିଥିବା ଲୀଳାଶକ୍ତିକୁ, ପବନରେ ଶିର ହଲୁଥିବା ପଦ୍ମଦଳ ଉପରେ ବସିଥିବା ଦେବତାମାନଙ୍କୁ, ଚେତନାର କିରଣ ଦ୍ୱାରା ଶୋଭିତ ସୂର୍ଯ୍ୟ-ସ୍ୱରୂପ ଦେବଙ୍କୁ, ସଂୟମ କରିଥିବା, ଯୋଗୀମାନଙ୍କର ଶରଣ୍ୟ ହୋଇଥିବା, ଯଜ୍ଞ-ସ୍ୱରୂପ, ଋଗ୍, ଯଜୁର୍, ସାମର ଅବତାର, ଶାନ୍ତ, ଧର୍ମର ନିଧି, କ୍ଷେତ୍ରଜ୍ଞ, ଅମୃତସ୍ୱରୂପ, ଭୟଙ୍କର, ମାୟାପତି, ସହସ୍ରଶୀର୍ଷ, ଯୋଗନିଦ୍ରା-ସ୍ୱରୂପ, ନାଭିକମଳରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତା, କର୍ମର ଗତି ଓ ମାପ, ପ୍ରଭଳ, ଜୀବ, ପରମାତ୍ମା, ଗର୍ବିତ, ସିଂହ-ଦେହୀ, ଦାନବ-ନାଶକ, ଅଜ୍ଞାନର ଗଢ଼ା ଅନ୍ଧକାରକୁ ଚିରି ଦେଇଥିବା, ସଂସାରର କାରଣ ହୋଇଥିବା—ଏହି ସମସ୍ତ ଦେବତାଙ୍କୁ ପ୍ରଣାମ କଲେ।