ଶିଷ୍ୟ ନିରନ୍ତର ଉତ୍ସାହରେ ଗୁରୁଙ୍କୁ ପୁନଃପୁନଃ ପ୍ରଶ୍ନ କରି ଅନୁରୋଧ କରିଲେ। ଗୁରୁ ତାଙ୍କୁ ଦେଶିଲେ, “ତୁମେ ଚୌଦ ଭାଗ ସୁନା ସଂଗ୍ରହ କର।” ଏହି ଉପଦେଶ ପାଇ ଶିଷ୍ୟ କୌତ୍ସ ଭଲଭାବେ ବିଚାର କରି, ମନେ ନିଶ୍ଚୟ କରି, ଗୁରୁଙ୍କ ପାଖକୁ ଗଲେ। ଏପରି ଉତ୍ତର ଦେଇ, ମୁଁ ତୁମ ପ୍ରଶ୍ନ ଅନୁସାରେ କହୁଛି, ହେ ମୁନିଶ୍ରେଷ୍ଠ। ତାପରେ ଦକ୍ଷିଣ ଦିଗରେ ଏକ ପବିତ୍ର ସଂଗମ ଅଛି, ଯେଉଁଠାରେ ନିପୁଣ ମୁନିମାନେ ସେଉଁଠି ଯାଆନ୍ତି। ଏଠାରେ, ହେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ନିୟମିତ ଭାବେ ସ୍ନାନ କଲେ ମଣିଷ ମଳିନତାରୁ ମୁକ୍ତି ଲଭନ୍ତି; ଧର୍ମାତ୍ମା ନିୟମିତ ସ୍ନାନ କରି ଏହି ଫଳ ପାଆନ୍ତି। ଯେଉଁଠି କିଏ ବେଦଜ୍ଞ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ସୁନା ଓ ଅନ୍ୟ ଦାନ ଦେଇଥାଏ, ଏହି ପ୍ରସିଦ୍ଧ ସଂଗମ ତିଲୋଦକୀ ଓ ସରସ୍ୱତୀ ନଦୀର ସଙ୍ଗମ ଅଟୁଟ ମହତ୍ତ୍ୱ ରଖିଛି। ଯେଉଁଠି ଉପବାସ କରି ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ହେଉଛନ୍ତି, ଏବଂ ଯେଉଁଠି ଜଣେ ମାସପୂରା ନିୟମିତ ଏକବେଳି ଭୋଜନ କରି ଅନୁଷ୍ଠାନ କରେ, ସେଉଁଠି ନଭସ୍ୟ ମାସର କୃଷ୍ଣା ଅମାବାସ୍ୟାରେ ପ୍ରତିବର୍ଷ ତୀର୍ଥଯାତ୍ରା ହୁଏ। ସିନ୍ଧୁର ଘୋଡ଼ାମାନେ ପାଣି ପିବିବା ପାଇଁ ତିଲୋଦକୀ ନଦୀ ପ୍ରସିଦ୍ଧ; ଏହି ନଦୀ ସଦା ପବିତ୍ର ଏବଂ ଏଠାରେ ସ୍ନାନ କଲେ ସପ୍ତଜନ୍ମର ପାପ ମୁକ୍ତି ମିଳେ। ଏହିପରି, ମୁନିଶ୍ରେଷ୍ଠ, ତିଲୋଦକୀ ନଦୀରେ ସ୍ନାନ କଲେ ସମସ୍ତ ପାପ ଦୂର ହୁଏ; ସ୍ନାନ, ଦାନ, ନିୟମ, ଏବଂ ଯଜ୍ଞ—ସବୁ ଅବିନାଶୀ ଫଳ ଦେଇଥାଏ। ଏଭଳି ବିଭିନ୍ନ ନିୟମ ଅନୁସାରେ ତୀର୍ଥଯାତ୍ରା କଲେ ଧର୍ମର ବୃଦ୍ଧି ହୁଏ ଓ ପୁଣ୍ୟ ଲାଭ ମିଳେ। ସିତାଙ୍କ ପୋଖରୀ ବହୁତ ପ୍ରସିଦ୍ଧ, ଯାହା ସମସ୍ତ ଇଛିତ ଫଳ ଦେଇଥାଏ। ଏଠାରେ, ମୁନି, ଯେଉଁଠି ଜଣେ ଲୋକ ସ୍ନାନ କରେ, ସେ ସମସ୍ତ ପାପରୁ ମୁକ୍ତି ଲଭେ; ଏହି ସ୍ଥାନ ରାମଙ୍କ ଆଶୀର୍ବାଦରେ ମହାଫଳଦାୟି ହୋଇଛି। ହେ ଭାଗ୍ୟଶାଳୀ, ଏହି ପୋଖରୀର କଥା ମୁଁ ତୁମକୁ କହି ଆନନ୍ଦ ଦେଉଛି। ଏଠି ସ୍ନାନ, ଦାନ, ପାଠ, ହୋମ କିମ୍ବା ତପସ୍ୟା ଅତ୍ୟନ୍ତ ପୁଣ୍ୟଦାୟି। କୃଷ୍ଣପକ୍ଷ ଚତୁର୍ଦ୍ଦଶୀ ତିଥିରେ ଏଠି ସ୍ନାନ କରିବା ବିଶେଷ ମହତ୍ତ୍ୱପୂର୍ଣ୍ଣ। ଏଭଳି ଜନପ୍ରିୟ ରାମ ଏହି ବର ସିତାଙ୍କୁ ଦେଇଥିଲେ। ଲୋକମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଏହା ‘ସିତା ସରସ୍’ ବୋଲି ପ୍ରସିଦ୍ଧ ଏବଂ ଅତି ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟଜନକ। ଏଠି, ସ୍ନାନ, ଦାନ ଏବଂ ବିଶେଷ କରି ତପସ୍ୟା କରି, ରାମ ଓ ସିତାଙ୍କୁ ମାନ୍ୟ କଲେ ମୁକ୍ତି ମିଳେ—ଏଥିରେ କିଛି ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ। ନିୟମ ଓ ମାସ ଅନୁସାରେ ଏଠି ସ୍ନାନ କରିବା ଦ୍ୱାରା ଗର୍ଭଧାରଣ ହୁଏ ନାହିଁ। ଏହି ସୁନ୍ଦର ପଶ୍ଚିମ ତୀରରେ, ହେ ବ୍ରାହ୍ମଣ, ହରି—ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ମହିମା ଅପରିମିତ। ପଶ୍ଚିମ ଦିଗରେ ‘ହରିସ୍ମୃତି’ ନାମକ ଏକ ପବିତ୍ର ସ୍ଥାନ ଅଛି; ଏଠିକୁ ଦେଖିବାମାତ୍ରେ ସମସ୍ତ ପାପ ଦୂର ହୁଏ। ଏହି ସ୍ଥାନକୁ ଦେଖି, ଦେହୀମାନଙ୍କର ସମସ୍ତ ପାପ ହଟିଯାଏ। ପ୍ରାଚୀନ କାଳରେ ଦେବତା ଓ ଦାନବଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଭୟଙ୍କର ଯୁଦ୍ଧ ଆରମ୍ଭ ହେଲା। ଦେବତାମାନେ ଭୟରେ ପଳାଇଲେ, ତାଙ୍କର ନେତୃତ୍ୱ କରୁଥିଲେ ହରି। ବିଷ୍ଣୁ ଶେଷ ନାଗ ଉପରେ ଦୁଧ ସାଗରରେ ଶୟନ କରୁଥିଲେ, ନାରଦ ଓ ଅନ୍ୟ ମୁନିମାନେ ତାଙ୍କର ମହିମା ଗାଇ ଉପସ୍ଥିତ ଥିଲେ। ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ପିତାମ୍ବର ଦୁଧ ସାଗରର ତରଙ୍ଗର ସ୍ପର୍ଶରେ ଅଳଙ୍କୃତ ହୋଇଥିଲା, ସେ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଓ ଆନନ୍ଦିତ ଚେହେରାରେ ଅଦ୍ଭୁତ ଚମକରେ ଦେଖାଯାଉଥିଲେ। ଏହି ଭାବରେ, ସେ ଶ୍ୱେତଦ୍ୱୀପରେ ମଣିମାଳା ପରି ଚମକୁଥିଲେ, ମିତ୍ର ଗ୍ରହ ରାହୁଙ୍କ ଭୟ ଶେଷ ସତେ ପୁନଃ ଆସିଥିବା ପରି ଅନ୍ୟ ଏକ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ ଦୃଶ୍ୟ ହେଉଥିଲା। ସେ ଚତୁର୍ମୁଖ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ସୃଷ୍ଟି ଉପରେ ଧ୍ୟାନ କରୁଥିବା ପରି ଦେଖାଯାଉଥିଲେ। ସେଇ ସମୟରେ ଶିବ ଓ ସମସ୍ତ ଦେବତାମାନେ ଏହି ପବିତ୍ର ହରିଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କଲେ, ଯିଏ ଭୟଙ୍କର ମୋହ ଦୂର କରନ୍ତି, ଚନ୍ଦ୍ରପ୍ରଭା ହରିଙ୍କୁ ପ୍ରଣାମ କଲେ। ମୁଁ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଚେତନାର ମଣିପ୍ରଭା, ମନସିକ ଏକତାର ଚନ୍ଦ୍ରଲୋକ ହରିଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କରେ।