ଏହି କଥା ସତ୍ୟ, ଯେଉଁଥିରେ ଆଜିପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଲୋକମାନେ ସଫଳତା ଲାଭ କରନ୍ତି; ଏହା ମୁଁ କହିଛି । ଏହିପରି ଏକ ମହାପୁନ୍ୟ ଅଛି, ଯାହାକୁ ଦେଖିଲେ ମାନବ ତୁରନ୍ତ ସମସ୍ତ ପାପରୁ ମୁକ୍ତ ହୋଇଯାନ୍ତି । ପୂର୍ବେ ଦେବତାମାନେ ଏହାକୁ ଦେଖି ଦୈତ୍ୟମାନେଙ୍କୁ ଯୁଦ୍ଧରେ ହରାଇଥିଲେ, ରାଜା । କିନ୍ତୁ ଦୈତ୍ୟମାନେ କେମିତି ଦେବତାମାନେଙ୍କୁ ଜିତିବା ପରେ ବଡ଼ ଖ୍ୟାତି ଲାଭ କଲେ? ଏହି ପ୍ରଶ୍ନର ଉତ୍ତର ଖୋଜିବାକୁ ଏକ ବ୍ୟକ୍ତି ନିଜ ମନରେ ଦୃଢ଼ ସଂକଳ୍ପ କରି ଅର୍ବୁଦ ପର୍ବତକୁ ଗଲେ । ସେଉଁଠି ଶିବଲିଙ୍ଗ ଉପସ୍ଥାପନ କରି, ଧୂପ, ବାସ୍ନା ଓ ଅଙ୍ଗରାଗ ଦେଇ ପୂଜା କଲେ । ଏହିପରି ଏକ ହଜାର ବର୍ଷ ପୂଜା ପରେ, ଭଗବାନ ଶିବ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ ହେଲେ । ତାଙ୍କୁ କହିଲେ, “ଓ ଶୁଭ, ତୁମେ ଏକ ଆଶୀର୍ବାଦ ଚୟନ କର; ଯଦିଓ ଏହା ଅତ୍ୟନ୍ତ ଦୁର୍ଲଭ ହେଉ ।” ଏହି ଆଶୀର୍ବାଦ ଦ୍ୱାରା, ଯେଉଁ ଜୀବମାନେ ଏହା ପାଇଯାନ୍ତି, ସେମାନେ ମୃତ୍ୟୁ ଗଣନା ହେଉଥିବା ସମୟରେ ମଧ୍ୟ ବଞ୍ଚି ରହନ୍ତି । ଶିବ ଶୁକ୍ରଙ୍କୁ ପୁନି କହିଲେ, “ମୋଠୁ ଆଉ ଏକ ଆଶୀର୍ବାଦ ଚୟନ କର ।” ତେଣୁ, ଯେଉଁ ମନୁଷ୍ୟ ଶ୍ରଦ୍ଧାଭାବରେ ଲିଙ୍ଗକୁ ପୂଜା କରେ— ତାଙ୍କୁ ମୃତ୍ୟୁର ଭୟ ଅତି କମ ହେଉ, ଏହିପରି ଦୟା କର । ଦେବତାମାନେ ଯୁଦ୍ଧରେ ଦାନବମାନେଙ୍କୁ ବାରମ୍ବାର ହତ୍ୟା କଲେ, କିନ୍ତୁ ଏକ ମହାମୁନି ତାଙ୍କର ଜ୍ଞାନଶକ୍ତିରେ ସେମାନେଙ୍କୁ ପୁନରୁଜ୍ଜୀବିତ କରିଥିଲେ । ଏଠାରେ ଯେଉଁ ମନୁଷ୍ୟ ଶୁଠି ନିୟମରେ ସ୍ନାନ କରେ, ସେ ପାପମୁକ୍ତ ହୁଏ । ତା’ପରି, ଯଦି ପିତୃମାନେ ପାଣିରେ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ ହୁଅନ୍ତି, ତେବେ ଅନ୍ନଦାନରେ ତ ଅଧିକ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ ହେବେ । ମାନିକର୍ଣ୍ଣିକା ନାମକ ସ୍ଥାନ ସମସ୍ତ ଜଗତରେ ବିଶିଷ୍ଟ ମାନାଯାଏ । ଏଠାରେ ମହାମୁନିମାନେ, ଯେଉଁମାନେ ଭଳି ମନ ଧରିଥିଲେ, ସିଧି ଲାଭ କରିଥିଲେ । ସେମାନେ ଏଠାରେ ବସିଥିଲେ, ଏକ କିରାତ ଜନା ମାନିକର୍ଣ୍ଣିକା, ତିବ୍ର ତୃଷ୍ଣାରେ ଦିନ ମଧ୍ୟାନରେ ଆସିପହଞ୍ଚିଲେ । ଏହି ସମୟରେ ଏକ ଦିବ୍ୟ ରୂପ ଧାରଣ କରିଥିବା ବ୍ୟକ୍ତି ଆସିଗଲେ । ତା’ପରି ତାଙ୍କର ନାଇଁ ତାଙ୍କୁ ଖୋଜିବାକୁ ଆସିଲେ । ସେ କହିଲେ, “ମୋ ଜନା, ଓ ସୁନ୍ଦରୀ, ଏଠାରେ ଆସି ଦେଖାଯାଇଛି କି?” ଏଠାରେ ତୃଷ୍ଣା ଓ ଭୋକରେ ପୀଡିତ, ପୁନିପୁନି କାନ୍ଦୁଥିବା ଏଇ ଦିବ୍ୟ ରୂପ ଲାଭ କରିଛି, ଯାହା ଦେବମାନେ ପାଇବାକୁ ଚାହଁନ୍ତି । ତୁମେ ମଧ୍ୟ ଶୀଘ୍ର ଏହି ଜଳରେ ସ୍ନାନ କର । ତା’ପରି ସେ ନିଜ ପୁଅ ସହିତ ଏହି ଝରଣାରେ ପ୍ରବେଶ କଲେ । ଏଠି ଜଳରେ ସେ ଯନ୍ତ୍ରଣାଭୋଗ କରି, ମୃତ୍ୟୁ ଲାଭ କଲେ । ତାଙ୍କ ସହ ଚିତା ତିଆରି କରି, ମାନିକର୍ଣ୍ଣିକା ଅଗ୍ନି ଦେଲେ । ଏହି ଦୃଶ୍ୟ ଦେଖି ମୁନିମାନେ ଅତି ଦୟାରେ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟରେ କହିଲେ, “ଓ ସୁନ୍ଦରୀ, ତୁମେ ଏହି ବଡ଼ ପାପୀ ପୁରୁଷଙ୍କୁ କାହିଁକି ଅନୁସରଣ କରୁଛ?” ମାନିକର୍ଣ୍ଣିକା କହିଲେ, “ମୋ ପତି ଛାଡ଼ି ସୁନ୍ଦରତାରେ ମୋ କ’ଣ ଲାଭ? ସେ କି ଅସୁନ୍ଦର କି ସୁନ୍ଦର, ଗରିବ କି ଧନୀ—ମୁଁ ତାଙ୍କୁ ଛାଡ଼ି ଅନ୍ୟ କିଛି ଚାହେଁ ନାହିଁ । ଏହି ପୁଅ, ମୁନିମାନେ, ଆପଣମାନଙ୍କର ରକ୍ଷାରେ ଆସିଛି ।” ମୁନିମାନେ ଦୟାରେ ଏକାଉଁଠି ଦେଖିଲେ । ତା’ପରି ସେମାନେ ମାନିକର୍ଣ୍ଣିକାଙ୍କର ପତିକୁ ପୁନରୁଜ୍ଜୀବିତ କରିଦେଲେ । ସେଇ ସମୟରେ ଏକ ଦିବ୍ୟ ରଥ ଆସିଲା, ଯାହାକୁ ସେମାନେ ମନରେ ଚାହିଥିଲେ । ତା’ପରି ସେ ଦମ୍ପତି, ଶୁଧ୍ଧ ଆତ୍ମା ମୁନିମାନେଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରେ ଉପସ୍ଥିତ ହେଲେ । ମାନିକର୍ଣ୍ଣିକାଙ୍କୁ ମୁନିମାନେ ସମ୍ମାନରେ ଉପଦେଶ ଦେଲେ ।