ମହାଦେବ ରାଜାଙ୍କୁ କହିଲେ, "ମୁଁ ଅନୁଗ୍ରହ ଦେବାକୁ ସର୍ବଦା ପ୍ରସ୍ତୁତ, ରାଜନ। ତୁମ ପାଇଁ ମୁଁ ଖୁସି, ତୁମେ ଯେଉଁଠି ଅତ୍ୟନ୍ତ କଠିନ ଅଭିଲାଷା ରଖ, ମୁଁ ସେଉଁଠି ପୂରଣ କରିବି।" ତାପରେ, ବିଶ୍ୱାବାସୁ କହିଲେ, "ହେ ଦେବଶ୍ରେଷ୍ଠ, ଯେଉଁ ଲିଙ୍ଗକୁ ଦୃଢ଼ ଧ୍ୟାନରେ ମନେ ରଖି, ତାହାକୁ ସିଦ୍ଧେଶ୍ୱରଙ୍କ ସମୀପକୁ ଯାଇ ଉପାସନା କରାଯାଏ, ସେଠାରେ ହଜାର ଗୁଣା ସଫଳତା ମିଳେ। ଏହି ଲିଙ୍ଗର ଶକ୍ତିରେ ମନୁଷ୍ୟ ଚାହିଦା ଓ ଅଚାହିଦା ଫଳ ଦୁହିଁ ପାଇଥାଏ। କିନ୍ତୁ ସେଠାରେ କେହି ବଳି ଦେଉନାହାନ୍ତି, ଦାନ ମଧ୍ୟ କରୁନାହାନ୍ତି। ଯେତେବେଳେ ବଳି ଓ ଦାନ ବିଚ୍ଛିନ୍ନ ହୁଏ, ଇନ୍ଦ୍ର ଏହି ବାଧାକୁ ଜାଣି, ଏହାକୁ ଅଟକେଇବା ପାଇଁ କାର୍ଯ୍ୟ କଲେ। ତଥାପି, ସିଦ୍ଧେଶ୍ୱରଙ୍କ ସାମ୍ନାରେ ଯେଉଁ ମହାନ ରାଜା, ମାଘ ମାସର ଚତୁର୍ଦ୍ଦଶୀ ଓ ସୋମବାର ଦିନେ ଉପାସନା କରିଥାଏ, ସେଉଁଠି ଏଯାଁ ଦିନ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ସଫଳତା ମିଳେ—ଏହି କଥା ମୁଁ ଏଠି ଏକ ସତ୍ୟ ଭାବେ କହୁଛି। ଏଠିଏ, ଯାହାଙ୍କୁ ଦେଖିଲେ ମନୁଷ୍ୟ ସମସ୍ତ ପାପରୁ ମୁକ୍ତି ମିଳେ, ସେଉଁଠି ଦେବତାମାନେ ଦେଖି ଦାଇତ୍ୟମାନେ ପ୍ରତି ଜିତିଥିଲେ। କିନ୍ତୁ କେମିତି ଦାଇତ୍ୟମାନେ ଦେବତାମାନେ ଉପରେ ବିଜୟ ପାଇ ମହାପ୍ରଶଂସା ଲାଗିଲେ? ଏହି ଚିନ୍ତା କରି, ଶୁକ୍ର ଅର୍ବୁଦ ପର୍ବତକୁ ଗଲେ। ସେଠାରେ ଶିବଲିଙ୍ଗ ପ୍ରତିଷ୍ଠା କରି, ଧୂପ, ଚନ୍ଦନ ଓ ଅନ୍ୟ ଶୁଭ ଦ୍ରବ୍ୟ ଦେଇ ଉପାସନା କଲେ। ହଜାର ବର୍ଷ ଧରି ଏହି ଉପାସନା ପରେ, ଭଗବାନ ଶିବ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ ହେଲେ ଓ କହିଲେ, "ମୋ ପାଖରୁ ତୁମେ ଯେଉଁଠି ଅତ୍ୟନ୍ତ କଠିନ ବର ଚାହ, ମୁଁ ଦେଇବି।" ଏହି ବର ଦ୍ୱାରା, ଯେଉଁ ସତ୍ତା ଏହିକୁ ପାଇଥାଏ, ସେମାନେ ମୃତ୍ୟୁ ସହ ଥିଲେ ମଧ୍ୟ ଜୀବନ୍ତ ରହନ୍ତି। ପୁନି, ଶିବ ଶୁକ୍ରଙ୍କୁ କହିଲେ, "ମୋ ପାଖରୁ ଆଉ ଏକ ବର ମାଗ।" ତାହାପରେ, ଯେଉଁ ମନୁଷ୍ୟ ଶ୍ରଦ୍ଧାରେ ଲିଙ୍ଗକୁ ପୂଜା କରେ, ତାହାଙ୍କୁ ତୁମ ଦୟାରେ ମୃତ୍ୟୁର ଭୟ ଅତି ଅଳ୍ପ ହେଉ। ଦେବତାମାନେ ଯେତେବେଳେ ଯୁଦ୍ଧରେ ଦାନବମାନେକୁ ପୁନିପୁନି ମାରିଥିଲେ, ଶୁକ୍ର ତାଙ୍କ ଜ୍ଞାନ ଶକ୍ତିରେ ସେମାନେକୁ ପୁନଃଜୀବିତ କରିଦେଇଥିଲେ। ସେଠି, ଯେଉଁ ମନୁଷ୍ୟ ନିୟମରେ ସ୍ନାନ କରେ, ସେ ପାପମୁକ୍ତ ହୁଏ। ଯଦି ମାତ୍ର ଜଳ ଦେଇ ସେମାନେ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ, ତେବେ ପିଣ୍ଡ ଦାନ କଲେ କେତେ ଅଧିକ ଫଳ ମିଳିବ! ଏହିପରି, ମଣିକର୍ଣ୍ଣିକା ନାମକ ସ୍ଥାନ ସମସ୍ତ ଲୋକରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ। ସେଠି, ଭଲଖିଲ୍ୟ ନାମକ ମହାର୍ଷିମାନେ ସିଦ୍ଧି ପାଇଥିଲେ। ସେମାନେ ଶୁଦ୍ଧ ମନେ ବସିଥିବା ବେଳେ, ମଣିକର୍ଣ୍ଣିକା ନାମର ଜଣେ କିରାତ ମହିଳା, ତିବ୍ର ତ୍ରୁଷ୍ଣାରେ ଦুପୁର ବେଳେ ସେଠିକୁ ଆସିଲେ। ସେହି ସମୟରେ ଏକ ଦିବ୍ୟ ଆକୃତି ଦେଖାଦେଲା। ତାପରେ ତାଙ୍କର ଷ୍ୱାମୀ ତାଙ୍କୁ ଖୋଜିବାକୁ ଆସିଲେ। ସେ କହିଲେ, "ମୋ ଭାର୍ଯ୍ୟା ଏଠିକୁ ଆସିଛନ୍ତି ଓ ଦେଖାଯାଇଛନ୍ତି କି?" ତ୍ରୁଷ୍ଣା ଓ ଭୋକରେ କ୍ଲାନ୍ତ ଏବଂ ପୁନିପୁନି କାନ୍ଦୁଥିବା ସେମାନେ, ଏହି ଦିବ୍ୟ ଦେହ ପ୍ରାପ୍ତ କରିଥିଲେ, ଯାହା ଦେବତାମାନେ ପାଇବାକୁ ମଧ୍ୟ ଦୁର୍ଲଭ। ତାଙ୍କୁ କୁହାଗଲା, "ତୁମେ ମଧ୍ୟ ଏହି ଜଳରେ ଶୀଘ୍ର ସ୍ନାନ କର।" ତାପରେ ସେ ତାଙ୍କ ପୁଅ ସହିତ ସେଇ ଝରଣାରେ ପ୍ରବେଶ କଲେ। ସେଠି ଜଳକୁଣ୍ଡରେ ସେ ଦୁଃଖ ପାଇ ମୃତ୍ୟୁବରଣ କଲେ। ପରେ, ସେମାନେ ଏକଠି ଚିତା ତିଆରି କରି, ମହିଳା ତାହାରେ ଅଗ୍ନି ଜାଳାଇଲେ।