ଅମ୍ବରୀଷ ରାଜା, ଏହି କଥା ଶୁଣି ହୃଦୟରେ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଆନନ୍ଦ ଅନୁଭବ କଲେ, ଏବଂ ସେ ଏପରି କଥା କହିଲେ— “ଦେବତାମାନଙ୍କର ନାଥ, ସଦା ମୋ ଆଶ୍ରମରେ ଆପଣ ଉପସ୍ଥିତ ରହନ୍ତୁ। ଏହି କାରଣରୁ, ନିୟମ ଅନୁସାରେ ମୁଁ ଆପଣଙ୍କର ଏକ ମୂର୍ତ୍ତିକୁ ପୂଜା କରୁଛି।” ଅମ୍ବରୀଷ ଏହି ମୂର୍ତ୍ତିକୁ ସୁଗନ୍ଧିତ ଦ୍ରବ୍ୟ, ଫୁଲ ଓ ଚନ୍ଦନ ଦ୍ୱାରା ପୂଜା କରିଥିଲେ। ଦୀର୍ଘ ସମୟ ପରେ, ପୂଜିତ ଭଗବାନ ବିଷ୍ଣୁ ତାହାର ମନ୍ଦିରରେ ବସିବାକୁ ଆସିଲେ। ଏବେ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ, ରାଜାଙ୍କର ସତ୍ୟବାଣୀକୁ ଅନୁଗତ କରି, ମହାଭାଗ ବିଷ୍ଣୁ ତାହାର ମନ୍ଦିରରେ ବସିଛନ୍ତି। ସେହି ସମୟଠୁ ଏପରି ନିୟମିତ କର୍ମ ପୃଥିବୀରେ ଆରମ୍ଭ ହେଲା। ନୃପାର୍ବୁଦ ନଗରରେ ଯେଉଁମାନେ ଭକ୍ତିରେ ହୃଷୀକେଶଙ୍କୁ ପୂଜା କରନ୍ତି, ଏବଂ ଏକାଦଶୀ ରାତିରେ ନିର୍ବିଗ୍ନ ଭାବରେ ଜାଗରଣ କରନ୍ତି, ସେମାନେ ଏହି ଦୁର୍ଲଭ ପରମ ଲୋକକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରିବେ, ଯାହା ଦେବତାମାନେ ମଧ୍ୟ ସହଜରେ ପାଇପାରିବେ ନାହିଁ। ଯେଉଁ ମାନେ କାର୍ତ୍ତିକ ମାସରେ ଜ୍ୟେଷ୍ଠ ପୁଷ୍କରାରେ କପିଳା ଗାଁ ଦାନ କରନ୍ତି, ତାଙ୍କର ଉପଲବ୍ଧି ଅତ୍ୟଧିକ ହୁଏ। ଦୀପାବଳିର ଦିନ ହେଉ କି ଅମାବାସ୍ୟା, ହରିଙ୍କର ଦିନ ଆସିଲେ, ଏହି ନିୟମ ଅନୁସାରେ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ। ଯେଉଁମାନେ ହୃଷୀକେଶଙ୍କୁ ପୂଜା କରନ୍ତି, ସେମାନେ ପୁନଃଜନ୍ମରେ ଆସିବେ ନାହିଁ। ଏକ ଲୋକ ନିଜେ ସମସ୍ତ ତୀର୍ଥ ଯାତ୍ରା କରିଥିବା ପରି ଫଳ ପାଇଥାଏ; ଏକ ଲୋକ ସମସ୍ତ ଦାନ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ କରିଥାଏ; ଏକ ଲୋକ ହଜାର କନ୍ୟା ଦାନ କରିଥାଏ; କୁରୁକ୍ଷେତ୍ରରେ ସୂର୍ଯ୍ୟ ଗ୍ରହଣ ସମୟରେ ସର୍ବୋତ୍ତମ ଦାନ ଦେଇଥାଏ; ଅଗ୍ନିଷ୍ଟୋମ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଯଜ୍ଞ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଦାନ ସହ କରିଥାଏ; ହିମାଳୟରେ ଗିଆଁ ଶରୀର ତ୍ୟାଗ କରିଥାଏ; ସୂତୀର୍ଥରେ ଭୃଗୁଙ୍କର ଅବତରଣ ସ୍ଥାନରେ ଶରୀର ତ୍ୟାଗ କରିଥାଏ; ଉପବାସ ଦ୍ୱାରା ଜୀବନ ତ୍ୟାଗ କରିଥାଏ; ବ୍ରହ୍ମଜ୍ଞାନ ଶୁଣି ଜ୍ଞାନୀ ଓ କଥନ କୁଶଳ ଲୋକ ଏହି ଜ୍ଞାନ କଥା କହିଥାଏ; ପିତୃପକ୍ଷରେ ଗୟାରେ ପିତୃ କାମ୍ୟ କର୍ମ କରିଥାଏ; ଏକ ଲୋକ ଏକାଗ୍ର ମନରେ ହଜାର ଚାନ୍ଦ୍ରାୟଣ ବ୍ରତ କରିଥାଏ; ଏକ ଲୋକ ହଜାର ବର୍ଷ ଧରି ଶୁଦ୍ଧ ବ୍ରତ ଓ ତପସ୍ୟା କରିଥାଏ; ଏକ ବ୍ରାହ୍ମଣ ଚାରି ଓଡ଼ିଆ ବେଦ ଉଚ୍ଚାରଣ କରିଥାଏ। ଏଠାରେ ବିସ୍ତାର କଥା କହିବାର ଆବଶ୍ୟକତା ନାହିଁ; ଏକଥା ସଂକ୍ଷିପ୍ତରେ ଶୁଣନ୍ତୁ, ରାଜା। ଏହି କାରଣରୁ ସମସ୍ତ ଉଦ୍ୟମରେ ହରିଙ୍କ ଉପସ୍ଥିତିରେ ରହିବା ଉଚିତ। ଏକ ପ୍ରକାରରେ ହୃଷୀକେଶ, ଅନ୍ୟ ପ୍ରକାରରେ କର୍ଣ୍ଣିକେଶ୍ୱର ଅଛନ୍ତି। ଦୁଃସ୍ଥ ପାପ କରିଥିବା ଲୋକମାନେ ମଧ୍ୟ ହରିଙ୍କ ଉପସ୍ଥିତି ପାଇଁ ଯାଆନ୍ତି। ଯେଉଁ ଲୋକ ହୃଷୀକେଶଙ୍କୁ ଏକ ଫୁଲ ଦେଇଥାଏ, ରାଜା; ଯେଉଁ ଲୋକ ଭକ୍ତିରେ ହୃଷୀକେଶଙ୍କୁ ଅନ୍ଲେପନ କରନ୍ତି; ଏବଂ ଯେଉଁ ଲୋକ ଏକାଗ୍ର ମନରେ ତାଙ୍କ ଆଗରେ ପରିଚ୍ଛନ୍ଦନ କରନ୍ତି, ସେମାନେ ବିଷ୍ଣୁ ଲୋକରେ ଆନନ୍ଦ କରନ୍ତି—ଏଥିରେ କିଛି ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ। କାର୍ତ୍ତିକ ମାସର ଶୁକ୍ଳ ପକ୍ଷର ଏକାଦଶୀ ଦିନରେ, ରାଜା, ଯେତେ ଅଧିକ ପୁର୍ବ ଜନ୍ମର ପାପ ଖୋଲାଯାଏ, ଯେଉଁ ଲୋକ ହୃଷୀକେଶଙ୍କୁ ପଞ୍ଚାମୃତ ଦ୍ୱାରା ପୂଜା କରନ୍ତି, ସେମାନେ ମୁକ୍ତି ପାଆନ୍ତି। ଏହି କାରଣରୁ, ସମସ୍ତ ଉଦ୍ୟମରେ ହୃଷୀକେଶଙ୍କୁ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ। ବିଶେଷ କରି, ସଦା ହୃଷୀକେଶଙ୍କୁ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ। ଏହି ନିୟମ, ପ୍ରାଚୀନ କାଳରେ ସିଦ୍ଧମାନେ ସ୍ଥାପନ କରିଥିଲେ, ଏହା ଜୀବମାନଙ୍କୁ ସଫଳତା ଦେଇଥାଏ। ସେଠାରେ ଏକ ସିଦ୍ଧ, ନାମ ଥିଲା ବିଶ୍ୱାବାସୁ, ତିନି ବଡ଼ ତପସ୍ୟା କରିଥିଲେ। ସେ କ୍ରୋଧ, ଅହଂକାର ଓ ଇନ୍ଦ୍ରିୟ ଦ୍ୱାରା ହେଉଥିବା ସମସ୍ତ କାର୍ଯ୍ୟକୁ ଜୟ କରିଥିଲେ। ରାଜା ତାଙ୍କୁ ପ୍ରସନ୍ନ ହୋଇ, ସ୍ୱୟଂ ତାଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରେ ପ୍ରକାଟ ହେଲେ।