ଏକ ଦିନ, ଏକ ଅପୂର୍ବ ମହିଳା ଫଳ ପାଇଁ ପହାଡ଼ ଜଳସ୍ରୋତରେ ଆସିଥିଲେ, କିନ୍ତୁ ଅସାବଧାନରେ ସେ ଏହି ଝରାରେ ପଡ଼ିଗଲେ। ଏହି ସ୍ନାନ ପରେ, ମୁଁ ଏହି ଅତି ସୁନ୍ଦର ଓ ଶୁଭ ରୂପ ପାଇଁଥିଲି। ସମସ୍ତ ଦେବତାମାନେ ମୋର ଅଧୀନରେ ଅଛନ୍ତି; ଏପରେ ମୋ ପାଇଁ କଣ ଅନ୍ୟ ଇଚ୍ଛା ରହିପାରିବ? ମୁଁ ଦାୟିତ୍ୱ ଓ ରାଗରୁ ମୁକ୍ତ ହୋଇ, ଶୁନ୍ଦର କମର ଥିବା ତାହାକୁ କହିଲି: "ତୁମର ନମ୍ରତା ଦେଖି ମୁଁ ପ୍ରସନ୍ନ ହୋଇଛି, ଏବେ ମୁଁ ତୁମକୁ ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଦାନ ଦେବି।" ଏଠାରେ ଯେ କିଏ ଭକ୍ତି ସହିତ ସ୍ନାନ କରିବେ, ସେ ସମସ୍ତ ଦେବତାଙ୍କର କୃପା ପାଇବେ। ସେମାନେ ଅତି ସୁନ୍ଦର ରୂପରେ ଜନ୍ମ ନେବେ—ଏହି ସୁନ୍ଦରତା ଦେବତାମାନେ ମଧ୍ୟ ଦୁର୍ଲଭ ଭାବେ ପାଇଥିବେ। ଏହି ମହିଳା ସହିତ ସେ ଦିବ୍ୟ ରଥରେ ସ୍ୱର୍ଗକୁ ଉଡ଼ିଗଲେ। ରାଜା, ଏହି ମହିଳା ଏହି ଅତି ଅପୂର୍ବ ରୂପ ପାଇଁଥିଲେ। ମାଘ ମାସର ଶୁକ୍ଳ ପକ୍ଷର ତୃତୀୟ ଦିନ, ଦେବତାମାନେ ଏହି ଜଳାଶୟରେ ଏସାନ୍ତି। ଏଠାରେ ଅନ୍ୟ ଦିବ୍ୟ ମହିଳାମାନେ, ସିଦ୍ଧା ଓ ଯକ୍ଷଣୀମାନେ ମଧ୍ୟ, ସେଉଁଠି ସ୍ନାନ କରି, ଏହି ଅପୂର୍ବ ରୂପ ପାଇଥିବା ମହିଳା ପରି ରୂପ ପାଇଥିବେ। ଏହି ସ୍ଥାନର ପୂର୍ବ ଦିଗରେ ଏକ ଅତି ଶୁଭ୍ର ଗୁହା ଅଛି, ଯେଉଁଠି ପାତାଳର ମହିଳାମାନେ ସ୍ନାନ କରିବାକୁ ଆସନ୍ତି। ସେମାନେ ସ୍ନାନ କରି ଜଳ ନେଇ, ଏହି ଗୁହାରେ ପ୍ରବେଶ କରନ୍ତି। ଏହି ଜଳରେ ଅନୁଳିପ୍ତ ହେଲେ, ଲୋକ ସିଦ୍ଧି ପାଇଥାନ୍ତି। ସ୍ୱର୍ଗ କିମ୍ବା ପୃଥିବୀରେ, କେହି ତାଙ୍କୁ ଅଧିକାର କରିପାରିବେ ନାହିଁ। ଏହି ଗୁହାର ଫୁଲ ଓ ଫଳ ଦ୍ୱାରା ସମସ୍ତ କାମ ସଫଳ ହୁଏ। ଗୁହାର ଚଟାଣଗୁଡ଼ିକ ଶଙ୍ଖ ପରି ଦେଖାଯାଏ। ଯେ କୌଣସି ବନ୍ଧ୍ୟା ମହିଳା ତିଳ ଚିହ୍ନିତ ଏହି ଜଳ ପିଇଥିବେ, କିମ୍ବା ରୋଗାକ୍ରାନ୍ତ ମର୍ତ୍ୟ ଏଠାରେ ସ୍ନାନ କରିଥିବେ, ତାଙ୍କର ଭୂତ-ପିଶାଚ-ଦୂତି ଦୁଃଖ ତୁରନ୍ତ ନଷ୍ଟ ହୋଇଯାଏ। ଏଠାରେ କୀଟ, ପୋକ, ପିଶାଚ, ପକ୍ଷୀ, ପଶୁମାନେ ମଧ୍ୟ ତିର୍ଥର ଉପକୃତି ଭୋଗ କରନ୍ତି। ଏହି ରୂପତୀର୍ଥର ଏପରି ଉପକୃତି ନାହିଁ, ନାହିଁ ହେବା। ବ୍ରାହ୍ମଣ, ଏହି ତିର୍ଥ ସମସ୍ତ ତିର୍ଥରୁ କିପରି ଶ୍ରେଷ୍ଠ? ଏହାର କାରଣ କଣ? ଯେବେ ଇନ୍ଦ୍ର ତାଙ୍କର ରାଜ୍ୟ ହରାଇଥିଲେ, ବଳି ତିନି ଲୋକର ନାଥ ହେଇଥିଲେ, ତେବେ ଦେବମାତା ଅଦିତିଙ୍କ ଗର୍ଭରୁ ବିଶ୍ୱନୁ, ଅସୁରଙ୍କର ନାଶକ, ଜନ୍ମ ନେଇଥିଲେ। ହରି ଜନ୍ମିବା ସହିତ, ତାଙ୍କୁ ଏହି ଝରାରେ ରଖାଗଲା। ରାଜା, ଏହା ଛଡ଼ା ଅନ୍ୟ କୌଣସି କାରଣ ନାହିଁ; ମୁଁ ଯାହା କହିଛି ଏହି ଏକାଉଁ ସତ୍ୟ। ତିଳକ ଗଛ ସମସ୍ତ ଗଛରୁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ପୁତ୍ର ପରି ଲାଲିତା ହୋଇଥିଲା। ଏହି ସମସ୍ତ ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ତିର୍ଥର ମହିମା ଏବଂ ଏହାର ଲୋକ ଓ ପରଲୋକରେ ଇଚ୍ଛା ପୂରଣ କ୍ଷମତା ମୁଁ ତୁମକୁ କହିଦେଲି। ଏହି ଉତ୍ତର-ପୂର୍ବ ଦିଗରେ ଅମ୍ବରୀଷ ରାଜାଙ୍କର ପାପ ନାଶକ ତିର୍ଥ ଅଛି। ଏଠାରେ ହୃଷୀକେଶ ନିଜେ କଳିଯୁଗରେ ପ୍ରକଟ ହୋଇଥିଲେ। ପ୍ରାଚୀନ କାଳରେ, କୃତୟୁଗରେ, ଅମ୍ବରୀଷ ଏହି ପୃଥିବୀର ରାଜା ଥିଲେ। ଏହି ତିର୍ଥରେ, ରାଜା ନିଜ ଇନ୍ଦ୍ରିୟଗୁଡ଼ିକୁ ନିୟନ୍ତ୍ରଣ କରି, ଅଳ୍ପ ଖାଇ, ଅନୁଷ୍ଠାନ କରୁଥିଲେ। ଦୁଇ ହଜାର ବର୍ଷ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ତିନି କେବଳ ପତ୍ର ଖାଇ ରହିଥିଲେ। ତିନି ହଜାର ବର୍ଷ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ସେ କେବଳ ପବନ ଉପରେ ରହିଥିଲେ। ଦଶ ହଜାର ବର୍ଷ ଶେଷରେ, ଦେବତାଙ୍କର ନାଥ ରୂପ ଧାରଣ କରି, ଏଇରାବତ ହାତୀରେ ଚଢ଼ିଥିଲେ। ତୁମର ଭକ୍ତି ଦେଖି, ମୁଁ ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ ଏଠାରେ ଆସିଛି। ଅମ୍ବରୀଷ କହିଲେ: "ଓ ବୃତ୍ର ନାଶକ, ତୁମେ ମୋତେ ମୋକ୍ଷ ଦେବାରେ ଅସମର୍ଥ। ଓ ଦେବତାମାନଙ୍କର ନାଥ, ତୁମକୁ ଅଭିନନ୍ଦନ; ମୁଁ କୌଣସି ଦାନ ଚାହେଁ ନାହିଁ।