ଏଠାରେ, ତାଙ୍କର ପିତ୍ତ ପଡ଼ିଲା, ଏବଂ ସେହି ପିତ୍ତ ଲାଲ୍ ରଙ୍ଗରେ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ହେଉଥିଲା। ଏହି ଦୃଶ୍ୟ ଦେଖି, ସେ ଭାବିଲେ—"ମୁଁ ସଫଳ ହୋଇଛି"—ଏବଂ ତାପରେ ନୃତ୍ୟ କରିବାକୁ ଆରମ୍ଭ କଲେ। ସେ ସମୟରେ ସମୁଦ୍ରମାନେ ମଧ୍ୟ ଆନ୍ଦୋଳିତ ଓ ଅଶାନ୍ତ ହୋଇଯାଇଥିଲେ। ହେ ରାଜନ୍, ଯେତେବେଳେ ସେ ଏଭଳି ନୃତ୍ୟ କରୁଥିଲେ, ସମସ୍ତ ଲୋକମାନେ ଆଶ୍ଚର୍ୟ ହେଉଥିଲେ। ତାପରେ, ସମସ୍ତ ଦେବତାମାନେ କାମନା ନାଶକ ଭଗବାନଙ୍କ ନିକଟକୁ ଗଲେ। ଏବେ, ଶିବ ଏକ ବ୍ରାହ୍ମଣ ରୂପେ, ସର୍ବୋତ୍ତମ ଦ୍ୱିଜଙ୍କୁ ସମ୍ବୋଧନ କରି କହିଲେ—"ଏକ ଶକ୍ତି ଉତ୍ପନ୍ନ ହୋଇଛି ଏବଂ ମୋର ରକ୍ତ ପିତ୍ତରେ ପରିଣତ ହୋଇଛି। ଏହି କାରଣରୁ, ହେ ଦ୍ୱିଜ, ଉତ୍ସାହରେ ମୁଁ ନୃତ୍ୟ କରୁଛି।" ଏହି ପରେ, ଭଗବାନ ତାଙ୍କର ଆଙ୍ଗୁଠିରେ ତାଙ୍କର ଅଗ୍ରାଙ୍ଗୁଠି ଦେଇ ଛୁଇଁଲେ। ତାପରେ ମାଙ୍କନକଙ୍କୁ କହିଲେ—"ବ୍ରାହ୍ମଣ, ମୋ ହାତକୁ ଦେଖ।" ପୁଲସ୍ତ୍ୟ କହିଲେ—ସେହି ଦୃଶ୍ୟ ଦେଖି ବ୍ରାହ୍ମଣ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟଚକିତ ହେଲେ, ଏବଂ ବୃଷଧ୍ୱଜ ଭଗବାନଙ୍କୁ ପରିଚୟ କରିପାରିଲେ। ସେ କହିଲେ—"ମୁଁ ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ ଆପଣଙ୍କୁ ଚିହ୍ନିଛି, ଏହି ଜ୍ଞାନ ମୋ ହୃଦୟରେ ଅଛି। ଆପଣ ଦେଖାଇଥିବା ଶକ୍ତି ଅନ୍ୟ କାହାରି ନୁହେଁ, କେବଳ ଆପଣଙ୍କର।" ତାପରେ ଭଗବାନ କହିଲେ—"ତୁମେ ନୃତ୍ୟରେ ପ୍ରବୀଣ ହେବାରୁ ଏକ ବର ଚାହିଁ, ତୁମେ ଶୁଭ ହେଉ।" ମାଙ୍କନକ କହିଲେ—"ଆପଣଙ୍କର କୃପାରେ, ସେମାନେ ରାଜସୂୟ ଏବଂ ଅଶ୍ୱମେଧ ଯଜ୍ଞର ଫଳ ଲାଭ କରିବେ। ସେମାନେ ଜରା ଓ ମୃତ୍ୟୁ ଠାରୁ ମୁକ୍ତ ହୋଇ, ଉତ୍ତମ ପଦ ଲାଭ କରିବେ।" ଏଠାରେ, ଖ୍ୟାତିନାମା ଗଙ୍ଗା ଓ ସରସ୍ୱତୀ ସଙ୍ଗମରେ, ଯେଉଁମାନେ ଏଠି ସ୍ୱଶକ୍ତି ଅନୁଯାୟୀ ସ୍ରେଷ୍ଠ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ସୁନା ଦାନ କରିବେ—ସେମାନେ ଅନେକ ମହାଫଳ ପାଇବେ। ଏପରି କହି, ଦେବତାମାନଙ୍କ ଦେବତା ମହେଶ୍ୱର ଅଦୃଶ୍ୟ ହୋଇଗଲେ। ଏହିଠାରେ, କାହାକୁ ଦେଖିଲେ ପୁରୁଷ ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ ପରମ ସିଦ୍ଧି ପାଇପାରେ, ସେ ଅଦ୍ଭୁତ ଘଟଣା ଏଠି ପୂର୍ବେ ଘଟିଥିଲା—ଏହା ସୁଣ। ସମସ୍ତେ, ପ୍ରତିସ୍ପର୍ଧା ଓ ଖେଳରେ, ଏକଠା ହୋଇ ଏଠି ଆସିଥିଲେ। ଯେ ବ୍ରାହ୍ମଣ ପରେ ଆସିବେ, ସେ କୁକୁର ହେଇଯିବେ। ଏଭଳି ପ୍ରତିଯୋଗିତା କରୁଥିବା ସମୟରେ ସେମାନେ ଅର୍ବୁଦ ପର୍ବତକୁ ଅସାବଧାନରେ ଆସିଥିଲେ। ସେଠି ସମସ୍ତ ତପସ୍ବୀ ଶାନ୍ତ, ବେଦ ଜ୍ଞାନ ଓ ଶିକ୍ଷାରେ ପାରଙ୍ଗତ ଥିଲେ। ଏହି ସମୟରେ, ମହାଦୟାଳୁ ଓ ଭକ୍ତିମୟ ମହାଦେବ ପ୍ରକଟ ହେଲେ। ସେହି ମୁହୂର୍ତ୍ତରେ, ସମସ୍ତେ ମହେଶ୍ୱରଙ୍କୁ ଦେଖିପାରିଲେ। ସମସ୍ତ ଋଷିମାନେ ଏକଠା ଭାବେ ମହେଶ୍ୱରଙ୍କୁ ଦେଖିଲେ, ଏବଂ ସମସ୍ତ ଭକ୍ତ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ବେଦମନ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା ତାଙ୍କୁ ସ୍ତୁତି କଲେ। ଶ୍ରୀମହାଦେବ କହିଲେ—"ମୁଁ ତୁମମାନଙ୍କର ପରମ ଶ୍ରଦ୍ଧାରେ ପ୍ରସନ୍ନ ହୋଇଛି। ପ୍ରଭୁଙ୍କ ସମୁଚିତ ଦର୍ଶନରୁ ସର୍ବୋତ୍ତମ ଫଳ ଉତ୍ପନ୍ନ ହେଉ। ଏହି ଦର୍ଶନ ପାଇଥିବାମାନେ ପବିତ୍ର ସ୍ନାନସ୍ଥଳର ଫଳ ଲାଭ କରିବେ।" "କୋଟି ଲିଙ୍ଗ ଦ୍ୱାରା ଏକ ଲିଙ୍ଗ ସ୍ଥାପନ କର, ହେ ବୃଷଧ୍ୱଜ। ଯାହାକୁ ଦେଖି, ଲୋକେ କୋଟି ଲିଙ୍ଗର ଫଳ ପାଇବେ।" ଏହି ଭାବରେ, ଏକ ବିଶାଳ ପର୍ବତକୁ ଭେଦି, ଲିଙ୍ଗ ଉଦ୍ଭବ ହେଲା। ସେହି ସମୟରେ ଏକ ଶରୀରହୀନ ସ୍ୱର ଶୁଣାଗଲା—"ଯିଏ ମାଘ କୃଷ୍ଣ ଚତୁର୍ଦ୍ଦଶୀ ତିଥିରେ ଏହି ଲିଙ୍ଗକୁ ପୂଜିବେ, ସେ ଏହାର ଫଳ କୋଟିଗୁଣା ପାଇବେ। ତାଙ୍କର ଫଳ ଗୟାରେ ଶ୍ରାଦ୍ଧ କରିବାର ସମାନ କୋଟି ଗୁଣା ଅଧିକ ହେବ।" ତାପରେ ସମସ୍ତ ଋଷିମାନେ ଗନ୍ଧ, ଧୂପ ଏବଂ ଚନ୍ଦନ ଦ୍ୱାରା ଏହି ଲିଙ୍ଗକୁ ପୂଜା କରିବାକୁ ଆରମ୍ଭ କଲେ।