ଏକ ସମୟର କଥା, ଏକ ମହାନ୍ ରାଜା ନିଜ ଭାର୍ଯ୍ୟା ସହିତ ଶ୍ରଦ୍ଧା ଓ ଭକ୍ତିରେ ଶିବଙ୍କ ପାଖରେ ଜାଗରଣ କରିଥିଲେ। ସେଠାରେ ପୁରାଣ କଥା ଶ୍ରବଣ ହେଉଥିଲା, ଓ ରାଜା ଆପଣ ମଧ୍ୟ ଅତି ଭକ୍ତି ସହିତ କେଦାର ମହାଦେବଙ୍କ ନିକଟେ ରାତିରେ ଜାଗି ରହିଥିଲେ। ଏପରେ କିଛି ସମୟ ପରେ, ସେ ଜୀବନର ଶେଷ ସମୟକୁ ପ୍ରାପ୍ତ ହେଲେ, ଅର୍ଥାତ୍ ମୃତ୍ୟୁରେ ପ୍ରବେଶ କଲେ। ତା’ପରେ, ମହାନ୍ ରାଜା, ଆପଣ ଦଶାର୍ଣ୍ଣ ଦେଶର ରାଜାଙ୍କ କନ୍ୟା ଭାବରେ ଜନ୍ମ ନେଲେ। ପୃଥିବୀରେ ଆପଣଙ୍କୁ ଅଜପାଳା ନାମରେ ଚିହ୍ନାଗଲା। ଏହି କାରଣରୁ, ଏହି ଯିଏ ଆପଣଙ୍କ ପ୍ରାଣପ୍ରିୟା ଭାର୍ଯ୍ୟା ଥିଲେ, ସେ ଜନ୍ମ ନେଲେ। କେଦାର ଭଗବାନଙ୍କ ମହିମାରେ, ହେ ରାଜା, ଆପଣ ତାଙ୍କର କୃପାରେ ଏହା ସମ୍ପାଦନ କରିପାରିଲେ। ଏହାପରେ, ରାଜା କେଦାରକୁ ଯିବାକୁ ମନସ୍କ ହେଲେ। ସେ ଶୁଭ୍ର ପର୍ବତକୁ ଗଲେ ଓ ସେଠାରେ ପ୍ରଭୁଙ୍କୁ ପୂଜା କଲେ। ତା’ପରେ ତାଙ୍କ ପୁଅକୁ ରାଜ୍ୟରେ ରଖି, ନିଜେ ଅର୍ବୁଦ ପର୍ବତକୁ ଗଲେ। ଏଭଳି କେଦାର ସମ୍ପର୍କରେ ସମସ୍ତ କଥା ଆପଣଙ୍କୁ କୁହାଯାଇଛି, ହେ ରାଜା। ମାଘ ଓ ଫାଲ୍ଗୁନ ମାସ ମଧ୍ୟରେ, କୃଷ୍ଣପକ୍ଷ ଚତୁର୍ଦ୍ଦଶୀ ତିଥିରେ, ଏହି ଦିନରେ ନିଶ୍ଚିତଭାବେ ପ୍ରଭୁଙ୍କ ରାଜସୂୟ ଯାତ୍ରା କରାଯିବା ଉଚିତ। ଯିଏ କୃଷ୍ଣପକ୍ଷ ଚତୁର୍ଦ୍ଦଶୀ ରାତିରେ କେଦାର ନିକଟେ ଜାଗରଣ କରେ, ଓ ଗଙ୍ଗା-ସରସ୍ୱତୀ ସଙ୍ଗମେ ସ୍ନାନ କରି, ଯେଉଁଠାରେ ସମସ୍ତ କାମନା ପୂରଣ ହୁଏ, ସେଉଁଠି ସ୍ନାନ କରି, କେଦାର ନାମକ ପବିତ୍ର କୁଣ୍ଡର ଜଳ ପିଏ, ଓ ଏହି କଥାକୁ ପ୍ରତିଦିନ ଶ୍ରଦ୍ଧାରେ ଶୁଣେ, ସେ ଅନେକ ମହାଫଳ ପାଇଥାଏ। ଏହାପରେ, ଗଙ୍ଗା ତାଁଠାରୁ ଉଦ୍ଭବ ହୋଇ ପୂର୍ବ ସାଗରକୁ ପ୍ରବେଶ କଲେ। ସେପରି, ଦେବୀ ସରସ୍ୱତୀ ମଧୁ ଗଛରୁ ଉଦ୍ଭବ ହେଲେ। କେଦାର କିପରି ଏଠାକୁ ଆସିଲେ? ଏହା ଏକ ବିଶ୍ୱୟ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟର। କିପରି ଘଟିଲା, ଏହା ଶ୍ରବଣ କର। ପବିତ୍ର ସ୍ଥଳୀଗୁଡିକ ଗଙ୍ଗା ଦ୍ୱାରା ଆରମ୍ଭ ହୋଇ, ଦିବ୍ୟ ସ୍ଥାନଗୁଡିକ କେଦାର ଦ୍ୱାରା ଆରମ୍ଭ, ସମସ୍ତ ମହାର୍ଷିମାନେ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ନିକଟକୁ ଗଲେ, ହେ ରାଜାଧିରାଜ। ଦେବମଣ୍ଡଳର ସଭାରେ, ସମସ୍ତ ପବିତ୍ର ସ୍ଥଳୀ ଓ ଦେବତାମାନେ ଥିଲେ। ସେଠାରେ, କଥାବାର୍ତ୍ତା ଚାଲିଥିବାବେଳେ, ଇନ୍ଦ୍ର ଚତୁର୍ମୁଖ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କୁ କହିଲେ— "ହେ ପ୍ରଭୁ, ମୁଁ ବର୍ତ୍ତମାନ ଏହାର ପୁଣ୍ୟ ଓ ମହିମା ବିଷୟରେ ଶୁଣିବାକୁ ଚାହେଁ। କୃତ ଯୁଗ ୨୮,୦୦୦ ବର୍ଷ ଥାଏ ବୋଲି କୁହାଯାଏ। ତ୍ରେତା ଯୁଗ ୧୨,୦୦,୦୦୦ ବର୍ଷ ବୋଲି ଘୋଷିତ। ଦ୍ୱାପର ଯୁଗ ୮,୦୦,୦୦୦ ଓ ୬୪,୦୦୦ ବର୍ଷ ରହିଛି। କଳିଯୁଗ ୪,୩୨,୦୦୦ ବର୍ଷ ରହିଛି।" "କୃତ ଯୁଗରେ ଧର୍ମ ଚାରିଟିଏ ପାଦରେ ଦୃଢ଼ ଥାଏ, ଓ ଜନାର୍ଦ୍ଦନ ଧଳା ବର୍ଣ୍ଣର। ସେ ସମୟରେ ଧର୍ମ ଅନୁଷ୍ଠିତ ହୁଏ, ଲୋକଙ୍କର ଅକାଳ ମୃତ୍ୟୁ ନାହିଁ। ଚାହାଣା, କ୍ରୋଧ, ଭୟ, ଲୋଭ, ଇର୍ଷ୍ୟା, ଓ ଦ୍ୱେଷ ନାହିଁ।" "ତା’ପରେ ତ୍ରେତା ଯୁଗରେ ଧର୍ମ ତିନିଟି ପାଦରେ ଥାଏ। ସେ ଯୁଗରେ ଯଜ୍ଞ ହୁଏ, ଏବଂ ଚାହିଦା ଅନୁଯାୟୀ ଫଳ ମିଳେ। ତପସ୍ୟା, ବ୍ରହ୍ମଚର୍ଯ୍ୟ, ସ୍ନାନ, ବିଭିନ୍ନ ପ୍ରକାର ଦାନ ଦ୍ୱାରା ଧର୍ମ ଅନୁଷ୍ଠିତ ହୁଏ।" "ତା’ପରେ ତୃତୀୟ ଯୁଗ ହେଉଛି ଦ୍ୱାପର। ଏଠାରେ ପାଠ, ଯଜ୍ଞ, ତପସ୍ୟା ଫଳ ଲାଗି କରାଯାଏ।" ଏଭଳି ଦେବତାମାନେ ଓ ମହାର୍ଷିମାନେ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରେ ଯୁଗ ଓ ଧର୍ମର ମହିମା ବିଷୟରେ ଆଲୋଚନା କରୁଥିଲେ, ଏହି କଥା ସବୁ କେଦାର ମହିମା ସହିତ ଏଠାରେ ବର୍ଣ୍ଣିତ ହେଉଛି।