ସେହି ସମୟରେ, ଆପଣ ଶୁଣିଲେ ଯେ ଏହା ଏକ ଜାଗରଣ ରାତି ଅଟୁଟ ରହିଛି, ଏବଂ ତୁରନ୍ତ ଉଠିବାକୁ ଚେଷ୍ଟା କରିଲେ। ଏଠାରେ, ନାଗବତୀ ନାମକ ଏକ ବେଶ୍ୟା ଥିଲା, ଯିଏ ଶିବରାତ୍ରି ଉପବାସ ଓ ଜାଗରଣ ପାଇଁ ଅତି ଭକ୍ତିଶୀଳ ଥିଲେ। ରଜା, ଆପଣ ତାଙ୍କ ସହ ଦଣ୍ଡାୟୀ ଥିବା ଏକ ଦାସୀକୁ ପ୍ରଶ୍ନ କଲେ। ସେ ଉତ୍ତର ଦେଲେ: “ଏହି ଶିବରାତ୍ରି ରାତିରେ, ଏହି ସୁନ୍ଦରୀ ବେଶ୍ୟା—ଯେଉଁଠି ବିଶ୍ୱାସ ଓ ଭକ୍ତି ରହିଛି, ତାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଉପବାସ ରେ ଏକାଗ୍ର ହୋଇ ତ୍ରୟମ୍ବକ ଶିବଙ୍କୁ ପଦ୍ମ ଫୁଲ ଦ୍ୱାରା ପୂଜା କରାଯାଏ—ସେ ତାଙ୍କ ଇଚ୍ଛା ପୂରଣ କରିପାରିବେ, ଯାହା ଦେବତାମାନେ ମଧ୍ୟ ପ୍ରାପ୍ତ କରିପାରିନାହାନ୍ତି। ଏହି ଉପବାସ ଓ ପୂଜା ପାଇଁ ତାଙ୍କୁ ତାଙ୍କର ମୂଲ୍ୟ ଦେଇ କାର୍ଯ୍ୟ କରିବା ଆବଶ୍ୟକ।" ଏହି ସମୟରେ, ଆପଣଙ୍କ ପତ୍ନୀ ଆପଣଙ୍କୁ ସମ୍ବୋଧନ କଲେ, ଯେତେବେଳେ ସୁବର୍ଣ୍ଣ ନିଆଯାଉଥିଲା। ଉପବାସ ଦୁଇଜଣଙ୍କ ପାଇଁ ଅନିଚ୍ଛାରେ ଘଟିଥିଲା, କାରଣ ଖାଦ୍ୟ ଅନୁପଲବ୍ଧ ଥିଲା। ଆଜି ଆପଣଙ୍କୁ ଏହି କାର୍ଯ୍ୟ କରିବା ଆବଶ୍ୟକ: ସେ ସୁବର୍ଣ୍ଣ ଦାସୀଙ୍କୁ ଦେଇଦିଅନ୍ତୁ। ଆପଣ ଓ ପତ୍ନୀ ଭକ୍ତି ସହିତ ଶିବଙ୍କ ପାଖରେ ଜାଗରଣ କଲେ। ଏଠାରେ ପୁରାଣ ଶୁଣିବାର ଅବସର ମିଳିଲା, ରଜା। ଆପଣ ଭକ୍ତିପୂର୍ଣ୍ଣ ଭାବରେ ରାତିରେ କେଦାର ଶିବଙ୍କ ପାଖରେ ଜାଗରଣ କଲେ। ଏହି ପରେ, କିଛି ସମୟ ପରେ, ଆପଣ ମୃତ୍ୟୁ ନିୟମରେ ପହଞ୍ଚିଲେ। ତା'ପରେ, ମହାରାଜ, ଦଶାର୍ଣ୍ଣ ରାଜାଙ୍କର କନ୍ୟା ଭାବରେ ଜନ୍ମ ନେଲେ। ପୃଥିବୀରେ ଆପଣଙ୍କୁ ଅଜପାଳା ନାମରେ ଜଣାଯିବା ଆରମ୍ଭ ହେଲା। ଏହି କାରଣରୁ, ଏହି ପତ୍ନୀ—ଯିଏ ଜୀବନ ପରି ଅତି ପ୍ରିୟ—ଜନ୍ମ ନେଲେ। କେଦାର ଦେବତାଙ୍କର ମହିମାରେ, ରଜା, ଆପଣ ତାଙ୍କ କୃପାରେ ଅନେକ ଉପଲବ୍ଧି ଲାଭ କଲେ। ପରେ, ରଜା କେଦାରକୁ ଯିବାକୁ ଚିନ୍ତା କଲେ। ସେ ସୁନ୍ଦର ପାହାଡ଼କୁ ଗଲେ ଏବଂ ସେଠାରେ ପ୍ରଭୁଙ୍କୁ ପୂଜା କଲେ। ତା'ପରେ, ସେ ତାଙ୍କ ପୁଅକୁ ରାଜ୍ୟରେ ବସାଇ ଦେଲେ, ଏବଂ ଅର୍ବୁଦାକୁ ଚାଲିଗଲେ। କେଦାର ବିଷୟରେ ସମସ୍ତ କଥା ଆପଣଙ୍କୁ କୁହାଯାଇଛି, ରଜା। ମାଘ ଓ ଫାଲ୍ଗୁନ ମାସର ଅମାବାସ୍ୟାର ଚତୁର୍ଦ୍ଦଶୀ ଦିନରେ, ସେ ଦିନରେ, ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ ରାଜା ଶିବଙ୍କ ପାଇଁ ରାଜା ଯାତ୍ରା କରିବା ଉଚିତ। ଯିଏ ମାଘ ମାସର କୃଷ୍ଣପକ୍ଷ ଚତୁର୍ଦ୍ଦଶୀ ଦିନରେ ଏଠାରେ ଜାଗରଣ କରେ, ଗଙ୍ଗା ଓ ସରସ୍ୱତୀ ମିଳନସ୍ଥଳରେ ସ୍ନାନ କରି, ଏହା ଦ୍ୱାରା ସମସ୍ତ ଇଚ୍ଛା ପୂରଣ ହୁଏ, ଏବଂ କେଦାର ନାମକ ତଳାବର ଶୁଧ୍ଧ ଜଳ ପିଏ, ଏବଂ ଯିଏ ଏହି କଥାକୁ ପ୍ରତିଦିନ ଶ୍ରଦ୍ଧା ସହିତ ଶୁଣିଥାଏ, ରଜା, ସେ ଅତି ମହାନ ଫଳ ଲାଭ କରିଥାଏ। ଏହିଠାରୁ, ଗଙ୍ଗା ଉଦ୍ଭବ ହୋଇ ଦକ୍ଷିଣ ସାଗରରେ ପ୍ରବେଶ କଲେ। ଏହିପରି, ସରସ୍ୱତୀ ଦେବୀ ଆମ୍ବ ଗଛରୁ ଉଦ୍ଭବ ହୋଇଲେ। କେଦାର କିପରି ଏଠାକୁ ଆସିଲେ? ଏହା ଏକ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ ରହସ୍ୟ। କିପରି ଏହା ଘଟିଲା, ଏହା ଶୁଣିବାକୁ ଆପଣ ଅତି ଆଗ୍ରହୀ ହେବେ। ଗଙ୍ଗା ଆରମ୍ଭ ହୋଇଥିବା ପବିତ୍ର ତୀର୍ଥ ଏବଂ କେଦାର ଆରମ୍ଭ ହୋଇଥିବା ଦିବ୍ୟ ସ୍ଥାନଗୁଡିକ, ସମସ୍ତ ମହା ଋଷିମାନେ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ପାଖକୁ ଗଲେ, ରଜାଙ୍କୁ ରଜା। ଦେବତାଙ୍କର ଅସେମ୍ବ୍ଲିରେ, ସମସ୍ତ ପବିତ୍ର ସ୍ଥାନଗୁଡିକ, ରଜା, ଆଲୋଚନାରେ ଇନ୍ଦ୍ର ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କୁ ପ୍ରଶ୍ନ କଲେ। ଇନ୍ଦ୍ର କହିଲେ: “ପ୍ରଭୁ, ମୁଁ ଏହି ମହିମା ଓ ପୁଣ୍ୟ ବିଷୟରେ ଶୁଣିବାକୁ ଚାହେଁ। କୃତୟୁଗ ୨୮ ହଜାର ବର୍ଷ ରହିଛି ବୋଲି କୁହାଯାଏ। ତ୍ରେତାୟୁଗ ଏକ ମିଲିଅନ ଦୁଇ ଶହ ହଜାର ବର୍ଷ ରହିଛି ବୋଲି ଘୋଷିତ।" ଏଭଳି, ଶିବରାତ୍ରି ଉପବାସ, କେଦାର ମହିମା, ତୀର୍ଥର ଉତ୍ପତ୍ତି, ଏବଂ ଯୁଗଗୁଡିକର ବିବରଣୀ ଏଠାରେ ଅନୁକ୍ରମିକ ଭାବରେ କୁହାଯାଇଛି।