ଏକ ସମୟରେ, ଦାନବମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ନମୁଚି ନାମକ ଏକ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଦାନବ ଥିଲେ, ଯିଏ ଅନ୍ୟ ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଉପରେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଥିଲେ। ଭଦ୍ରକର୍ଣ୍ଣ ତାଙ୍କୁ ଦେଖିବା ସହିତ, ତାଙ୍କର ଶକ୍ତିଶାଳୀ ତଳୱାର ନେଇ ନମୁଚିଙ୍କର କବଚକୁ କାଟି ଦେଲେ। ଏହି ପ୍ରହାରରେ ଦାନବ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଅନ୍ଧକାରରେ ପ୍ରବେଶ କରି ହତ ହେଲେ, ଏବଂ ହରାଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କରି ସେଠାରେ ରହିଗଲେ। ହରା ତାଙ୍କୁ କହିଲେ, "ବଡ଼ ଭଲ ଜଣେ, ତୁମେ ସଦା ମୋ ହୃଦୟରେ ବସିଛ। ଏବେ ଏକ ଆଶୀର୍ବାଦ ଚୟନ କର।" ଦାନବ କହିଲେ, "ମୁଁ ଚାହେଁ ଯେ, ଆପଣଙ୍କର ଉପସ୍ଥିତି ଏଠାରେ ରହୁ, ଏବଂ ଏହି ହ୍ରଦରେ ଦୃଢ଼ ଭାବେ ବସିଥିବେ।" ହରା କହିଲେ, "ଏହି ହ୍ରଦ ଏବଂ ଲିଙ୍ଗରେ ବିଶେଷ ଉପସ୍ଥିତି ରହିବ।" ଯିଏ ଭଦ୍ରକର୍ଣ୍ଣ ହ୍ରଦରେ ତିନି-ନୟନୀ ଦେବତାକୁ ଧ୍ୟାନ କରି ନିଷ୍ଠାପୂର୍ବକ ନିସ୍ନାନ କରିଥାଏ, ସେ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଫଳ ପାଇଥାଏ। ଏହି ହ୍ରଦରେ ନିସ୍ନାନ କରିବାକୁ ସମସ୍ତ ସ୍ଥାନ ଠାରୁ ଅଧିକ ମହତ୍ତ୍ୱ ଦିଆଯିବା ଉଚିତ। ଏହି ସ୍ଥାନ କେଦାର ନାମରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ, ଯାହା ଲୋକମାନଙ୍କର ସମସ୍ତ ପାପକୁ ଦୂର କରେ। ସେଠାରେ ପବିତ୍ର ମନ୍ଦାକିନୀ ନଦୀ ସରସ୍ୱତୀ ସହିତ ମିଶିଯାଏ। ଏବେ, ରାଜା, ପୁରାତନ ଏହି ଘଟଣାକୁ ଯଥାର୍ଥ ଭାବେ ଶୁଣ। ଅଜପାଳ ନାମକ ଏକ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ରାଜା ଶୂର୍ଯ୍ୟବଂଶରୁ ଜନ୍ମ ନେଇଥିଲେ। ସେ ରାଜାଙ୍କ ପାଖରେ କୌଣସି ହାତୀ, ପଦାତି, କିମ୍ବା ଘୋଡ଼ା ଥିଲେ ନାହିଁ। ଏହି ରାଜା ତାଙ୍କର ପ୍ରଜାଙ୍କୁ କେବେ କର ଲାଗୁ କରିନଥିଲେ। ଯଦି କିଛି ଅପରାଧ ଘଟିଥାଏ, ତାହା ଭଲ ଭାବରେ ସମାଧାନ ହେଉଥିଲା। ଏହି ରାଜା ଭୂମିରେ ଶାସନ କରୁଥିବା ସମୟରେ, ମେଘ ଚାହିଁଥିବା ମତେ ବର୍ଷା କରୁଥିଲା, ଫସଲ ଶୁସ୍ୱାଦୁ ଓ ପ୍ରଚୁର ହେଉଥିଲା। କିଛି ସମୟ ପରେ, ପୂଜ୍ୟ ବସିଷ୍ଠ ଋଷି ଆସିଲେ। ରାଜା ତାଙ୍କୁ ଶାସ୍ତ୍ର ଅନୁସାରେ ସମ୍ମାନ କରିଲେ। ଏପରି ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ଭକ୍ତି ସହିତ ସମ୍ମାନ ପ୍ରଦାନ କରି, ବସିଷ୍ଠ ରାଜାଙ୍କୁ ରାଜା ଏବଂ ଦିବ୍ୟ ଋଷିମାନଙ୍କର କଥା ସୁଣାଇଲେ। ଏହି କଥା ଶେଷ ହେବା ପରେ, ରାଜା କହିଲେ, "ଏ ମୁନି, ତୁମେ ତୁମର ତପସ୍ୟାର ଶକ୍ତିରେ ସମସ୍ତ କଥା ଜାଣିଛ। ମୋ ହୃଦୟରେ ଏକ ଜିଜ୍ଞାସା ଜନ୍ମ ନେଇଛି।" ବସିଷ୍ଠ କହିଲେ, "ମୁଁ ସମସ୍ତ କଥା କହିଦେବି, ଯଦିଓ ଏହି କଥା ଲାଭ କରିବା ଅତ୍ୟନ୍ତ କଷ୍ଟକର।" ଏହି ସ୍ଥାନ ସଦା କଣ୍ଟକହୀନ, ସୁରକ୍ଷିତ ଓ ଆବଶ୍ୟକ ସମସ୍ତ ଉପାଦାନରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ। କେହି ଦୁଃଖୀ, ବେଦନା ଭୋଗୁଥିବା କିମ୍ବା ରୋଗୀ ନାହିଁ। ରାଜା କହିଲେ, "ମୋ ଜୀବନ ଠାରୁ ଅଧିକ ପ୍ରିୟ ଓ ଶୀଳବତୀ ମୋ ଜନନୀ ଯାହା ଚିଂତା କରିଛି, ତାହା ସଂପୂର୍ଣ୍ଣ ଭାବରେ କହନ୍ତୁ।" "ଏହା କି ଦାନର ଶକ୍ତିରେ, କିମ୍ବା ବ୍ରତ ଓ ଯଜ୍ଞ ପାଳନର ଫଳରେ?" ରାଜାଙ୍କୁ ପୂର୍ବଜନ୍ମର ପୁଣ୍ୟ ଶକ୍ତି ବିଷୟରେ ଅତି ଉତ୍ସୁକତା ହେଲା। ବସିଷ୍ଠ କହିଲେ, "ଏହି ସମସ୍ତ କଥା ଏବେ ଶୁଣ।" ପୂର୍ବଜନ୍ମରେ, ରାଜା ଶୂଦ୍ର ଜାତିରେ ଜନ୍ମ ନେଇଥିଲେ। କିଛି ସମୟ ପରେ ଦୁର୍ଭିକ୍ଷ ଆସିଲା। ତୁମେ ତୁମ ଜନନୀ ସହିତ ଅନ୍ୟ ଦେଶକୁ ଗଲେ। ସେଠାରେ ତୁମେ ଏକ ସୁନ୍ଦର ଓ ଆନନ୍ଦଦାୟକ ପଦ୍ମବନ ଦେଖିଲେ। ତୁମେ ଭାବିଲେ, "ମୁଁ ଏହି ପଦ୍ମଗୁଡ଼ିକୁ ଏକତ୍ର କରିବି।" ଏପରି ଭାବି, ତୁମେ ଜନନୀ ସହିତ ଅନେକ ପଦ୍ମ ଏକତ୍ର କଲେ। ଦୁର୍ଭିକ୍ଷରେ ପୀଡିତ ଲୋକମାନେ ଏହି ପଦ୍ମଗୁଡ଼ିକୁ ଗ୍ରହଣ କରିବାକୁ ଚାହିଲେ ନାହିଁ। ଦିନ ଶେଷ ହେବା ପରେ, ତୁମେ ଏକ ନିର୍ଜନ ଗୁହାରେ ଆଶ୍ରୟ ନେଲେ। ଏହି ସମୟରେ, ତୁମ ଶ୍ରବଣରେ ଏକ ଅଦ୍ଭୁତ ଶବ୍ଦ ପହଞ୍ଚିଲା।