ଏହି କଥାରେ, ପୁଲସ୍ତ୍ୟ ଋଷି ରାଜାଙ୍କୁ କହିଲେ—ଯେଉଁଠାରେ ମହାମୁନି ବଶିଷ୍ଠଙ୍କ ପାଖରେ ଉପବାସ ରେ ଏକ ରାତି କାଟେ, କିମ୍ବା ଏକାଗ୍ର ଚିତ୍ତରେ ତିନି ରାତି ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ବ୍ରତ ରହେ, କିମ୍ବା ପୂରା ମାସ ଧରି ଉପବାସ କରେ, ସେମାନେ ସବୁ ବଶିଷ୍ଠଙ୍କ ଅଗ୍ରେ ଅତି ପବିତ୍ର ଫଳ ପାନ୍ତି। ଏହିପରି ଯେଉଁଠି ଶ୍ରାବଣ ମାସର ଶୁକ୍ଳ ପକ୍ଷର ପୂର୍ଣ୍ଣିମାରେ ଏକାଗ୍ର ମନରେ ବ୍ରତ କରାଯାଏ, କିମ୍ବା ବଶିଷ୍ଠଙ୍କ ନିକଟରେ ଅଷ୍ଟ ଶତ ବାର ଗାୟତ୍ରୀ ମନ୍ତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣ କରାଯାଏ, କିମ୍ବା ଶ୍ରଦ୍ଧା ସହିତ ସେଠାରେ ବାମଦେବ ଯଜ୍ଞ କରାଯାଏ, ସେମାନେ ସବୁ ଅତି ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଫଳର ଅଧିକାରୀ ହୁଅନ୍ତି। ଏହି କାରଣରୁ, ସମସ୍ତ ପ୍ରୟାସରେ ସେଇ ମହାମୁନିଙ୍କୁ ଦର୍ଶନ କରିବା ଉଚିତ। ଏବଂ, ରାଜା, ମନ, ଶରୀର, ଆତ୍ମା ସହିତ ବାମଦେବଙ୍କୁ ପୂଜିବା ଉଚିତ। ତାପରେ, ପୁଲସ୍ତ୍ୟ ଋଷି କହିଲେ—ଏ ବର ରାଜା, ଏବେ ଉତ୍ତମ ତୀର୍ଥ ଅଚଳେଶ୍ୱରକୁ ଯିବା ଉଚିତ। ସେଠାରେ, ଯେଉଁଠାରେ କୃଷ୍ଣ ପକ୍ଷର ଚତୁର୍ଦ୍ଦଶୀ ତିଥିରେ ଶ୍ରାଦ୍ଧ କରାଯାଏ, କିମ୍ବା ଦକ୍ଷିଣ ଦିଗରେ ଦଢ଼ ଭକ୍ତି ସହିତ ଦେବତାଙ୍କୁ ପୂଜା କରାଯାଏ, ଏବଂ ପଞ୍ଚାମୃତ ଦ୍ୱାରା ଅର୍ଘ୍ୟ ଦିଆଯାଏ, ପରିକ୍ରମା ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ କରି ନମସ୍କାର କରାଯାଏ, ସେଠି ଏକ ଅଦ୍ଭୁତ ଘଟଣା ଘଟିଥିଲା—ସେ କଥା ଶୁଣ। ସେଠି, ପ୍ରାଚୀନକାଳରେ ଏକ ଗଛରେ ଏକ ଟିଆ ପକ୍ଷୀ ଘର ବନାଇଥିଲା। କିନ୍ତୁ, ରାଜା, ସେ ଟିଆ ଭକ୍ତି ଦ୍ୱାରା ପକ୍ଷୀ ଶରୀରରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ ହୋଇନଥିଲା। ସେ ପୃଥିବୀର ରାଜବଂଶରେ ଜନ୍ମ ନେଇଥିଲେ, ଏବଂ ସେ ରାଜା ବେଣୁ ବୋଲି ସ୍ମୃତିରେ ଅଛନ୍ତି। ସେ ବେଳେ, ସେ ଟିଆ ପୂର୍ବଜନ୍ମର ଶକ୍ତିକୁ ମନେ ପକାଇ ରହିଥିଲେ, ଏବଂ ଦିନ ରାତି କିଛି ଅନ୍ୟ କାମ କରୁନଥିଲେ—ସେ ମାତ୍ର ପରିକ୍ରମା କରୁଥିଲେ। ପୁଷ୍ପ, ଧୂପ ଦ୍ୱାରା ପୂଜା କରୁନଥିଲେ, ସେ କେବଳ ପରିକ୍ରମା ଦ୍ୱାରା ନିତ୍ୟ ପୂଜା କରୁଥିଲେ। ଏଠି ନାରଦ, ଶୌନକ, ହାରିତ, ଦେବଳ ଏବଂ ଅନେକ ଦେବବ୍ରତ ଋଷିମାନେ ବି ଥିଲେ। କିଏ ଅନେକ ପୂଜା କରୁଥିଲେ, କିଏ ଏକାଗ୍ର ଚିତ୍ତରେ ସ୍ତୁତି ପାଠ କରୁଥିଲେ, କିଏ ହୋମ କରୁଥିଲେ, କିଏ ପ୍ରଶଂସା କରୁଥିଲେ। ସମସ୍ତେ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ ହୋଇ, ବେଣୁଙ୍କୁ ପଚାରିଲେ—"ହେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ରାଜା, ଆପଣ ସଦା ପରିକ୍ରମା କାହିଁକି କରୁଛନ୍ତି? ଆପଣ ଲିଙ୍ଗକୁ ପ୍ରଚୁର ଆନନ୍ଦଦାୟକ ଜଳ ଦେଉନାହାନ୍ତି, ଏବଂ ଅନ୍ୟ ଦାନ ଦେବାର ଶକ୍ତି ଥିବା ସତ୍ୱେ?" ତାହାପରେ ବେଣୁ କହିଲେ—"ମୋର ପୂର୍ବ ଜନ୍ମରେ ଯେଉଁଠି ଘଟିଥିଲା, ତାହା ସତ୍ୟ। ଏହି ରାଜମହଳରେ ମୁଁ ଏକ ଟିଆ ପକ୍ଷୀ ଭାବେ ବସୁଥିଲି। ଦେବତାଙ୍କ ଦୟା ଏବଂ ଶକ୍ତିରେ, ମୁଁ ପୂର୍ବଜନ୍ମ ସ୍ମୃତି ସହିତ ଏହି ଜନ୍ମରେ ଆସିଛି। ଆଜି ଏହି ଦେବତାଙ୍କ କୃପାରେ କଣ ଫଳ ମିଳିବ, ମୁଁ ଜାଣେନି।" ପୁଲସ୍ତ୍ୟ କହିଲେ—ବେଣୁଙ୍କ ଏହି କଥା ଶୁଣି, ସମସ୍ତ ବ୍ରତୀ ଋଷିମାନେ ସେଠି ପରିକ୍ରମା କଲେ। ଏହିପରି, ଶମ୍ଭୁଙ୍କ କୃପାରେ ଧନ୍ୟ ବେଣୁ ରାଜା ବି ପରିକ୍ରମା କଲେ। ସେଠି ଏଯାଁ ଆଜି ବି ତିନି ଚକ୍ଷୁ ବିଶିଷ୍ଟ ଶିଳା ଦେଖାଯାଏ। ଏହାର ପଶ୍ଚିମ ଦିଗରେ ପିନାକିନ୍ ଲିଙ୍ଗ ଅଛି। ପ୍ରାଚୀନକାଳରେ, ଏଠି ଶିବଙ୍କ ପ୍ରିୟ ଭଦ୍ରକର୍ଣ୍ଣ ଗଣ ଥିଲେ। ଏକ ସମୟରେ, ଦାନବମାନେ ସହିତ ଯୁଦ୍ଧ ହେଉଥିଲା। ସେଠି, ସ୍କନ୍ଦ ହରାଇଗଲେ, ସେନା ବିନାଶ ହେଲା, ଭୀରଭଦ୍ର ବି ପରାଜିତ ହେଲେ।