ଏହି ପବିତ୍ର ତୀର୍ଥ ଅତି ଶୁଭ ଫଳ ଦେଇଥାଏ, ବିଶେଷ କରି ଜନନୀମାନଙ୍କୁ ପୁତ୍ର ସଉଭାଗ୍ୟ ଦେଇଥାଏ। ଏଠାରେ ଗଉତମୀ ନାମକ ଏକ ବ୍ରାହ୍ମଣୀ ଥିଲେ, ଯେଉଁ ଜଣେ ଏକାନ୍ତ ଶୀଳବତୀ, ପତିପ୍ରତି ନିଷ୍ଠାବାନ୍ ଓ ତାଙ୍କ ପତିଙ୍କୁ ସମର୍ପିତ ଥିଲେ। ସେ ଅରବୁଦ ପହଞ୍ଚି ନାଗତୀର୍ଥକୁ ପ୍ରବେଶ କଲେ। ତାଙ୍କ ପୁତ୍ରମାନଙ୍କ ସହିତ ଏହି ତୀର୍ଥରେ ଏକ ନେତୃତ୍ୱ ଆସିଲା। ସେ ସମସ୍ତ ଆବଶ୍ୟକ ସାଧନ, ଦର୍ଭା ଓ ବିଭିନ୍ନ ପ୍ରକାର ଫୁଲ ନେଇ ପୂଜା କରିଥିଲେ। ତାଙ୍କ ପୁତ୍ର ସଂସାରରେ ଶୁଭ ମନାଯାଏ, କାରଣ ସେ ସଦା ମାତାଙ୍କୁ ସେବା କରେ। ଗଉତମୀ ଦୁଃଖରେ ଅତି ବିପରୀତ ଅବସ୍ଥାରେ ଥିଲେ—ପତିପ୍ରତି ବିଚ୍ଛିନ୍ନ ଓ ପୁତ୍ର ଶୂନ୍ୟତାରେ କ୍ଷୁବ୍ଧ ହେଇଥିଲେ। କିନ୍ତୁ ପତି ସହିତ ଏକତ୍ରତା ନ ହେଲେ ମଧ୍ୟ, ସେ ଅଚିରେ ଗର୍ଭବତୀ ହେଇପାରିଲେ। ଏହି ଅସ୍ତିତ୍ୱ ଦୁଃଖରେ ସେ ମୃତ୍ୟୁ ପ୍ରତି ଦୃଢ଼ ନିଶ୍ଚୟ କରି ଅଗ୍ନି ଜ୍ୱାଳାଇଲେ। ଏଠାରେ କୌଣସି ଦୋଷ ତାଙ୍କର ନୁହେଁ, ଏହି ତୀର୍ଥର ଶକ୍ତିରେ ଏହା ସମ୍ଭବ ହେଇଛି। ଏଠି ଜଳରେ ଯେଉଁଯେଉଁ ମନୁଷ୍ୟ ଏକାଗ୍ର ହୃଦୟରେ ଇଚ୍ଛା କରେ, ତାଙ୍କର ଇଚ୍ଛା ପୂରଣ ହୁଏ। ତୁମେ ଗଉତମୀଙ୍କ ପୁତ୍ରକୁ ଦେଖି ଏକ ପୁତ୍ର ପାଇଁ ଇଚ୍ଛା କରିଥିଲେ। ତେଣୁ, ନିବୃତ ହେବାକୁ, ହେ ଶୀଳବତୀ, ତୁମେ ଦୋଷହୀନ। ଏହି ସ୍ୱରଗୁଡିକୁ ଦିବ୍ୟ ଦୂତ ଆକାଶରୁ କହିଥିଲେ, ଗଉତମୀ ଶୁଣିଲେ। ଏହି ତୀର୍ଥର ଶକ୍ତି ମୋ ପାଇଁ ଅଦ୍ୱିତୀୟ ଲାଗିଲା। ଏପରି ତୀର୍ଥ ଅନୁଭବ କରି, ମୁଁ ଆଉ କେଉଁଠି ଯିବି ନାହିଁ। ଗଉତମୀ ଏକ ଶୁଭ ଚିହ୍ନ ନିତ୍ୟ ପୁତ୍ରକୁ ଜନ୍ମ ଦେଲେ। ଏଠି ଯେଉଁ କେଉଁ ମନୁଷ୍ୟ ଶ୍ରାଦ୍ଧ କରେ, ତାଙ୍କ ବଂଶ ଶୁନ୍ୟ ହୁଏନାହିଁ। ଏଠି ଯେଉଁ ପୁରୁଷ ଅଭିଲାଷା ବିନା ସ୍ନାନ କରେ, ଏବଂ ଯେଉଁ ନାରୀ କେବଳ ଫୁଲ ଓ ଫଳ ଅର୍ପଣ କରେ, ସେ ଅଭିଲାଷା ବିନା ସ୍ୱର୍ଗକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରେ, ଯାହା ଦେବତାମାନେ ମଧ୍ୟ ଅପ୍ରାପ୍ତ କରନ୍ତି। ଏଠି ଯାହାକୁ ଦେଖିଲେ, ମନୁଷ୍ୟ ତାଙ୍କ ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟର ସାର୍ଥକତା ପାଏ। ଏଠି ଜଳପୂର୍ଣ୍ଣ ଏକ ପୋଖରି ଅଛି, ଯାହା ଲୋକଙ୍କର ପାପ ଦୂର କରେ। ଏଠି ଗୋମତୀ ନଦୀ ତପସ୍ୟା ଦ୍ୱାରା ଆଣାଯାଇଛି। ଏଠି ଯେଉଁ କେଉଁ ରାଜା ଋଷିମାନଙ୍କ ଧାନ ଦ୍ୱାରା ଶ୍ରାଦ୍ଧ କରେ, ତାଙ୍କ ପିତୃବଂଶ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଉଦ୍ଧାର ହୁଏ। ଏଠି ପୂର୍ବରୁ ମହାତ୍ମା ନାରଦ ଏକ ଶ୍ଲୋକ ଗାଇଥିଲେ—ଗୟାରେ ଶ୍ରାଦ୍ଧ କରିବାକୁ କିମ୍ବା ଅନ୍ୟ କୌଶଳ ଯଜ୍ଞ କରିବାକୁ ଆବଶ୍ୟକ ନାହିଁ, ଏଠି ଉପଚାର କଲେ ସମସ୍ତ ପିତୃଗଣ ଉଦ୍ଧାର ହୁଏ। ଏଠି ଶୀଳବତୀ ଅରୁନ୍ଧତୀ ବସିଷ୍ଠଙ୍କ ନିକଟରେ ଅଛନ୍ତି। ଏଠି ଶିଶୁ, ବୃଦ୍ଧାବସ୍ଥା କିମ୍ବା ଯୁବାବସ୍ଥାରେ କରାଯାଇଥିବା ପାପ ମାନେ ମୁକ୍ତି ମିଳନ୍ତି। ଏଠି ଯେଉଁ କେଉଁ ମନୁଷ୍ୟ ଏକାଗ୍ର ମନରେ ବସିଷ୍ଠଙ୍କ ପୂର୍ବରେ ଦୀପ ଦେଇଥାଏ, କିମ୍ବା ଉପବାସ କରି ଏକ ରାତି ଅଟୁଥାଏ, କିମ୍ବା ତିନି ରାତି ଉପବାସ ରହିଥାଏ, କିମ୍ବା ଏକ ମାସ ପୂର୍ଣ୍ଣ ଉପବାସ କରେ, କିମ୍ବା ଶ୍ରାବଣ ପୂର୍ଣ୍ଣିମାରେ ଏକାଗ୍ର ମନରେ ବସିଷ୍ଠଙ୍କ ପୂର୍ବରେ ଗାୟତ୍ରୀ ମନ୍ତ୍ର ଅଠ ଶତ ବାର ପଢ଼େ, କିମ୍ବା ଶ୍ରଦ୍ଧା ସହିତ ବାମଦେବ ଯଜ୍ଞ କରେ—ସେ ମହାତ୍ମା ବସିଷ୍ଠଙ୍କୁ ଦୃଢ଼ ଚେଷ୍ଟାରେ ଦେଖିବା ଉଚିତ। ବାମଦେବଙ୍କୁ ଏକାଗ୍ର ମନରେ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ। ପୁଲସ୍ତ୍ୟ ମହାର୍ଷି କହିଲେ—ଏହା ପରେ, ରାଜା, ଉଚ୍ଚତମ ତୀର୍ଥ ଅଚଳେଶ୍ୱରକୁ ଯିବା ଉଚିତ। ଏଠି ଯେଉଁ କେଉଁ ମନୁଷ୍ୟ କୃଷ୍ଣପକ୍ଷ ଚତୁର୍ଦ୍ଦଶୀରେ ଶ୍ରାଦ୍ଧ କରେ...