ମେନାକାଙ୍କର ପୁତ୍ର ଭୟରେ ସମୁଦ୍ରକୁ ପ୍ରବେଶ କରିଥିଲେ; ଏହି ଦୁଃଖ ଓ ଶାପର ଭୟରେ ତାଙ୍କର ଭଲ ହେବା ପାଇଁ କ’ଣ କରିବା ଉଚିତ? ଏହି ସମୟରେ ଏକ ଭୟଙ୍କର ଖାଇ ଦେଖିବାକୁ ମିଳିଲା, ଏହାକୁ ଶୀଘ୍ର ଭରିବାକୁ ନନ୍ଦିବର୍ଧନାଙ୍କୁ ଦିଆଯିବା ନିର୍ଦ୍ଦେଶ ହେଲା। ପଲାଶ, ଖଦିର, ଧୱା ଓ ଶାଲମଳୀ ଗଛର ଶାଖା ଦ୍ୱାରା ଏହି ଖାଇକୁ ଭରିବାକୁ କହାଯିଲା। ଏହି ଖାଇ ମଧ୍ୟରେ ଦୁଷ୍ଟ ଲୋକ, ପଶୁ ଓ ଭିଲ୍ଲା ମାନେ ଥିଲେ; ଏହାକୁ ଯିବାକୁ ପର୍ବତମାନଙ୍କୁ ଅନୁକୂଳ ନୁହେଁ। ତାପରେ, ଭୟଭୀତ ନନ୍ଦିବର୍ଧନାଙ୍କୁ ବସିଷ୍ଠ ମୁନି କହିଲେ, "ମୋର ନିବାସ ସଦା ତୁମ ଶିର ଉପରେ ରହିବ।" ସେଠାରେ ବିଭିନ୍ନ ଆକାରର ଗଛ, ପତ୍ର, ଫୁଲ ଓ ଫଳ ଦେଖିବାକୁ ମିଳିଲା। ବସିଷ୍ଠ ନିଜେ ମହେଶ୍ୱରଙ୍କୁ ନନ୍ଦିବର୍ଧନାଙ୍କ ପାଇଁ ଆଣିବା ନିଷ୍ପତି କରିଲେ। ତାପରେ ବସିଷ୍ଠ ଅର୍ବୁଦା ନାମକ ନାଗଙ୍କ ପାଖକୁ ଗଲେ ଓ କହିଲେ, "ମିତ୍ର, ତୁମେ ଏଠାରେ ନମ୍ରତା ସହିତ ଶୁଭ ହେବ। ମୁଁ ନିଶ୍ଚିତ ଭାବରେ ତୁମ ସହିତ ଏଠାରେ ରହିବି।" ବସିଷ୍ଠ ଅର୍ବୁଦାଙ୍କୁ ଭାଇ ସ୍ନେହରେ କିଛି କହିବାକୁ ଚାହିଲେ, "ମୋ ନାମରେ ଯଶ ଆସୁ; ଅନ୍ୟ କିଛି ମୁଁ ଚାହିଁ ନାହିଁ।" ପିତାମାତାଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କରି ସେ ବସିଷ୍ଠଙ୍କ ସହିତ ଯାତ୍ରା କଲେ। ଏଠାରେ ଦିବ୍ୟ ଓ ଶୁଭ ଗଛ, ନଦୀ ଓ ଝରଣା ରହିଛି। ସେଠାରେ ବସିଷ୍ଠଙ୍କ ଉପଦେଶରେ ଅର୍ବୁଦା ଖାଇରୁ ମୁକ୍ତି ଦେଲେ। ବିଶାଳ ହୃଦୟ ଅର୍ବୁଦା ତାଙ୍କୁ ଖାଇରୁ ମୁକ୍ତ କରିଲେ। ତାପରେ ବସିଷ୍ଠ ଅର୍ବୁଦାଙ୍କୁ କହିଲେ, "ଓ ଦୃଢ଼ ନାଗ, ଏବେ ତୁମେ ଏକ ବର ଚୟନ କର।" ଅର୍ବୁଦା କହିଲେ, "ଏକ ଦେବା ଉଚିତ ହେଲେ, ମୁଁ ଏହି ପ୍ରଶ୍ନ କହିବି। ଏଠାରେ ପବିତ୍ର ଜଳ ଧାରା ଏହି ଶିଖରରେ ପ୍ରବାହିତ ହେଉଛି—ମୁଁ ଏଠାରେ ସଦା ବସିବି, ମୁନି, ସ୍ନେହ ଓ ମିତ୍ରତାରେ।" ଏଠାରେ ଏକ ଅନ୍ଧା ସ୍ତ୍ରୀ ମଧ୍ୟ ଏଠାରେ ସ୍ନାନ କରିଲେ, ତାଙ୍କୁ ଶୁଭ ଲକ୍ଷଣ ସହିତ ପୁତ୍ର ମିଳିଥାଏ। ଶୁକ୍ଳ ପକ୍ଷର ପଞ୍ଚମୀ ଦିନ ଫଳ ଦ୍ୱାରା ପୂଜା କଲେ, ଏଠାରେ ସ୍ନାନ କରିଲେ, ଓ ପଞ୍ଚମୀ ଦିନ ଶ୍ରାଦ୍ଧ କଲେ, ଏଠାରେ ଅତି ମହତ୍ତ୍ୱ ମିଳିଥାଏ। ତାପରେ ବସିଷ୍ଠ ନନ୍ଦିବର୍ଧନାଙ୍କୁ କହିଲେ, "ବର ଚୟନ କର, ମୁଁ ତୁମରେ ପ୍ରସନ୍ନ।" ନନ୍ଦିବର୍ଧନା କହିଲେ, "ମୋର ଉପସ୍ଥିତି ଏଠାରେ ସଦା ରହୁ।" ଅର୍ବୁଦା କହିଲେ, "ମୁଁ ଅର୍ବୁଦା ଭାବରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧି ଲାଭ କରିବି।" ବସିଷ୍ଠଙ୍କ ଆଦେଶରେ ସେ ନିଜ ଆଶ୍ରମ କୁ ସ୍ଥାପନ କଲେ। ଏଠାରେ କଠାଲ, ଚମ୍ପକ, ଆମ୍ବ, ପ୍ରିୟଙ୍ଗୁ, ବିଳ୍ୱ ଓ ଦାନା ଗଛ ରହିଛି। ସେଠାରେ ଅରୁନ୍ଧତୀ ସହିତ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଋଷି ଉପସ୍ଥିତ ହେଲେ। ଏଠାରେ ସ୍ନାନ କରିଲେ, ମହାପାପୀ ମାନେ ମଧ୍ୟ ସ୍ୱର୍ଗକୁ ଯାନ୍ତି। ଏଠାରେ ସ୍ନାନ କରିଲେ ଉତ୍ତମ ଦ୍ୱାରା ଉଚ୍ଚତମ ଦଶା ପ୍ରାପ୍ତ ହୁଏ। ମାଘ ମାସରେ ଏଠାରେ ତିଳ ଦାନ କଲେ, ବହୁ କଥା କହିବା ଦରକାର ନୁହେଁ; ଏଠାରେ ଏକ ସ୍ନାନ କରିବା ଉଚିତ। ବସିଷ୍ଠଙ୍କ ମୁହଁ ଦେଖିଲେ, ପୁନଃଜନ୍ମ ନାହିଁ। ସୂତ କହିଲେ: ବସିଷ୍ଠ ମୁନି ନିଜ ଆଶ୍ରମ ଏଠାରେ ସ୍ଥାପନ କରିଲେ।