ଉତ୍ତଙ୍କ ଶୀଘ୍ର ଭାବେ ନିଜ କାର୍ଯ୍ୟ କରିଥିଲେ, ଏବଂ ସେଠାରୁ ଧୂଆଁ ଉଠିଲା। ଏହା ଦେଖି ସମସ୍ତ ସର୍ପ ଭୟଭୀତ ହୋଇ ତାଙ୍କ ପାଖକୁ ଦୌଡ଼ିଆସିଲେ, ଏବଂ ସେମାନେ ଉତ୍ତଙ୍କଙ୍କୁ ସେମାନଙ୍କୁ ଦେଇ ଶିର ନମାଇ ଘରକୁ ଫେରିଗଲେ। ତୁମେ ଯେଉଁଠି ତୁମ ଗୁରୁଙ୍କ ଉପଦେଶରେ ପୂଜା କରିଥିଲେ, ସେଠି ଥିବା ଦୟାମୟ ଓ କୃପାଶୀଳ ଜଣେ ଯେଉଁଠି ତୁମେ ଦୁଃଖିତ ଅବସ୍ଥାରେ ପହଞ୍ଚିଛ, ତାଙ୍କୁ ଜାଣି ସେ ତୁମ ପାଖକୁ ଆସିଥିଲେ। "ମୁଁ ତୁମକୁ ସେଠି ନେଇଯିବି, ଯେଉଁଠି ସମସ୍ତ ଗୁଣର ନିବାସ ଗୁରୁ ରହନ୍ତି," ବୋଲି କହି, ସେ ତକ୍ଷଣାତ୍ ଗୌତମଙ୍କ ଗୃହକୁ ପହଞ୍ଚିଲେ। ଏଠାରେ ଧର୍ମପତ୍ନୀ ସ୍ନାନ କରି, ନିଜ ପତିଙ୍କ ପାଖକୁ ଯାଇ କହିଲେ, "ମୁଁ ଦେଖିଲି, ସେ ଗୁରୁସେବାରେ ଅଲସ ହୋଇଯାଇଛି, କିନ୍ତୁ ସେ ସୁଖୀ, ଆନନ୍ଦିତ ଓ କୁଣ୍ଡଳ ପିନ୍ଧିଥିଲେ।" ଏହି ଦୃଶ୍ୟ ଦେଖି ସେ ଧର୍ମପତ୍ନୀ ତୁରନ୍ତ ଏହି କୁଣ୍ଡଳ ନିଜ କାନରେ ପିନ୍ଧିଲେ। ସେ ବିଚାର କରିଲେ, "ଏହି ଗଭୀର ଗଡ଼ିକୁ ଗାୟ ପାଇଁ ପୂରଣ କରିବା ଦରକାର, ଏହି କାର୍ଯ୍ୟ ତୁମେ ଛଡ଼ା ଆଉ କେହି କରିପାରିବେ ନାହିଁ, ଏହି କାମ ଶୀଘ୍ର କର।" ଉତ୍ତଙ୍କ ଏହି ଗଡ଼ିକୁ କିପରି ପୂରଣ କରିବେ ବୋଲି ଚିନ୍ତା କରିବାକୁ ଲାଗିଲେ। ଦୀର୍ଘ ସମୟ ପରେ, ପର୍ବତମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ବଡ଼ ପର୍ବତ ମୁନିଙ୍କୁ କହିଲେ, "ଆମ ପଖ ଦୀର୍ଘଦିନ ତଳେ ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ଅନ୍ୟମାନେ କାଟିଦେଇଛନ୍ତି।" ବସିଷ୍ଠ କହିଲେ, "ଏହି ପର୍ବତମାନେ ସେଠି ଯିବା ପାଇଁ ଏକ ଉପାୟ ଅଛି। ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଏକ ଅର୍ବୁଦା ନାମକ ପର୍ବତ ଅଛନ୍ତି, ଯେଉଁଠି ମୋର ଶୈଶବକାଳର ବନ୍ଧୁ। ସେ ତୁରନ୍ତ ଉଠିଏ ଏବଂ ଏଠାକୁ ଆଣିପାରିବେ, ଏଥିରେ କୌଣସି ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ। ତୁମେ ତାଙ୍କୁ ଆଦେଶ ଦିଅ, ଏବଂ ତାଙ୍କୁ କେବେ ଦୁଃଖ ଦିଅ ନାହିଁ।" ପର୍ବତ ଦୁଃଖରେ ଭରି ଚିନ୍ତା କରିଲେ, "ମୋ ପୁଅ ମୈନାକ ଭୟରେ ସାଗରକୁ ପ୍ରବେଶ କରିଛି, ଏବେ କଣ କରିବି? ଆମ ସୁଖ କିପରି ହେବ?" ଏଠାରେ ଏକ ଭୟଙ୍କର ଶାପ ଭୟ ଓ ପୁଅ ଦ୍ୱାରା ଦୁଃଖ ଅଛି। ଏପରି ଚିନ୍ତା କରି ସେ ନନ୍ଦିବର୍ଧନଙ୍କୁ କହିଲେ, "ସେଠି ଏକ ଭୟଙ୍କର ଗଡ଼ି ଅଛି—ଏହି ଗଡ଼ିକୁ ତୁରନ୍ତ ପୂରଣ କର। ପଳାଶ, ଖଦିର, ଧୱ, ଶାଲମଲି ଗଛର ଡାଳି ଦେଇ ପୂରଣ କର।" ସେଠି ଭୟଙ୍କର ପୁରୁଷ, ପଶୁ ଓ ବିଭିନ୍ନ ପ୍ରକାର ଭିଲ୍ଲମାନେ ଅଛନ୍ତି, ଏହିଠାରେ ଯିବାକୁ ମୁଁ ଅସମର୍ଥ। ଏହାପରେ ବସିଷ୍ଠ ଭୟଭୀତ ନନ୍ଦିବର୍ଧନଙ୍କୁ କହିଲେ, "ମୋର ନିବାସ ସଦା ତୁମ ମସ୍ତକ ଉପରେ ରହିବ। ସେଠି ବିଭିନ୍ନ ରୂପର ଗଛ, ପତ୍ର, ଫୁଲ ଓ ଫଳରେ ଶୋଭିତ। ମୁଁ ନିଜେ ତୁମ ପାଇଁ ଏଠାକୁ ମହେଶ୍ୱରଙ୍କୁ ଆଣିଦେବି।" ଅର୍ବୁଦା ନାମକ ସର୍ପଙ୍କ ପାଖକୁ ଯାଇ ସେ କହିଲେ, "ମିତ୍ର, ଆଜି ସେଠି ତୁମେ ଶୁଭ ହେଉ। ମୁଁ ସେଠି ତୁମ ସହିତ ରହିବି, ଏଥିରେ କୌଣସି ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ।" କିନ୍ତୁ ସ୍ନେହବଶତଃ ସେ କହିଲେ, "ମୋ ନାମରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧି ହେଉ, ମୁଁ ଆଉ କିଛି ଚାହେଁ ନାହିଁ।" ଅପେକ୍ଷା କରି ସେ ତାଙ୍କ ପିତାମାତାଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କରି ମୁନି ସହିତ ଯାତ୍ରା କଲେ। ଏଠି ଦେବତାମୟ, ମଙ୍ଗଳମୟ ଗଛ, ନଦୀ ଓ ଝରଣାରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ଥିଲା। ମୁନିଙ୍କ ଉପଦେଶରେ ଅର୍ବୁଦା ଗଡ଼ିରୁ ତାଙ୍କୁ ମୁକ୍ତ କଲେ। ମହାତ୍ମା ଅର୍ବୁଦା ତାଙ୍କୁ ଗଡ଼ିରୁ ମୁକ୍ତ କରିଦେଲେ। ତାଁକୁ ଦେଖି ସେ କହିଲେ, "ଅର୍ବୁଦା, ତୁମେ ଏକ ବର ଚାହ।" ତେଣୁ ଅର୍ବୁଦା କହିଲେ, "ଯଦି କିଛି ଦେବାକୁ ହିଁ ଥାଏ, ତେବେ ମୋ କଥା ଶୁଣ।