ମୋ ମନ ଏହି ଦିବ୍ୟ ଦୃଶ୍ୟରେ ଏତେ ଲଗି ଥିଲା, ଯେ ଏହା ଗୁମୁ ହେଉଥିଲା। ଏହି ସମୟରେ, ଚନ୍ଦ୍ରଶିଖର ସ୍ଥାୟୀ ଦ୍ୱିତୀୟ ଦୀପ୍ତିମାନ ଦେଖାଯାଇଥିଲେ, ସେମାନେ କହିଲେ— “ସ୍ପଷ୍ଟ ଭାବେ ବୁଝ; ତୁମ ଅନୁରୋଧରେ ମୁକ୍ତିର ବିଧି ଆମେ କହିବାକୁ ଯାଉଛୁ।” ସେ କହିଲେ, “ଏହି ଜଗତର ଉତ୍ପତ୍ତି, ପାଳନ, ନାଶ ଓ କୃପା ଯେଉଁଠି ନିୟନ୍ତ୍ରିତ ହୁଏ, ସେ ହେଉଛନ୍ତି ପ୍ରଭୁ। ଏବେ, ତୁମ ଦୃଷ୍ଟିସାମ୍ନାରେ ଏହି ଦେବତାଙ୍କର ଶ୍ରୀମୟତା ପ୍ରକାଶିତ ହୋଇଛି। ଏହି ପ୍ରଭୁଙ୍କୁ ମସ୍କ ଗନ୍ଧ ଲଗାଇ ଶରୀରରେ ଚାଲିଯାଇ ପ୍ରଦକ୍ଷିଣା କର। ତୁମର ଯେଉଁଠି ଅମ୍ବଳ ଅଛି, ଓ ପ୍ରଭୁ, ସେ ସମସ୍ତ ଦେବତାଙ୍କୁ ଅର୍ପଣ କର। ଶୀଘ୍ର ତୁମେ ଏକ ମହା ସାଧନା ଲାଭ କରିବ। ଏପରେ, ସେ ଅଟୁଟ ମନ ଓ ଗଭୀର ଶ୍ରଦ୍ଧା ସହିତ ଅରୁଣାଚଳ ପ୍ରଭୁଙ୍କୁ ଭକ୍ତିରେ ନିମଗ୍ନ ହେଲେ। ଏଠାରେ, ଚନ୍ଦ୍ରଶିଖର ଦୀପ୍ତିମାନ ଦ୍ୱିତୀୟଙ୍କ ବିବରଣୀ ଅଟ୍ତରାର୍ଧ ଅରୁଣାଚଳ ମାହାତ୍ମ୍ୟର ପ୍ରଥମ ମହେଶ୍ୱର ଖଣ୍ଡ ରେ ବିରାମ ନେଲା। ନନ୍ଦିଶା, ଏହି ଦ୍ୱିତୀୟ ବିଦ୍ୱାନଙ୍କର ଚରିତ୍ର ଅଦ୍ଭୁତ ଓ ଶ୍ରବଣ କରାଯାଇଛି। ବଜ୍ରାଙ୍ଗଦ କେବେ ଓ କିପରି ଦେବତାଙ୍କୁ ପୂଜା କଲେ? ସେ ନିଜ ନିବାସ ଚୟନ କଲେ ପ୍ରଭୁଙ୍କର ପାଦପଦ୍ମ ତଳେ। ଏଥିରେ, ଏକ ବିଶାଳ ସେନା ତାଙ୍କର ଯାନ ପଥ ଅନୁସରଣ କଲା। ରାଜା, ଶୂରତାର ସାଗର, ଏଭଳି ଦେଖାଯାଇଥିଲେ। ପୃଥିବୀର ରାଜା ଆଗମନ କରୁଥିବା ସେନାକୁ ଆଦର ସହ ଗ୍ରହଣ କଲେ। ସେ ନିଜର ସମସ୍ତ ଧନଭଣ୍ଡାର ଓ ଫଳଦାୟୀ ଭୂମି ଦାନ କଲେ। ଗୌତମ ଋଷିଙ୍କ ଆଶ୍ରମ ନିକଟରେ, ସେ ନିଜେ ଏକ ତପୋବନ ସ୍ଥାପନ କଲେ। ନିଜ ପୁଅ ରତ୍ନାଙ୍ଗଦକୁ ନିଜ ସ୍ଥାନରେ ରଖିଲେ।