ଏହି ଅରଣ୍ୟଟି ହେଉଛି ସହରର ଶତ୍ରୁମାନଙ୍କର ବିକଳ୍ପ ନିବାସସ୍ଥଳୀ। ଏଠାରେ ତାଙ୍କର ପଦଚାରଣା ଦ୍ୱାରା ଏହି ଜଣେ ଅପବିତ୍ର ହେଇଗଲେ, ଏହି ଜଣେ ପାପୀ ହେଲେ। ଅନୁମତି ନ ନେଇ, ତିନି ବେଶି ଭୟଙ୍କର ଏବଂ ଉତ୍ତାଳ ଗୁହାକୁ ପ୍ରବେଶ କରିଲେ; ଫୁଲର ସୁଗନ୍ଧ ପାଇଁ ଲୋଭରେ ଚଳି, ସୁଗନ୍ଧର ତତ୍ତ୍ୱକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରିଲେ। ଏପରି ଭାବରେ, ତାଙ୍କର ଭୟଙ୍କର କ୍ରୋଧରେ ବିଦ୍ୟୁତ୍ପାତର ଶାପର ଦ୍ୱାରା ସେ ପ୍ରଭାବିତ ହେଲେ। ତାପରେ, ସେ ଦେବତାଙ୍କୁ ନମ୍ରତାରେ ହାତ ଜୋଡି ଉପସ୍ଥାପନ କଲେ। ଆମେ ଦୁଇଜଣ ନିରାଶ ମନରେ ଦେଖିଲେ, ରାଜା, ତେଣୁ ସେ କହିଲେ: "ଏପରି ହେବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ, ମନ ଭ୍ରମିତ ଦୁଇଜଣ।" ପୁର୍ବରୁ ସହରର ଶତ୍ରୁ ଏକ ଶୁଭ ସଭାର ଅଧ୍ୟକ୍ଷ ହେଉଥିଲେ। ସେ ସମୟରେ, ଦେବତାମାନେ ନନ୍ଦନ ଅରଣ୍ୟରେ ଶ୍ରୀ ଦେବତାଙ୍କ ପାଇଁ ଉପସ୍ଥିତ ହେଲେ। ଶିଶୁ ଅବସ୍ଥାର ଉତ୍ସୁକତାରେ ଗଜାନନ ଏବଂ ଷଡାନନ ଦୁଇଜଣ ଆଗେଇ ଗଲେ। ତେବେ ଦେବତା ତାଙ୍କର ଫଳପ୍ରାପ୍ତି ପାଇଁ ଉତ୍ସୁକ ଦୁଇପୁଅକୁ କହିଲେ: "ଏହି ପୃଥିବୀ, ଲୋକ ଏବଂ ପାତାଳ ଦ୍ୱାରା ଆବୃତ, ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଭୂମି।" ପାର୍ବତୀପତି ଏପରି କହିବା ପରେ, ତାଙ୍କର ମୁହଁରେ ମୃଦୁ ହାସ ଫୁଟିଲା। ତାପରେ, ଲମ୍ବୋଦର — ରକ୍ତ ପାହାଡ଼ ଭଳି ଦେହର ଦେବତାଙ୍କର ପୁଅ — ତାଙ୍କର ଚତୁର୍ୟତା ଦେଖି, ତ୍ରୟମ୍ବକ ହେରମ୍ବକୁ ସମ୍ବୋଧନ କଲେ: "ଆଜିଠୁ, ତୁମେ ସମସ୍ତ ଫଳମାନଙ୍କର ମୁଖ୍ୟ ହେବ।" ସେ ସଭାରେ ଉପସ୍ଥିତ ସମସ୍ତ ଦେବ ଏବଂ ଅସୁରମାନଙ୍କୁ ଏହି କଥା କହିଲେ। "ମୋର ଏହି ଆକାର, ରକ୍ତ ପାହାଡ଼ ଭଳି, ତାଙ୍କର ଭକ୍ତି ଦ୍ୱାରା ଅଚଳ ହୋଇଛି।" ଏହି ପାହାଡ଼କୁ ପରିକ୍ରମା କରିବାରେ ଯେଉଁଠି ଚାଲିବାରେ ପାଉଁ ଯନ୍ତ୍ରଣା ହୁଏ, ସେଠି ସମ୍ବୁଙ୍କର ଆଜ୍ଞାରେ ରକ୍ତ ପାହାଡ଼ର ପରିକ୍ରମା ହେଉଛି। ତୁମେ ଦୁଇଜଣ, ମୋର ଅଭିମାନରେ ଶୋଭିତ, ମୋ ଦ୍ୱାରା ଉପଦେଶିତ ହେଲେ। ଏହି ପରିକ୍ରମା ଗୁପ୍ତ ଭାବରେ କରିଥିଲେ ମଧ୍ୟ, ଅରୁଣାଦ୍ରିର ପରିକ୍ରମା ସଫଳ ହେବ। ଏପରି ଭାବରେ, ସମୁଦ୍ରର ବିଷରେ ଶରୀର ଶୁଷ୍କ ହୋଇଥିବା ମହାମୁନିଙ୍କର କ୍ରୋଧର ଶାପ ଦୂର ହେଇଗଲା। ଏହିପରି, ରାଜା, ତୁମେ ଯାତ୍ରାଯୋଗ୍ୟ ପଶୁର ଅବସ୍ଥା ପ୍ରାପ୍ତ କରିଥିଲେ। ଏବଂ ମୁଁ, ମୋର ଅଙ୍ଗର ଜନ୍ମ ଦ୍ୱାରା, କଷ୍ମିର ହରିଣ ରୂପ ନେଇଥିଲି। ଧର୍ମନିଷ୍ଠ ବ୍ୟକ୍ତି, ଏବେ ତୁମେ ଶିକାର ଅବସ୍ଥାରେ ଏଠାକୁ ଆସିଛ। ଯାତ୍ରାଯୋଗ୍ୟ ପଶୁ ଚଡ଼ିବାର ଦୋଷରେ ଏପରି ଅବସ୍ଥା ଅନୁଭବ କରିଛ। ରାଜା, ତୁମର ସଂଯୋଗରେ, ମୁଁ ପଶୁ ଜନ୍ମର ବନ୍ଧନରୁ ମୁକ୍ତ ହେଲି। ଏପରି କହି, ଚନ୍ଦ୍ରକଳାଧରୀ ଦେବତା ତାଙ୍କର ନିଜ ନିବାସକୁ ଫେରିବାକୁ ଇଚ୍ଛା କଲେ। ଏଭଳି, ଦୁଇଜଣ, ରକ୍ତ ପାହାଡ଼ର ଶଙ୍କରଙ୍କର ଶକ୍ତିରେ, ମୋର ମନ ଏହି ଦର୍ଶନରେ ଆକୁଳ ହୋଇ ଘୂରିଯାଉଛି। ଦୁଇଜଣ, ଚନ୍ଦ୍ରକଳା ଭଳି ଚମକୁଥିଲେ, କହିଲେ: "ସ୍ପଷ୍ଟ ଭାବରେ ବୁଝ, ତୁମର ଅନୁରୋଧରେ ମୁକ୍ତିର ଉପାୟ କହିବାକୁ ଯାଉଛୁ।" ସେ ହେଉଛନ୍ତି ସେଇ ପ୍ରଭୁ, ଯିଏ ସୃଷ୍ଟି, ପାଳନ, ସଂହାର ଏବଂ କୃପାର ନିୟନ୍ତା। ଏବେ, ତୁମର ଦୃଷ୍ଟି ସାମ୍ନାରେ ଏହି ଦେବତାଙ୍କର ମହିମା ପ୍ରକାଶିତ ହୋଇଛି। ଅତି ଭକ୍ତିସହିତ, କଷ୍ମିର ହରିଣ ରୂପରେ ପଦେ ପଦେ ମସ୍କର ସୁଗନ୍ଧ ଦେଇ, ଭକ୍ତିରେ ପରିକ୍ରମା କର। ତୁମେ ଯେଉଁ ସମ୍ପଦ ରଖିଛ, ଏହି ସମସ୍ତ ଦେବତାଙ୍କୁ ଅର୍ପଣ କର। ଶୀଘ୍ର ତୁମେ ବଡ଼ ଉପଲବ୍ଧି ପାଇବ। ଅଚଳ ମନରେ, ସେ ଅରୁଣାଚଳ ପ୍ରଭୁଙ୍କୁ ଗଭୀର ଭକ୍ତିରେ ଶରଣାଗତ ହେଲେ। ଏହିପରି, ଅରୁଣାଚଳ ମହାତ୍ମ୍ୟର ଉତ୍ତରାର୍ଧରେ, ମହେଶ୍ୱର ଖଣ୍ଡର ପ୍ରଥମ ଅଂଶରେ, 'ଚନ୍ଦ୍ରକଳା ଚମକୁଥିବା ଦୁଇଜଣଙ୍କର କଥା' ନାମକ ଏକ ଅଧ୍ୟାୟ ଶେଷ ହେଲା। ନନ୍ଦିଶ, ଏହି ଦୁଇ ଜଣ ଜ୍ଞାନୀଙ୍କର ଆଚରଣ ଅତି ଚମତ୍କାର ଏବଂ ଏହା ଶୁଣିଯାଇଛି।