ଗୌରୀ, ଲଜ୍ଜାରେ ନିଜ ଶରୀର ଭିତରେ ନିଜକୁ ଲୁଚାଇ ରହିଲେ। ଯେପରି ଦୁଇଟି ଅର୍ଥ ସାନିକଟ୍ୟରେ ଏକାତ୍ମ ହୁଏ, ଶିବ ଓ ଶିବା ଏକ ସାଥିରେ ଏକତ୍ର ହେଲେ। ଏହି ବିଶିଷ୍ଟ ରୂପ ଦେଖାଦେଲା—ଏହା ଥିଲା ଶିବ ଓ ଶିବାଙ୍କର ଏକତ୍ମ ମୂର୍ତ୍ତି। ଶରୀରର ଅଧା ଭାଗ ଚନ୍ଦ୍ରକଳାରେ ଭୂଷିତ ଥିଲା, ଅଧା ଭାଗ ଚନ୍ଦ୍ରକାନ୍ତିରେ ଆବୃତ। ଶରୀର ଏକ ରଙ୍ଗର ସୁନ୍ଦର ଚାୟାରେ ଦୀପ୍ତିମାନ ହେଉଥିଲା, ଏକ ଅସ୍ତନ ଦୃଶ୍ୟମାନ ହେଉଥିଲା। ଓ ଦେବୀ, ଏହା ପରେ ତୁମର ମନରେ କ୍ରୋଧ ରହିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ। ଏହି ଭାବରେ, ଅସ୍ତନ-ନାମା ଦେବୀ, ମୋ ସାଙ୍ଗରେ ଏଠାରେ ବସିବା। ସମସ୍ତ ଲୋକ ଏହି ଦେବୀଙ୍କୁ ଉପାସନା କରି ଭୋଗ ଓ ମୋକ୍ଷରେ ଆନନ୍ଦ ଉପଭୋଗ କରନ୍ତୁ। ମନ୍ତ୍ରରେ ସିଦ୍ଧି ଦେବାର ଶକ୍ତି ଯାହା ଅଛି, ସେ ଦେବୀ ଏଠାରେ ବସିବା। ଏହି ଦେବୀ ମାନବଙ୍କର ସମସ୍ତ ରୋଗ ଦୂର କରିବେ, ଦୁଃଖ ନାଶ କରିବେ। ଭକ୍ତି ଓ ଶ୍ରଦ୍ଧା ରଖିଥିବା ଲୋକଙ୍କ ପାଇଁ ଏହି ଦେବୀ ବଡ଼ ଉପକାର କରିବେ। ଯେପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଚନ୍ଦ୍ର ଓ ତାରା ଏହି ଜଗତରେ ଅଛନ୍ତି, ଉପାସନା କରିଥିବା ଲୋକଙ୍କର ତପସ୍ୟା ଅନୁଯାୟୀ ଦେବୀ ଉପସ୍ଥିତ ରହିବେ। ଆଜିଠୁ ଦେବୀ ଜଗତର ମଙ୍ଗଳ ନିମିତ୍ତେ ନିଜ ଉପସ୍ଥିତି ଦେବେ। ଦେବୀ ଏହି ଅରୁଣ-କ୍ଷେତ୍ରରେ ସଦା ବସିବେ। ଦେବୀ ଅରୁଣା, ତୁମେ ମଧ୍ୟ କରୁଣାରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ହୋଇ ଏଠାରେ ରହିବା। ଏହି ଅରୁଣ-କ୍ଷେତ୍ରରେ ସମସ୍ତ ସିଦ୍ଧି ସହଜରେ ମିଳିଥାଏ। ଶୋଣ-ଗିରିର ନାଥକୁ ପ୍ରସନ୍ନ କରିବା କାର୍ଯ୍ୟ ପାହାଡ଼ର ଝିଅ ଦେବୀ କରିଥିଲେ। ମୁଁ ତୁମପାଇଁ, ଶୋଣ-ନାଥଙ୍କର ମହିମାର ଅମୃତରେ, ଆନନ୍ଦିତ ହେଉଛି। ବଜ୍ରାଙ୍ଗଦ, ପାଣ୍ଡ୍ୟ ରାଜା, କେମିତି ଶୋଣ ନଦୀକୁ ଅତିକ୍ରମ କଲେ? ଦୁଇ ଶୋଭାମୟ, ମାଳାରେ ଭୂଷିତ ଭିଦ୍ୟାଧର ନାଥମାନେ କେମିତି ଅତିକ୍ରମ କଲେ? ଯଦି ତୁମର ଏହି ଭକ୍ତି ଜୀବନ-ନାଥପ୍ରତି ଅଟୁଟ, ମୁଁ ବଜ୍ରାଙ୍ଗଦଙ୍କର କଥା ଓ ଜ୍ଞାନୀଙ୍କର କାର୍ଯ୍ୟ କୁ କହିବି। ଏକ ସମୟରେ, ପାଣ୍ଡ୍ୟ ରାଜମାନେ ମଧ୍ୟରେ ବଜ୍ରାଙ୍ଗଦ ନାମକ ଏକ ରାଜା ଥିଲେ। ସେ ଧର୍ମନିଷ୍ଠ, ନ୍ୟାୟରେ ପାଣ୍ଡିତ, ଗଭୀର, ଉଦାର ଓ ଧୈର୍ୟଶୀଳ ଥିଲେ। ଶିବଙ୍କର ଉପାସନା ଓ ସେବାରେ ନିଷ୍ଠାବାନ, ସମୃଦ୍ଧିଶାଳୀ ଓ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ପୁରୁଷ ଥିଲେ। ଏକ ଦିନ ଶିକାରର ନିମିତ୍ତେ ସେ ଏକ ଉତ୍ତମ ଘୋଡ଼ାରେ ଚଢ଼ି ବାହାରିଲେ। ସେଠାରେ ଏକ କସ୍ତୂରୀ ହରିଣ ଦେଖିଲେ, ଯାହାର ଗନ୍ଧ ବଡ଼ ତୀବ୍ର ଥିଲା। ହରିଣଟିକୁ ଧାଉଥିବା ସେ, ଶୋଣ ପାହାଡ଼ ଦିଗରେ ଗଲେ। ରାଜାର ଧନୁ ଭାଙ୍ଗିଗଲା, ଅଧିକ ଘୁଞ୍ଚି ଥକି ଚିନ୍ତିତ ହେଲେ। ଅଜଣା କାରଣରେ ଦୁଃଖିତ ହେଇ, ଜଣେ ହାତୀରେ ପିଡିତ ହେଉଥିବା ପରି ଅନୁଭବ କଲେ। ତାଙ୍କର ମନେ ଭାବିଲେ—“ମୋ ମନର ଏହି ଅକାରଣ ଶୁଭ୍ରତା କ’ଣ?” ଏହିପରି ଚିନ୍ତିତ ଓ କାରଣ ଅନ୍ୱେଷଣ କରିପାରି ନଥିବାବେଳେ, ତାଙ୍କୁ ଦୁଇଟି ଜୀବ ଦେଖାଗଲା, ଯେଉଁମାନେ ପଶୁ-ଶରୀର ତ୍ୟାଗ କରିଥିଲେ। ସେମାନେ ମୁକୁଟ ଓ କୁଣ୍ଡଳ ପିନ୍ଧିଥିଲେ, ମାଳା ଓ କଙ୍ଗନରେ ଶୋଭିତ ଥିଲେ। ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟରେ ମନ ହୋଇଥିବା ରାଜାଙ୍କୁ ସେମାନେ କହିଲେ—“ରାଜା, ଦୁଃଖ କରନ୍ତୁ ନାହିଁ; ଏହି ଶୋଣ ପାହାଡ଼ର ନାଥଙ୍କର ଶକ୍ତିରେ ଏହି ଘଟଣା ହେଉଛି।” ସେମାନଙ୍କର କଥାରେ ରାଜା କିଛି ଆଶ୍ୱସ୍ତ ହେଲେ ଓ ପ୍ରସ୍ନ କଲେ—“ତୁମେ କିଏ, ଯାହା ସହିତ ମୋର ଏହି ଆମନ୍ତ୍ରଣ ହେଲା?” ଏହି ପ୍ରସ୍ନରେ କଳାଧର ତାଙ୍କୁ ଉତ୍ତର ଦେଲେ—“ରାଜା, ଆମେ ପୂର୍ବେ ଭିଦ୍ୟାଧର ମାନେ ଥିଲୁ।