ସମସ୍ତଙ୍କୁ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ୍, ଏହି ଭାବରେ ମୁଁ ମଧ୍ୟ ମୋ ହାତ ଦୁଇଟିକୁ ଜୋଡି ଶ୍ରଦ୍ଧା ସହିତ ପୂଜା କରିଛି। ଦେବୀ, ଆପଣଙ୍କର ଏହି ଅବାକ୍ତା ଭାବ ସଦା ଏବଂ ସ୍ୱଭାବଜ ଅଟୁଟ୍। କଠୋର ଲୋକଙ୍କ ପାଇଁ ତପସ୍ୟା ଓ ଧ୍ୟାନ ଯଥାୟ, କିନ୍ତୁ ମୁଁ ନାରାୟଣ ଏବଂ ଆପଣ ଲକ୍ଷ୍ମୀ; ମୁଁ ବ୍ରହ୍ମା ଏବଂ ଆପଣ ସରସ୍ୱତୀ। ଆପଣ ବାରୁଣୀ, ମୁଁ ନାଗରାଜ; ଆପଣ ରୋହିଣୀ, ମୁଁ ଚନ୍ଦ୍ର। ଆପଣ ଜାହ୍ନବୀ, ମୁଁ ସାଗର; ଆପଣ ମେରୁ, ମୁଁ ପୃଥିବୀ। ଆପଣ ବୁଦ୍ଧି, ମୁଁ ରାଜାର ରାଜା; ଆପଣ ଶାନ୍ତି, ମୁଁ ପବନ। ଆପଣ ଜ୍ଞାନ, ମୁଁ ଜ୍ଞାନର ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟ; ଆପଣ ବାଣୀ, ମୁଁ ଅର୍ଥ, ଓ ପାର୍ବତୀ। ସୃଷ୍ଟି, ସ୍ଥିତି, ପ୍ରଳୟ ଓ ଅନୁଗ୍ରହରେ, ମୁଁ ପ୍ରଭୁ। ଦେବୀ, ଆପଣ ସ୍ୱଇଚ୍ଛାରେ ଗଠିତ ଶରୀର ଧାରଣ କରି, ଚେତନା ଓ ପ୍ରଭାର ମୂଳ। ଯାହାକୁ କୌଣସି ଉପାୟ ନାହିଁ, ଏହାକୁ ମୁଁ ଏବେ କରୁଛି। ଗୌରୀ, ଲଜ୍ଜାରେ ନିଜ ଶରୀର ମଧ୍ୟରେ ନିଜକୁ ଲୁଚାଇଲେ। ଦୁଇ ଅର୍ଥ ନିକଟତାରେ ଏକତ୍ରିତ ହେବା ପରି, ସେମାନେ ଏକାଠି ହେଲେ। ଶିବ ଓ ଶିବାଙ୍କର ଏକତ୍ର ଅଦ୍ଭୁତ ରୂପ ପ୍ରକାଶିତ ହେଲା। ଶରୀରର ଅଧା ଭାଗ ଚନ୍ଦ୍ରକଳାରେ ଶୋଭିତ ହେଲା, ଅଧା ଭାଗ ଚନ୍ଦ୍ରପ୍ରଭାରେ ଢାକା ହେଲା। ଅଙ୍ଗଗୁଡିକ ଏକ ହଳଦିଆ ରଙ୍ଗରେ ଚମକିଲା, ଏକ ଷ୍ଟନ୍ ଦ୍ୱିତୀୟ ଷ୍ଟନ୍ ଦୃଶ୍ୟମାନ ହେଲା। ଦେବୀ, ଏହା ପରେ ଆପଣଙ୍କ ମନରେ କ୍ରୋଧ ରହିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ। ତଥାପି, ଷ୍ଟନ୍ ନାମଧାରିଣୀ, ଏଠାରେ ମୋ ପାଖରେ ରୁହନ୍ତୁ। ସମସ୍ତ ଲୋକ ଭୋଗ ଓ ମୋକ୍ଷରେ ଆନନ୍ଦ ଓ ପୂଜା କରନ୍ତୁ। ମନ୍ତ୍ରର ସିଦ୍ଧି ଦେଇଥିବା ଦେବୀ ଏଠାରେ ବସିଥିବା ଦରକାର। ଏହି ସଂଯୋଗ ମନୁଷ୍ୟଙ୍କର ସମସ୍ତ ରୋଗ ଓ ଦୁଃଖ ଦୂର କରୁ, ଭକ୍ତି ଓ ଶ୍ରଦ୍ଧା ଥିବା ଲୋକଙ୍କୁ ଉତ୍ତମ ଫଳ ଦେଉ। ଯେତେବେଳେ ଚନ୍ଦ୍ର ଓ ତାରା ଏହି ବିଶ୍ୱରେ ଅଛନ୍ତି, ତେବେ ତପସ୍ୟା ଅନୁସାରେ ଫଳ ଦିଅନ୍ତୁ। ଆଜିଠୁ ଏହି ଦେବୀମାନେ ବିଶ୍ୱର ମଙ୍ଗଳ ପାଇଁ ଏଠାରେ ବସିଥିବା ଦରକାର। ସେମାନେ ଅରୁଣ କ୍ଷେତ୍ରରେ ସଦା ବସିଥିବା ଦରକାର। ଦେବୀ ଅରୁଣା, ଆପଣ ମଧ୍ୟ କ୍ଷେତ୍ରରେ କ୍ରୁପା ଭରି ରୁହନ୍ତୁ। ଏଠି ଅରୁଣ କ୍ଷେତ୍ରରେ ସମସ୍ତ ସିଦ୍ଧି ସହଜରେ ମିଳିଥାଏ। ଶୋଣ ଗିରିର ପ୍ରଭୁଙ୍କୁ ପ୍ରସନ୍ନ କରିବା କାର୍ଯ୍ୟ ପାହାଡ଼ର ଝିଅ କରିଥିଲେ। ମୁଁ ଆପଣ ଉପରେ, ଶୋଣ ପ୍ରଭୁଙ୍କର ମହିମାର ଅମୃତ ଉପରେ ପ୍ରସନ୍ନ ହୋଇଛି। ବଜ୍ରାଙ୍ଗଦା, ପାଣ୍ଡ୍ୟ ରାଜା, କିପରି ଶୋଣ ପାର କରିଥିଲେ? ଦୁଇ ମଣିଷ, ଭାସ୍କର୍ୟ ଏବଂ ମାଳାରେ ଶୋଭିତ, କିପରି ଏହି କାର୍ଯ୍ୟ କରିଥିଲେ? ଯଦି ଆପଣଙ୍କର ଭକ୍ତି ଜୀବନର ପ୍ରଭୁ ପ୍ରତି ଅଚଳ ଅଟୁଟ୍, ମୁଁ ବଜ୍ରାଙ୍ଗଦାଙ୍କ ଦୀନ ଓ ଜ୍ଞାନୀର କାର୍ଯ୍ୟ କଥା କହିବି। ଏକ ସମୟରେ, ପାଣ୍ଡ୍ୟମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ବଜ୍ରାଙ୍ଗଦା ନାମକ ଏକ ରାଜା ଥିଲେ। ସେ ଧର୍ମନିଷ୍ଠ, ନ୍ୟାୟ ଜ୍ଞ, ଗଭୀର, ଦାନଶୀଳ ଓ ଧୈର୍ୟଶୀଳ ଥିଲେ। ଶିବଙ୍କର ପୂଜା ଓ ସେବାରେ ନିଷ୍ଠାବାନ ଥିଲେ, ସମ୍ପନ୍ନ ଓ ସଦ୍ଗୁଣମାନେରେ ସର୍ବୋତ୍ତମ। ଏକ ଦିନ, ଶିକାରର ଉପଲକ୍ଷେ ସେ ଏକ ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ଘୋଡା ଉପରେ ଚଢ଼ି ବାହାରିଲେ। ସେଠାରେ ଏକ କଷ୍ଟୁରୀ ହରିଣ ଦେଖିଲେ, ଯାହାର ଗନ୍ଧ ତୀବ୍ର ଥିଲା। ସେ ହରିଣକୁ ଧାଉଛି, ହରିଣ ଶୋଣ ପାହାଡ଼ ଦିଗରେ ଦୌଡ଼ିଗଲା। ରାଜା, ଧନୁ ଭାଙ୍ଗି ଯାଇଥିଲା, ଦୂରେ ଦୂରେ ଚଲି ଅଳସ ଓ କ୍ଳାନ୍ତ ହେଇ ଆଗକୁ ବଢ଼ିଲେ। ଅଜଣା କଷ୍ଟରେ ପୀଡ଼ିତ, ଏକ ହାତୀ ଦ୍ୱାରା ଯଥା ନିଃସ୍ତ୍ରାଣ ହେଇଥିଲେ।