ଏହି ପବିତ୍ର କଥାରେ, ଏକ ପର୍ବତ ଅଛି ଯାହାର ଉଜ୍ଜ୍ୱଳତା ଅତ୍ୟନ୍ତ ଦୁର୍ବହ ଏବଂ ସହିବା ଅସମ୍ଭବ। ରୁଦ୍ରଙ୍କୁ ଉଦ୍ଦେଶିତ କରି କୁହାଯାଏ, “ଏହି ପର୍ବତ ସାଧାରଣ ନୁହେଁ; ଏହାର ଅଭିଭା ଦେବତା ପର୍ବତର ପରି ଅତି ଦୀପ୍ତିମାନ। ଏହା ସାରା ବିଶ୍ୱର ମଙ୍ଗଳ ପାଇଁ ନିଜ ଆଲୋକ ପ୍ରକାଶ କରେ। ତଥାପି, ଦେବତା, ଆପଣଙ୍କ ଆଜ୍ଞାରେ ଏହି ଶୋଣ ପର୍ବତ ଲୋକଙ୍କୁ ଆନନ୍ଦ ଦେଇଥାଏ। ଆଜି ଆମର ଅନୁରୋଧରେ, ଏହି ପର୍ବତ ମାଳାର ଏହି ଉପତ୍ୟକାରେ, ଆମେ ଅରୁଣା ପର୍ବତର ଶ୍ରୀମୟ ପ୍ରଭୁଙ୍କୁ ଏଠାରେ ପୂଜା କରିବାକୁ ଚାହୁଁ। ଏଠି କେସରା ଗଛ, ଆମ୍ବ, ନାଗ, ପୁମ୍ନାଗ ଓ କେସରା ଫୁଲ ମିଳେ। ଦେବତାମନ୍ୟଙ୍କର ପ୍ରଭୁ, କରୁଣାର ସାଗର, ଆପଣ ଏଠାରେ ବସିବା ଉଚିତ। ନହେଲେ, ଆମର ମନ କଦାପି ପବିତ୍ର ହେବନାହିଁ, ଦେବ ପ୍ରସନ୍ନ ହେଲେ ମଧ୍ୟ। ଶୋଣ ପର୍ବତର ପୂର୍ବ ଦିଗରେ ଏହି ଉଚ୍ଚ ପର୍ବତ ଅଛି। ବେଦ ଏବଂ ତାହାର ଅଙ୍ଗ, ଧର୍ମଶାସ୍ତ୍ର, ପୁରାଣ ଓ ଶିବ ଶାସ୍ତ୍ର—ସବୁ ଏଠି ଅଛି। ଭକ୍ତମାନଙ୍କର ଶ୍ରେଷ୍ଠ ମଙ୍ଗଳ ପାଇଁ, ଆପଣ ଗୁରୁର ରୂପରେ ଏକା ଅଛନ୍ତି। ଏହି ସବୁ ମଧ୍ୟରୁ, କେମିତି ଆମେ ଆପଣଙ୍କୁ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ? ଏପରେ, କରୁଣାର ମୂର୍ତ୍ତି, ଜଗତର ପ୍ରଭୁ ଓ ଭୂମିର ପୁତ୍ର କହିଲେ, “ତୁମେ କାମିକ ଶାସ୍ତ୍ରର ଉପଦେଶ ଅନୁସାରେ ମୋତେ ପୂଜା କର। ମୁଁ ଭାବୁଛି, ଭ୍ରମରେ ଏହି ଶୈବ ସଂହିତାକୁ ତୁମେ ଦୁଇଜଣ ଭୁଲିଗଲା।” ତାପରେ, ସେଠି ଏକ ଶୁଭ ଲିଙ୍ଗ ଦେଖାଦିଆ। ଏହାକୁ ଦେଖି, ମୁକୁନ୍ଦ ଓ କମଳାସନ ଦୁଇଜଣ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ ହେଲେ। ତାପରେ ସେମାନେ ଶୋଣଗିରି ପ୍ରଭୁଙ୍କର ମନ୍ଦିର ତିଆରି କଲେ। ଏଠି ଏକ ପବିତ୍ର ପୋକରୀ ଖନନ କଲେ। ଦୀର୍ଘ ସମୟ ପରେ, ଅରୁଣା ନାମକ ଏକ ସହର ଉପସ୍ଥାପନ କଲେ। ଏଠି ବ୍ରହ୍ମର୍ଷି, ଦେବତା, ଗନ୍ଧର୍ବ ଓ ଦିବ୍ୟ ନାରୀମାନେ ବସୁଥିଲେ। ପବିତ୍ର ତୀରଥଗୁଡିକ ଏଠି କୁଆର ରୂପ ନେଲେ, ଗଙ୍ଗା ଓ ଅନ୍ୟ ନଦୀମାନେ ମଧ୍ୟ। ଗୋଲୋକ ଏଠି ଗୋଶାଳା ହେଲା, ବେଦ ମଧ୍ୟ ଏଠି ରୂପ ନେଲା। ଭୂତ, ପ୍ରେତ, ପିଶାଚ, ଭେଟାଳ ଓ କଟପୂତନା ମଧ୍ୟ ଏଠି ଥିଲେ। ଏଠି ଧୂର୍ଜଟି ଦେବ (ଶିବ) ମଧ୍ୟ ସିଦ୍ଧର ରୂପ ନେଇ, କୌତୁହଳରେ ଅଛି। ସେ କେବେ କିଏଁ ପାଇଁ ଅଜ୍ଞାତ ନୁହେଁ, ସେ ସବୁଠି ଦୀପ୍ତିମାନ। ଦୀର୍ଘ ସମୟ ଧରି, ସେମାନେ ଶୋଣାଦ୍ରି ପ୍ରଭୁଙ୍କୁ ଦନ୍ତରେ (ଭକ୍ତିରେ) ପୂଜା କଲେ। ଦୀକ୍ଷା ଓ ଅନ୍ୟ ଅନୁଷ୍ଠାନ କରି, ସେମାନେ ନିଜର ଗୁରୁ ହେଲେ। ପ୍ରଭାତରେ ସ୍ନାନ କରି, ଫୁଲ, ପତ୍ର ଓ ଫଳ ଏକତ୍ର କରିଥିଲେ। ସେମାନେ ସବୁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ମନ୍ତ୍ର ସ୍ପଷ୍ଟ ଉଚ୍ଚାରଣରେ ଯାପ କରିଥିଲେ। ପରିକ୍ରମା, ନମସ୍କାର ଓ ନିତ୍ୟନୂତନ ମୁଦ୍ରାରେ, ସେମାନେ ପୂଜା କରିଥିଲେ। ଶିବଙ୍କୁ ପଞ୍ଚ ବ୍ରହ୍ମ, ଷଡଙ୍ଗ ଓ ଅନ୍ୟ ଅନୁଷ୍ଠାନରେ ପୂଜା କଲେ। ବିଷ୍ଣୁ ଓ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କୁ ପୂଜା କରି, ସେମାନେ ଶିବ ଜ୍ଞାନ ଲାଭ କଲେ। ଏହି ଗୁପ୍ତ କଥା ମୁଁ ମୋ ବାପା ଶିଳାଦାଙ୍କ ମୁଖରୁ ଏକଥା ଶୁଣିଥିଲି। ତଥାପି, ଆମେ, ଏହି ଋଷିମାନେ, କୌତୁହଳରେ ପ୍ରଭାବିତ। ମାର୍କଣ୍ଡେୟ, ତୁମେ ଶ୍ରଦ୍ଧାରେ ଶୁଣ। ନିଶ୍ଚୟ ତୁମେ ଜାଣୁଛ, ପ୍ରାଚୀନ ଦିନରେ ଡକ୍ଷୟାଣୀ କିପରି ଶିବଙ୍କର ପତ୍ନୀ ହେଲେ। ଏବଂ, ସ୍ୱାମୀଙ୍କୁ କ୍ରୋଧିତ କରି, ସେ କିପରି ପ୍ରଜାପତି ଡକ୍ଷଙ୍କୁ ବିରୋଧ କଲେ। ତାପରେ, ହରଙ୍କ ଆଜ୍ଞାରେ, ବୀରଭଦ୍ର ନିଜ ନିର୍ଦ୍ଦେଶ ଅନୁସାରେ କାର୍ଯ୍ୟ କଲେ।